Ayat al-Quran
| Sebahagian dari siri |
| Al-Quran |
|---|
 |
| Mushaf |
| Surah · Ayat |
| Pembacaan al-Quran |
| Tajwid · Hizb · Tartil Hafiz · Manzil Qari · Juz · Rasm Rukuk · Sujud |
| Terjemahan |
| Senarai terjemahan Terjemahan bahasa Melayu |
| Sejarah |
| Makkiyah Madaniyah |
| Tafsir |
| Tokoh berkaitan dengan ayat Keadilan · Asbab al-nuzul Naskh · Naratif Bible Tahrif · Bakkah · Muqatta'at Tafsiran esoterik |
| Al-Quran dan Sunnah |
| Literalisme · Mukjizat Sains · Wanita |
| Perspektif |
| Syiah · Kritikan · Penodaan Surah Wilayah dan Nurain Tanzil · Qisas Al-Anbiya Bait Al-Qur'an |
Ayat atau Ayah (Arab: آية āyah, jamak آيات āyāt) ialah perkataan Arab untuk petanda atau keajaiban, seasal dengan kata Ibrani ot (אות), yang bererti "tanda" atau "huruf".[1]
Seperti makna lazimnya dalam bahasa Melayu, ayat al-Quran merujuk kepada ayat-ayat dalam al-Qur'an. Muslim percaya setiap daripada lebih 6,000 ayat Qur'an merupakan tanda ataupun alamat daripada Allah. Gabungan beberapa ayat akan membentuk bab (dipanggil surah). Seperti ayat, panjang surah berbeza-beza, daripada 3 hingga 286 ayat. Dalam surah panjang, ayat boleh juga dikumpulkan mengikut susunan temanya yang dipanggil ruku'.
Dalam al-Quran, nombor ayat sering ditulis dalam suatu simbol di akhir setiap ayat,[2] iaitu , akhir ayat. Nombor Unicodenya U+06DD manakala boleh digunakan untuk menandakan pengakhiran surah.
Terdapat dua jenis ayat:
- - Ayat Muhkamaat (محكمات): dengan makna jelas dan mudah.
- - Ayat Mutashabihaat (متشابهات): dengan berbilang tafsiran.
Rujukan [sunting]
- ↑ Encyclopaedia Judaica, jil. 10, m/s. 1195
- ↑ Proposal for additional Unicode characters; m/s 3 mempunyai contoh penggunaan simbol Ayat.
