Bangunan IG Farben

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Bahagian hadapan utama bangunan IG Farben
Bahagian belakang bangunan
Perpustakaan di dalam bangunan

Bangunan IG Farben, juga dikenali sebagai Bangunan Poelzig, atau dikenali secara tidak rasmi sebagai Pentagon Eropah, merupakan kompleks bangunan di Frankfurt, Jerman, yang kini menjadi bangunan utama Kampus West End di Universiti Frankfurt. Ia dibina dari 1928 hingga 1930[1] sebagai ibu pejabat korporat syarikat konglomerat IG Farben, syarikat kimia terbesar di dunia dan syarikat keempat terbesar di dunia.

Reka bentuk asal bangunan dalam gaya Objektiviti Baru moden ialah subjek pertandingan yang akhirnya dimenangi oleh arkitek Hans Poelzig. Setelah disiapkan, kompleks itu merupakan bangunan pejabat terbesar di Eropah dan kekal sehingga tahun 1950-an[2] Bangunan enam kuar persegi IG Farben mengekalkan keanggunan moden, walaupun dengan saiz raksasa. Ia juga terkenal dengan lif paternosternya.[3]

Bangunan ini merupakan ibu pejabat pentadbiran pengeluaran bahan pewarna, ubat farmaseutikal, magnesium, minyak pelincir, bahan letupan, dan metanol, dan untuk projek penyelidikan yang berkaitan dengan pembangunan minyak sintetik dan getah semasa Perang Dunia II. Paling ketara, ahli sains IG Farben menemui antibiotik pertama, kajian semula perubatan asas dan "membuka era baru dalam bidang perubatan."[4] Selepas Perang Dunia II, Bangunan IG Farben berkhidmat sebagai ibu pejabat bagi Pemerintah Bersekutu Tertinggi dan dari 1949 hingga 1952 Pesuruhjaya Tinggi untuk Jerman (HICOG). Dwight D. Eisenhower mempunyai pejabatnya di dalam bangunan. Ia menjadi lokasi utama untuk melaksanakan Rancangan Marshall, yang menyokong pembinaan semula pasca perang di Eropah. Dokumen Frankfurt 1948, yang membawa kepada penciptaan sebuah negara Jerman Barat yang bersekutu dengan kuasa barat, telah ditandatangani di bangunan itu.[5] Bangunan IG Farben berkhidmat sebagai ibu pejabat untuk V Corps Tentera Darat AS dan Komando Kawasan Utara (NACOM) hingga 1995. Ia juga merupakan ibu pejabat CIA di Jerman. Semasa awal Perang Dingin, ia dirujuk oleh pihak berkuasa AS sebagai Bangunan Ibu Pejabat, Tentera Amerika Syarikat Eropah (USAREUR); Tentera AS menamakan semula Bangunan Creighton W. Abrams pada tahun 1975. Ia secara tidak rasmi disebut "Pentagon Eropah."[6]

Pada tahun 1995, Tentera AS memindahkan Bangunan IG Farben kepada kerajaan Jerman, dan ia dibeli oleh kerajaan Hesse bagi pihak Universiti Frankfurt. Menamakan semula Bangunan Poelzig sebagai penghargaan kepada arkiteknya, bangunan itu telah menjalani pemulihan dan dibuka sebagai sebahagian daripada universiti pada tahun 2001. Ia adalah bangunan pusat Kampus West End di universiti, yang juga termasuk lebih dari sedozen bangunan lain yang dibina selepas 2001.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Tapak[sunting | sunting sumber]

