Pergi ke kandungan

Ceongsam

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Ceongsam
Seorang wanita memakai ceongsam
JenisDress / pakaian luar wanita
BahanPelbagai, seperti sutera, bahan seperti sutera, kapas[1]
Tempat asalChina
Diperkenalkan olehAbad ke-20
Ceongsam
"Ceongsam" dalam aksara Cina Tradisional (atas) dan Disederhanakan (bawah)
Tulisan Cina Tradisional長衫
Tulisan Cina Ringkas长衫
Maksud harfiahlong garment
Alternative Chinese name

Ceongsam (UK: /tʃ(i)ɒŋˈsæm/, A.S.: /tʃɔːŋˈsɑːm/), juga dikenali sebagai qipao (/ˈtʃiːpaʊ/) dan kadang-kadang dirujuk sebagai mandarin gown, adalah gaun Cina yang dipakai oleh wanita yang mengambil inspirasi dari qizhuang, pakaian etnik dari Manchu.

Ceongsam biasanya dilihat sebagai gaun panjang yang melekap pada badan dengan kolar berdiri, bukaan asimetrik, kiri ke kanan youren, dua celah sisi, dan dihiasi dengan penutup frog Cina pada kolar dan leher. Ia dibangunkan pada tahun 1920-an dan berkembang dari segi bentuk dan rekaannya sepanjang tahun. Ceongsam sangat popular di China dari tahun 1920-an hingga 1960-an, terutamanya semasa era Republik, dan dipopularkan oleh wanita sosialita dan wanita golongan elit di Shanghai. Walaupun ceongsam kadang-kadang dilihat sebagai pakaian tradisional Cina, ia terus berkembang mengikut perubahan kehidupan moden semasa.

Terminologi

[sunting | sunting sumber]

Sebagai kata pinjaman bahasa Inggeris, kedua-dua "ceongsam" dan "qipao" merujuk kepada jenis gaun yang sama yang dipakai oleh wanita Cina, dan kedua-dua perkataan ini boleh digunakan secara bergantian.

Istilah ceongsam adalah romanisasi dari perkataan Cantonese chèuhngsāam (Cina tradisional: 長衫; secara harfiahnya "long shirt/dress"), yang berasal dari istilah Shanghainese zansae. Dalam dialek Cantonese dan Shanghainese, istilah ini digunakan untuk menggambarkan pakaian Cina yang dipopularkan di Shanghai. Namun, dalam Mandarin, chángshān (Cina tradisional: 長衫) merujuk kepada pakaian lelaki sahaja, dan versi wanita dikenali sebagai qípáo. Di Hong Kong, di mana banyak tukang jahit Shanghainese berhijrah selepas Revolusi Komunis 1949, perkataan chèuhngsāam menjadi neutral jantina, merujuk kepada pakaian lelaki dan wanita.

Perkataan qipao (keipo), yang secara harfiah bermaksud "pakaian Bendera Lapan", dan pada asalnya merujuk kepada pakaian yang longgar dan berbentuk trapezoid yang dipakai oleh lelaki dan wanita Manchu, telah menjadi istilah yang lebih formal untuk menggambarkan ceongsam wanita.

Rekaan dan Pembinaan

[sunting | sunting sumber]
Komuniti Cina di Dublin memakai pelbagai gaya ceongsam, 2016
Pameran ceongsam yang dipakai oleh pelakon Pingtan Suzhou

Rekaan ceongsam telah berkembang mengikut masa , dan kini terdapat pelbagai gaya ceongsam . Walau bagaimanapun, selepas beberapa dekad pembangunan, rekaan ceongsam itu boleh dikategorikan secara kasar kepada gaya Beijing, gaya Shanghai, dan gaya Hong Kong.

Ciri-ciri dan ciri umum

[sunting | sunting sumber]

Ceongsam biasanya adalah gaun yang ketat, dengan sepasang belahan sisi tinggi di atas paras lutut . Panjang ceongsam boleh berbeza; ia boleh panjang atau pendek . Ia lebih kerap dilihat dengan lengan pendek; bagaimanapun, ia juga boleh tanpa lengan .

Kolar dan garis leher

[sunting | sunting sumber]
Pelbagai bentuk garis leher

Ia biasanya dilengkapi dengan kolar mandarin dan mempunyai penutupan asimetri yang merentasi kolar pusat ke kawasan dada atas ke lubang ketiak yang melengkung ke sebelah kanan . Dalam budaya pakaian Cina, tumpang tindih di sebelah kanan dikenali sebagai youren. Walaubagaimanapun, ceongsam tidak terhad kepada penutupan asimetri youren; terdapat pelbagai gaya garis leher ceongsam, termasuk bukaan simetri di kawasan dada.

Penutupan dan penyambung

[sunting | sunting sumber]

Penutupan menggunakan kraf simpul Cina tradisional dengan penggunaan penyambung pankou dan simpul butang Cina.

Tepi dan piping

[sunting | sunting sumber]
Tepi dan piping
Piping gun di kolar dan penutupan depan
Yigun yiqian: gun adalah ungu gelap manakala qian adalah putih.
Piping tiga lapisan (dua-gun-satu-qian)

Ceongsam biasanya dihiasi dengan piping, terutamanya di kolar dan penutupan . Terdapat empat teknik piping tradisional yang digunakan dalam pembuatan ceongsam: gun (滚; 'gulung') yang merupakan jalur kain sempit yang digulung di sekeliling tepi kasar pakaian dan merupakan yang paling biasa digunakan sekarang, xiang (镶) yang merupakan tepi lebar yang biasanya dijumpai dalam pakaian Manchu dari Dinasti Qing dan ceongsam awal dan kini agak jarang, qian (嵌) adalah jalur kain yang sangat sempit yang lebih sempit daripada gun, dan dang (宕) adalah jenis teknik xiang yang menggunakan jalur kain sempit yang dijahit pada pakaian .

It is also typical for the qian and the gun to be used together on the same dress creating a double-edged look; this technique is known as yigun yiqian (一滚一嵌; 'one gun one qian').[2] Other double-edged piping technique include “two-gun-one-qian” and the “two-gun-two-qian”.[2] The dang can also be combined with the gun; in this combination, the dang and the gun would be made of the same width and colour of fabric but they would run parallel to each other about two to five centimeters away from each other.[2]

Fabrik dan textile

[sunting | sunting sumber]

Bahan yang berbeza boleh digunakan dalam pembuatan ceongsam, seperti wool, sutera (termasuk sutera gading, damask, brokat, satin), atau bahan yang menyerupai sutera.[3][4][5] Ceongsam juga boleh tidak berlapis atau disisip.[4] Fabrik ceongsam boleh dihiasi dengan pelbagai motif hiasan, yang boleh disulam pada gaun.[3]

Gaya Utama

[sunting | sunting sumber]
Ceongsam gaya Beijing
Ceongsam gaya Shanghai
Ceongsam gaya Jiangnan

Ceongsam gaya Beijing bermula di Beijing[5] dan agak tradisional serta konservatif.[6] Ia biasanya dibuat tangan.[7] Ia mengekalkan siluet lurus dan berbentuk A, dan sering dihiasi dengan sulaman dan hiasan yang rumit. Ia juga dikenali dengan piping lebar.[6] Ceongsam gaya Beijing mengekspresikan budaya Cina dalam gayanya.[5] Pengeluaran ceongsam gaya Beijing adalah kompleks.[7] Penyambung pankou kadang-kadang mengambil beberapa hari untuk dibuat, biasanya memerlukan dua puluh enam prosedur pemprosesan sutera untuk dijadikan jalur sutera yang sesuai digunakan dalam pembuatan penyambung dengan pelbagai corak oleh pengrajin.[7]

Ceongsam gaya Shanghai bermula di Shanghai dan merupakan gaya yang popular dan dominan.[6] Ceongsam gaya Shanghai, terutamanya, menyampaikan mesej progresif pembebasan tubuh wanita dari tahun 1930-an hingga 1940-an; ia juga menjadi simbol idea modeniti dalam "mengejar kesihatan, fesyen, dan kecantikan semula jadi".[8] Oleh itu, untuk mencipta siluet yang lebih menekankan tubuh dan memfokuskan pada mempamerkan lengkungan semula jadi tubuh wanita, banyak elemen teknik tukang jahit Barat dijumpai dalam ceongsam gaya Shanghai, termasuk pemotongan melengkung, dart pinggang.[6] Tindakan mempamerkan tubuh wanita adalah ekspresi fizikal perubahan dalam identiti wanita Cina dan pemberontakan mereka terhadap wanita ideal yang ditunjukkan dalam ideologi Konfusianisme[8] Ia juga mempunyai belahan sisi yang tinggi dan kolar tinggi.[5] Kolar boleh berupa kolar lapel, kolar titisan air, dan kolar daun lotus; bentuk lengan juga pelbagai.[5] Ia juga menggunakan bahan yang lebih ringan dan mempunyai sulaman atau hiasan yang kurang rumit; pipingnya sangat sempit.[6]

