Kesultanan Pontianak

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Bendera Kesultanan Pontianak

Kesultanan Pontianak adalah sebuah kerajaan Islam di Kalimantan Barat. Ia beribu kota di Kota Pontianak, Indonesia.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Kesultanan Pontianak diasaskan pada tahun 1771 oleh sekumpulan pedagang Arab yang diketuai al-Sayyid Sharif Abdul Rahman al-Kadri. Beliau kemudiannya berkahwin dengan dua orang puteri iaitu puteri Panembahan Mampawa dari Palembang dan juga puteri Kesultanan Banjar. Walaupun perkahwinan ini memberikan beliau penaruh di Palembang dan Banjarmasin, beliau gagal menjadikan raja di kedua-dua kerajaan ini. Al-Sayyid Sharif Abdul Rahman selepas itu menggunakan pengaruh Belanda untuk menobatkan dirinya sebagai Sultan di Kota Pontianak pada tahun 1779[1].

Kesultanan Pontianak mencapai kemuncaknya sekitar awal abad ke-20, terutamanya setelah penemuan minyak di negeri ini.

Sultan-Sultan Pontianak
Bilangan Sultan Pemerintahan
1 Syarif Abdurrahman Alkadrie 1771-1808
2 Syarif Kasim Alkadrie 1808-1819
3 Syarif Osman Alkadrie 1819-1855
4 Syarif Hamid Alkadrie 1855-1872
5 Syarif Yusuf Alkadrie 1872-1895
6 Syarif Muhammad Alkadrie 1895-1944
7 Syarif Hamid Alkadrie 1945-1950

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]