Cho Man-sik
Cho Man-sik | |
|---|---|
조만식 | |
 Cho Man-sik | |
| Maklumat peribadi | |
| Lahir | 1 Februari 1883 Daerah Kangseo, Wilayah Pyeongan, Joseon |
| Meninggal dunia | Possibly October 1950 (usia 67) Pyongyang, Korea Utara |
| Cause of death | Hukuman mati oleh skuad penembak (dianggap) |
| Pasangan | • Lady Park • Yi Eui-sik • Jeon Seon-ae |
| Anak | • 1st Marriage: 1 son • 2nd Marriage: 2 sons, 2 daughters • 3rd Marriage: 2 sons, 1 daughter |
| Tempat belajar | Universiti Meiji |
| Nama Korea | |
| Hangul | 조만식 |
| Hanja | 曺晩植 |
| PDS | Jo Mansik |
| MR | Cho Mansik |
| Art name | |
| Hangul | 고당 |
| Hanja | 古堂 |
| PDS | Godang |
| MR | Kodang |
Cho Man-sik (Korea: 조만식; 1 Februari 1883 – mungkin Oktober 1950), juga dikenali dengan nama pena Godang (고당), merupakan seorang aktivis kemerdekaan Korea.
Cho terlibat dalam perebutan kuasa di Korea Utara beberapa bulan selepas penyerahan kalah Jepun pada Perang Dunia Kedua. Pada awalnya, Cho disokong oleh Kesatuan Soviet untuk pemerintahan masa depan Korea Utara. Bagaimanapun, oleh kerana menentang pemegang amanah yang dicadangkan oleh Amerika Syarikat, Cho kehilangan sokongan Soviet dan dikeluarkan daripada kuasa oleh komunis pro-Soviet di utara (pendahulu kepada Parti Pekerja Korea).
Beliau ditempatkan di bawah penahanan rumah pada Januari 1946 dan kemudian hilang dalam sistem penjara Korea Utara, di mana laporan yang disahkan tentang beliau berakhir. Secara umum, beliau diyakini telah dihukum mati tidak lama selepas bermulanya Perang Korea, kemungkinan pada Oktober 1950.
Kehidupan awal
[sunting | sunting sumber]Cho dilahirkan pada 1 Februari 1883 di Kangso-guyok, Wilayah Pyŏngan Selatan, Joseon. Beliau berasal daripada klan Changnyeong Jo. Cho dibesarkan dan dididik mengikut gaya Konfusianisme tradisional, namun kemudiannya memeluk agama Protestan dan menjadi seorang penatua.
Dari Jun 1908 hingga 1913, Cho berpindah ke Jepun untuk belajar undang-undang di Universiti Meiji, Tokyo. Semasa di Tokyo, beliau diperkenalkan kepada idea Gandhi tentang bukan keganasan dan bermandiri. Cho juga mengagumi ajaran Yesus Kristus dan tulisan Leo Tolstoy,[1] dan beliau kemudian menggunakan idea-idea ini dalam perjuangan menentang pemerintahan Jepun secara tidak ganas.
Gerakan kemerdekaan
[sunting | sunting sumber]Selepas penjajahan Jepun ke atas Korea pada 1910, Cho semakin aktif dalam pergerakan kemerdekaan Korea. Penyertaannya dalam Pergerakan Satu Mac 1919 menyebabkan beliau ditangkap dan dipenjarakan,[1] bersama puluhan ribu rakyat Korea lain. Beliau terkenal kerana menolak secara terbuka dasar kerajaan Jepun yang memaksa rakyat Korea menukar nama keluarga mereka kepada nama Jepun.
Pada 1922, Cho menubuhkan Persatuan Promosi Produk Korea dengan matlamat mencapai mandiri ekonomi, supaya rakyat Korea hanya menggunakan produk buatan sendiri. Beliau berharap persatuan ini menjadi pergerakan nasional yang disokong oleh semua organisasi agama dan kumpulan sosial, terutama rakyat biasa.
Melalui usaha penentangan tanpa keganasan, kepimpinan melalui teladan, dan penekanan pada tindakan praktikal berbanding autoriti politik, Cho mendapat penghormatan ramai, termasuk daripada pengkritiknya, dan digelar "Gandhi Korea". Walau bagaimanapun, penyertaannya dalam menggalakkan pelajar Korea menyertai Tentera Darat Imperial Jepun memberi beliau reputasi yang bercampur-campur dalam kalangan sesetengah nasionalis.
Selepas perang
[sunting | sunting sumber]Pada Ogos 1945, menjelang penyerahan kalah Jepun, Cho Man-sik diminta oleh gabenor Jepun di Pyongyang untuk menubuhkan jawatankuasa sementara bagi mengawal dan menstabilkan kekosongan kuasa. Beliau bersetuju dan menubuhkan Jawatankuasa Sementara Rakyat Lima Wilayah pada 17 Ogos 1945, yang menjadi cawangan utara Republik Rakyat Korea.[2] Jawatankuasa ini bertujuan untuk menyelaras keanggotaan, tugas, dan proses pilihan raya bagi pembentukan Jawatankuasa Rakyat di peringkat wilayah, bandar, daerah, mukim, dan kampung. Jawatankuasa ini juga dihubungkan dengan Jawatankuasa Persediaan Kemerdekaan Korea (CPKI) dan terdiri daripada kebanyakannya nasionalis kanan yang menentang komunis.
