Darurat Kelantan 1977

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Sebahagian daripada siri tentang
Sejarah Malaysia
Kemerdekaan Malaya dan proklamasi penggabungan Borneo Utara dan Sarawak bagi membentuk Malaysia.
 
Portal Malaysia

Darurat Kelantan 1977 merupakan sebuah peristiwa darurat yang telah berlaku di Kelantan, Malaysia dari November 1977 hingga Februari 1978. Keadaan darurat tersebut telah diisytiharkan oleh Yang di-Pertuan Agong yang juga Sultan Kelantan pada ketika itu pada 8 November 1977 atas permintaan kerajaan pusat berikutan kebuntuan politik dan berlakunya rusuhan ganas di Kelantan.[1] Pengisytiharan darurat tersebut merupakan pengisytiharan darurat kelima dan terakhir di Tanah Melayu dan Malaysia selepas Darurat Tanah Melayu, Konfrontasi Indonesia-Malaysia, Krisis Perlembagaan Sarawak 1966 dan Peristiwa 13 Mei.

Krisis Kepemimpinan PAS Kelantan[sunting | sunting sumber]

Menteri Besar Kelantan pada tahun 1977 ialah Mohamed Nasir dari Parti Islam Se-Malaysia (PAS). Pada masa itu dan sejak 1972, PAS adalah sebahagian daripada Parti Perikatan yang kemudiannya bangkit sebagai Barisan Nasional (BN) pada tahun 1973, yang merupakan parti gabungan kerajaan pusat. Penyertaan PAS dalam gabungan tersebut merupakan usaha Mohd Asri bin Haji Muda dan penyertaan tersebut telah dikuasakuasakan pada 1 Januari 1973.

Ketika tahun 1977, berlaku percanggahan antara Mohd Asri dan Mohamed Nasir yang digemari oleh UMNO, atas siasatan yang dilakukan oleh Nasir dalam urusan kewangan Asri. Hal ini menyebabkan munculnya ketidakpuasan hati dalam PAS terhadap kepimpinan Nasir itu sendiri. Perkara ini membawa kepada pembentangan usul tidak percaya di dewan undangan negeri di mana 20 ADUN PAS diketuai Datuk Haji Ishak Lutfi Omar menyokong usul itu sementara 13 ADUN Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO) dan seorang ADUN Persatuan Cina Malaysia (MCA) membantah.[2] Mohamad Nasir enggan meletakkan jawatannya. Beliau kemudian meminta Pemangku Raja Kelantan (sebagai ketua negara) untuk membubarkan DUN bagi memberi jalan kepada sebuah pilihan raya tetapi ia ditolak. Penyokong Mohamed Nasir kemudian berdemonstrasi di jalanan yang mengakibatkan rusuhan.

Pengisytiharan darurat dan Penyingkiran PAS[sunting | sunting sumber]

Pada 8 November 1977, Yang di-Pertuan Agong, yang juga Sultan Kelantan, mengisytiharkan darurat di negeri Kelantan. Akta Kuasa Darurat (Kelantan) 1977 diluluskan oleh Parlimen pada keesokan harinya yang memberikan kuasa tersirat kepada kerajaan pusat untuk memerintah negeri ini. Walaupun merupakan sebahagian daripada gabungan Barisan Nasional, 12 daripada 14 anggota Parlimen PAS telah menentang pelaksanaan Akta tersebut. Akibatnya, Perdana Menteri Malaysia ketika itu, Tun Hussein Onn membuat keputusan menyingkirkan PAS dari dari gabungan BN pada 13 Disember 1977.[3] [4] [5]

Semasa darurat, Mohamed Nasir mengekalkan jawatannya sebagai Menteri Besar tetapi dengan kuasa terhad kerana kuasa eksekutif tertinggi telah terletak pada Pengarah Kerajaan yang dilantik oleh Perdana Menteri di bawah Akta Kuasa Darurat (Kelantan) 1977.

Pada 11 Mac 1978, pilihan raya telah diadakan di Kelantan, beberapa bulan menjelang pilihan raya umum. Pilihan raya itu ditandingi oleh PAS, UMNO dan Barisan Jemaah Islamiah Se-Malaysia (BERJASA), sebuah parti baru yang telah ditubuhkan oleh Mohamed Nasir. UMNO memenangi pilihan raya dengan memenangi 23 kerusi, sementara BERJASA memenangi 11 dan PAS dengan 2 kerusi membuka jalan bagi UMNO untuk membentuk kerajaan di Kelantan untuk pertama kalinya.

Selepas pilihan raya, BERJASA bergabung dengan Barisan Nasional dan Mohamed Nasir menjadi ahli Dewan Negara dan Menteri tanpa portfolio dalam kerajaan persekutuan manakala Mohamed Yaacob dari UMNO menjadi Menteri Besar Kelantan yang baru. Mohammed Yaacob mengekalkan jawatan itu sehingga tahun 1990 setelah PAS kembali menguasai Kelantan.

Rujukan[sunting | sunting sumber]