Ceongsam gaya Jiangnan, juga dikenali sebagai ceongsam gaya Su, bermula di Jiangnan Water town. Gaya ceongsam ini mengekspresikan ciri-ciri budaya bandar air di Jiangnan dan juga mencipta gabungan antara kaligrafi Cina dan lukisan Cina, menggabungkan seni lukis tangan dari Wumen School of Painting. Ia dikenali dengan garis leher dan corak sulaman pada tepi manset. Gaun ini juga disulam dengan motif corak yang kaya yang cenderung berbunga, seperti plum, orchid, bamboo, chrysanthemum, peonies, dan roses. Fabrik yang digunakan cenderung menjadi satin lembut berkualiti tinggi dan satin crepe biasa, dll.[5]

Perkembangan Awal

[sunting | sunting sumber]

Dinasti Qing

[sunting | sunting sumber]

Ceongsam, yang pada asalnya merupakan pakaian pertempuran yang mudah untuk berkuda, namun selepas penjajahan Qing, rekaannya semakin rumit dan mewah. Pada zaman Qing, pakaian wanita Manchu tidak mempunyai nama yang tetap, pakaian wanita Manchu selain dikenali sebagai "旗装" juga disebut "衬衣、氅衣、騎裝" tetapi tidak ada situasi di mana ia secara langsung disebut "ceongsam" dalam dinasti Qing.[9]

Pakaian harian wanita Han sejak Dinasti Song adalah gaya "dua bahagian" yang terdiri dari atas dan bawah (skirt atau seluar panjang), sementara pakaian lelaki biasanya terdiri daripada 道袍 atau 直身 jenis 袍服 yang menyatu di atas dan bawah. Dinasti Qing melaksanakan 剃髮易服 tetapi hanya untuk lelaki dewasa, iaitu "十從十不從" (Lelaki boleh menukar gaya, tetapi wanita tidak boleh). Gaya pakaian atas wanita, walaupun terpengaruh oleh pakaian Manchu, masih mengekalkan gaya pakaian dua bahagian dari zaman Dinasti Ming. Menjelang penghujung Dinasti Qing, pakaian Han dan ceongsam sudah mula bercampur, dan sempadan antara pakaian Manchu dan Han menjadi kabur sehingga tidak dapat ditentukan dengan jelas.[10][11] Reka bentuk pakaian Qing tidak banyak berubah sehingga selepas Revolusi Xinhai.

Tempoh Republik China

[sunting | sunting sumber]
Zhou Xuan memakai ceongsam pada separuh pertama abad ke-20
Wanrong dan Puyi pada tahun 1930

Walaupun Dinasti Qing telah tumbang, hanya orang Manchu yang berasal dari suku etnik yang memerintah semasa Dinasti Qing (旗人) dan beberapa orang sahaja yang masih memakai pakaian ini, dan orang ramai walaupun tidak selalu memakainya, tetap mengenali konsep "changshan" atau "ceongsam" ini. Selepas penubuhan Republik China dan kemajuan kebaratan, wanita yang terdedah kepada budaya Barat mula mendesak kesetaraan jantina. Namun, realiti di sekeliling mereka jauh dari ideal, menyebabkan wanita menolak segala perkara yang dilihat sebagai bersifat feminim dan sengaja meniru lelaki, dengan memakai pakaian tradisional lelaki, "changpao", yang menjadi asal mula ceongsam moden. Mereka berharap dengan memakai ceongsam, mereka dapat menentang imej "wanita yang terbelenggu dengan pakaian rumit yang menjadi hiasan dalam mata lelaki" dan ingin mendapatkan hak memakai "pakaian" yang sama dengan lelaki. Gaya ceongsam pada zaman ini agak tegas dan lurus.[12] Shanghai menjadi pengguna utama ceongsam moden yang pertama, dengan sekolah perempuan Shanghai menjadikan ceongsam sebagai pakaian sekolah rasmi.[11] Selepas Revolusi Xinhai, dalam pengaruh gerakan anti-Manchu, wanita Manchu mula meninggalkan ceongsam gaya Manchu yang rumit dan memilih memakai ceongsam moden, mengakibatkan pengurangan populariti ceongsam bergaya bangsawan dengan lengan panjang dan sulaman yang banyak di China.[13]

Ceongsam mula popular di Shanghai pada tahun 1925,[14] dengan gaya awal masih mengekalkan "sleeve besar" yang besar,[15] walaupun ia telah lebih dipermudahkan berbanding dengan pakaian Qing. Penyelidikan oleh para ahli menunjukkan bahawa kumpulan wanita pertama yang mempopularkan gaya ceongsam adalah pelajar perempuan di Shanghai, yang menjadi pemimpin fesyen dan penerima budaya Barat.[11][16] Ceongsam mula popular di kalangan wanita kelas atas dan selebriti, terutama wanita kaya dan bintang filem. Pada akhir 1920-an, wanita Barat mula memakai skirt pendek, dan pelukis mencipta beberapa reka bentuk ceongsam moden untuk majalah Liang You pada Ogos 1928, yang memberi inspirasi kepada kedai ceongsam Hongxiang di Nanjing Road, Shanghai, yang mengubahnya menjadi ceongsam pendek dan membantu membentuk gaya fesyen Shanghai.[17]

Pemerintah Republik China mengeluarkan undang-undang pada tahun 1929, mengesahkan ceongsam sebagai salah satu pakaian kebangsaan. Isteri-isteri presiden Republik China pada masa itu sering mengenakan ceongsam dalam majlis diplomatik, walaupun kadang-kadang mereka juga memakai pakaian Barat.[18] Pada 2003, ketika Parti Progresif Demokratik memerintah, keputusan ini dibatalkan, dengan alasan bahawa ia tidak sesuai lagi dengan perubahan keadaan masa dan ruang. Menurut mereka, pakaian budaya seperti ini seharusnya diterapkan melalui pendidikan tentang etika dan estetika, bukan diatur oleh undang-undang.[19]

Sebelum ceongsam popular, wanita Han dan Manchu memakai pakaian tradisional dengan seluar atau skirt panjang untuk menutup kaki. Namun, tradisi ini telah dihapuskan dalam ceongsam moden, kecuali pada peringkat awal sekitar tahun 1925 di mana masih ada sedikit catatan tentang "memakai seluar dalam ceongsam". Dari masa itu, fesyen utama bagi ceongsam adalah "tidak memakai skirt atau seluar panjang di bawahnya", tetapi boleh memakai stokin yang sesuai atau bahkan mendedahkan betis.[11][20] Panglima tentera pernah mengarahkan wanita di Shanghai untuk berhenti memakai ceongsam, dengan alasan "mengganggu moral".[21]

Pada 1940-an, ceongsam berkembang menjadi reka bentuk yang mempamerkan garis tubuh wanita dengan pemotongan pinggang yang ketat,[12] membuka bahagian badan dengan berani, dan lebih mudah dipakai, diterima dengan baik oleh kalangan intelektual ketika itu. Wanita yang memakai ceongsam dianggap sebagai wanita bebas yang moden dan berani menentang tradisi. Ceongsam yang telah Barat dipengaruhi kini dilihat sebagai simbol pembebasan wanita, sementara memakai pakaian Manchu lama kini dianggap sebagai simbol reaksioner feudal. Aliran ini bermula di Shanghai dan merebak ke seluruh China, menjadikan ceongsam sebagai pakaian utama wanita bandar dan intelektual muda. Bahkan wanita biasa dari daerah terpencil, kerana ia lebih mudah, murah, dan memberikan mereka peluang untuk menikmati status yang setara dengan kelas atas, turut mengubah pakaian mereka kepada ceongsam moden yang cantik. Semua ini menyebabkan ceongsam akhirnya keluar dari sistem pakaian Manchu dan menjadi sebuah gaya yang berdiri sendiri.[11]

  • Zhou Xuan (kiri ketiga) dan Li Xianglan (kiri keempat) mengenakan ceongsam pada tahun 1940-an
    Zhou Xuan (kiri ketiga) dan Li Xianglan (kiri keempat) mengenakan ceongsam pada tahun 1940-an
  • Sepuluh saudari Yueju mengenakan ceongsam pada tahun 1947
    Sepuluh saudari Yueju mengenakan ceongsam pada tahun 1947
  • Soong Ching-ling mengenakan ceongsam pada tahun 1930-an
    Soong Ching-ling mengenakan ceongsam pada tahun 1930-an

Sejarah Lanjut Hingga Kini

[sunting | sunting sumber]

Taiwan

[sunting | sunting sumber]
Pada bulan Julai 1961, isteri Chen Cheng, Tan Xiang, mengunjungi Amerika Syarikat dan tampil mengenakan ceongsam

Pada tahun 1919, Gabenor Jeneral Taiwan melaksanakan Polisi Asimilasi di Taiwan, yang mengarahkan rakyat Taiwan untuk meninggalkan kesedaran dan budaya Han, yang membawa kepada reaksi balas dari golongan elit Taiwan, menghasilkan "Gerakan Budaya Baru" Taiwan yang pertama, yang dinyatakan melalui fesyen ceongsam satu keping yang popular pada tahun 1930-an.[22][23] Ceongsam juga menjadi pakaian harian untuk wanita elit Han di Taiwan pada zaman penjajahan Jepun dan Manchukuo untuk membezakan kaum Han dengan etnik lain; selepas pemerintah Republik China berpindah ke Taiwan, jumlah wanita yang memakai ceongsam meningkat sedikit berikutan kegemaran Presiden Wanita terhadap ceongsam, namun selepas tahun 1980-an ia mula kehilangan populariti.

