Enomoto Takeaki
Enomoto Takeaki | |
|---|---|
榎本 武揚 | |
 | |
| Sosai Republik Ezo | |
| Dalam jawatan 27 Januari 1869 – 27 Jun 1869 | |
| Naib Presiden | Matsudaira Tarō |
| Didahului oleh | Jawatan diwujudkan |
| Digantikan oleh | Jawatan dimansuhkan |
| Menteri Pertanian dan Perdagangan | |
| Dalam jawatan 22 Januari 1894 – 29 Mac 1897 | |
| Perdana Menteri | Itō Hirobumi Matsukata Masayoshi |
| Didahului oleh | Gotō Shōjirō |
| Digantikan oleh | Ōkuma Shigenobu |
| Menteri Luar Negeri | |
| Dalam jawatan 29 Mei 1891 – 8 Ogos 1892 | |
| Perdana Menteri | Matsukata Masayoshi |
| Didahului oleh | Aoki Shūzō |
| Digantikan oleh | Mutsu Munemitsu |
| Menteri Pendidikan | |
| Dalam jawatan 22 Mac 1889 – 17 Mei 1890 | |
| Perdana Menteri | Kuroda Kiyotaka Yamagata Aritomo |
| Didahului oleh | Mori Arinori Ōyama Iwao (pemangku) |
| Digantikan oleh | Yoshikawa Akimasa |
| Menteri Perhubungan | |
| Dalam jawatan 22 Disember 1885 – 22 Mac 1889 | |
| Perdana Menteri | Itō Hirobumi Kuroda Kiyotaka |
| Didahului oleh | Jawatan diwujudkan |
| Digantikan oleh | Gotō Shōjirō |
| Menteri Tentera Laut | |
| Dalam jawatan 28 Februari 1880 – 7 April 1881 | |
| Raja | Meiji |
| Didahului oleh | Kawamura Sumiyoshi |
| Digantikan oleh | Kawamura Sumiyoshi |
| Maklumat peribadi | |
| Lahir | 5 Oktober 1836 Edo, Jepun |
| Meninggal dunia | 26 Oktober 1908 (umur 72) Tokyo, Jepun |
| Tempat semadi | Kisshō-ji, Bunkyō-ku, Tokyo 35°43′39″U 139°45′13″T / 35.727425°U 139.75364°T |
| Kewarganegaraan | Jepun |
| Pasangan | Hayashi Tatsu (k. 1867; m. 1892) |
| Anak |
|
| Ibu bapa |
|
| Saudara | Enomoto Takeshi (abang) |
| Pendidikan | Pusat Latihan Tentera Laut Nagasaki |
| Perkhidmatan tentera | |
| Kesetiaan |  Keshogunan Tokugawa  Republik Ezo  Empayar Jepun |
| Cabang/khidmat |  Tentera Laut Imperial Jepun |
| Tahun khidmat | 1874–1908 |
| Pangkat |  Laksamana Madya |
| Perang/Pertempuran | Perang Boshin Pertempuran Hakodate Pertempuran Teluk Hakodate |
Viscount Enomoto Takeaki (榎本 武揚, 5 Oktober 1836 – 26 Oktober 1908) ialah seorang samurai Jepun dan laksamana dalam Tentera Laut Tokugawa pada zaman Bakumatsu di Jepun, yang kekal setia kepada Kesyogunan Tokugawa dan berjuang menentang kerajaan Meiji yang baharu sehingga tamatnya Perang Boshin. Beliau kemudiannya berkhidmat dalam kerajaan Meiji sebagai salah seorang pengasas Tentera Laut Imperial Jepun.
Kehidupan awal
[sunting | sunting sumber]Enomoto dilahirkan dalam sebuah keluarga samurai yang berkhidmat secara langsung dengan puak Tokugawa di daerah Shitaya, Edo (kini Taitō, Tokyo). Pada tahun 1850-an, beliau mula mempelajari bahasa Belanda dan selepas pembukaan Jepun secara paksa oleh Komodor Matthew Perry pada 1854, beliau menerima latihan ketenteraan laut di Pusat Latihan Tentera Laut Kesyogunan Tokugawa di Nagasaki serta di Pusat Latihan Kapal Perang Tsukiji di Edo.
