Bahadur Shah II

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Bahadur Shah Zafar
Maharaja Mughal
Maharaja India
Maharaja Mughal ke-17 dan terakhir
Tempoh pemerintahan 28 September 1837 – 14 September 1857 (20 tahun 42 hari)
Kemahkotaan 29 September 1837 di Kubu Merah, Delhi,
Didahului oleh Shah Akbar-Abdullah II
Diikuti oleh empayar dibubarkan
Pasangan Ashraf Mahal
Akhtar Mahal
Zinat Mahal
Taj Mahal
Putera-puteri
Mirza Dara Bakht
Mirza Jawan Bakht
Mirza Shah Abbas
19 yang lain
Nama penuh
Abu Zafar Sirajuddin Muhammad Bahadur Shah Zafar
Dinasti Mughal
Ayahanda Shah Akbar-Abdullah II
Bonda Lal Bai
Pengebumian Semasa hari meninggal, November 7, 1862 tempat dimakamkan = Rangoon, India (kini Burma)
Agama Islam, Sufism

Mirza Abu Zafar Sirajuddin Muhammad Bahadur Shah Zafar adalah maharaja Mughal terakhir. Beliau mengantikan ayahanda beliau, Akbar II setelah mangkat pada 28 September 1837. Beliau menggunakan gelaran Zafar, (translasi: kemenangan) pada nama beliau,[1] bagi nom de plume beliau (takhallus) sebagai sebuah sajak Urdu, dan menulis banyak ghazal dalam bahasa Urdu. Beliau merupakan seorang maharaja pada nama sahaja, oleh kerana empayar Mughal wujud di atas kertas dan kekuasaaan beliau hanya terhad di kota Delhi. Berikutan penglibatan beliau di dalam Pemberontakan India 1857, British telah membuang beliau ke Rangoon, sebuah kawasan di bawah kawalan British Burma.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. "Zafar | meaning of Zafar | name Zafar". Thinkbabynames.com. Dicapai pada 2012-11-13. 

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Wikisource-logo.svg
Wikisource mempunyai sumber asli 1911 Encyclopædia Britannica teks berkaitan kepada: Bahadur Shah II..
Sajak
Keturunan
Bahadur Shah II
Gelaran pemerintah
Didahului oleh
Akbar II
Maharaja Mughal
1837–1857
Diikuti oleh:
Ratu Victoria