Kebuluran Tanduk Afrika 2011

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Kebuluran Tanduk Afrika 2011
The FEWS Net projection for crisis levels in Eastern Africa from July to September, based on current levels of response.
The FEWS Net projection for crisis levels in Eastern Africa from July to September, based on current levels of response.
Country Somalia, Ethiopia, Kenya, and neighboring countries[1]
Location Catastrophe-level in southern Somalia; emergency-level and crisis-level across the entire Horn of Africa region[1]
Period July 2011 –
Total deaths At least 29,000 in Somalia[2]
Death rate Up to 7.4 per 10,000 per day;[3] up to 13 per 10,000 per day for children under-5
Theory Severe drought; lack of humanitarian aid; insurgency
Relief $2.48 billion requested; $1.12 billion committed
Impact on demographics More than 12.4 million affected, including 3.7 million in Somalia, 3.5 million in Kenya and 4.6 million in Ethiopia[4]

Kebuluran di Tanduk Afrika 2011 merujuk kepada kemarau berpanjangan di seluruh rantau Timur Afrika hingga menyebabkan mati kebuluran.Kemarau paling teruk dalam tempoh 60 tahun menyebabkan krisis makanan di seluruh Somalia , Habsyah dan Kenya dan mengancam kehidupan lebih 12 juta orang . Sebilangan penduduk selatan Somalia melarikan diri ke Kenya jiran dan Ethiopia.Negara-negara lain di Tanduk Afrika termasuk Djibouti , Sudan ,Sudan Selatan dan sebahagian Uganda juga terjejas oleh krisis makanan .


Pada 20 Julai, Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) secara rasmi pertama kali mengisytiharkan kebuluran di sana dalam tempoh 30 tahun. Berpuluh-puluh ribu orang dipercayai telah sudah mati di selatan Somalia sebelum kebuluran itu diisytiharkan. Pada 3 Ogos, PBB mengisytiharkan kebuluran di tiga kawasan lain di selatan Somalia. Kebuluran dijangka merebak merentasi semua wilayah selatan dalam 4-6 minggu akan datang. PBB berusaha memberi bekalan makanan tambahan hingga ke peringkat akar umbi.

Latar belakang[sunting | sunting sumber]

Hujan tidak turun di Kenya dan Etiopia dan dua tahun yang lalu di Somalia. Ketiadaan hujan membawa kepada kegagalan tanaman dan kerugian meluas ternakan, setinggi 40% -60% .Hasil tuaian semakin kurang. Hujan dijangka tidak turun sehingga September 2011.Krisis ini diburukkan lagi oleh aktiviti pemberontakan di sekitar selatan Somalia oleh kumpulan Al-Shabaab.

Perubahan iklim telah menyumbang kepada krisis makanan ini.Keadaan panas dan kering di sub-Sahara Afrika .Tetapi terlalu awal untuk menyalahkan perubahan iklim dan kemarau kerana hubungan antara La Nina dan perubahan iklim tidak mantap.

Masyarakat antarabangsa gagal mematuhi sistem amaran awal sehngga membawa kepada krisis. Sebenarnya bencana ini boleh dicegah dan ada penyelesaiannya.Ahli-ahli politik dan pembuat dasar di negara-negara kaya sering ragu-ragu mengenai mengambil tindakan pencegahan.Beberapa kerajaan di Eropah "sengaja cuai" terhadap krisis. Tanda-tanda amaran telah dilihat selama berbulan-bulan dan dunia lambar bertindak.

Pada 20 Julai 2011, kebuluran telah diisytiharkan di Lower Shabelle dan Bakool , dua kawasan di selatan Somalia. Pada 3 Ogos, kebuluran terus diisytiharkan di Balcad dan daerah Cadale di Shabelle Tengah. IDP ditempatkan di Mogadishu dan Afgooye. The Economist melaporkan bahawa keadaan kebuluran ini tidak pernah dilihat dalam tempoh 25 tahun lalu.