Selepas kekalahan Jepun dan penerimaan Taiwan oleh Republik China pada zaman selepas perang, walaupun kekurangan bahan dan keperluan, beberapa wanita Taiwan masih mengubah pakaian pengantin mereka menjadi ceongsam untuk menunjukkan identiti mereka sebagai orang Cina.[24][25][26] Walau bagaimanapun, populariti ceongsam pada masa ini adalah pendek, dan selepas peristiwa 228, ia cepat hilang. Semasa peristiwa ini, terdapat serangan terhadap wanita yang memakai ceongsam dan zhongshan (pakaian tradisional lelaki).[27]

Pada tahun 1950-an hingga 1960-an, dengan banyaknya pemindahan tentera dan orang awam dari luar negara, ceongsam mengalami kebangkitan yang ketiga. Dipopularkan oleh pelakon, ratu cantik, dan wanita elit, ia berlanjutan selama lebih sepuluh tahun sebelum hilang secara perlahan.[28]

Selepas tahun 1980-an, dengan kepelbagaian sosial dan pengaruh budaya Barat, kini wanita muda di Taiwan hampir selalu memakai pakaian Barat di kedua-dua keadaan formal dan santai. Pada masa lalu, semasa majlis rasmi seperti pelantikan Presiden Republik China dan Hari Kebangsaan, "jinchai" (wanita pengiring) akan memakai ceongsam, tetapi pada pelantikan 2016, mereka beralih ke pakaian Barat.[29]

Sejak 1962, China Airlines telah menggunakan ceongsam sebagai asas reka bentuk pakaian seragam pramugari mereka.[30]

Hong Kong

[sunting | sunting sumber]

Selepas tahun 1949, Parti Komunis China menindas budaya ceongsam di China Daratan, namun budaya ceongsam dapat diteruskan di Hong Kong. Sebelum perang, "長衫" di Hong Kong merujuk kepada gaya ceongsam Shanghai, namun selepas perang, Hong Kong mengembangkan ciri-ciri khasnya sendiri.[31][32][33]

Ceongsam di Hong Kong popular dari tahun 1930 hingga 1970-an, banyak pekerja pejabat wanita dan guru wanita memakai ceongsam sederhana untuk bekerja, sementara wanita mengenakannya untuk acara perayaan seperti perkahwinan, pesta, atau Tahun Baru Cina dengan ceongsam yang lebih elegan. Terdapat juga sekolah yang menggunakan ceongsam berwarna biru atau putih sebagai pakaian sekolah pelajar wanita.

Selepas tahun 1980-an, ceongsam tidak lagi menjadi fesyen utama di Hong Kong, wanita muda tidak lagi memakainya sebagai pakaian harian kecuali untuk uniform, dan ia lebih banyak dipakai oleh wanita yang lebih tua atau pada majlis seperti perkahwinan anak atau cucu. Pegawai wanita kerajaan turut memakai ceongsam pada acara rasmi. Bekas Setiausaha Kerajaan Hong Kong mengenakan ceongsam semasa ucapan per告告 perpisahannya pada 19 April 2001.[34] Ceongsam juga merupakan pakaian yang biasa dipakai oleh wanita Hong Kong untuk persembahan kebudayaan Cina atau pada perayaan hari raya tradisional Cina kerana ia dianggap sebagai pakaian simbolik etnik Cina.

Republik Rakyat Cina

[sunting | sunting sumber]
Pada 4 September 2016, isteri Presiden China Xi Jinping Peng Liyuan mengenakan ceongsam biru semasa jamuan makan malam sambutan Sidang Kemuncak G20 Hangzhou 2016

Selepas penubuhan Republik Rakyat China, kerana Parti Komunis China menggalakkan kesederhanaan dan ketekunan, ceongsam dianggap sebagai simbol kelas borjuasi, dan ini disingkirkan dengan tegas oleh pihak berkuasa Republik Rakyat China.

menyebabkan ceongsam secara perlahan hilang popularitinya di China Daratan.

Selepas Reformasi dan Pembukaan pada tahun 1980-an, ceongsam gaya Hong Kong kembali popular di China Daratan pada 1980-1990-an.[35] Ceongsam kembali menjadi popular, tetapi popularitinya tidak sebanyak pada zaman Republik China, dan ia hanya boleh dilihat di mesyuarat sambutan, studio fotografi, pertunjukan seni di China, atau pameran gaya Shanghai atau Hong Kong. Isteri Jiang Zemin dan Hu Jintao serta pemimpin-pemimpin Parti Komunis China yang lain juga mengenakan ceongsam semasa lawatan mereka.[36][21] Sejak 1990-an, pakaian ceongsam yang dipakai oleh pemimpin wanita atau isteri pemimpin semasa aktiviti diplomatik parti dan negara telah menjadi kebiasaan. Mereka memakai ceongsam yang telah diubah suai, dengan reka bentuk yang lebih formal untuk menutupi tubuh dan menghindari potongan tinggi yang biasanya tidak diterima sebagai pakaian rasmi negara.

Sejak akhir 1980-an, beberapa hotel dan restoran mulai menggunakan ceongsam yang diproduksi secara massal dan murah sebagai pakaian seragam untuk pekerja mereka. Beberapa institusi juga menggunakan ceongsam sebagai pakaian seragam untuk pelayan wanita dan promotor.[37] Pakaian ini umumnya terbuat dari serat sintetis, dengan belahan tinggi, rok pendek, warna cerah, dan jahitan kasar, yang menghasilkan persepsi publik bahwa ceongsam adalah pakaian seragam "pelayan".[38] Bahkan, ceongsam ini digunakan sebagai pakaian seragam di tempat hiburan malam, yang memberi kesan negatif.[39] Oleh karena itu, sebagian wanita enggan mengenakan ceongsam di tempat umum.[40][41][42] Selain itu, banyak pakaian yang mengandung elemen ceongsam di pasaran menggunakan kancing palsu dan ritsleting belakang, yang sangat berbeda dari ceongsam sejati.[43]

Selain itu, sejak sekitar tahun 2015, dengan pengaruh penyebaran internet seluler, Ujian Gaokao, keluarga siswa dan guru mulai mengenakan ceongsam pada hari ujian untuk memberikan semangat dengan harapan "keberuntungan dan kesuksesan".[44][45][46][47][48]

Fenomena ini juga telah memperlihatkan lonjakan penjualan ceongsam yang signifikan dalam bulan-bulan menjelang Gaokao.[49] Namun, ada juga orang tua dan ahli psikologi yang mengkritik kebiasaan ini dengan alasan dapat meningkatkan tekanan psikologi pada pelajar.[50]

Selain Gaokao, tradisi mengenakan ceongsam juga telah menyebar ke ujian Zhongkao (ujian masuk sekolah menengah).[51][52]

Beberapa tahun terakhir ini, buku-buku tentang ceongsam telah diterbitkan dalam jumlah besar di daratan China, dan drama serta filem bertemakan Republik China yang menampilkan ceongsam juga sangat populer. Filem-filem seperti "In the Mood for Love" dan "Lust, Caution", serta drama seperti "Deep in the Rain" dan "Ceongsam" telah meninggalkan kesan yang mendalam pada penonton.[53][54]

Sejarah

[sunting | sunting sumber]

Latar Belakang

[sunting | sunting sumber]

Manchu adalah golongan etnik minoriti yang menubuhkan dinasti terakhir China, Dinasti Qing, yang bertahan dari 1644 hingga 1911. Apabila dinasti ini pertama kali ditubuhkan, peraturan berpakaian dilaksanakan sebagai cara untuk mengekspresikan identiti mereka sebagai satu bangsa dan mewujudkan susunan sosial. Mereka menggunakan pembahagian pentadbiran yang dikenali sebagai sistem Sistem Lapan Bendera. Pada asalnya hanya rumah tangga Manchu yang disusun dalam sistem ini, tetapi dari masa ke masa Mongol dan Han Cina yang dinaturalisasi turut dimasukkan. Manchu, dan sesiapa yang hidup di bawah sistem Lapan Bendera, memakai pakaian yang berbeza daripada orang awam biasa. Oleh itu, mereka dikenali sebagai Orang Bendera (Cina: 旗人; pinyin: qírén; har. 'orang bendera').

