Pergi ke kandungan

Élisabeth Borne

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Élisabeth Borne
Potret Élisabeth Borne pada November 2022
Borne pada November 2022
Perdana Menteri Perancis
Dalam jawatan
16 Mei 2022 – 9 Januari 2024
PresidenEmmanuel Macron
Didahului olehJean Castex
Digantikan olehGabriel Attal
Ahli Perhimpunan Kebangsaan bagi kawasan pilihan raya ke-6 Calvados
Penjawat kini
Menyandang jawatan
13 November 2025
Didahului olehFreddy Sertin
Menteri Negara, Menteri Pendidikan Kebangsaan, Pengajian Tinggi dan Penyelidikan
Dalam jawatan
23 Disember 2024 – 13 Oktober 2025
PresidenEmmanuel Macron
Perdana MenteriFrançois Bayrou
Sébastien Lecornu
Didahului olehAnne Genetet (pendidikan kebangsaan)
Patrick Hetzel (pengajian tinggi dan penyelidikan)
Digantikan olehÉdouard Geffray (pendidikan kebangsaan)
Philippe Baptiste (pengajian tinggi dan penyelidikan)
Menteri Buruh, Pekerjaan dan Integrasi
Dalam jawatan
6 Julai 2020 – 16 Mei 2022
PresidenEmmanuel Macron
Perdana MenteriJean Castex
Didahului olehMuriel Pénicaud
Digantikan olehOlivier Dussopt
Menteri Peralihan Ekologi dan Perpaduan
Dalam jawatan
16 Julai 2019 – 6 Julai 2020
PresidenEmmanuel Macron
Perdana MenteriÉdouard Philippe
Didahului olehFrançois de Rugy
Digantikan olehBarbara Pompili
Menteri yang bertanggungjawab terhadap Pengangkutan
Dalam jawatan
17 Mei 2017 – 16 Julai 2019
PresidenEmmanuel Macron
Perdana MenteriÉdouard Philippe
Didahului olehAlain Vidalies
Digantikan olehJean-Baptiste Djebbari
Maklumat peribadi
Lahir (1961-04-18) 18 April 1961 (umur 65)
Paris, Perancis
Parti politikRenaissance
Tempat belajarÉcole Polytechnique
École nationale des ponts et chaussées
Collège des Ingénieurs

Élisabeth Borne (lahir 18 April 1961) ialah ahli politik, jurutera dan bekas pegawai kanan perkhidmatan awam Perancis yang berkhidmat sebagai Perdana Menteri Perancis dari 16 Mei 2022 hingga 9 Januari 2024. Beliau ialah wanita kedua yang memegang jawatan tersebut selepas Édith Cresson, yang menjadi perdana menteri dari 1991 hingga 1992.[1][2]

Borne ialah ahli Renaissance dan anggota kumpulan Ensemble pour la République dalam Perhimpunan Kebangsaan. Beliau kini mewakili kawasan pilihan raya ke-6 Calvados dan menganggotai Suruhanjaya Hal Ehwal Luar Negeri. Mandat semasanya bermula pada 13 November 2025 selepas beliau meninggalkan kerajaan.[3][4]

Sebelum memasuki kerajaan, Borne menjalani kerjaya dalam bidang kejuruteraan, pentadbiran awam, perancangan bandar dan pengangkutan. Beliau pernah menjadi pengarah strategi SNCF, pengarah perancangan bandar Paris, pengawas wilayah Poitou-Charentes serta presiden dan ketua pegawai eksekutif RATP.[1] Beliau dilantik sebagai menteri yang bertanggungjawab terhadap pengangkutan pada 2017, menteri peralihan ekologi dan perpaduan pada 2019 serta menteri buruh, pekerjaan dan integrasi pada 2020.[5][6]

