Enam Seni

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Enam Seni (Cina Tradisional: 六藝; pinyin: liù yì) merupakan fahaman asas yang membentuk cara pendidikan yang dikembangkan dalam masyarakat Cina pada zaman Dinasti Zhou dari tahun 1122 SM hingga 256 SM. Enam seni ini melibatkan:

  1. Adat (禮, )
  2. Seni lagu (樂, yuè)
  3. Seni panah (射, shè)
  4. Seni mengendara pedati (御, )
  5. Seni khat (書, shū)
  6. Seni hisab (數, shǔ)

Mana-mana pemuda yang bisa menguasai keenam-enam kemahiran akan dianggap sebagai berperwatakan sempurna dan sejati.

Ia turut diterapkan dalam falsafah dikembangkan hasil ajaran-ajaran Kongzi.

Rujukan[sunting | sunting sumber]