Jenis qizhuang yang dipakai oleh lelaki dan wanita secara umumnya terdiri daripada jubah panjang, yang boleh dirujuk sebagai changpao Manchu dan juga dikategorikan di bawah kategori luas changpao (Cina: 长袍; Cina: 長袍; har. 'jubah panjang') atau changshan (Cina ringkas: 长衫; Cina tradisional: 長衫; har. 'hem panjang').[55]

Lelaki Manchu memakai changpao, yang direka untuk menunggang kuda, dikenali sebagai neitao, yang dicirikan dengan dua pasang celah (satu celah di setiap sisi, satu celah di belakang, dan satu celah di depan) yang memudahkan pergerakan semasa menaiki dan menurunkan kuda, dengan kolar pianjin (sebuah kolar yang melengkung seperti abjad 《S》), dan manset lengan yang dikenali sebagai matixiu (Cina: 马蹄袖; pinyin: mǎtíxiù; har. 'manset kuku kuda').[56](m/s.27)[57]

Manchu changpao untuk wanita
changfupao
changyi
chenyi

Sebaliknya, sesetengah wanita Manchu diraja memakai changfu (Bahasa Cina: 常服), pakaian tidak formal, yang kelihatan serupa dengan neitao lelaki yang dikenali sebagai changfupao (Bahasa Cina: 常服袍).[56] Terdapat juga dua gaya changpao untuk pasangan diraja, dikenali sebagai chenyi dan changyi, yang menjadi popular.[58] chenyi dan changyi berbeza dari segi struktur: changyi mempunyai dua celah sisi tinggi yang membolehkan pergerakan lebih mudah, manakala chenyi tiada celah sisi.[59] Kedua-dua chenyi dan changyi berbeza dari changfupao kerana tidak mempunyai manset matixiu.[59] Kedua-dua chenyi dan changyi juga merupakan changfu wanita Manchu; mereka juga menjadi popular semasa pemerintahan Kaisar Qianlong.[60] Terdapat juga teori bahawa ceongsam berasal dari chenyi wanita Manchu walaupun chenyi tidak mempunyai celah.[58]

Pengenalan Pakaian Gaya Manchu

[sunting | sunting sumber]
Lihat juga: Hanfu
Changshan Cina dan Manchu neitao
Perbezaan antara Changshan Cina (kiri) dan Neitao Manchu (kanan), Dinasti Qing

Sepanjang sejarah multikultural China, pakaian telah dibentuk melalui percampuran utama gaya pakaian Han, dengan orang Han sebagai etnik dominan, dan gaya dari pelbagai kumpulan etnik. Beberapa contoh termasuk kolar berdiri ceongsam, yang ditemui dalam artifak dari Dinasti Ming, yang diperintah oleh orang Han, dan kemudiannya diadopsi dalam dinasti Qing sebagai pakaian Manchu. Jubah Manchu pada mulanya tidak mempunyai kolar. Manchu juga mengadopsi penutupan kanan dari orang Han kerana mereka pada asalnya menutup jubah mereka di sebelah kiri.[61][62] Namun, sehingga 1911, changpao Manchu adalah pakaian wajib untuk lelaki Cina dari kelas tertentu.[63]

Apa yang kini dikenali sebagai changshan Cina telah dibangunkan oleh orang Han semasa dinasti Qing.[56](m/s.129) Orang Han mula memakai changshan Cina pada akhir Dinasti Qing selepas penaklukan Manchu; changshan Cina adalah versi yang dimodifikasi daripada daopao atau zhiduo yang dipakai pada Dinasti Ming (1368–1644 M), dinasti yang mendahului dinasti Qing.[56](m/s.129) Changshan Cina dinasti Qing dibentuk mengikut jubah lelaki Manchu.[58] Oleh itu, ia mengadopsi beberapa elemen Manchu, seperti mengecilkan changshan mereka, mengadopsi kolar pianjin Manchu, dan menggunakan butang dan gelung pada leher dan sisi.[56](m/s.129) Changshan Cina berbeza dari neitao lelaki Manchu kerana hanya mempunyai dua celah di sisi, tidak mempunyai celah tengah di depan dan belakang, dan tidak mempunyai manset matixiu; lengan juga lebih panjang berbanding dalam neitao.[56](m/s.129)

Untuk wanita, sistem pakaian Manchu dan Han wujud bersama.[64] Sepanjang dinasti Qing, wanita awam Han boleh memakai pakaian tradisional Han dari Dinasti Ming.[65] Oleh itu, pakaian gaya Dinasti Ming dipelihara hingga ke tahap tertentu di China sehingga Revolusi Xinhai pada tahun 1911.[66]

Transformasi Selanjutnya

[sunting | sunting sumber]
Dua wanita mengenakan ceongsam dan kasut tumit tinggi dalam iklan Shanghai tahun 1930-an

Bermula dari awal 1930-an, terdapat transformasi lebih lanjut terhadap qipao apabila ia semakin pendek, ketat, dan membentuk tubuh, dengan celah sisi yang mencapai paha.[67][68] Selain itu, banyak rekaan ceongsam yang berbeza muncul, dengan perubahan eksperimen pada kancing, piping, kolar, manset berlapis bulu, panjang lengan pelbagai jenis, atau hanya tanpa lengan.[67][69]

Budaya pengguna semakin berkembang apabila pedagang Barat dan Cina bekerjasama untuk bergerak ke arah kapitalisme awal. Orang ramai dengan semangat mencari gaya pakaian yang lebih moden dan mengubah ceongsam lama untuk menyesuaikan dengan cita rasa baru. Bentuk baru menampilkan potongan yang ramping dan ketat serta leher dalam yang lebih dalam, yang berbeza daripada ceongsam awal. Wanita kelas atasan courtesan dan selebriti di bandar menyambut ceongsam yang ketat. Pada masa ini, perkataan ceongsam menjadi terkenal dalam bahasa Inggeris. Dalam Shanghainese, ia pertama kali dikenali sebagai zansae untuk 'pakaian panjang', diterjemahkan dalam bahasa Mandarin sebagai chángshān dan dalam bahasa Cantonese sebagai chèuhngsāam. Kemudian, sebutan Cantonese bagi 長衫 dipinjam ke dalam bahasa Inggeris sebagai "ceongsam".[70]

Seluar akhirnya tidak lagi digunakan, digantikan dengan pelbagai jenis hosiery. Kasut tumit tinggi mula dipopularkan dalam dunia fesyen Shanghai pada tahun 1930-an. Stoking dan kasut tumit tinggi menjadi sebahagian penting daripada set fesyen ceongsam, yang mencetuskan rekaan celah sisi baru yang mencapai garisan pinggul, bertujuan untuk mempamerkan hosiery dan tumit tinggi. Seiring dengan evolusi fesyen Barat, begitu juga rekaan ceongsam, memperkenalkan gaun tanpa lengan dengan leher tinggi, lengan berbentuk loceng, dan renda hitam yang mengembang di hujung gaun bola.[71] Menjelang tahun 1940-an, ceongsam datang dalam pelbagai jenis fabrik dengan pelbagai jenis aksesori.[71]

Pada Akhir Abad Ke-20

[sunting | sunting sumber]

Ceongsam dipakai oleh selebriti, masyarakat, dan pelajar di sekolah misi ternama pada awal abad ke-20.[72](m/s.247) Akibatnya, ceongsam gaya seragam dianggap sebagai ikon golongan kaya dan dilihat sebagai Bourgeois oleh China Komunis.[72](m/s.247) Dari tahun 1950-an hingga 1970-an, dengan pergerakan memusnahkan Empat Perkara Lama dan Revolusi Budaya Cina (1966–1976), China mendorong ideologi kesetaraan dan mengenakan pakaian ceongsam boleh mengakibatkan hukuman. Sebagai contoh, pada tahun 1963, apabila Presiden China Liu Shaoqi melawat empat negara jiran di Asia Selatan, isteri pertama Wang Guangmei memakai ceongsam. Beliau kemudiannya didapati bersalah dalam Revolusi Budaya kerana memakainya, disebabkan kaitannya dengan sejarah dan simbolisme pakaian tersebut.[72](m/s.247)

Di komuniti Cina lain, seperti Taiwan, Malaysia, Indonesia, Singapura dan Hong Kong, ceongsam terus popular selepas perang. Ia menjadi pakaian harian di koloni British Hong Kong pada tahun 1950-an, dan beg kulit, kasut tumit tinggi, serta sarung tangan putih adalah aksesori yang biasa dipadankan. Walau bagaimanapun, populariti pakaian ini akhirnya merosot pada tahun 1970-an, memberi laluan kepada pakaian gaya Barat yang lebih murah dan dihasilkan secara besar-besaran.[67]

Sejak 1980-an, dengan trend penilaian semula budaya tradisional Cina, orang di tanah besar China mula memberi perhatian semula kepada ceongsam. Ceongsam semakin popular dalam filem, peraduan ratu cantik, dan pertunjukan fesyen di China dan negara lain di seluruh dunia. Pada tahun 1984, ceongsam ditetapkan sebagai pakaian rasmi untuk ejen diplomatik wanita oleh Republik Rakyat China.