Pada usia 26 tahun, Enomoto dihantar ke Belanda untuk mempelajari teknik peperangan laut Barat dan memperoleh teknologi Barat, dan beliau menetap di Eropah dari 1862 hingga 1867 sehingga fasih berbahasa Belanda dan Inggeris.[1] Setelah kembali ke Jepun dengan menaiki kapal perang wap Kaiyō Maru yang dibeli oleh kerajaan shogun dari Belanda, Enomoto menyedari kepentingan telegraf sebagai alat komunikasi masa depan dan mula merancang sistem yang menghubungkan Edo dan Yokohama. Selepas kepulangannya, beliau dinaikkan pangkat sebagai Kaigun Fukusōsai, iaitu jawatan kedua tertinggi dalam Tentera Laut Tokugawa semasa berusia 31 tahun, serta dianugerahkan gelaran istana Izumi-no-kami.
Perang Boshin dan Pemulihan Meiji
[sunting | sunting sumber]Semasa Pemulihan Meiji, selepas penyerahan Edo pada 1868 dalam Perang Boshin kepada tentera yang setia kepada Perikatan Satchō, Enomoto enggan menyerahkan kapal-kapal perangnya dan melarikan diri ke Hakodate di Hokkaido bersama saki-baki Tentera Laut Tokugawa serta beberapa penasihat ketenteraan Perancis bersama ketua mereka, Jules Brunet. Armada beliau yang terdiri daripada lapan kapal perang wap ketika itu merupakan yang terkuat di Jepun.
Enomoto berharap menubuhkan sebuah negara bebas di Hokkaido di bawah pemerintahan keluarga Tokugawa, tetapi kerajaan Meiji menolak sebarang pembahagian Jepun. Pada 27 Januari 1869, penyokong Tokugawa mengisytiharkan penubuhan Republik Ezo dan memilih Enomoto sebagai presidennya.
Tentera kerajaan Meiji kemudian bertempur dan menewaskan pasukan Enomoto dalam Pertempuran Laut Hakodate pada Mei 1869. Selepas pertempuran tersebut pada 27 Jun 1869, Republik Ezo runtuh dan Hokkaido berada di bawah pemerintahan kerajaan pusat yang diketuai Maharaja Meiji.
Ahli politik Meiji
[sunting | sunting sumber]Selepas menyerah diri, Enomoto ditangkap, didakwa kerana pengkhianatan besar dan dipenjarakan. Bagaimanapun, pemimpin kerajaan Meiji baharu terutama atas desakan Kuroda Kiyotaka, mereka menyedari bahawa kepakaran dan ilmu yang dimiliki Enomoto berguna, lalu memaafkannya pada tahun 1872. Enomoto menjadi antara bekas penyokong Tokugawa yang berjaya menyesuaikan diri dengan golongan elit pemerintah baharu, walaupun politik ketika itu dikuasai oleh tokoh-tokoh dari Chōshū dan Satsuma yang cenderung menolak orang luar, khususnya bekas pegawai Tokugawa. Beliau mendapat pengecualian dan naik jawatan dengan cepat dalam kalangan pemerintah baharu, mencapai kedudukan lebih tinggi daripada mana-mana anggota pentadbiran Tokugawa terdahulu.
Pada 1874, Enomoto dianugerahkan pangkat Laksamana Muda dalam Tentera Laut Imperial Jepun. Menjelang setahun kemudian, beliau dihantar ke Rusia sebagai utusan khas untuk merundingkan Perjanjian St. Petersburg. Kejayaan rundingan ini diterima baik di Jepun dan meningkatkan prestij Enomoto dalam kalangan elit pemerintah, serta menunjukkan perdamaian antara bekas musuh dalam kerajaan.[2]
Pada 1880, Enomoto dilantik sebagai Menteri Tentera Laut (海軍卿). Pada 1885, kepakaran diplomatiknya digunakan semula untuk membantu Itō Hirobumi menyiapkan Persetujuan Tientsin dengan Dinasti Qing. Selepas itu, beliau memegang pelbagai jawatan penting dalam kerajaan Jepun, termasuk Menteri Perhubungan (1885–1888), Menteri Pertanian dan Perdagangan (1894–1897), Menteri Pendidikan (1889–1890), dan Menteri Luar Negeri (1891–1892).[3]
Pada 1887, Enomoto dinaikkan pangkat sebagai Viscount di bawah sistem bangsawan kazoku dan dipilih sebagai ahli Majlis Penasihat Diraja. Beliau juga aktif mempromosikan penghijrahan rakyat Jepun melalui kolonisasi di Lautan Pasifik serta Amerika Selatan dan Tengah. Pada 1891, beliau menubuhkan "bahagian penghijrahan" dalam Kementerian Luar, meskipun bertentangan dengan kehendak Kabinet Matsukata Masayoshi, untuk menggalakkan penghijrahan dan mencari wilayah baharu untuk penempatan Jepun. Pada dua tahun kemudian, selepas meninggalkan kerajaan, beliau turut menubuhkan organisasi swasta, "Persatuan Kolonial", bagi memajukan perdagangan luar dan menggalakkan penghijrahan rakyat Jepun.
