Sinar gama

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Sinar gama (diwakili sebagai γ) merupakan bentuk sinaran elektromagnet (EMR) atau pancaran cahaya bagi frekuensi khas dihasilkan dari interaksi zarah sub-atom, seperti pelupusan elektron-positron dan penguraian radioaktif; kebanyakannya dihasilkan dari reaksi nuklear yang berlaku dalam medium antara bintang angkasa.

Pancaran gamma biasanya dicirikan sebagai EMR, mempunyai frekuensi dan tenaga tertinggi, dan juga panjang gelombang terpendek, dalam spektrum sinaran elektromagnet, contoh, foton berkuasa tinggi. Disebabkan kandungan tenaga tinggi ini, ia mampu menyebabkan kerosakan serius apabila diserap oleh tisu hidup.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Sinar gamma dijumpai oleh ahli kimia dan fizik Perancis Paul Ulrich Villard pada tahun 1900, semasa dia sedang mengkaji uranium. Berkerja dengan jabatan kimia di École Normale Supérieure di rue d'Ulm, Paris dengan peralatan dibina sendiri, dia mendapati bahawa sinaran ini tidak dapat dipesongkan oleh medan magnet.

Untuk seketika, sinar gamma dianggap sebagai zarah. Fakta bahawa ia boleh digambarkan sinaran ditunjukkan oleh ahli Fizik British William Henry Bragg pada 1910, apabila dia menunjukkan bahawa sinaran ini mengionkan gas sama seperti sinar X.


Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. Kelly, K. (2005). Radiation may have positive effects on health: study -- Low, chronic doses of gamma radiation had beneficial effects on meadow voles University of Toronto


Pautan luar[sunting | sunting sumber]