  • Tempoh Daoguang(1821–1850)Permaisuri Xiaoshen
    Tempoh Daoguang
    (1821–1850)
    Permaisuri Xiaoshen
  • Tempoh Daoguang(1821–1850)Permaisuri Xiaojingcheng
    Tempoh Daoguang
    (1821–1850)
    Permaisuri Xiaojingcheng
  • Tempoh Guangxu(1875–1908)Lady Heseri
    Tempoh Guangxu
    (1875–1908)
    Lady Heseri
  • Tempoh Republikan(1912–1949)Soong Ching-ling 1925
    Tempoh Republikan
    (1912–1949)
    Soong Ching-ling 1925
  • Tempoh Republikan(1912–1949)Permaisuri Mingxian 1937
    Tempoh Republikan
    (1912–1949)
    Permaisuri Mingxian 1937
  • Tempoh Republikan(1912–1949)Pelakon Zhou Xuan akhir 1930-an
    Tempoh Republikan
    (1912–1949)
    Pelakon Zhou Xuan akhir 1930-an
  • Tempoh Pasca Perang(1949-)Cheongsam Moden 2016
    Tempoh Pasca Perang
    (1949-)
    Ceongsam Moden 2016


Penggunaan Moden

[sunting | sunting sumber]

Tempat Kerja

[sunting | sunting sumber]
Seragam pramugari Hainan Airlines berasaskan ceongsam dilancarkan pada 2017, dengan kot dipakai di luar.

Beberapa syarikat penerbangan di Tanah Besar China dan Taiwan, seperti China Airlines[73] dan Hainan Airlines,[74] mempunyai seragam ceongsam untuk pramugari dan pekerja darat wanita mereka. Seragam ceongsam ini berwarna polos, dengan hem dipotong sedikit di atas lutut, dan jaket sut bulu yang rapat dengan warna yang sama dengan ceongsam. Ia juga biasa bagi seragam ini untuk hanya meminjam elemen tertentu, seperti kolar berdiri dan kancing katak, tanpa mengadopsi keseluruhan rekaan.[75] Pada 1950-an, wanita dalam tenaga kerja di Hong Kong mula mengenakan ceongsam yang lebih fungsional yang dibuat dari bulu, twil, dan bahan-bahan lain. Kebanyakannya dibuat khas dan sering datang dengan jaket yang sepadan. Gaun-gaun ini adalah gabungan tradisi Cina dengan gaya moden. Ceongsam sering digantikan dengan pakaian yang lebih selesa seperti baju sejuk, seluar jeans, sut perniagaan, dan skirt. Oleh kerana sifatnya yang membatasi, ia kini kebanyakannya dipakai sebagai pakaian rasmi untuk acara penting. Ia kadang-kadang dipakai oleh ahli politik dan artis filem di Taiwan dan Hong Kong. Ia juga ditunjukkan dalam beberapa filem Cina, seperti dalam filem 1960-an The World of Suzie Wong, di mana pelakon Nancy Kwan menjadikan ceongsam briefly fashionable dalam budaya Barat. Ia juga sering dilihat dalam peraduan ratu cantik, bersama dengan swimsuits. Hari ini, ceongsam hanya biasa dipakai sehari-hari sebagai seragam oleh orang seperti tuan rumah restoran dan kakitangan di hotel mewah.

Pakaian Seragam Sekolah

[sunting | sunting sumber]

Sebelum Perang Dunia II, adalah kebiasaan bagi pelajar perempuan yang menghadiri sekolah yang dikendalikan oleh masyarakat misi Barat untuk memakai ceongsam sebagai seragam sekolah mereka; sebaliknya, terdapat sangat sedikit sekolah Cina asli yang menggunakan ceongsam sebagai seragam sekolah.[76](m/s.247)

Beberapa sekolah rendah dan beberapa sekolah menengah di Hong Kong, terutamanya sekolah-sekolah lama yang ditubuhkan oleh misionaris Kristian, menggunakan ceongsam berbatas polos berwarna biru langit kapas dan/atau baldu biru gelap (untuk musim sejuk) dengan lencana sekolah logam tepat di bawah kolar berdiri yang ditutup dengan kaitan logam sebagai seragam rasmi untuk pelajar perempuan mereka. Sekolah-sekolah yang menggunakan standard ini termasuk True Light Girls' College, St. Paul's Co-educational College, Heep Yunn School, St. Stephen's Girls' College, Ying Wa Girls' School, dan lain-lain. Ceongsam ini biasanya lurus, tanpa membentuk pinggang, dan hem ceongsam mesti mencapai pertengahan paha. Ceongsam ini rapat dengan leher, dan kolar yang tegar ditutup dengan kait, walaupun cuaca panas dan lembap tropika. Walaupun skirt mempunyai celah pendek, ia terlalu sempit untuk membenarkan pelajar berjalan dengan langkah panjang. Jahitan di atas celah sering terbelah apabila berjalan dan dijahit semula berulang kali. Banyak sekolah juga mewajibkan pelajar memakai seluar dalam bersama ceongsam. Seluar dalam adalah slip kapas putih yang dipotong sedikit lebih pendek daripada ceongsam, dan mempunyai celah di sisi seperti ceongsam, walaupun celahnya lebih dalam. Seluar dalam kapas putih sering dipakai di bawah ceongsam. Panjang, gaya, warna, dan panjang lengan ceongsam berbeza antara sekolah. Ramai pelajar merasa ia adalah satu ujian, namun ia merupakan manifestasi yang jelas tentang disiplin ketat yang menjadi ciri sekolah menengah ternama di Hong Kong, dan ramai pelajar serta ibu bapa mereka menyukai hal itu. Beberapa pelajar yang memberontak menyatakan ketidakpuasan hati terhadap tradisi ini dengan memakai seragam mereka dengan kolar berdiri yang sengaja dibiarkan tidak terkatup atau hem yang dipotong lebih tinggi dari lutut. Ying Wa dan True Light Schools telah mengedarkan soal selidik kepada pelajar mereka mengenai reformasi seragam tetapi tidak mengubah dasar mereka.[77] Walau bagaimanapun, Sekolah Menengah Madam Lau Kam Lung di Miu Fat Buddhist Monastery menghentikan seragam ceongsam mereka pada tahun 1990 setelah menerima cadangan dari kesatuan pelajarnya.[78]

Perayaan

[sunting | sunting sumber]
Wanita dalam komuniti Cina di Dublin meraikan Tahun Baru Cina dengan pelbagai gaya Qipao, 2016

Ceongsam adalah pilihan pakaian yang popular untuk musim perayaan seperti Tahun Baru Cina.[79] Di negara-negara dengan populasi Cina yang signifikan, seperti Malaysia, Singapura, Hong Kong, dan Taiwan, adalah kebiasaan bagi wanita untuk menempah ceongsam baru sebagai persiapan untuk Tahun Baru.[79] Ceongsam juga pakaian popular untuk wanita yang lebih tua pada majlis rasmi atau pertemuan keluarga.[79] Label fesyen mewah seperti Shanghai Tang mengkhususkan dalam versi moden ceongsam sebagai pakaian acara.

Perkahwinan

[sunting | sunting sumber]
Pengantin perempuan mengenakan ceongsam merah yang menutupi wajahnya dengan honggaitou (selendang merah).

Dalam perkahwinan Barat, pengantin Cina atau pengantin yang berkahwin dengan keluarga Cina selalunya akan memakai ceongsam untuk sebahagian hari perkahwinan. Adalah biasa bagi ramai pengantin untuk memiliki kedua-dua pakaian pengantin putih tradisional dan ceongsam atau guaqun (satu lagi jenis pakaian perkahwinan) yang dipakai semasa majlis teh. Gaya ceongsam juga telah berkembang menjadi lebih moden, dari siluet duyung ke gaya separa tradisional yang menampilkan bahagian atas ceongsam dengan perincian yang lebih lembut seperti renda dan skirt yang lebih longgar.[80]

Fesyen Lolita

[sunting | sunting sumber]
Gaun Qi Lolita biru gelap tanpa kolar mandarin.
Gaun Qi Lolita biru muda dengan kolar mandarin.

Beberapa Gaun Lolita direka seperti ceongsam. Gaun atau skirt jumper ini direka mengikut pakaian tradisional Cina. Gaya fesyen Lolita ini dipanggil Qi Lolita.[81]

Di Pentas Antarabangsa

[sunting | sunting sumber]

Berkaitan Sukan

[sunting | sunting sumber]
Pasukan Sweden memakai ceongsam pada Sukan Olimpik 2008.

Dalam Sukan Olimpik Musim Panas 2008, pembawa medal memakai ceongsam. Pakaian serupa dipakai oleh anggota wanita pasukan Sweden dan Sepanyol dalam upacara pembukaan, dengan warna negara.

Untuk Kejuaraan Hong Kong Sevens 2012, jenama pakaian sukan Kukri Sports bekerjasama dengan kedai runcit gaya hidup Hong Kong G.O.D. untuk menghasilkan barangan jualan, yang termasuk jaket tradisional Cina dan polo wanita yang diinspirasikan oleh ceongsam.[82][83][84]

Pentas Politik

[sunting | sunting sumber]
ceongsam milik isteri-isteri pemimpin politik Singapura yang dipamerkan dalam pameran bertajuk In the Mood for ceongsam: Modernity and Singapore Women di Muzium Negara Singapura pada 2012

Di China kontemporari, makna ceongsam telah dikaji semula. Ia kini mewakili identiti sebagai orang Cina etnik dan dengan itu digunakan untuk majlis diplomatik penting.

Sejak 2013, Peng Liyuan, wanita pertama China, telah mengenakan ceongsam beberapa kali semasa lawatan luar negara dengan pemimpin Cina Xi Jinping.

Pada November 2014, ceongsam adalah pakaian rasmi untuk isteri-isteri pemimpin politik dalam mesyuarat APEC ke-22 di Beijing.