Sebagai perdana menteri, Borne mengetuai kerajaan ketika gabungan presiden tidak mempunyai majoriti mutlak dalam Perhimpunan Kebangsaan. Tempoh pentadbirannya dicirikan oleh langkah perlindungan kuasa beli, pelancaran perancangan ekologi, reformasi pencen yang menaikkan umur persaraan berkanun secara berperingkat daripada 62 kepada 64 tahun serta penggunaan berulang Perkara 49.3 Perlembagaan untuk meluluskan rang undang-undang tanpa undian.[7][8] Beliau kembali menyertai kerajaan sebagai menteri negara bagi pendidikan kebangsaan, pengajian tinggi dan penyelidikan dari Disember 2024 hingga Oktober 2025.[9]

Kehidupan awal dan pendidikan

[sunting | sunting sumber]

Borne dilahirkan pada 18 April 1961 di Paris. Bapanya, Joseph Borne, yang dilahirkan dengan nama keluarga Bornstein, ialah anggota Penentangan Perancis berketurunan Yahudi yang terselamat daripada kem tahanan Auschwitz dan Buchenwald. Beliau meninggal dunia akibat bunuh diri ketika Borne berusia 11 tahun.[10] Selepas kematian bapanya, Borne memperoleh status pupille de la Nation, iaitu anak jagaan negara bagi mereka yang ibu atau bapanya menjadi mangsa peperangan atau berkhidmat untuk negara.[1]

Beliau mengikuti pengajian kejuruteraan di École Polytechnique dan memperoleh diploma daripada École nationale des ponts et chaussées. Beliau juga menamatkan program di Collège des Ingénieurs pada 1987.[11]

Kerjaya profesional

[sunting | sunting sumber]

Perkhidmatan awam dan sektor perusahaan

[sunting | sunting sumber]

Borne memulakan kerjayanya pada 1987 sebagai jurutera dalam Kementerian Kelengkapan. Dari 1989 hingga 1991, beliau membantu menyediakan rancangan induk pembangunan wilayah Paris. Beliau kemudian menjadi penasihat teknikal kepada Menteri Pendidikan Kebangsaan Lionel Jospin dan Jack Lang pada awal 1990-an.[11]

Dari 1996 hingga 1997, beliau mengetuai bahagian kecil kereta api di Kementerian Kelengkapan. Beliau kemudian menjadi penasihat mengenai perancangan bandar, kelengkapan, perumahan, pengangkutan dan dasar bandar dalam pejabat Perdana Menteri Lionel Jospin dari 1997 hingga 2002.[11]

Borne dilantik sebagai pengarah strategi SNCF pada 2002. Beliau menyertai syarikat pembinaan dan konsesi Eiffage pada 2007 sebelum menjadi pengarah besar perancangan bandar bagi bandar Paris pada 2008. Pada 2013, beliau dilantik sebagai pengawas wilayah Poitou-Charentes dan pengawas jabatan Vienne. Beliau seterusnya berkhidmat sebagai ketua pejabat Menteri Ekologi Ségolène Royal dari 2014 hingga 2015.[1][11]

Ketua pegawai eksekutif RATP

[sunting | sunting sumber]
Élisabeth Borne ketika menjadi ketua pegawai eksekutif RATP
Borne ketika menjadi presiden dan ketua pegawai eksekutif RATP pada 2015

Pada Mei 2015, Borne dilantik sebagai presiden dan ketua pegawai eksekutif RATP, perusahaan awam yang mengendalikan sebahagian besar rangkaian pengangkutan awam di Paris dan kawasan sekitarnya. Beliau memegang jawatan itu sehingga menyertai kerajaan pada Mei 2017.[1]

Tempohnya di RATP berlangsung ketika perusahaan itu melaksanakan pemodenan rangkaian, pelanjutan laluan dan persediaan bagi pembukaan secara berperingkat perkhidmatan pengangkutan awam Île-de-France kepada persaingan. Pengalamannya dalam pentadbiran dan pengangkutan menjadi asas kepada pelantikannya sebagai menteri yang bertanggungjawab terhadap pengangkutan.[11]

Kerjaya dalam kerajaan

[sunting | sunting sumber]

Menteri yang bertanggungjawab terhadap pengangkutan

[sunting | sunting sumber]
Élisabeth Borne tiba di mesyuarat menteri tenaga dan pengangkutan Kesatuan Eropah
Borne menghadiri mesyuarat tidak rasmi menteri tenaga dan pengangkutan Kesatuan Eropah pada September 2017