Kematian
[sunting | sunting sumber]Enomoto meninggal dunia pada tahun 1908 pada usia 72 tahun. Kuburnya terletak di Kuil Kisshō-ji, Bunkyō-ku, Tokyo.[4]
Lihat juga
[sunting | sunting sumber]Catatan
[sunting | sunting sumber]Rujukan
[sunting | sunting sumber]- Kamo, Giichi. Enomoto Takeaki. Chuo Koronsha ISBN 4-12-201509-X (Japanese)
- Yamamoto, Atsuko. Jidai o shissoshita kokusaijin Enomoto Takeaki: Raten Amerika iju no michi o hiraku. Shinzansha (1997).ISBN 4-7972-1541-0 (Japanese)
- Akita, George. (1967) Foundations of constitutional government in modern Japan, 1868–1900. Cambridge, Harvard University Press, ISBN 978-0-8248-2560-7.
- Hane, Mikiso. Modern Japan: A Historical Survey. Westview Press (2001). ISBN 0-8133-3756-9
- Hillsborough, Romulus. Shinsengumi: The Shogun's Last Samurai Corps. Tuttle Publishing (2005). ISBN 0-8048-3627-2
- Jansen, Marius B. and John Whitney Hall, eds. (1989). The Emergence of Meiji Japan, The Cambridge History of Japan, Vol. 5. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521482387; ISBN 9780521484053; OCLC 31515308
- Keene, Donald. (1984). Dawn to the West: Japanese Literature of the Modern Era. New York: Holt, Rinehart, and Winston. ISBN 9780030628146; ISBN 9780030628160; OCLC 8728400
- Ravina, Mark. (2004). The Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori. Hoboken, New Jersey: Wiley. ISBN 9780471089704; OCLC 427566169
 |
Wikimedia Commons mempunyai media berkaitan: Enomoto Takeaki. |
| Pejabat-pejabat kerajaan | ||
|---|---|---|
| Gelaran baharu | Presiden Ezo Jan 1869 – Jun 1869 |
Jawatan dimansuhkan |
| Jawatan politik | ||
| Didahului oleh Kawamura Sumiyoshi |
Menteri Tentera Laut (Ministry of Military Affairs) Feb 1880 – Apr 1881 |
Diikuti oleh: Kawamura Sumiyoshi |
| Ciptaan baharu | Menteri Perhubungan Dis 1885 – Mac 1889 |
Diikuti oleh: Gotō Shōjirō |
| Didahului oleh Ōyama Iwao |
Menteri Pendidikan Mac 1889 – Mei 1890 |
Diikuti oleh: Yoshikawa Akimasa |
| Didahului oleh Aoki Shūzō |
Menteri Luar Negeri Mei 1891 – Ogos 1892 |
Diikuti oleh: Mutsu Munemitsu |
| Didahului oleh Kuroda Kiyotaka |
Menteri Pertanian dan Perdagangan Apr–Jul 1888 (sementara) |
Diikuti oleh: Inoue Kaoru |
| Didahului oleh Gotō Shōjirō |
Menteri Pertanian dan Perdagangan Jan 1894 – Mac 1897 |
Diikuti oleh: Ōkuma Shigenobu |
| Antarabangsa | |
|---|---|
| Kebangsaan | |
| Akademik | |
| Lain | |
