Amil

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Amil adalah ditakrifkan sebagai mereka yang ditugaskan untuk melaksanakan segala aktiviti yang berkaitan dengan hal-hal zakat, dari kutipan sehingga peringkat pengedaran. Mereka dibahagikan kepada dua unit asas, iaitu unit pungutan zakat dan unit pengedaran zakat. Dan mereka dibayar dengan wang dari zakat. Jadi, zakat mempunyai jumlah tertentu yang diperuntukkan untuk membayar gaji amil itu.[1]

 

Imam Nawawi dalam kitabnya, Kitab Al Majmu, mengenal pasti kepentingan amil. Mereka ditugaskan untuk mengambil bancian yang mempunyai kewajipan untuk membayar zakat (Muzakki), jenis dan jumlah zakat yang mereka perlu membayar. Mereka juga ditugaskan untuk mengambil bancian yang berhak menerima pengagihan zakat dan berapa banyak yang mereka perlukan. Selain itu, mereka bertanggungjawab untuk menjaga harta zakat dari kemusnahan dan pengendalian yang tidak betul atau menyalahgunakan.[2] Oleh yang demikian, Amil menjadi keutamaan ketiga untuk menerima zakat. Selain itu, Dr Wahbah Zuhaili menyimpulkan bahawa amil perlu diberi bahagian zakat pada masa dahulu sebelum yang lain asnafs / mustahiks. Mereka menerima zakat bukan kerana keperluan mereka, tetapi mereka menerima zakat kerana kerja mereka.

 

Seperti yang sama dengan fakir dan miskin, konsep dan definisi amil masih boleh digunakan dalam keadaan ini semasa. Jadi, akan ada perbincangan tentang bagaimana amil boleh ditafsirkan dalam keadaan ini semasa. Perkara penting yang perlu dibincangkan adalah berapa banyak amil yang berhak menerima bahagian zakat. Qordhowi (1973) berhujah bahawa amil adalah pegawai atau pekerja. Jadi, mereka berhak untuk mendapatkan gaji berdasarkan kerja mereka. Mazhab Maliki menyatakan bahawa amil berhak untuk mendapatkan bahagian zakat pada jumlah yang sama dengan asnafs lain, yang tidak lebih daripada 1/8 daripada zakat (tidak lebih daripada 12.5% ​​daripada jumlah zakat yang dipungut). Jika gaji mereka adalah lebih daripada bahagian zakat, ia boleh dibayar daripada bukan kekayaan zakat seperti dari shadaqah, infak atau cukai yang dikutip oleh kerajaan. Pandangan ini disokong oleh ulama jumhur kerana ia adalah penting untuk mengekalkan hak fakir dan miskin dan asnaf lain.[3]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]