Borne dilantik sebagai menteri kepada Menteri Negara bagi Peralihan Ekologi dan Perpaduan, dengan tanggungjawab terhadap pengangkutan, dalam kerajaan pertama Édouard Philippe pada 17 Mei 2017. Beliau dikekalkan dalam Kerajaan Philippe kedua selepas pilihan raya perundangan 2017.[5]

Salah satu tugas utamanya ialah reformasi sistem kereta api. Undang-undang bagi pakatan kereta api baharu diluluskan pada 27 Jun 2018. Reformasi itu menyediakan penyusunan semula kumpulan SNCF, pembukaan perkhidmatan penumpang domestik secara berperingkat kepada persaingan dan perubahan syarat pengambilan pekerja baharu.[12]

Borne turut membentangkan Rang Undang-undang Orientasi Mobiliti pada November 2018. Undang-undang yang diundangkan pada 24 Disember 2019 itu memperbaharui dasar pengangkutan Perancis dengan menumpukan penyediaan mobiliti di seluruh wilayah, pengangkutan harian, pengurangan pelepasan dan pembangunan bentuk pengangkutan baharu.[13]

Menteri peralihan ekologi dan perpaduan

[sunting | sunting sumber]

Selepas peletakan jawatan François de Rugy, Borne dilantik sebagai menteri peralihan ekologi dan perpaduan pada 16 Julai 2019.[6] Bidang tanggungjawabnya merangkumi iklim, tenaga, biodiversiti, pencegahan risiko, pengangkutan dan perumahan mampan.[14]

Semasa tempohnya, Parlimen meluluskan Undang-undang Tenaga dan Iklim 2019, yang menetapkan matlamat berkecuali karbon menjelang 2050 serta kerangka untuk mengurangkan penggunaan bahan api fosil.[15] Undang-undang Antibazir bagi Ekonomi Kitaran pula diundangkan pada Februari 2020 untuk mengurangkan sisa, menggalakkan penggunaan semula dan memperluas tanggungjawab pengeluar.[16]

Borne juga menyelia permulaan Konvensyen Rakyat bagi Iklim, sebuah perhimpunan 150 orang rakyat yang dipilih secara rawak untuk mengemukakan langkah mengurangkan pelepasan gas rumah hijau Perancis. Cadangan konvensyen itu diserahkan kepada kerajaan pada Jun 2020.[17]

Menteri buruh, pekerjaan dan integrasi

[sunting | sunting sumber]

Pada 6 Julai 2020, Borne dilantik sebagai menteri buruh, pekerjaan dan integrasi dalam Kerajaan Castex. Portfolionya merangkumi dasar pekerjaan, latihan profesional, perantisan, dialog sosial, insurans pengangguran dan integrasi melalui kegiatan ekonomi.[1][18]

Sebahagian besar tempohnya berlangsung ketika pandemik COVID-19. Kementeriannya melaksanakan skim kegiatan separa bagi membantu perusahaan mengekalkan pekerja, di samping bantuan untuk perantisan dan pengambilan golongan muda.[1]

Reformasi insurans pengangguran yang tertangguh akibat pandemik mula berkuat kuasa sepenuhnya pada Disember 2021. Kerajaan menyatakan bahawa perubahan itu bertujuan menggalakkan pekerjaan yang lebih stabil dan menyesuaikan faedah dengan keadaan pasaran buruh, tetapi kesatuan sekerja mengkritiknya kerana berpotensi mengurangkan bayaran kepada sebahagian pencari kerja.[19]

Borne turut melancarkan Contrat d'engagement jeune, program sokongan intensif bagi golongan berusia 16 hingga 25 tahun yang menghadapi kesukaran untuk mendapatkan pekerjaan atau latihan. Program itu mula berkuat kuasa pada 1 Mac 2022.[20]

Perdana Menteri Perancis

[sunting | sunting sumber]

Pelantikan dan kehilangan majoriti mutlak

[sunting | sunting sumber]
Élisabeth Borne berucap di Parlimen Eropah di Strasbourg
Borne berucap dalam upacara ulang tahun ke-70 Parlimen Eropah di Strasbourg pada November 2022

