Asrul Sani

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Jangan dikelirukan dengan Azrul Zaidi.
Asrul Sani
Sani pada 1955
Info kelahiran (1927-06-10)10 Jun 1927
Rao, Hindia Timur Belanda
Kematian 11 Januari 2004(2004-01-11) (umur 76)

Asrul Sani (10 Jun 1927 – 11 Januari 2004) merupakan seorang penulis dan penyair Indonesia. Beliau merupakan salah seorang pengasas bersama Sinematek Indonesia, sebuah arkib filem Indonesia yang diasaskan pada 1975.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Asrul memenangi anugerah di Festival Filem Indonesia 1982.

Sani dilahirkan di Rao, Sumatera Barat pada 10 Jun 1927.[1] Bapanya ialah Sultan Marah Sani Syair Alamsyah.[2]

Bersama-sama dengan Chairil Anwar dan Rivai Apin, Sani diterbitkan Tiga Menguak Takdir pada tahun 1950. Pada tahun 1950, bersama-sama dengan Usmar Ismail, beliau mengasaskan Akademi Teater Nasional Indonesia.[3]

Layar pertama Sani adalah Lewat Djam Malam yang mendapat anugerah Festival Filem Indonesia 1955. Skrip filem yang lain yang mendapat anugerah Citra adalah Naga Bonar, Kejarlah Daku Kau Kutangkap, Titian Serambut Dibelah Tujuh, dan Kemelut Hidup'. Apa Yang Kau Cari, Palupi? Menerima anugerah di Festival Filem Asia.[4]

Beliau turut menulis lakonlayar untuk filem Semalam di Malaysia (1975) bersama Sitor Situmorang.

Dia telah menjadi pengerusi Dewan Perfilman Nasional. Selepas itu, keadaan pawagam Indonesia merosot. Beliau kemudian memberi tumpuan kepada menulis skrip filem untuk opera sabun, diadaptasi daripada novel Indonesia, seperti Sitti Nurbaya, Salah Asuhan dan Sengsara Membawa Nikmat.[5]

Sani meninggal dunia pada 11 Januari 2004.[2]

Legasi[sunting | sunting sumber]

Kejarlah Daku Kau Kutangkap (1985) memenangi anugerah Citra pada tahun 1986, Piala Anteman dan Piala Bing Slamet. Naga Bonar (1986) memenangi anugerah Citra pada tahun 1987.[1]

Sani menerima anugerah Anugerah Seni pada tahun 1969 dan pingat Bintang Mahaputera pada tahun 2000 daripada kerajaan.[6] Menurut Ajip Rosidi, dia boleh bertutur dalam Bahasa Inggeris, Belanda, Perancis, dan Jerman.[7]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b Imanjaya 2006, halaman 49
  2. ^ a b "Seniman Pelopor Angkatan '45". tokohindonesia.com. Dicapai 11 March 2012. 
  3. ^ Rosidi 2010, halaman 62
  4. ^ Rosidi 2010, halaman 63
  5. ^ Rosidi 2010, halaman 63–64
  6. ^ Rosidi 2010, halaman 60
  7. ^ Rosidi 2010, halaman 61

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]