Fesyen Antarabangsa

[sunting | sunting sumber]

Dengan pertumbuhan ekonomi Cina, ceongsam telah mengalami kebangkitan semula populariti. Banyak pereka Barat telah menggabungkan elemen-elemen ceongsam dalam koleksi fesyen mereka. Pereka Perancis Pierre Cardin pernah berkata bahawa ceongsam adalah inspirasi bagi banyak rekaan gaun malamnya.[85] Dalam banyak filem dan wayang, ceongsam digunakan untuk membuat kenyataan fesyen. Pelbagai interpretasi terhadap pakaian etnik ini membawa kepada perdebatan mengenai pengambilan budaya dan rekaan yang dikaitkan dengan Orientalisme. Dalam filem 2011 One Day, Anne Hathaway mengenakan set ceongsam biru gelap sebagai gaun malam. Banyak bintang barat seperti Elizabeth Taylor, Grace Kelly, Nicole Kidman, Paris Hilton, Emma Watson, dan Celine Dion juga telah membuat penampilan awam mengenakan ceongsam. Gaya pakaian ini juga dilihat khususnya pada lebih dari satu selebriti atau tokoh pada awal 2000-an. Era ini sering digambarkan sebagai "percampuran global", yang menggabungkan gaya, siluet, cetakan, dan aksesori dari subkultur seluruh dunia. Dengan ini, qipao sering muncul di pentas peragaan dan di almari pakaian dari awal 2000-an. Dalam filem komedi keluarga 1998 The Parent Trap,[86] watak Lindsey Lohan yang berusia 11 tahun mempunyai adegan menonjol mengenakan qipao merah jambu, dipadankan dengan beg kecil berbulu merah jambu yang juga merupakan aksesori ikonik Y2k.

Perhatian yang meningkat terhadap fesyen global dari Asia yang dibawa ke dalam almari pakaian pop budaya Barat, sambil dipamerkan di bawah sorotan media sosial dan tabloid yang memuja gaya 'baru' ini, juga menyebabkan representasi yang tidak sensitif terhadap fesyen, juga dikenali sebagai Pengambilan Budaya. Ceongsam juga dijual di kedai sebagai kostum Halloween untuk gadis muda dan wanita yang berpura-pura menjadi orang keturunan Asia sebagai kostum mereka.[87] Ini mencetuskan lebih banyak perbincangan apabila lebih banyak suara golongan minoriti didengar, bahawa pakaian budaya ini tidak dihargai apabila dijual sebagai kostum. Namun, dengan perbincangan mengenai pengambilan budaya semakin meningkat dan kesedaran sosial tersebar melalui platform media dan media sosial, kostum yang tidak sensitif secara perlahan-lahan ditinggalkan lebih banyak di masa lalu.

Kepentingan Budaya dan Sejarah

[sunting | sunting sumber]

Ceongsam menjadi pakaian kebangsaan Republik China,[88](m/s.277) bersama dengan aoqun, pakaian tradisional wanita Han Cina.[89] Ia akhirnya diterima oleh Republik Rakyat China sebagai bentuk hanfu, dan seterusnya menjadi transnasional dan mewakili identiti kebangsaan Cina generik dan bukannya identiti etnik atau nenek moyang.[88](m/s.277)

Ceongsam boleh dipakai oleh orang dari semua peringkat umur dan pada bila-bila musim.[90] Ia juga digunakan sebagai gaya Pakaian pengantin Cina tradisional di kalangan banyak yang lain. Bagi cina perantauan, ceongsam sering digunakan sebagai bentuk budaya simbolik.[88](m/s.277)

Peranan dalam Nasionalisme Cina dan Pembebasan Wanita

[sunting | sunting sumber]

Tempoh Republik adalah zaman keemasan ceongsam. Dalam meneroka sebab-sebab di sebalik kehadirannya yang meluas di Republik China (1912–1949), ramai ahli akademik mengaitkannya dengan gerakan pembebasan wanita. Setelah dinasti Qing feudal digulingkan, para feminis Cina menyeru pembebasan wanita daripada peranan tradisional. Mereka memimpin beberapa gerakan menentang pengasingan jantina Neo-Konfusian, termasuk penghapusan pembalutan kaki untuk wanita, pemotongan rambut panjang yang secara tradisinya disimbolkan sebagai kecantikan wanita "Oriental", dan menggalakkan wanita memakai pakaian satu keping lelaki, Changshan atau "changpao".

"Changpao" pada asalnya dianggap sebagai pakaian lelaki sepanjang sejarah dari Dinasti Han (202 SM hingga 220) hingga Dinasti Qing (1616–1911). Pada masa itu, pakaian wanita Han Cina secara beransur-ansur berkembang menjadi dua bahagian. Wanita dilarang memakai jubah seperti lelaki dan sebaliknya terpaksa memakai atasan dan bawah yang dikenali sebagai "Liang jie yi". Setelah Revolusi Xinhai pada tahun 1911 (yang menggulingkan dinasti Qing), orang muda Cina mula mempelajari sains dan budaya Barat untuk mencari cara untuk menyelamatkan negara. Selain itu, pembukaan beberapa pelabuhan dan penyerahan wilayah-wilayah China kepada kuasa Barat memperkenalkan beberapa idea Barat ke tanah besar China. Antara semua pemikiran Barat ini, idea kesetaraan jantina dengan cepat mendapat pengikutnya, di kalangan mereka, pelajar wanita muda menjadi penyokong utamanya.

Ia adalah Gerakan Tiga Belas Mei 1925, di mana demonstrasi anti-Barat berlangsung di seluruh negara, yang menjadi dorongan penting untuk penginstitusian qipao. Parti Republikan mengisytiharkan qipao sebagai pakaian rasmi dalam Peraturan Pakaian 1929. Pakaian itu bertujuan untuk menegaskan pentingnya nasionalisme dengan menolak bentuk pakaian Barat. Walau bagaimanapun, masih ada peraturan ketat yang mengatur bagaimana pakaian itu perlu dipakai, termasuk spesifikasi mengenai panjang, bahan, aksesori, kolar, butang, dan lengan, tetapi anehnya, tiada satu pun yang diikuti.

Sejak awal, tidak ada gaya yang menyatukan untuk pakaian itu seperti yang dimaksudkan oleh pihak Republikan; wanita Cina tidak mematuhi Peraturan Pakaian 1929, yang cuba mengawal individualiti. Terdapat pelbagai variasi dalam gaya, dengan adaptasi pada panjang, bahan, garis bawah, kolar, fabrik, corak, warna, dan aksesori. Pakaian ini dipakai oleh semua orang dari sosialit Shanghai hingga pelajar, suri rumah, dan pelacur. Gaya qipao sering seiring dengan kitaran fesyen dan dipengaruhi oleh tren Barat yang dilihat melalui wanita yang memadankan pakaian dengan selendang, jaket bulu, dan kasut tumit tinggi. Majalah seperti LingLong juga memberi akses kepada wanita untuk pengetahuan pembuatan pakaian dan menjadikannya kebiasaan bagi wanita untuk membuat pakaian mereka dalam gaya mereka sendiri. Bentuk asas qipao agak mudah untuk dijahit, menjadikannya mudah diakses dan ekonomi.

Gaya ceongsam juga berubah disebabkan oleh pengaruh Barat. Ia berubah dari gaya yang lebar dan longgar kepada potongan yang lebih ketat dan membentuk tubuh, yang menekankan garis tubuh wanita. Panjang ceongsam juga dikurangkan dari yang mencapai buku lali kepada di atas lutut.

Reka bentuk ceongsam mendapat pelbagai ciptaan seperti kolar berkerut, lengan berbentuk loceng, dan renda hitam di hujung pakaian. Bermula dari itu, keutamaan ceongsam berubah dari ekspresi politik kepada penekanan estetik dan hiasan.

Galeri

[sunting | sunting sumber]
  • Puyi, maharaja terakhir China, dan isterinya Empress Wanrong
    Puyi, maharaja terakhir China, dan isterinya Empress Wanrong
  • Pelakon Indonesia Aminah Cendrakasih dalam cheongsam
    Pelakon Indonesia Aminah Cendrakasih dalam ceongsam
  • Cheongsam moden tipikal dengan potongan belahan tinggi mencapai bahagian atas paha
    Ceongsam moden tipikal dengan potongan belahan tinggi mencapai bahagian atas paha
  • Cheongsam moden tipikal dalam gaya pendek di atas lutut
    Ceongsam moden tipikal dalam gaya pendek di atas lutut
  • Varian qipao, diambil di Tokyo Game Show di Jepun.
    Varian qipao, diambil di Tokyo Game Show di Jepun.

