Canang

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Canang tunggal.

Canang merupakan sejenis alat muzik dalam keluarga gong yang berukuran kecil. Berperanan sebagai alat 'penanda masa' (time marker) dalam ensembel paluan tradisional yang terdapat di Kelantan.

Dalam konteks persembahan yang berhubungan dengan teater tradisional ia disertakan secara berpasangan iaitu canang 'ibu' dan 'anak'.

Manakala dalam ensembel bagi mengiringi tarian istana seperti Tarian Asyik, mengikut amalan semasa, canang digunakan sebanyak empat biji dilaraskan mengikut sistem diatonik yang mempunyai pic suara yang tepat (definite pitch).

Lazimnya dalam ensembel paluan Asyik, canang yang bernada seperti C, D, E dan G mengikut skala Major, digunakan untuk memainkan 'irama mode' (rythmic mode) yang bersifat minimalism iaitu secara berulang-ulang.

Pada masa kini, dua jenis canang yang sering dihasilkan adalah yang diperbuat daripada besi dan gangsa.

Kegunaan lain[sunting | sunting sumber]

Canang juga digunakan bagi menyebar pengistiharan / titah sultan pada zaman dahulu. Oleh itu ia juga digunakan seperti "Pekara tersebut dicanangnya kepada semua orang."[1]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]