Dos maut median

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Dalam toksikologi, dos maut median, LD50 (singkatan untuk "dos maut, 50%"; Bahasa Inggeris: "lethal dose", 50%), LC50 (kepekatan maut, 50%; Bahasa Inggeris: lethal concentration, 50%) atau LCt50 (kepekatan dan masa maut, 50%; Bahasa Inggeris: lethal concentration and time) bagi sesuatu toksin, sinaran, atau patogen ialah dos yang diperlukan untuk membunuh separuh daripada anggota populasi teruji selepas jangka masa ujian tentu. Angka LD50 kerap digunakan sebagai penunjuk am bagi ketoksikan akut sesuatu bahan. Ujian ini dicipta oleh J.W. Trevan pada 1927.[1] Istilah dos separuh maut kadang-kadang digunakan dengan erti sama, terutamanya dalam terjemahan daripada teks bahasa lain, tetapi juga boleh merujuk dos submaut; oleh sebab ketaksaan ini, ini selalunya dihindari. LD50 biasanya ditentukan dengan ujian terhadap haiwan seperti mencit makmal. Pada 2011, Pentadbiran Makanan dan Dadah Amerika Syarikat meluluskan kaedah alternatif kepada LD50 untuk pengujian dadah kosmetik BOTOX tanpa ujian haiwan.[2][3]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Tindakan lain bagi ketoksikan[sunting | sunting sumber]

Tindakan berkaitan[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Templat:Farmakologi Templat:Toksikologi