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. ^ Wei, Yulong (2017). "Research on the Evolution of Ceongsam Style in the Republican Period and Its Contemporary Application". Proceedings of the 2017 International Conference on Culture, Education and Financial Development of Modern Society (ICCESE 2017) (dalam bahasa Inggeris). Atlantis Press. doi:10.2991/iccese-17.2017.120. ISBN 978-94-6252-330-2.
  2. ^ a b c Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :12
  3. ^ a b Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :11
  4. ^ a b Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :53
  5. ^ a b c d e f "Empat kategori ceongsam, yang mana satu kegemaran anda?". iNEWS. 2022-08-17.
  6. ^ a b c d e "Perbezaan antara gaya Shanghai dan gaya Beijing qipao (海派和京派旗袍) « The Pankou" (dalam bahasa Inggeris). 12 Mei 2017. Dicapai pada 2022-08-17.
  7. ^ a b c 刘冬. "Keindahan Ceongsam Gaya Beijing". China Today (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2022-08-17.
  8. ^ a b Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :14
  9. ^ 黄能馥《中国服装史》，北京，中国旅游出版社，1995，第376页
  10. ^ 周锡保《中国古代服饰史》，北京，中国戏剧出版社，1984，第534页
  11. ^ a b c d e 卞向陽 (2003). "论ceongsam的流行起源". 装饰. 清华大学. 127 (11): 68–69. ISSN 0412-3662.
  12. ^ a b Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama 更
  13. ^ 李长莉，刘志琴，闵杰，罗检秋，《近代中国社会文化变迁录》第三卷
  14. ^ 菁如《北平妇女服装的演变及其现状》，天津，天津大公报，1934年1月10日
  15. ^ 包铭新 (2000). "20世纪上半叶的海派ceongsam". 装饰. 清华大学 (05): 11–12. ISSN 0412-3662.
  16. ^ "鸿翔公司与海派ceongsam——长宁老人口述历史". 上海市人民政府. 2018-10-12. Dicapai pada 2019-11-23.[pautan mati]
  17. ^ 民国时期的“服装设计师”[pautan mati kekal]
  18. ^ 吴小兵. "民国时期ceongsam的改良与发展". 辽东学院学报（社会科学版.
  19. ^ "存档副本". Diarkibkan daripada yang asal pada 2019-06-23. Dicapai pada 2012-03-27. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  20. ^ "上海青年志／第六篇 青年文化／第四章 青少年流行文化／第一节 青少年服饰". 上海市地方志办公室. Diarkibkan daripada yang asal pada 2020-11-29. Dicapai pada 2019-11-23. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  21. ^ a b 庄秋水. "更衣记". 云南人民出版社.
  22. ^ 〈衣衣不捨-旗袍〉，臺灣文獻館電子報第四期，民國97年03月28日發行。
  23. ^ 葉立誠，《台灣顏、施兩大家族成員服飾穿著現象與意涵之研究》，第116頁~130頁。
  24. ^ "台北服飾的演變". Diarkibkan daripada yang asal pada 2012-10-14. Dicapai pada 2012-03-09. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  25. ^ 〈古意mix前衛 用手感保存時代溫熱 〉，《臺北畫刊》第526期
  26. ^ 葉立誠，《台灣顏、施兩大家族成員服飾穿著現象與意涵之研究》，第141頁
  27. ^ 蔣竹山、陳俊強、楊維真、李君山編著：《巨龍的蛻變：中國1840-2008》，2009年，臺北，五南出版社
  28. ^ ceongsam師台灣欷噓[pautan mati]
  29. ^ 520禮賓人員首曝光 長澤雅美明星臉吸睛 Diarkibkan Januari 13, 2017 di Wayback Machine，中央社，2016-05-09
  30. ^ 楊曉琦 (2015-06-19). "新裝優雅時尚　華航愛ceongsam50年不變". 時報周刊. Diarkibkan daripada yang asal pada 2020-06-15. Dicapai pada 2016-09-29. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  31. ^ "【專題籽】歷久裳新　長衫傾城". Diarkibkan daripada yang asal pada 2017-08-24. Dicapai pada 2017-08-24. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  32. ^ 話你知：長衫=ceongsam？ Diarkibkan Disember 1, 2020 di Wayback Machine 今日許多人都認為香港的「長衫」就是中國的「ceongsam」，其實兩者是有分別的。
  33. ^ 【田家炳中華文化中心通訊 2018年3月第1期・ceongsam與長衫「簡體化」的反思】 Diarkibkan Disember 1, 2020 di Wayback Machine：香港人對這種女性袍服最地道的叫法是 「長衫」，這名詞更通指男女裝。…由於男裝長衫無緣流行，根據廣東音英譯並於五十年代收錄於《牛津英語字典》的ceongsam，只專指女性長衫。八十年代以後，港人逐漸跟隨海峽兩岸用上「旗袍」一詞。
  34. ^ "港300高官出席陳方安生告別晚宴". 大洋网. 2001-04-24. Diarkibkan daripada yang asal pada 2016-10-11. Dicapai pada 2016-09-29. Unknown parameter |deadurl= ignored (bantuan)
  35. ^ 李思明 (2014). 《持續與變遷: 當代中國的政經、社會和空間發展》. 香港教育圖書公司. m/s. 136-137. ISBN 9789882004634. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (bantuan)
  36. ^ 王宇清. "ceongsam里的思想史". 中国青年出版社. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (bantuan)
  37. ^ 盛羽 (2003). "旗袍的历史演变及社会价值初探". 宁波大学学报(人文科学版). 宁波大学 (03): 92–95. ISSN 1008-0627.
  38. ^ "中国女服务员应该怎样穿". 中国服装网. 2001-09-18. Diarkibkan daripada yang asal pada 2009-12-14. Dicapai pada 2019-11-22. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  39. ^ "旗袍沦为坐台女制服 旗袍大王叹国服走向堕落". 时代信报. 2005-06-22. Diarkibkan daripada yang asal pada 2020-12-05. Dicapai pada 2019-11-23. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  40. ^ ""老辈旗袍"悄然重张". 北京晚报. 2007-12-19. Dicapai pada 2019-11-23.
  41. ^ 程醉 (2011). "旗袍or汉服,传统的文化该在何处收藏?". 中国纤检. 中国纤维检验局 (16): 58–60. ISSN 1671-4466.
  42. ^ 朱绍卫 (2014). 符号学视角下旗袍在国内的“流行”研究 (Tesis). 上海师范大学.
  43. ^ "喻双双：让ceongsam回归经典". 民生周刊. 2015-03-23. Diarkibkan daripada yang asal pada 2020-04-03. Dicapai pada 2019-11-23. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  44. ^ "ceongsam送考成高考"标配"，专家：用谐音博好彩头现象普遍存在". 潇湘晨报. 2022-06-09. Diarkibkan daripada yang asal pada 2022-06-09. Dicapai pada 2023-06-09. 近十年家长穿ceongsam送考行为的快速传播，与互联网和智能手机的普及密不可分，使其逐渐从一种小众行为演变为大众行为 Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  45. ^ "妈妈穿ceongsam 盼孩子高考"旗开得胜"". 南方日报. 2015-06-07. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-08. Dicapai pada 2023-06-09. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  46. ^ "班主任穿ceongsam助阵高考：预祝学生"旗开得胜"". 扬子晚报. 2015-06-08. Diarkibkan daripada yang asal pada 2015-08-08. Dicapai pada 2023-06-09. “开考第一天，送考女教师要穿ceongsam，寓意旗开得胜；男教师要穿马褂，寓意马到成功”，还记得微信朋友圈中这两天流行的这个段子吗？ Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  47. ^ "高考首日帮考生减压：老师发红包 妈妈穿ceongsam". 南宁晚报. 2015-06-08. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-08. Dicapai pada 2023-06-09. 网上流传着“高考三天穿衣经”：第一天穿红色 (开门红)，第二天穿绿色(一路绿灯)，第三天穿灰色和黄色(走向辉煌)。送考的妈妈要穿ceongsam，叫旗开得胜，送考的爸爸一定要穿马褂，叫马到成功！ Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  48. ^ "2016浙江高考：送考妈妈准备了20套ceongsam 大部分是红色和绿色". 中国教育在线浙江站. 2016-06-07. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-08. Dicapai pada 2023-06-09. 为了给儿子讨个好彩头，她准备了20多件ceongsam和连衣裙，大多是红色和绿色的。“今天上午穿红色的，讨个好彩头，下午准备换绿色的，寓意一路绿灯。” Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  49. ^ "万万没想到，高考来了，淘宝上卖得最火的居然是ceongsam". 四川在线. 2021-06-04. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-08. Dicapai pada 2023-06-09. 考前一个月，寓意“旗开得胜”的高考励志ceongsam在淘宝销售量环比大涨600% Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  50. ^ "为高考打call的家长们 雨中上演花式ceongsam秀". 羊城派. 2018-06-07. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-08. Dicapai pada 2023-06-09. 有家长向神探直言，穿啥都对孩子没影响，穿得刻意反而把紧张情绪传递给孩子 Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  51. ^ "学校为中考生铺红毯 学生身贴"必胜牌"求彩头". 云南网. 2017-06-29. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-09. Dicapai pada 2023-06-09. 部分父母像高考陪考家长那样，专门穿上了ceongsam等有寓意的衣服 Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  52. ^ "南宁7.8万名考生中考 妈妈穿ceongsam举葵花图好彩头". 当代生活报. 2018-06-25. Diarkibkan daripada yang asal pada 2023-06-09. Dicapai pada 2023-06-09. 而在南宁四中考点门口，很多送考的女性家长身穿ceongsam、手持向日葵，寓意旗开得胜还要一举夺魁，成为考点门口一道亮丽的风景线 Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  53. ^ "《花样年华》牵出了ceongsam情结？". 新闻晨报. 2000-12-05. Diarkibkan daripada yang asal pada 2020-04-03. Dicapai pada 2019-11-23. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  54. ^ 枫溪 (2001-01-02). "《花样年华》诠释ceongsam魅力". 市场报. Diarkibkan daripada yang asal pada 2017-01-13. Dicapai pada 2016-09-29. Unknown parameter |dead-url= ignored (bantuan)
  55. ^ Tong, Ningning; Yuan, Songmei (2015). "Study of the Strategies for the Digital Communication of the Manchu Costumes under the Theory of Media Extension". Proceedings of the 2015 International Conference on Education, Management, Information and Medicine. 8. doi:10.2991/emim-15.2015.141. ISBN 978-94-62520-68-4.
  56. ^ a b c d e f Garrett, Valery (2019). Chinese dress from the Qing Dynasty to the present day. Tuttle Publishing. ISBN 978-0-8048-5256-2. OCLC 1281840650.
  57. ^ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :5
  58. ^ a b c Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :2
  59. ^ a b Guo cai chao zhang : Qing dai gong ting fu shi [The Splendours of Royal Costume: Qing Court Attire] (PDF). Hong Kong Museum of History, Hong Kong. Leisure and Cultural Services Department, Gu gong bo wu yuan, 故宮博物院. Xianggang: Kang le ji wen hua shi wu shu. 2013. ISBN 978-962-7039-77-8. OCLC 858272582.CS1 maint: others (link)
  60. ^ "Chinese dress in the Qing dynasty". archive.maas.museum. Dicapai pada 2022-07-04.
  61. ^ Templat:Source needed
    Pakaian wanita Cina dan jubah wanita Manchu
    Aoqun wanita Cina ruqun, Dinasti Qing
    Chenyi, jubah satu keping wanita Manchu, Dinasti Qing.
    Kiri: Aoqun gaya ruqun, Hanfu dipakai oleh wanita Han sekitar abad ke-19 hingga ke-20. Di bawah pakaian atas mereka, qun atau skirt adalah mamianqun, gaya yang diwarisi dari Dinasti Ming dan terus berkembang dalam Dinasti Qing. Kanan: Lady Aisin-Gioro Hengxiang, ibu kepada Wanrong, memakai jubah tradisional wanita Manchu, chenyi, yang kemudiannya memberi inspirasi kepada ceongsam.