Macron melantik Borne sebagai perdana menteri pada 16 Mei 2022 selepas peletakan jawatan Jean Castex. Beliau menjadi wanita kedua yang mengetuai kerajaan Perancis dan orang pertama daripada parti La République En Marche!, yang kemudiannya dinamakan semula sebagai Renaissance, untuk memegang jawatan itu.[2][1]

Dalam pilihan raya perundangan Jun 2022, gabungan presiden gagal memperoleh majoriti mutlak dalam Perhimpunan Kebangsaan. Keadaan itu memaksa kerajaan Borne mendapatkan sokongan daripada kumpulan lain bagi setiap rang undang-undang atau menggunakan peruntukan perlembagaan untuk mengatasi kebuntuan.[21]

Borne membentangkan perisytiharan dasar umum di Perhimpunan Kebangsaan pada 6 Julai 2022. Beliau menjadikan kuasa beli, pekerjaan, kesihatan, pendidikan, kesaksamaan peluang dan peralihan ekologi sebagai keutamaan kerajaan, tetapi tidak meminta undian percaya rasmi selepas ucapannya.[22]

Dasar ekonomi, sosial dan alam sekitar

[sunting | sunting sumber]

Kerajaan Borne memperkenalkan pakej perlindungan kuasa beli pada musim panas 2022 sebagai tindak balas terhadap kenaikan harga tenaga dan inflasi selepas pencerobohan Rusia terhadap Ukraine. Langkah itu merangkumi had kenaikan harga tenaga, bantuan bahan api, peningkatan pencen dan faedah sosial serta sokongan kepada isi rumah berpendapatan rendah.[23]

Macron turut menugaskan Borne menyelaraskan perancangan ekologi pada peringkat kerajaan. Pelan yang dibentangkan pada September 2023 menetapkan hala tuju pengurangan pelepasan gas rumah hijau dalam sektor pengangkutan, bangunan, industri, tenaga dan pertanian serta pemuliharaan biodiversiti.[24]

Kerajaan juga meluluskan undang-undang perancangan ketenteraan bagi 2024–2030, pembentukan France Travail untuk menyelaraskan perkhidmatan pekerjaan dan rancangan pemulihan industri hijau.[25]

Reformasi pencen

[sunting | sunting sumber]
Penunjuk perasaan menentang reformasi pencen di Le Mans
Demonstrasi menentang reformasi pencen di Le Mans pada 31 Januari 2023

Pada Januari 2023, kerajaan mengemukakan reformasi pencen yang menaikkan umur minimum persaraan secara berperingkat daripada 62 kepada 64 tahun menjelang 2030 dan mempercepat peningkatan tempoh caruman yang diperlukan untuk menerima pencen penuh. Kerajaan berhujah bahawa reformasi itu perlu untuk menjamin keseimbangan kewangan sistem pencen, manakala kesatuan sekerja serta parti pembangkang menyifatkannya sebagai tidak adil terhadap pekerja yang memulakan kerjaya lebih awal dan mereka yang bekerja dalam pekerjaan berat.[8][26]

Reformasi itu mencetuskan mogok dan demonstrasi besar di seluruh negara. Pada 16 Mac 2023, Borne menggunakan Perkara 49.3 untuk menjadikan kerajaan bertanggungjawab terhadap rang undang-undang tersebut, sekali gus membolehkan teks diluluskan tanpa undian biasa kecuali jika kerajaan dijatuhkan melalui usul tidak percaya. Dua usul tidak percaya berikutnya gagal memperoleh majoriti.[26]

Majlis Perlembagaan Perancis meluluskan sebahagian besar reformasi pada 14 April 2023, walaupun beberapa peruntukan sampingan dibatalkan. Macron mengundangkan undang-undang itu pada hari berikutnya.[8]

Kerajaan Borne menggunakan Perkara 49.3 sebanyak 23 kali, terutamanya bagi rang undang-undang kewangan dan pembiayaan keselamatan sosial. Penggunaannya membantu kerajaan meluluskan belanjawan tanpa majoriti mutlak, tetapi menimbulkan kritikan mengenai tahap perbahasan dan peranan Parlimen.[27]

