Atargatis

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Bulan Sabit Subur
siri mitos
Palm tree symbol.svg
Mesopotamia
Levantine
Semenanjung Arab
Agama Mesopotamia
Yezidism
The Levant
Untuk pancaragam metal, lihat Atargatis (pancaragam). Untuk tuhan dalam siri Conan Robert E. Howard, lihat Derketo (Conan)
"Atergatis" dilencongkan ke sini. Untuk genus ketam, lihat Atergatis (ketam).

Atargatis, dalam bahasa Aram ‘Atar‘atah, adalah seorang dewi Syria, "puan agung tanah-tanah Syria Utara" Rostovtseff menggelarnya,[1] sering diketahui oleh orang Greek silam dengan bentuk ringkas nama, Derceto atau Derketo[2] dan sebagai Dea Syria, "Dewi Syria", kadangkala diberikan dalam satu perkataan' Deasura. Dia kini lebih sering digambarkan sebagai dewi duyung, dari rupa beliau berbadan ikan di Ascalon dan di Diodorus Siculus - sumber yang boleh diakses secara meluas - tetapi yang adalah dengan tidak bermpaksud enampilan sejagat beliau.[3]

Isteri beliau biasanya Hadad. Sebagai Ataratha dia boleh diiktiraf sebagai kecacatan diri beliau sebagai hamba, yang dicatatkan dalam petikan Kristian mungkin sensasi daripada buku Book of the Laws of the Countries, salah satu karya tertua prosa Suryani, produk awal abad ketiga sekolah Bar Daisan (Bardesanes):

"Di Syria dan di Urhâi [Edessa] lelaki digunakan untuk memandulkan diri dalam penghormatan Ataratha. Tetapi apabila Raja Abgar menjadi Kristian, dia diperintahkan bahawa sesiapa yang kebiri dirinya sendiri harus dipotong tangannya. Dan sejak hari itu sehingga sekarang tiada siapa di Urhâi emasculates dirinya lagi." —Bab 45.

Catatan[sunting | sunting sumber]

  1. M. Rostovtseff, "Hadad and Atargatis at Palmyra", American Journal of Archeology 37 (January 1933) , pp 58-63, examining Palmyrene stamped tesserae.
  2. Strabo 16.785; Pliny, Natural History 5.81.
  3. Senarai lagu-lagu moden kiasan sastera beliau adalah Paul Louis van Berg, Corpus Cultus Deae Syriae (C.C.D.S.): les sources littéraires, Part I: Répertoire des sources grecques et latines; Part II: Études critiques des sources mythologiques grecques et latines (Leiden:Brill) 1973.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  • Moshe Weinfeld, "Semiramis: her name and her origin." In: Mordechai Cogan/Israel Eph’al (ed.), Ah, Assyria...:Studies in Assyrian history and ancient Near Eastern historiography presented to Hayim Tadmor (series Scripta Hierosolymitana 33), (Jerusalem 1991), 99-103.
  • Rencana ini menggabungkan teks daripada Ensiklopedia Britannica Edisi Ke-11, sebuah terbitan yang kini di domain awam.


Pautan luar[sunting | sunting sumber]