Harga barang naik 68% sejak lima tahun lalu.Kenaikan harga sehingga 240% di selatan Somalia, 117% di selatan-timur Ethiopia, dan 58% di utara Kenya . Pada Julai 2011, Program Makanan Dunia PBB menjangka 10 juta rakyat di seluruh Tanduk Afrika memerlukan bantuan makanan . Seramai 12 juta berhadapan dengan krisis makanan termasuk 2.8 juta di selatan Somalia.

Hujan lebat pula memusnahkan rumah-rumah sementara di Mogadishu.Puluhan ribu pelarian berhadapan dengan kesejukan.

Sekolah-sekolah di rantau ini telah ditutup "kerana tidak ada makanan untuk anak- anak ". Kira-kira 385,000 kanak-kanak di Kenya sudah kekurangan gizi , bersama-sama 90.000 wanita hamil dan payu dara memberi makan. Lagi 3.5 juta orang di Kenya dianggarkan berada pada risiko malnutrisi.

Krisis pelarian[sunting | sunting sumber]

Pada 3 Ogos 2011, lebih daripada 860,000 pelarian dari Somalia telah melarikan diri ke negara-negara jiran, di Kenya dan Ethiopia.Menurut UNHCR ,Kenya kini menjadi tuan rumah sekurang-kurangnya 440,000 orang di tiga kem pelarian. Kem Dadaab menempatkan 90.000 pelarian. Seramai 1500 pelarian terus tiba setiap hari dari selatan Somalia, 80 % daripada mereka wanita dan kanak-kanak.Ramai yang meninggal dunia semasa dalam perjalanan. Di dalam kem, kematian bayi telah meningkat tiga kali ganda dalam beberapa bulan lepas. Keseluruhan kadar kematian adalah 7.4 daripada 10,000 orang setiap hari.Lebih daripada tujuh kali lebih tinggi kadar "kecemasan" 1 daripada 10,000 setiap hari.

Terdapat peningkatan dalam keganasan seksual terhadap wanita dan kanak-kanak perempuan, dengan bilangan kes-kes yang dilaporkan meningkat lebih 4 kali. Kejadian keganasan seksual berlaku terutamanya semasa perjalanan ke kem-kem pelarian, dengan beberapa kes yang dilaporkan di kem-kem itu sendiri atau sebagai pelarian baru pergi mencari kayu api. Mereka juga berhdapan risiko penyakit HIV / AIDS.

Dolo Odo , Habsyah juga menjadi tuan rumah 110,000 pelarian dari Somalia.Kem Bokolomanyo, Melkadida, dan Kobe melebihi kapasiti maksimum.Satu kem lagi sedang dibina manakala sebuah lagi dirancang pada masa hadapan. Kadar kekurangan zat makanan di kalangan kanak-kanak di bawah umur lima tahun setinggi 33%. Kekurangan air di semua kem-kem pelarian.

Kesihatan dan penyakit[sunting | sunting sumber]

Penyakit Campak merebak di kem-kem Dadaab, dengan 462 kes termasuk 11 kematian. Habsyah dan Kenya juga berhadapan wabak campak.Lebih 17.500 kes dilaporkan dalam 6 bulan pertama.WHO menganggarkan sekitar 2 juta orang. Pertubuhan Kesihatan Sedunia (WHO) menyatakan bahawa "8,8 juta orang berisiko malaria dan 5 juta taun " di Etiopia tidak bersih dan sesak.Tidak kes polio setakat lagi.

Doktor Tanpa Sempadan (Médecins Sans Frontières) merawat lebih 10,000 kanak-kanak yang kekurangan gizi .Lebih daripada dua orang dewasa atau empat kanak-kanak mati kelaparan setiap hari bagi tiap-tiap kumpulan 10,000 orang.Penduduk kurang dari 2100 kilokalori makanan dan empat liter air setiap hari.

Rujukan[sunting | sunting sumber]