Bangunan IG Farben telah dibangunkan di atas tanah yang dikenali sebagai Grüneburggelände. Pada tahun 1837, harta tersebut menjadi hak milik keluarga Rothschild. Ia merupakan sebahagian daripada "Affensteiner Feld", sebuah kawasan di utara Daerah Frankfurt Westend. Nama Affenstein berasal dari peringatan Kristian kuno yang pernah berdiri di sini di jalan di luar Frankfurt. Ia dikenali sebagai "Avestein" seperti di Ave Maria tetapi dalam loghat Frankfurt tempatan ia dipanggil "Affe Stein". Pada tahun 1864, hospital psikiatri bandar itu didirikan di tapak ini. Di sini, Dr Heinrich Hoffman mengupah Alois Alzheimer untuk bekerja di hospital, di mana mereka berdua meneroka kaedah progresif untuk mengubati penyakit mental. Grüneburgpark ditubuhkan pada tahun 1880 di bahagian barat tapak yang lebih besar.

Sejarah awal[sunting | sunting sumber]

IG Farben memperoleh harta itu pada tahun 1927 untuk menubuhkan ibu pejabatnya di sana. Pada tahun 1920-an, IG Farben (nama penuh dalam bahasa Jerman: Interessen Gemeinschaft Farbenindustrie Aktiengesellschaft) merupakan konglomerat dadah, kimia dan perwarna terbesar di dunia. Frankfurt dipilih kerana capaiannya melalui udara dan tanah.[7][8]

Pada Ogos 1928, Profesor Hans Poelzig memenangi persaingan yang terhad untuk merekabentuk bangunan itu, di kalangan lima arkitek terpilih, terutamanya menewaskan Ernst May, kemudian Ketua Rekabentuk Bandar untuk Frankfurt.

Kerja-kerja asas bermula pada akhir 1928, dan pada pertengahan tahun 1929 pembinaan bermula pada bingkai keluli. Bangunan itu telah siap pada tahun 1930 selepas hanya 24 bulan, dengan menggunakan bahan konkrit, bahan pembinaan baru dan tenaga kerja sepanjang masa. Kemudian pada tahun 1930, pengarah hortikultur Frankfurt Max Bromme dan kumpulan artis Bornimer Kreis telah membangunkan reka bentuk untuk 14 hektar kawasan taman yang mengelilingi bangunan. Alasan, dan kompleksnya secara keseluruhan, telah siap pada tahun 1931 dengan kos sebanyak 24 juta Reichsmark (NaN DEM, NaN EUR pada tahun 2018).

1930-an dan Perang Dunia Kedua[sunting | sunting sumber]

Rencana utama: IG Farben

Selepas disiapkan, bangunan itu menjadi ibu pejabat IG Farben selama 15 tahun.[1] IG Farben ialah bahagian penting dari pangkalan perindustrian Jerman dari penubuhannya pada tahun 1925, dan syarikat kimia dan farmaseutikal terbesar di dunia. Walaupun IG Farben telah difitnah di sebelah kanan dan dituduh sebagai "syarikat Yahudi kapitalis antarabangsa",[9] syarikat itu tetap kekal sebagai kontraktor kerajaan yang besar di bawah pemerintahan Parti Nazi.

Masa depan[sunting | sunting sumber]

Di sebalik Bangunan IG Farben, Hessen berhasrat untuk membina "kampus yang paling moden di Eropah" bagi menampung jabatan-jabatan yang masih ada di kampus Bockenheim, undang-undang, perniagaan, sains sosial, perkembangan kanak-kanak, dan seni.[10] Sehingga tahun 2018, terdapat beberapa bangunan baru telah disiapkan. Pembinaan bangunan kesatuan pelajar dan bangunan fakulti untuk linguistik, budaya, dan seni telah bermula. Langkah terakhir untuk melengkapkan kampus universiti baru akan menjadi penempatan perpustakaan utama dalam tahun 2020an.

