Agama di Malaysia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Malaysia ialah sebuah negara berbilang budaya dan agama, dan agama rasminya adalah Islam. Sehingga Banci Penduduk dan Perumahan 2010, 61.3 peratus daripada penduduk menganuti Islam; 19.8 peratus Buddhisme; 9.2 peratus agama Kristian; 6.3 peratus Hinduisme; dan 1.3 peratus agama tradisional China. Selebihnya dipertanggungjawabkan oleh agama lain, termasuk Animisme, Sikh, Bahá'í dan sistem kepercayaan lain..[1] Bilangan orang yang mengaku diri sendiri sebagai ateis di Malaysia adalah sedikit; negara ini telah mendapat kritikan dari pertubuhan hak asasi manusia kerana diskriminasi terhadap ateis.[2]

Islam di Malaysia diwakili oleh versi Syafi teologi dan perundangan Sunni.[3][4] Islam diperkenalkan oleh pedagang yang datang dari Arab, China dan India. Ia menjadi kukuh pada abad ke-15. Perlembagaan Persekutuan sebagai Undang-undang Tertinggi menjadikan Islam sebagai "agama Persekutuan".[5] Raja adalah pembela Islam di negara ini dan anggota keluarga diraja mungkin kehilangan keistimewaan tertentu jika mereka meninggalkan Islam dan menukar agama lain.[5]

Orang Cina Malaysia menganuti pelbagai kepercayaan: Buddhisme Mahayana dan agama tradisional Cina (termasuk Taoisme). Hinduisme diamalkan oleh majoriti kaum India Malaysia. Kekristianan telah mewujudkan diri dalam beberapa komuniti, terutama di Malaysia Timur. Ia tidak terikat kepada mana-mana kumpulan etnik tertentu. Agama lain, seperti Baha’i dan Sikhismalso mempunyai penganut di Malaysia.

Hubungan antara kumpulan agama yang berbeza umumnya agak toleran. Krismas, Tahun Baru Cina, dan Deepavali telah diisytiharkan cuti kebangsaan bersama cuti-cuti Islam seperti hari keputeraan Muhammad dan lain-lain. Pelbagai kumpulan telah ditubuhkan untuk cuba mempromosikan kefahaman agama di kalangan kumpulan yang berbeza, dengan keharmonian agama dilihat sebagai keutamaan oleh ahli politik Malaysia. Walau bagaimanapun, umat Islam ditegah daripada menukar agama lain mengikut undang-undang,[6] walaupun artikel 11 perlembagaan mengisytiharkan kebebasan beragama. Sekatan ke atas kebebasan beragama wujud, terutama bagi umat Islam yang tidak dibenarkan untuk menukar agama ke agama lain, dan sering dipaksa ke kem pemulihan jika mereka mencuba.[7][8]

Pengagihan agama[sunting | sunting sumber]





Circle frame.svg

Agama di Malaysia (2010)

  •      Islam (61.3%)
  •      Buddhisme (19.8%)
  •      Kekristianane (9.2%)
  •      Hinduisme (6.3%)
  •      Konfusianisme, Taoisme dan agama Cina tradisional lain (1.3%)
  •      Ateisme (0.7%)
  •      Lain atau tiada maklumat (1.4%)

Semua agama utama di dunia mempunyai perwakilan yang besar di Malaysia.[9] Angka-angka Banci Penduduk dan Perumahan menunjukkan kira-kira perkadaran penduduk yang mengikuti agama-agama ini:[10]

Tahun Islam Budha Kristian Hindu Konfusianisme, Taoisme dan agama tradisional Cina lain Tiada agama Agama lain atau tiada maklumat
2000 60.4% 19.2% 9.1% 6.3% 2.6% 2.4%
2010 61.3% 19.8% 9.2% 6.3% 1.3% 0.7% 0.5%

Semua orang Melayu Malaysia beragama Islam menurut undang-undang. Kebanyakan orang Cina Malaysia mengikuti Buddha Mahayana atau agama tradisional Cina (termasuk Taoisme, Konfusianisme, penyembahan nenek moyang atau mazhab yang lebih baru).[9] Perangkaan dari Banci 2010 menunjukkan bahawa 83.6% daripada kaum etnik Malaysia mengenal pasti Buddha, dengan sejumlah besar pengikut mengikuti Taoisme (3.4%) dan Kristian (11.1%).[10]

Sebenarnya, peratusan pengamal agama kaum Cina mungkin lebih tinggi, kerana banyak mengamalkan agama Buddha dan agama rakyat.

