Amadou Hampâté Bâ

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke navigasi Pergi ke carian
Amadou Hampâté Bâ
Kelahiran1900/1901
Meninggal dunia13 Mei 1991(1991-05-13) (umur 90–91)
PekerjaanPenulis and pakar etnologi

Amadou Hampâté Bâ (1900/1901 – 15 Mei 1991) ialah seorang penulis, sejarawan dan pakar etnologi dari Mali. Beliau banyak mengumpulkan, menerjemahkan serta menulis mengenai catatan sejarah serantau Afrika dikutip dari sumber-sumber berbahasa Fula, Bambara, Arab dan Perancis.[1]

Beliau amat berpengaruh dalam penulisan sejarah dan adat resam orang-orang Afrika melalui penumpuan kepada catatan sejarah dan sastera lisan setempat sehinggakan beliau mendapat gelaran "Pujangga Afrika" (Sage de l'Afrique).[2] Beliau dianugerahkan Hadiah Bahasa Perancis atas sumbangannya oleh Académie française.[3]

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Bukan cereka[sunting | sunting sumber]

  • L'Empire peul du Macina (1955)
  • Vie en enseignement de Tierno Bokar, le sage de Bandiagara (1957, dikemaskini 1980)
  • Kaïdara, récit initiatique peul (1969)
  • L'étrange destin du Wangrin (1973)
  • L'Éclat de la grande étoile (1974)
  • Jésus vu par un musulman (1976)
  • Petit Bodiel (conte peul) et version en prose de Kaïdara (1977)
  • Njeddo Dewal, mère de la calamité (1985)
  • La poignée de poussière, contes et récits du Mali (1987)
  • Kaïdara (1988)

Memoirs[sunting | sunting sumber]

  • Amkoullel, l'enfant peul (1991)
  • Oui mon commandant! (1994)

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Chartier, Anne-Marie (2012). "L'enfance d'Hampâté Bâ, de l'école coranique à l'école des colons". Strenæ. Recherches sur les livres et objets culturels de l’enfance (dalam bahasa Perancis) (3). doi:10.4000/strenae.543. ISSN 2109-9081.
  2. ^ Borremans, Raymond (1987). "Hampâté Bâ, Amadou". Le grand dictionnaire encyclopédique de la Côte d'Ivoire. 3 : E-F-G-H. Abidjan: NEA. m/s. 207. ISBN 2-7236-1405-0.
  3. ^ "Palmarès 1975" (PDF). Académie française. 18 Disember 1975. Dicapai pada 15 Februari 2017.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

  • Profil di Pusat Kajian Afrika Universiti Leiden, Belanda