Hubungan Iran-Kesatuan Eropah

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Hubungan Euro-Iran
Peta menunjukkan lokasi European Union dan Iran

Kesatuan Eropah

Iran

Hubungan Iran–Kesatuan Eropah agak tegang pada awal 2010-an dengan pertikaian terhadap program nuklear Iran.

Program nuklear[sunting | sunting sumber]

Menteri luar daripada setiap EU tiga dan bekas Wakil Tinggi Javier Solana pada 2006.

Kesatuan Eropah (EU), dalam bentuk "EU tiga" (Perancis, Jerman dan United Kingdom) yang diketuai oleh Wakil Tinggi, Javier Solana, telah mengadakan rundingan Iran mengenai program nuklearnya. Amerika Syarikat dan EU bimbang bahawa Iran membangunkan senjata nuklear yang diharamkan di Perjanjian Pengawalan Senjata Nuklear.

EU telah memimpin perbincangan diplomatik untuk mendapatkan jaminan Iran akan membangunkan kuasa nuklear sahaja[1] manakala Amerika Syarikat, menyokong rundingan buat masa ini, mengekalkan ancaman kekuatan tentera.[2] Perundingan ini belum lagi berjaya, dengan isu itu dibawa ke Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di mana sekatan dikenakan. Pada tahun 2007, Solana cuba memperbaharui perundingan[3] dan bertemu dengan Ali Larijani pada 25 April 2007 bagi tujuan itu.[4] Sementara itu, pemimpin EU, pada bulan April 2007, mengenakan sekatan ke atas Iran yang melampaui apa yang dibentangkan dalam Resolusi 1737.[5]

Pada 23 Januari 2012, Majlis Kesatuan Eropah mengeluarkan laporan di mana ia menyatakan semula kebimbangan tentang perkembangan dan sifat program nuklear Iran.[6] Akibatnya, Majlis mengumumkan bahawa ia akan mengenakan embargo pada eksport minyak Iran. Lebih-lebih lagi, ia menyatakan yang ia juga akan membekukan aset yang dipegang oleh Bank Pusat Iran dan menghalang dagangan logam berharga dan petrokimia dari dan kepada negara itu.[7] Iran kemudian mengumumkan hasratnya untuk menutup Selat Hormuz sekiranya embargo itu disahkan.[8] Pada masa itu, Kesatuan Eropah menyumbang 20% daripada eksport minyak Iran, dengan kebanyakan sisa selebihnya dieksport ke negara-negara Asia seperti China dan Korea Selatan.[9] Kontrak minyak semasa akan dibenarkan berjalan sehingga Julai 2012.[10]

Sebagai tindak balas kepada langkah itu, Ramin Mehmanparast, wakil bagi Kementerian Luar Iran, menyatakan bahawa sekatan itu tidak akan menjejaskan dengan ketara hasil minyak Iran. Beliau juga berkata bahawa "mana-mana negara yang menafikan dirinya daripada pasaran tenaga Iran, tidak lama lagi akan melihat bahawa ia telah digantikan oleh orang lain."[11]

Selain itu, Parlimen Iran menimbang bagi meluluskan undang-undang yang mendahului sekatan EU dengan memotong penghantaran ke Eropah serta merta sebelum negara-negara Eropah sempat mencari sumber lain sebagai pengganti. Ini mampu menjejaskan ekonomi negara-negara EU. [12]

Perdagangan[sunting | sunting sumber]

EU merupakan rakan dagang terbesar di Iran, menyumbang satu pertiga daripada semua eksport Iran. 90% daripada tenaga yang berkaitan dan Iran keenam pembekal tenaga terbesar di EU. Pada tahun 2008 Iran eksport ke EU berjumlah € 11.3 bilion dan import dari Kesatuan Eropah (EU) berjumlah € 14.1 bilion. EU eksport ke Iran terutamanya jentera dan pengangkutan (54.6%), barangan perkilangan (16.9%) dan bahan-bahan kimia (12.1%).[13]

Terdapat ruang yang besar untuk berkembang, tetapi ini hanya terjejas dengan pertikaian nuklear. Perjanjian Perdagangan dan Kerjasama telah dipasang pada tahun 2002 tetapi telah ditahan sejak tahun 2005 kerana pertikaian. Tiada perjanjian-perjanjian dua hala seperti Iran bukan ahli WTO.[13][14].

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Templat:Foreign relations of Iran Templat:Foreign relations of the European Union