Kitab Raja-raja

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Kitab Raja-raja (Jawi: كتاب راج٢; Ibrani: ספר מלכים‎ Sepher M'lakhim) atau Buku Para Raja menggambarkan penceritaan sejarah purba Israel dan Judah sejak daripada kematian Daud sehinggalah pembebasan penggantinya Jeconiah yang telah dipenjarakan di Babylon, iaitu suatu tempoh kira-kira 400 tahun (c.960-560 SM).[1] Ia merumuskan serangkaian buku-buku sejarah yang bermula dari kitab Joshua menerusi kitab Samuel dan kitab Hakim-hakim yang bertujuan untuk memberi penjelasan teologi mengenai kemusnahan kerajaan Yahudi oleh Babylon pada 586 SM dan kebangkitan semula untuk kembali dari buangan.[2]

Kitab ini bermula dengan kematian Daud, dimana Yahweh, tuhan orang Yahudi menjanjikan sebuah wangsa (keturunan) yang abadi dan pengganti kepada Daud iaitu Sulaiman. Sulaiman dipuji kerana kebijaksanaan dan kekayaannya tetapi beliau telah menyebabkan Yahweh murka kerana membenarkan tuhan-tuhan lain disembah di Baitul Muqaddis. Tuhan kemudiannya memisahkan kerajaan Yahudi kepada dua iaitu kerajaan Israel di utara dan kerajaan Judah di selatan. Kebanyakkan raja Yahudi dianggap jahat kerana membenarkan tuhan-tuhan lain disembah selain Yahweh yang akhirnya membawa kemusnahan kepada kerajaan ini walaupun terdapat beberapa orang raja yang baik.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Sweeney, p.1
  2. Sweeney, p.1

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Terjemahan Kitab 1 Raja dan 2 Raja[sunting | sunting sumber]

Ulasan mengenai Kitab Raja-raja[sunting | sunting sumber]

Umum[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Teks asal
Terjemahan Yahudi
Terjemahan Kristian
Pautan lain
Kitab Raja-raja
Didahului oleh
Samuel
Bible Yahudi Diikuti oleh:
Yesaya
Kristian
Perjanjian Lama
Diikuti oleh:
1–2 Babad