Bilik air

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Bilik air di Amerika Syarikat

Bilik air atau bilik mandi ialah bilik atau ruang tempat mandi, membuang air, membasuh dan sebagainya.

ilik air merupakan bilik yang mungkin memiliki fungsi berlainan bergantung kepada konteks budaya. Dalam bentuk harafian, perkataan bilik air bererti "bilik dengan bekalan air". Oleh kerana bilik air tradisi sebahagiannya berubah untuk mandian moden, termasuk mandian wap, istilah umum adalaj "bilik di mana seseorang mandi".

Mungkin terdapat pancur (atau mandi pancuran), atau hanya tab mandi) atau keduanya; dan sering kali peralatan paip digabung dalam tab mandi. Bilik ini juga mungkin mengandungi singki (atau singki basuh atau singki tangan), tandas dan bidet.

Di Amerika Syarikat, "bilik air" biasanya bererti "bilik yang mengandungi mangkuk tandas". Dalam budaya lain ini biasanya dikenali sebagai "tandas" atau atau "jamban curah" (WC), atau bilik mencangkung.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Bilik mandi agung, Mohenjo-daro.

Sungguhpun ia bukannya untuk kebersihan, rekod pertama bagi penggunaan bilik air bermula sejak 3000 B.C. Pada masa ini air mempunyai nilai keugamaan yang penting, dilihat sebagai unsur penyucian bagi ke dua badan dan jiwa, dan dengan itu adalah biasa bagi seseorang diperlukan bagi menyucikan diri mereka semelum memasuki tampat suci. Tempan mandi direkodkan sebagai sebahagian kampung atau bandar sepanjang tempoh ini, dengan pembahagian antara mandian wap di Eropah dan Amerika dan mandian sejuk di Asia. Mandian awam didirikan di kawasan berasingan dengan ruang tinggal di kampung, dengan tujuan menghalang semangat jahat memasuki tempat tinggal awam.

According to Teresi et al. (2002):[1]

The third millennium B.C. was the "Age of Cleanliness." Toilets and sewers were invented in several parts of the world, and Mohenjo-Daro circa 2800 B.C. had some of the most advanced, with lavatories built into the outer walls of houses. These were "Western-style" toilets made from bricks with wooden seats on top. They had vertical chutes, through which waste fell into street drains or cesspits. Sir Mortimer Wheeler, the director general of archaeology in India from 1944 to 1948, wrote, "The high quality of the sanitary arrangements could well be envied in many parts of the world today."

Nearly all of the hundreds of houses excavated had their own bathing rooms. Generally located on the ground floor, the bath was made of brick, sometimes with a surrounding curb to sit on. The water drained away through a hole in the floor, down chutes or pottery pipes in the walls, into the municipal drainage system. Even the fastidious Egyptians rarely had special bathrooms.

Pembinaan semula Bersejarah Maya bagi Mandian Rom di Weißenburg, Germany, menggunakan data dari teknologi pengimbas laser.
Bilik air di Muzium Beamish berhampiran Durham, United Kingdom


Wiki letter w.svg

 Rencana ini merupakan rencana tunas. Anda boleh membantu Wikipedia dengan mengembangkannya.
  1. Teresi et al. 2002