Death growl

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Death growl, juga dikenali sebagai vokal death metal, death grunt, menderam vokal, vokal yang tidak bersih, jeritan maut, vokal keras dan juga sebagai vokal Cookie Monster,[1] adalah gaya vokalisasi (teknik vokal yang dilanjutkan) biasanya digunakan oleh vokalis satu genre muzik death metal, tetapi ia juga digunakan dalam pelbagai gaya muzik heavy metal.[2]

Death metal, khususnya, dikaitkan dengan vokal menderam. Death metal, yang cenderung untuk menjadi lirikan dan tema yang lebih gelap dan lebih mengerikan daripada thrash metal, mempunyai vokal yang cuba membangkitkan keadaan huru-hara, kematian dan kesengsaraan dengan menjadi "biasanya sangat dalam, garau, dan yang tidak bijaksana."[3] Natalie Purcell mencatat, "Walaupun kebanyakan band death metal menggunakan sangat rendah, binatang-suka, growls hampir yang tidak dapat dibezakan sebagai vokal, ramai juga mempunyai vokal yang tinggi dan screechy atau opera, atau hanya yang mendalam dan tegas dinyanyikan vokal"[4] Sosiologi Deena Weinstein telah memperhatikan death metal. ".. Vokalis dalam gaya ini mempunyai bunyi yang tersendiri, growling dan gertakan daripada menyanyi perkataan Menggunakan mencukupi kotak herotan suara"[5]

Itu ucapan yg jelas dan semakin lebih kuat daripada vokal metal diperhatikan, dari heavy metal ke thrash metal ke death metal.

Untuk menghargai muzik, peminat pertama terpaksa menerima tandatangan sonik tanpa belas kasihan: vokal garau yang berada lebih sedikit daripada yang mengancam, menggeram sub-boleh dengar. Thrash metal kukur James Hetfield adalah keras berbeza dengan not Rob Halford heavy metal yang tinggi, tetapi orang seperti Glen Benton daripada Deicide mengoyakkan daripada larinks mereka untuk memanggil imej mayat mereput dan kengerian bencana gergasi [6]

Death growl kadang-kadang dikritik kerana "keburukan" mereka.[7] Walau bagaimanapun, kekasaran daripada death growl adalah selaras dengan gaya muzik death metal yang kasar dan hal perkara sering gelap dan lucah. [7]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Fusilli, Jim (1 Februari 2006). "That's Good Enough for Me". The Wall Street Journal. Diarkibkan daripada yang asal pada 3 Januari 2009. http://web.archive.org/web/20090103110228/http://opinionjournal.com/la/?id=110007902. 
  2. York, Will (Julai 2004). "Voices from hell". San Francisco Bay Guardian. http://www.sfbg.com/38/42/art_music_metal.html. Capaian 2007-04-21. 
  3. David Konow, Bang Your Head:The Rise and Fall of Heavy Metal. Three Rivers Press, 2002, p.228.
  4. Purcell, Natalie J. Death Metal Music:The Passion and Politics of a Subculture. McFarland, 2003, p.11
  5. Weinstein, Deena . Heavy Metal: A Cultural Sociology. MacMillan, 1991, p.51.
  6. Ian Christe, Sound of the Beast:The Complete Headbanging History of Heavy Metal. HarperCollins, 2003, p.239.
  7. 7.0 7.1 Sharpe-Young, Garry. Death Metal, ISBN 0-9582684-4-4

Pautan luar[sunting | sunting sumber]