Grafena

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian
Struktur grafena, selapis atom karbon tersusun secara heksagonal.

Grafena (graphene, juga grafen) ialah suatu alotrop (jenis) karbon yang terdiri daripada selapis atom atom yang tersusun secara heksagonal dua dimensi.[1][2] nanostructure.[3] Nama ini terbit daripada grafit dan akhiran -ena (-ene, seperti alkena), menampakkan sifat grafena yang memiliki banyak ikatan ganda dua seperti alkena lazim.

Para saintis menerbitkan teori dan potensi kewujudan grafena selama berdekad. Grafena mungkin telah dicipta secara tak sedar daripada grafit dalam penggunaan pensel serta penggunaan grafit serupa dalam jumlah kecil. Grafena pada asalnya diperhatikan dengan mikroskop elektron pada 1962, tetapi hanya ketika disokong pada permukaan logam.[4] Pada 2004, bahan ini ditemui semula, dipisahkan dan dikaji di Universiti Manchester,[5][6] oleh Andre Geim dan Konstantin Novoselov. Pada 2010, mereka dianugerahkan dengan Hadiah Nobel dalam Fizik bagi "uji kaji menonjol berkenaan bahan dua dimensi, grafena."[7] Grafena yang berkualiti tinggi didapati begitu mudah untuk dipisahkan.

Grafena menjadi bahan nano yang berguna oleh kerana kekuatan tegangan yang baik, kekonduksian elektrik, ketelusan serta menjadi bahan dua dimensi paling nipis di dunia.[3] Pasaran global grafena ialah $9 juta pada 2012,[8] kebanyakkannya bagi kajian dan pembangunan berkenaan semikonduktor, elektronik, bateri,[9] dan bahan komposit.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Geim, A. K.; Novoselov, K. S. (2007-02-26). "The rise of graphene". Nature Materials. 6 (3): 183–191. arXiv:cond-mat/0702595. Bibcode:2007NatMa...6..183G. doi:10.1038/nmat1849. PMID 17330084. S2CID 14647602.
  2. ^ Peres, N. M. R.; Ribeiro, R. M. (2009). "Focus on Graphene". New Journal of Physics. 11 (9): 095002. Bibcode:2009NJPh...11i5002P. doi:10.1088/1367-2630/11/9/095002.
  3. ^ a b [1] "Carbon nanostructures for electromagnetic shielding applications", Mohammed Arif Poothanari, Sabu Thomas, et al., Industrial Applications of Nanomaterials, 2019. "Carbon nanostructures include various low-dimensional allotropes of carbon including carbon black (CB), carbon fiber, carbon nanotubes (CNTs), fullerene, and graphene."
  4. ^ Boehm, H. P.; Clauss, A.; Fischer, G. O.; Hofmann, U. (July 1962). "Das Adsorptionsverhalten sehr dünner Kohlenstoff-Folien" [The adsorption behavior of very thin carbon foils]. Zeitschrift für anorganische und allgemeine Chemie (dalam bahasa Jerman). 316 (3–4): 119–127. doi:10.1002/zaac.19623160303.
  5. ^ Novoselov, K. S.; Geim, AK; Morozov, SV; Jiang, D; Zhang, Y; Dubonos, SV; Grigorieva, IV; Firsov, AA (22 October 2004). "Electric Field Effect in Atomically Thin Carbon Films". Science. 306 (5696): 666–669. arXiv:cond-mat/0410550. Bibcode:2004Sci...306..666N. doi:10.1126/science.1102896. PMID 15499015. S2CID 5729649.
  6. ^ "This Month in Physics History: October 22, 2004: Discovery of Graphene". APS News. Series II. 18 (9): 2. 2009.
  7. ^ "The Nobel Prize in Physics 2010". Nobel Foundation. Dicapai pada 1 September 2021.
  8. ^ "Global Demand for Graphene after Commercial Production to be Enormous, says Report". AZONANO.com. 28 February 2014. Dicapai pada 24 July 2014.
  9. ^ Mrmak, Nebojsa (2014-11-28). "Graphene properties (A Complete Reference)". Graphene-Battery.net. Dicapai pada 2019-11-10.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

  • Media berkenaan Grafena di Wikimedia Commons