Gerakan Kemerdekaan Pelajar Gwangju

Pelajar perempuan Korea yang menjadi mangsa penindasan pada 1929.

Gerakan Kemerdekaan Pelajar Gwangju
Hangul	광주 학생 독립 운동
Hanja	光州學生獨立運動
Perumian Semakan	Gwangju haksaeng doknip undong
McCune–Reischauer	Kwangju haksaeng toknip undong

Gerakan Kemerdekaan Pelajar Gwangju (Korea: 광주 학생 독립 운동; Hanja: 光州學生獨立運動), atau Gerakan Pelajar Gwangju, merupakan sebuah protes di Gwangju, Korea Selatan antara Oktober dan November 1929 sebagai penentangan terhadap pendudukan Jepun di Korea. Gerakan ini dianggap sebagai gerakan kemerdekaan Korea kedua terpenting pada zaman pendudukan Jepun di Korea, dengan Gerakan 1 Mac dianggap sebagai pemberontakan yang paling penting.

Latar belakang

Tidak lama selepas Gerakan 1 Mac, Kerajaan Sementara Republik Korea ditubuhkan dan terus memperjuangkan kemerdekaan sehingga pembebasan daripada Jepun dicapai. Tidak lama kemudian, pada tahun 1920, kerajaan sementara itu mengetuai Pertempuran Qingshanli, yang dianggap sebagai salah satu pertempuran paling berjaya menentang Empayar Jepun dalam sejarah perjuangan kemerdekaan Korea. Akibatnya, Empayar Jepun dan Kerajaan Jeneral Jepun bertindak balas dengan penindasan yang kejam, menyebabkan gerakan kemerdekaan berada dalam keadaan buntu.

Walau bagaimanapun, dengan penubuhan sebuah organisasi rahsia baharu untuk kemerdekaan yang dikenali sebagai Singanhoe pada tahun 1927, gerakan kemerdekaan kembali aktif melalui pelbagai kegiatan sulit. Selain itu, kerana Singanhoe merangkumi pelbagai aliran politik di Korea, mereka memperoleh lebih banyak kekuatan untuk meneruskan perjuangan menentang Jepun.

Protes

Pada 30 Oktober 1929, pelajar Jepun di stesen kereta api Naju mengganggu beberapa pelajar perempuan Korea. Insiden ini menjadi punca awal demonstrasi anti-Jepun di pelbagai sekolah menengah di Gwangju. Pada 3 November, yang kebetulan merupakan hari lahir Maharaja Meiji (明治節) dan Gaecheonjeol (개천절; 開天節), Hari Penubuhan Negara Korea, pelajar dipaksa untuk menyanyikan “Kimigayo”, lagu kebangsaan Jepun dan tunduk kepada Tennō, maharaja Jepun. Sebaliknya, pelajar memilih untuk diam atau menjerit menuntut kemerdekaan. Jaeseong Jang, salah seorang pelajar yang menyertai aktiviti ini, mula mengetuai demonstrasi jalanan dan menekankan bahawa protes pelajar ini harus menjadi sebahagian daripada penentangan berterusan terhadap pemerintahan Jepun.

Pada 12 November 1929, kumpulan pelajar yang diketuai oleh Jaeseong Jang mengedarkan salinan mimeograf permintaan untuk menyertai gerakan tersebut. Kemudiannya, pelajar dari beberapa sekolah menengah seperti Sekolah Menengah Pertanian Gwangju dan Sekolah Menengah Perempuan Gwangju memutuskan untuk mogok menentang rejim Jepun. Sebagai tindak balas, pihak berkuasa menggantung pengajian pelajar yang terlibat dalam gerakan ini. Langkah itu sebenarnya mendorong lebih ramai orang untuk menyertai gerakan tersebut. Antara slogan yang digunakan oleh pelajar, pandangan nasionalis dan sosialis kelihatan jelas berbeza.

Semasa gerakan ini semakin rancak, Seokchun Jang, ketua cawangan Persatuan Rakyat Baru Gwangju, tiba di Seoul untuk melaporkan apa yang berlaku di Gwangju kepada pemimpin-pemimpin Persatuan Rakyat Baru. Daripada dua persidangan yang diadakannya, beliau menekankan bahawa gerakan ini seharusnya dijadikan perjuangan kemerdekaan di seluruh negara. Idea ini kemudiannya diterima, dan Persatuan Rakyat Baru mula membuat persiapan untuk demonstrasi di Seoul dan bandar-bandar besar lain.

Walaupun kebanyakan pemimpin di Seoul ditangkap oleh pihak polis sebelum demonstrasi mereka, beberapa sekolah tetap meneruskan protes. Hal ini menarik penyertaan daripada pemimpin politik utama lain seperti Cho Byeong-ok, Han Yong-un dan Song Jin-woo. Akhirnya, bilangan sekolah yang menyertai gerakan ini meningkat kepada 323.

Signifikan sejarah

Gerakan pelajar pertama yang timbul pada 3 November 1929 berkembang menjadi gerakan anti-Jepun di seluruh negara dan berlangsung selama kira-kira 5 bulan. Dengan tumpuan kepada pelajar, seramai kira-kira 54,000 orang terlibat dalam gerakan ini. Ia turut merebak dan memberi kesan kepada perhimpunan serta protes di luar negara seperti di Manchuria, Kando, Kirn, Shanghai, Beijing di China, Jepun dan Amerika Syarikat. Semangat gerakan pelajar ini kemudian diteruskan melalui gerakan masyarakat rahsia, pergerakan penentangan terhadap pengambilan tentera secara paksa, eksploitasi bijirin pada 1940-an, serta gerakan pelajar kemerdekaan kedua pada Mei 1943. Dengan cara ini, Gerakan Pelajar Kemerdekaan Gwangju menjadi peluang untuk menunjukkan bahawa pelajar merupakan ahli teras dalam perjuangan kemerdekaan dan pencetus bagi peningkatan semangat pembebasan negara dalam suasana buntu gerakan buruh dan petani pada akhir 1920-an. Oleh sebab itu, Gerakan Kemerdekaan Gwangju dinilai sebagai salah satu gerakan etnik yang paling penting, setaraf dengan Gerakan 1 Mac dalam menentang imperialisme Jepun.

Kesan

Walaupun protes mereka mendapat tindak balas penindasan yang berat daripada kerajaan Jepun, usaha yang dilakukan oleh pelajar ini bukan sahaja mendorong gerakan kemerdekaan nasional, malah menjadi pendahulu kepada gerakan pelajar kemudian. Sim Hun, seorang novelis Korea, menulis koleksi puisi Kunali Omyeon (그날이 오면, Jika Hari Itu Tiba) pada tahun 1930 untuk memperingati Gerakan Pelajar Kemerdekaan Gwangju. Pada tahun 1953, Perhimpunan Kebangsaan Korea Selatan mengumumkan penubuhan Hari Pelajar (학생의 날) untuk meraikan usaha pelajar setiap 3 November. Kemudian, pada tahun 2006, nama ini diubah menjadi Hari Peringatan Gerakan Kemerdekaan Pelajar (학생독립운동 기념일).