Apabila Pentadbiran Awam Soviet tiba di Pyongyang, mereka berharap Cho dapat menjadi pemimpin Korea Utara. Walau bagaimanapun, Cho menolak komunisme dan tidak mempercayai kuasa asing, bersetuju hanya jika diberi autonomi luas—syarat yang ditolak oleh pihak Soviet. Cho tetap menjadi pengerusi Jawatankuasa Rakyat Pyŏngan Selatan. Pada 3 November 1945, beliau menubuhkan Parti Demokratik Korea, yang pada asalnya bertujuan menjadi parti nasionalis kanan untuk membentuk masyarakat demokratik selepas penjajahan Jepun. Namun demikian, parti ini dipengaruhi Soviet apabila Choi Yong-kun, seorang komunis pro-Soviet, dilantik sebagai timbalan pengerusi.
Cho menentang cadangannya mengenai pemegang amanah empat kuasa yang diperbincangkan dalam Persidangan Moscow 1945, kerana ia akan memberi pengaruh asing dan komunis berlebihan. Beliau enggan bekerjasama dengan Soviet dan ditangkap pada 5 Januari 1946, ditahan di Hotel Koryo, Pyongyang, kemudian dipindahkan ke penjara.
Cho terus menentang komunisme tetapi pengaruh Soviet terlalu kuat. Beliau kalah dalam pemilihan timbalan presiden 1948, menerima hanya 10 undi. Diyakini beliau dihukum mati bersama tahanan politik lain pada awal Perang Korea, kemungkinan pada Oktober 1950, dalam pembunuhan beramai-ramai semasa pengosongan Pyongyang.[1] Pemecatan Cho membuka jalan kepada Kim Il Sung untuk mengukuhkan kuasa di utara, kedudukan yang dipegangnya sehingga kematiannya pada 1994, diikuti oleh Kim Jong Il dan kemudian Kim Jong Un, mengekalkan dinasti Kim sehingga kini.
Legasi
[sunting | sunting sumber]Pada 1970, jasa Cho Man-sik diiktiraf secara anumerta apabila kerajaan Korea Selatan menganugerahkan beliau Darjah Bakti untuk Penubuhan Negara.[3]
Cho Man-sik, bersama Gye-Jun Ryu, Kim Dong-won, dan Oh Yun-seon, dianggap sebagai tonggak Gereja Sanjunghyun di Pyongyang. Bentuk taekwondo Ko-Dang juga dinamakan sempena Cho Man-sik.[4][5][6]
Dalam budaya popular, beliau dilakonkan oleh pelakon Park Jong-gwan dalam siri TV 1st Republic pada 1981–82.[7]
Lihat juga
[sunting | sunting sumber]Catatan
[sunting | sunting sumber]- ^ a b c Park, Robert (2016-10-19). "Remembering Godang Cho Man-sik (1883-1950)". The Korea Herald (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2022-05-03.
- ^ Hoare, James E. "Cho Man-sik". Wilson Center Digital Archive. Dicapai pada 3 May 2022.
- ^ Movement Activists, Independence Hall of Korea, dicapai pada 14 November 2008
- ^ [특별 기고]유계준ㆍ유기진 장로, 유기천 총장. The Korea Daily. 2007-11-08. Dicapai pada 2020-11-04.
- ^ 평양대부흥. 1907revival.com. 29 November 2007. Dicapai pada 2020-11-04.
- ^ [미래를 여는 한국교회] 서울 산정현교회는 빛나는 신앙 전통 계승. Kukmin Ilbo (dalam bahasa Korea). 2010-02-08. Dicapai pada 2020-11-04.
- ^ Choi, Hong-hi (1972), Tae Kwon Do: Art of Self Defence, International Taekwon-Do Federation, ISBN 978-1-897307-76-2
Bibliografi
[sunting | sunting sumber]- Armstrong, Charles; Post, Jerrold (2004), The North Korean Revolution, 1945–1950, Cornell University Press, ISBN 0-8014-8914-8
- Eckert, Carter (1990), Korea, Old and New: A History, Seoul: The Korea Institute, Harvard University, ISBN 0-9627713-0-9
- Kim, Chun-gil (2005), The History of Korea, London: Greenwood, ISBN 0-313-33296-7
- Lankov, Andrey (2002), From Stalin to Kim Il Song, Hurst & Co, ISBN 1-85065-563-4
- Lee, Jong-soo (2006), The Partition of Korea after World War II, Basingstoke: Palgrave Macmillan, ISBN 1-4039-6982-5
- Oliver, Robert (1989), Leadership in Asia: Persuasive Communication in the Making of Nations, 1850-1950, University of Delaware Press, ISBN 0-87413-353-X
- Pratt, K.L.; Hoare, J.; Rutt, R. (1999), Korea: A Historical and Cultural Dictionary, Routledge, ISBN 978-0-7007-0464-4
- Ree, Erik (1989), Socialism in One Zone: Stalin's Policy in Korea, 1945-1947, Oxford: Berg, ISBN 0-85496-274-3
- Wells, Kenneth (1990), New God, New Nation: Protestants and Self-reconstruction Nationalism in Korea, 1896-1937, Honolulu: University of Hawaii Press, ISBN 0-8248-1338-3
 |
Wikimedia Commons mempunyai media berkaitan Cho Man-sik |
| Antarabangsa | |
|---|---|
| Kebangsaan | |
| Tokoh | |