Agama Kristian adalah agama utama komuniti Bumiputra bukan Melayu (46.5%) dengan tambahan 40.4% mengenal pasti sebagai umat Islam.[10] Ramai suku kaum asli di Malaysia Timur telah bertukar menjadi agama Kristian, walaupun agama Kristian telah merosot sedikit ke Semenanjung Malaysia.[9]

Undang-undang dan politik[sunting | sunting sumber]

Malaysia ialah masyarakat yang berbilang agama, perlembagaan Malaysia tidak menjamin kebebasan beragama, Islam adalah agama rasmi persekutuan, serta kepercayaan yang sah di sisi undang-undang semua orang Melayu. Tidak ada etnik Melayu yang dibenarkan meninggalkan Islam, sedangkan orang-orang Islam yang bukan Melayu yang berupaya melumpuhkan memerlukan izin dari mahkamah syariah, yang tidak pernah diberikan.[11] Kepercayaan agama mengikut barisan penganut.[12] Cuti-cuti telah diisytiharkan untuk hari-hari suci dalam banyak agama,[11] walaupun hanya Islam yang mempunyai lebih daripada satu cuti kebangsaan.[12] Sama ada agama mendapat kelulusan kerajaan ditentukan oleh Pendaftar Pertubuhan, bagian dari Kementerian Dalam Negeri. Hanya selepas kelulusan mereka layak untuk faedah kerajaan. Walau bagaimanapun, kumpulan yang tidak diiktiraf seperti Falun Gong boleh mengamalkan dengan mendaftarkan diri mereka di bawah Akta Syarikat, walaupun ini bermakna pelanggaran teknikal akta itu boleh menyebabkan denda.[11]

Kerajaan percaya perlembagaan menyediakan jaminan kebebasan beragama yang cukup dan tidak boleh diubah. Sesetengah sekatan dibuat pada teks-teks Melayu daripada agama bukan Islam di Semenanjung Malaysia, tetapi terdapat banyak sekatan di Malaysia Timur. Hijab adalah wajib bagi bukan Islam dalam keadaan tertentu.[11] Kad pengenalan MyKad menyatakan sama ada pemegangnya adalah seorang Muslim atau tidak.[12]

Oleh kerana Islam adalah agama negara, kerajaan memberikan sokongan kewangan kepada pertubuhan Islam dan memaksa bentuk Islam Sunni. Kerajaan negeri mengenakan beberapa undang-undang Islam ke atas umat Islam, dan kerajaan akan menawarkan geran kepada sekolah Islam swasta yang membolehkan kurikulum dan penyeliaan yang diluluskan oleh kerajaan. Kerajaan juga secara tidak langsung membiayai komuniti bukan Islam, walaupun pada tahap yang lebih kecil. Kerajaan mengganggu amalan agama komuniti bukan Islam. Sekolah awam menawarkan kursus pengajaran agama Islam yang wajib untuk pelajar Islam, dan pelajar bukan Islam mengambil kursus moral dan etika kerana percaya bahawa mereka tidak cukup beragama.[11]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Population Distribution and Basic Demographic Characteristic Report 2010 (Updated: 05/08/2011)". Department of Statistics, Malaysia. Dicapai 11 March 2017. 
  2. ^ Robert Evans (9 December 2013). "Atheists face death in 13 countries, global discrimination: study". Reuters. 
  3. ^ Ambiga Sreenevasan (18 July 2007). "PRESS STATEMENT: Malaysia a secular State". The Malaysian Bar. Dicapai 11 March 2017. 
  4. ^ Wu & Hickling, p. 35.
  5. ^ a b "Federal Constitution of Malaysia" (PDF). Attorney General's Chambers. 
  6. ^ "Malaysia (Religion)" (PDF). US Department of State. Dicapai 11 March 2017. 
  7. ^ Jane Perlez (24 August 2006). "Once Muslim, Now Christian and Caught in the Courts". The New York Times. Dicapai 11 March 2017. 
  8. ^ "Converts from Islam in Malaysia Detained in 'Faith Purification Centers'". Morning Star News. 14 July 2016. Dicapai 11 March 2017. 
  9. ^ a b c "Religion". Tourism Malaysia. Dicapai 15 July 2011. 
  10. ^ a b c "Taburan Penduduk dan Ciri-ciri Asas Demografi" (PDF). Jabatan Perangkaan Malaysia. m/s. 82. Dicapai 25 March 2013. 
  11. ^ a b c d e "Malaysia". United States Department of State. Dicapai 15 July 2011. 
  12. ^ a b c "Malaysia - Religion". Michigan State University. Diarkibkan daripada asal pada 9 August 2011. Dicapai 13 July 2011. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Lee, Raymond L. M.; Ackerman, Susan Ellen (1997). Sacred Tensions: Modernity and Religious Transformation in Malaysia. University of South Carolina Press. ISBN 978-1-57003-167-0.