    Di bawah undang-undang dinasti transisi dari Ming ke Qing, semua orang Han terpaksa mengadopsi gaya rambut queue lelaki Manchu dan mengadopsi pakaian Manchu di bawah dasar Tifayifu (剃发易服; 剃髮易服; tìfàyìfú) dan bukannya memakai Hanfu tradisional, di bawah ancaman hukuman mati. Walau bagaimanapun, perintah untuk orang Han biasa yang bukan Bendera untuk memakai pakaian Manchu telah dibatalkan, dan hanya mereka yang berkhidmat sebagai pegawai atau cendekiawan yang diwajibkan memakainya. Namun, lama kelamaan, beberapa lelaki awam Han secara sukarela mengadopsi changshan. Pada akhir Dinasti Qing, bukan sahaja pegawai dan cendekiawan, malah banyak orang awam Han juga memakai pakaian lelaki gaya Manchu.<ref name="Rhoads2000">Edward J. M. Rhoads (2000). Manchus and Han: Ethnic Relations and Political Power in Late Qing and Early Republican China, 1861–1928. University of Washington Press. m/s. 61–. ISBN 978-0-295-98040-9.

  62. ^ Twitchett, Denis; Fairbank, John K. (2008) Cambridge History of China Volume 9 Part 1 The Ch'ing Empire to 1800, p87-88
  63. ^ "Manchu Style". Chinese Traditional Dress - Online exhibitions across Cornell University Library (dalam bahasa Inggeris). 2020-03-31. Dicapai pada 2023-12-12.
  64. ^ Shaorong Yang (2004). Traditional Chinese Clothing Costumes, Adornments & Culture. Long River Press. m/s. 7. ISBN 978-1-59265-019-4. Men's clothing in the Qing Dynasty consisted for the most of long silk gowns and the so-called "Mandarin" jacket, which perhaps achieved their greatest popularity during the latter Kangxi Period to the Yongzheng Period. For women's clothing, Manchu and Han systems of clothing coexisted.
  65. ^ 周, 锡保 (1 January 2002). 《中国古代服饰史》. 中国戏剧出版社. m/s. 449. ISBN 9787104003595..
  66. ^ 千志, 魏 (1998). 《明清史概論》. 中國社會科學出版社. m/s. 358–360.
  67. ^ a b c Gao, Sally (9 Disember 2016). "Sejarah Ringkas Cheongsam". Culture Trip. Diarkibkan daripada yang asal pada 6 Mac 2019. Dicapai pada 5 Mac 2019.
  68. ^ "Qipao, ikon fesyen abadi". www.news.gov.hk. Dicapai pada 6 Mac 2019.
  69. ^ Chew, Matthew (Mac 2007). "Kebangkitan Semula Kontemporari Qipao: Nasionalisme Politik, Pengeluaran Budaya dan Penggunaan Populer Pakaian Tradisional Cina". The China Quarterly. 189: 144–161. doi:10.1017/s0305741006000841. ISSN 0305-7410. S2CID 154645123.
  70. ^ Ling, Wessie (2009). "Harmony and Concealment: How Chinese women fashioned the Qipao in 1930s China.". Dalam Goggin, Maureen Daly; Tobin, Beth Fowkes (penyunting). Material Women, 1750–1950: Consuming Desires and Collecting Practices. Ashgate Publishing. m/s. 209–225. ISBN 978-0-7546-6539-7.
  71. ^ a b Dongfang Daily (2 Julai 2012). "海上名媛与海上旗袍的华丽转身". iFeng (dalam bahasa Cina). Phoenix Media Group.
  72. ^ a b c Mizuoka, Fujio (2018). Contrived Laissez-Faireism : the politico-economic structure of British colonialism in Hong Kong. Cham, Switzerland: Springer. ISBN 978-3-319-69793-2. OCLC 1029352543.
  73. ^ Clement Huang (25 Jun 2015). "China Airlines introduces new uniform designs". Business Traveller.
  74. ^ "Airline Debuts New Haute Couture Uniforms for Flight Attendants at Paris Fashion Week". Cosmopolitan. 10 Julai 2017.
  75. ^ "The Qipao: Defining Modern Women in the First Half of the 20th Century" (PDF).
  76. ^ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :132
  77. ^ 旗袍维系香港女校百年情. 李气虹 (The qipao keeps the affections of Hong Kong girls schools of 100 years by Li Qihong) (16 Mei 2003). "旗袍维系香港女校百年情". Diarkibkan daripada yang asal pada 19 Ogos 2007. Dicapai pada 1 Oktober 2007.
  78. ^ Sekolah Menengah Madam Lau Kam Lung di Miu Fat Buddhist Monastery Diarkibkan 14 Oktober 2007 di Wayback Machine
  79. ^ a b c Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama :19
  80. ^ "Cheongsam Wedding Dress: A Style Guide for the Modern Bride". East Meets Dress. Dicapai pada 13 Mac 2019.
  81. ^ "East Meets East?? Fesyen Lolita Jepun dengan Sentuhan Cina! | KawaCura". KawaCura. 5 Mac 2015. Diarkibkan daripada yang asal pada 1 Ogos 2017. Dicapai pada 1 Ogos 2017.
  82. ^ "G.O.D. dan Kukri Reka Bentuk Kolaborasi untuk Sevens Ragbi". Hong Kong Tatler. 16 Mac 2012. Diarkibkan daripada yang asal pada 15 Ogos 2012. Dicapai pada 19 November 2012.
  83. ^ "G.O.D. x Kukri". G.O.D. laman rasmi. Diarkibkan daripada yang asal pada 15 Mei 2012. Dicapai pada 19 November 2012.
  84. ^ "Kukri dan G.O.D. bekerjasama pada HK7s Range!". Kukri Sports. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 Februari 2014. Dicapai pada 19 November 2012.
  85. ^ "Sejarah dan Makna Pakaian Simbolik Qipao Cina?". 4 Oktober 2019.
  86. ^ "IMDB page for the movie The Parent Trap (1998)". IMDb.
  87. ^ Calhoun, Mimi. "Moments with Mimi: My culture is not your Halloween costume". The Post.
  88. ^ a b c Tjon Sie Fat, Paul Brendan (2009). Chinese new migrants in Suriname : the inevitability of ethnic performing. Amsterdam: Amsterdam University Press. ISBN 978-90-485-1147-1. OCLC 647870387.
  89. ^ Styling Shanghai. Christopher Breward, Juliette MacDonald. London. 2020. ISBN 978-1-350-05116-4. OCLC 1124593626.CS1 maint: others (link)
  90. ^ "Cheongsam Cina". en.chinaculture.org. Dicapai pada 2022-08-16.
Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Ceongsam&oldid=6638699"