Bangunan[sunting | sunting sumber]

Fasad selatan bangunan Poelzig yang menunjukkan pintu masuk utama

Pada tahun 1928, IG Farben merupakan syarikat keempat terbesar di dunia dan syarikat kimia terbesarnya.[11] Akibatnya, keperluan ruang untuk bangunan itu adalah untuk salah satu bangunan pejabat terbesar yang pernah dibina. Ia direka bentuk dalam gaya Objek Baru.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Catatan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b Linke, Vera (2002-03-02). "Das I.G. Farbenhaus – Ein Bau der, deutsche Geschichte widerspiegelt (The IG Farben Building – A building that reflects German History)". Transcript of lecture given in Frankfurt Archive No.K20840 (dalam bahasa German). Hausarbeiten.de. 
  2. ^ "IG Farben-Haus, Geschichte und Gegenwart (IG Farben Building, History and Present)" (dalam bahasa German). Fritz Bauer institute. 
  3. ^ Johnson, Dirk (Summer 2005). "Modern Languages: Professor Johnson Continues Research in Germany". Hampden-Sydney College. Diarkibkan daripada asal pada 2006-09-01. 
  4. ^ Thomas Hager, The Demon under the Microscope, Harmony Books, 2006, ISBN 1-4000-8214-5
  5. ^ Rundschau, Frankfurter. "IG-Farben-Haus 1948: Der Weg in die Republik". Frankfurter Rundschau. 
  6. ^ "Goethe-Universität — Was verbindet Goethe mit dem Campus Westend?". www.muk.uni-frankfurt.de. 
  7. ^ Public Affairs Office, V Corps (1987). "U.S. Army Installations – Frankfurt". U.S. Army in Germany. 
  8. ^ "History of the I.G. Farben Haus (Poelzig-Bau)". Tenth International Symposium on Experimental Mineralogy, Petrology and Geochemistry. University of Frankfurt, Institute of Mineralogy. 2004-04-04. 
  9. ^ Ernst Bäumler, Die Rotfabriker – Familiengeschichte eines Weltunternehmens (Hoechst), Piper 1988, p. 277 f., Geschichte der Chemie in Frankfurt.
  10. ^ Werz, Michael (Autumn 2005). "Not Getting Lost in Translation". Studentenservice International. Diarkibkan daripada asal pada 2003-08-30. 
  11. ^ Sutton, Antony C. (1976). "Chapter 2: The Empire of I.G. Farben". Wall Street and the Rise of Hitler. The Modern History Project. Diarkibkan daripada asal pada 2006-04-30. 

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Loewy, Peter & Loewy, Hanno. IG Farben House, Gina Kehayoff Verlag, Munich 2001, ISBN
  • This article incorporates translated material from the German Wikipedia page de:I.G.-Farben-Haus which references the following books. (Jerman)
  • Meissner, Werner & Rebentisch, Dieter & Wang, Wilfried (Hrsg.). Der Poelzig-Bau. Vom IG-Farben-Haus zur Goethe-Universität., Fischer Verlag, Frankfurt am Main 1999, (Jerman)
  • Walter Mühlhausen: Der Poelzig-Bau in Frankfurt am Main: Von der Schaltzentrale industrieller Macht zum Sitz der amerikanischen Militärregierung. In: Bernd Heidenreich/ Klaus Böhme (Hrsg.): Hessen: Geschichte und Politik. Kohlhammer, Stuttgart 2000, ISBN 3-17-016323-X, S. 377–388 (Schriften zur politischen Landeskunde Hessens 5). (Jerman)
  • Loewy, Peter & Loewy, Hanno. Das IG Farben-Haus, Kehayoff Verlag, München 2001, (Jerman)
  • Von der Grüneburg zum Campus Westend – Die Geschichte des IG Farben-Hauses; Begleitbuch zur Dauerausstellung im IG Farben-Haus, Hrsg. von der Johann Wolfgang Goethe-Universität, Frankfurt am Main 2007, 143 S., zahlr. Ill., ISBN 978-3-00-021067-9. (Jerman)

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Koordinat: 50°07′33″N 08°40′03″E / 50.12583°N 8.66750°E / 50.12583; 8.66750