Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Istana kota atau kastil (bahasa Inggeris: Castle, berasal dari bahasa Latin castellum) adalah sebuah bangunan batu besar dan dibina bagi tujuan pertahanan dan merupakan simbol utama semasa Zaman Pertengahan. Ahli sejarah tidak dapat menentukan maksud sebenarnya, tetapi ia berbeza dengan istilah umum untuk kubu atau kubu kota, yang menghuraikan kediaman seorang raja atau bangsawan dan memerintah wilayah pertahanan yang tertentu.
Kubu Rom dan kubu bukit merupakan tinggalan istana utama di seluruh Eropah, yang mana wujud pada kurun ke-9 dalam Empayar Carolingian. Penciptaan meriam dan serbuk letupan pada pertengahan kurun ke-13 mengubah keperluan peperangan di Eropah, menghadkan keberkesanan istana dan membawa kepada pembangunan kubu.
Struktur yang serupa di Rusia (Kremlin) dan bangunan feudal Jepun (Shiro) juga dianggap sebagai sebuah istana kota.
Mengikut kawasan
Templat:Fortifications Templat:List of castles in Europe
|
|
|
Negara
berdaulat |
|
|
Wilayah tanggungan,
kawasan autonomi,
dan wilayah lain |
|
|
Negara yang tidak berdaulat atau separa berdaulat disenaraikan dalam italik. 1 Kadangkala termasuk dalam benua Eropah, bergantung kepada definisi sempadan. 2 Juga dikenali sebagai Burma. 3 Negara transbenua, negara yang mempunyai wilayah di dua atau lebih benua. 4 Juga dikenali sebagai Taiwan. |
|
Templat:Africa in topic