Imigresen, pergolakan sosial dan peletakan jawatan

[sunting | sunting sumber]

Pada penghujung Jun 2023, kematian Nahel Merzouk, seorang remaja yang ditembak oleh anggota polis ketika pemeriksaan lalu lintas di Nanterre, mencetuskan beberapa malam rusuhan di seluruh Perancis. Kerajaan mengerahkan puluhan ribu anggota polis dan gendarmerie, mengenakan sekatan setempat serta mengumumkan bantuan untuk membaiki bangunan awam yang rosak.[21]

Kerajaan kemudiannya mengemukakan rang undang-undang imigresen yang bertujuan mempercepat pengusiran individu tertentu, mengubah prosedur suaka, mengawal selia tenaga kerja tanpa dokumen dalam sektor yang mengalami kekurangan pekerja dan mengetatkan beberapa syarat faedah sosial. Usul untuk menolak rang undang-undang itu diluluskan oleh Perhimpunan Kebangsaan pada 11 Disember 2023, memaksa kerajaan berunding dengan parti konservatif Les Républicains.[28]

Versi yang lebih ketat akhirnya diluluskan oleh kedua-dua dewan pada 19 Disember dengan sokongan Les Républicains dan Rassemblement National. Kelulusannya menimbulkan perpecahan dalam gabungan presiden kerana sebahagian ahli Parlimen kerajaan mengundi menentang atau berkecuali.[29]

Borne menyerahkan peletakan jawatan kerajaannya kepada Macron pada 8 Januari 2024. Presiden menerima peletakan jawatan itu tetapi memintanya menguruskan hal ehwal semasa sehingga kerajaan baharu dibentuk.[30] Tempoh jawatannya berakhir pada 9 Januari apabila Gabriel Attal dilantik sebagai perdana menteri.[31]

Selepas jawatan perdana menteri

[sunting | sunting sumber]

Perhimpunan Kebangsaan

[sunting | sunting sumber]

Borne telah dipilih buat kali pertama sebagai wakil kawasan pilihan raya ke-6 Calvados dalam pilihan raya perundangan 2022. Oleh sebab beliau berada dalam kerajaan, mandat itu dijalankan oleh penggantinya, Freddy Sertin, selepas tempoh perlembagaan yang ditetapkan.[32]

Beliau mula menjalankan mandat tersebut pada 10 Februari 2024, sebulan selepas meninggalkan jawatan perdana menteri. Selepas pembubaran Perhimpunan Kebangsaan pada Jun 2024, Borne dipilih semula pada 7 Julai dengan 56.36% undi sah pada pusingan kedua.[33]

Mandatnya sekali lagi digantung selepas beliau kembali menyertai kerajaan pada Disember 2024. Beliau menyambung tugas sebagai ahli Parlimen pada 13 November 2025, selepas fungsi kerajaannya tamat pada 13 Oktober.[34]

Menteri pendidikan, pengajian tinggi dan penyelidikan

[sunting | sunting sumber]
Kolaj potret empat menteri negara dalam kerajaan François Bayrou
Menteri negara dalam Kerajaan Bayrou, dari kiri ke kanan dan atas ke bawah: Borne, Manuel Valls, Gérald Darmanin dan Bruno Retailleau

Pada 23 Disember 2024, Borne dilantik sebagai menteri negara serta menteri pendidikan kebangsaan, pengajian tinggi dan penyelidikan dalam kerajaan François Bayrou. Beliau menjadi salah seorang daripada dua bekas perdana menteri dalam kerajaan itu bersama Manuel Valls.[9]

Antara dasar utama yang dilaksanakan semasa tempohnya ialah program pendidikan kehidupan emosi dan hubungan bagi sekolah rendah serta pendidikan kehidupan emosi, hubungan dan seksualiti bagi sekolah menengah. Program kebangsaan itu bertujuan mengajar rasa hormat, kesaksamaan, pencegahan diskriminasi serta perlindungan daripada keganasan dan gangguan.[35]

