P

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
P
Abjad Rumi dasar
  Aa Bb Cc Dd  
Ee Ff Gg Hh Ii Jj
Kk Ll Mm Nn Oo Pp
Qq Rr Ss Tt Uu Vv
  Ww Xx Yy Zz  

P ialah huruf Rumi moden yang ke-16, bernama pi (IPA: [piː]).

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Huruf Semitik Pê (mulut), dan juga huruf Yunani Π atau π (Pai), serta huruf-huruf Etruskan dan Latin yang berkembang dari huruf Yunani tersebut, semuanya membawa bunyi /p/, iaitu plosif bilabial tak bersuara.

Kegunaan[sunting | sunting sumber]

Dalam bahasa Melayu, Inggeris dan banyak lagi bahasa yang bertulisan rumi, huruf P berbunyi konsonan plosif bilabial tak bersuara.

Satu dwihuruf dalam bahasa Inggeris dan Perancis yang melibatkan huruf P ialah "ph" yang menandakan bunyi frikatif labiodental tak bersuara /f/, dan digunakan untuk mentransliterasikan huruf Fi (φ) dalam kata-kata pinjaman bahasa Yunani. Dalam bahasa Jerman, dwihuruf "pf" yang menandakan afrikat bibir /pf/ kerap dijumpai.

Penutur bahasa Arab tidak biasa menyebut bunyi /p/ kerana dalam bahasa mereka tiadanya bunyi konsonan ini; sebaliknya mereka cenderung menyebutnya seperti /b/ atau /v/.

Kod-kod pengkomputeran[sunting | sunting sumber]

Perwakilan alternatif P
fonetik NATO Kod Morse
Papa ·––·
ICS Papa.svg Semaphore Papa.svg Sign language P.svg ⠏
Bendera isyarat Semafora Panduan ASL Braille
Titik kod Huruf besar
P
Huruf kecil
p
Unikod U+0050 U+0070
ASCII Perpuluhan 80 112
Perduaan 01010000 01110000
EBCDIC 215 151

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Abjad Rumi/Latin
Aa Bb Cc Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Oo Pp Qq Rr Ss Tt Uu Vv Ww Xx Yy Zz