Pada Mac 2025, beliau melancarkan rancangan Brisons le silence, agissons ensemble untuk memperkukuh pengesanan dan pelaporan keganasan fizikal, psikologi serta seksual di sekolah awam dan swasta.[36] Beliau juga mengumumkan langkah memperkukuh kesihatan sekolah, termasuk latihan rujukan kesihatan mental dan penyelarasan perkhidmatan kesihatan bagi murid.[37]

Rancangan Filles et maths pula bertujuan mengurangkan stereotaip gender dan meningkatkan penyertaan pelajar perempuan dalam matematik, kejuruteraan dan bidang digital.[38] Pada Jun 2025, beliau membentangkan Plan Avenir, yang memberikan tumpuan kepada bimbingan pendidikan dan kerjaya dari sekolah menengah rendah hingga pengajian tinggi.[39]

Borne dikekalkan dalam kerajaan pertama Sébastien Lecornu yang dilantik pada 5 Oktober 2025.[40] Beliau tidak dikekalkan dalam kerajaan baharu yang dibentuk pada 12 Oktober. Portfolio pendidikan kebangsaan diberikan kepada Édouard Geffray, manakala pengajian tinggi, penyelidikan dan angkasa diberikan kepada Philippe Baptiste.[41]

Keputusan pilihan raya

[sunting | sunting sumber]

Keputusan berikut merangkumi pencalonan Borne dalam kawasan pilihan raya ke-6 Calvados. Peratusan dikira daripada jumlah undi sah.

Keputusan pilihan raya perundangan
Tahun Parti atau gabungan Pusingan pertama Lawan pusingan kedua Pusingan kedua Borne Pusingan kedua lawan Keputusan
2022[32] Ensemble 16,491 (34.32%) Noé Gauchard (NUPES) 23,437 (52.47%) 21,233 (47.53%) Dipilih
2024[33] Ensemble 19,213 (28.93%) Nicolas Calbrix (Rassemblement National) 35,962 (56.36%) 27,851 (43.64%) Dipilih semula

Penerbitan

[sunting | sunting sumber]
  • Borne, Élisabeth (2024). Vingt mois à Matignon (dalam bahasa Perancis). Paris: Flammarion. ISBN 978-2-08-045753-0.

Dalam memoir tersebut, yang diterbitkan pada 23 Oktober 2024, Borne membincangkan pengalaman mengetuai kerajaan, reformasi pencen, undang-undang imigresen, rusuhan 2023 dan hubungannya dengan Presiden Macron.[42]

Lihat juga

[sunting | sunting sumber]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Élisabeth Borne" (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 26 Februari 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  2. 1 2 "Décret du 16 mai 2022 portant nomination du Premier ministre". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 16 Mei 2022. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  3. ↑ "Mme Élisabeth Borne – Calvados (6e circonscription)" (dalam bahasa Perancis). Perhimpunan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  4. ↑ "Fonctions de Mme Élisabeth Borne" (dalam bahasa Perancis). Perhimpunan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  5. 1 2 "Décret du 17 mai 2017 relatif à la composition du Gouvernement". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 17 Mei 2017. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  6. 1 2 "Décret du 16 juillet 2019 relatif à la composition du Gouvernement". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 16 Julai 2019. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  7. ↑ "Élisabeth Borne à l'Hôtel de Matignon" (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  8. 1 2 3 "Loi no 2023-270 du 14 avril 2023 de financement rectificative de la sécurité sociale pour 2023". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 14 April 2023. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  9. 1 2 "Décret du 23 décembre 2024 relatif à la composition du Gouvernement". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 23 Disember 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  10. ↑ "France's new prime minister is the daughter of a Holocaust survivor who died by suicide". Jewish Telegraphic Agency. 17 Mei 2022. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  11. 1 2 3 4 5 "Élisabeth Borne". Pertubuhan Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  12. ↑ "Les résultats de la réforme ferroviaire" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. 3 Jun 2019. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  13. ↑ "Loi du 24 décembre 2019 d'orientation des mobilités" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. 24 Disember 2019. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  14. ↑ "Décret no 2019-762 du 24 juillet 2019 relatif aux attributions du ministre de la transition écologique et solidaire". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 24 Julai 2019. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  15. ↑ "Déclaration d'Élisabeth Borne sur le projet de loi Énergie et Climat" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. 11 September 2019. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  16. ↑ "Loi no 2020-105 du 10 février 2020 relative à la lutte contre le gaspillage et à l'économie circulaire". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 10 Februari 2020. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  17. ↑ "Convention citoyenne pour le climat : quelles propositions ?" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  18. ↑ "Décret no 2020-875 du 15 juillet 2020 relatif aux attributions de la ministre du travail, de l'emploi et de l'insertion". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 15 Julai 2020. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  19. ↑ "Réforme de l'assurance chômage : quelles évolutions ?" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  20. ↑ "Le Contrat d'engagement jeune" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Buruh Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  21. 1 2 "French prime minister resigns following recent political turmoil over immigration". Associated Press. 8 Januari 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  22. ↑ "Déclaration de politique générale d'Élisabeth Borne" (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 6 Julai 2022. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  23. ↑ "Loi du 16 août 2022 portant mesures d'urgence pour la protection du pouvoir d'achat" (dalam bahasa Perancis). Vie-publique.fr. 17 Ogos 2022. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  24. ↑ "France Nation verte : mieux agir, la planification écologique" (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 25 September 2023. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  25. ↑ "Les priorités du Gouvernement pour une France plus indépendante et plus juste" (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 2 Mei 2023. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  26. 1 2 "French prime minister resigns following recent political turmoil over immigration". Associated Press. 8 Januari 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  27. ↑ "Bastien François: There are good and bad ways to use Article 49.3 of the French Constitution". Le Monde. 20 Januari 2026. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  28. ↑ "French lower house rejects Macron's immigration bill". Reuters. 11 Disember 2023. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  29. ↑ "Macron defends new French migration law despite political tensions". Reuters. 20 Disember 2023. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  30. ↑ "Mme Élisabeth Borne a remis ce jour la démission du Gouvernement au président de la République" (dalam bahasa Perancis). Élysée. 8 Januari 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  31. ↑ "Décret du 9 janvier 2024 portant nomination du Premier ministre". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 9 Januari 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  32. 1 2 "Résultats des élections législatives 2022 – Calvados, 6e circonscription" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Dalam Negeri Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  33. 1 2 "Législatives 2024 – 6e circonscription du Calvados" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Dalam Negeri Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  34. ↑ "Première séance du jeudi 13 novembre 2025" (dalam bahasa Perancis). Perhimpunan Kebangsaan Perancis. 13 November 2025. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  35. ↑ "Construire l'égalité entre les filles et les garçons tout au long du parcours scolaire et universitaire" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Pendidikan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  36. ↑ "Le plan « Brisons le silence, agissons ensemble »" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Pendidikan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  37. ↑ "Santé scolaire : agir pour les élèves, au cœur de l'École" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Pendidikan Kebangsaan Perancis. 14 Mei 2025. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  38. ↑ "Plan Filles et maths" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Pendidikan Kebangsaan Perancis. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  39. ↑ "Plan Avenir : l'orientation, pour que l'avenir soit un choix" (dalam bahasa Perancis). Kementerian Pendidikan Kebangsaan Perancis. 5 Jun 2025. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  40. ↑ "Décret du 5 octobre 2025 relatif à la composition du Gouvernement". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 5 Oktober 2025. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  41. ↑ "Décret du 12 octobre 2025 relatif à la composition du Gouvernement". Légifrance (dalam bahasa Perancis). Kerajaan Perancis. 12 Oktober 2025. Dicapai pada 29 Julai 2026.
  42. ↑ "Dans un livre, Élisabeth Borne raconte son expérience du pouvoir et confie ses regrets". Le Monde (dalam bahasa Perancis). 23 Oktober 2024. Dicapai pada 29 Julai 2026.

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]
  • Profil di Perhimpunan Kebangsaan Perancis
  • Profil di laman Kerajaan Perancis
  • Kategori berkaitan Élisabeth Borne di Wikimedia Commons

Templat:Heads of government of France

Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Élisabeth_Borne&oldid=6914935"