Graviti

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Graviti mengakibatkan benda-benda langit berada pada orbit masing-masing dalam mengelilingi matahari

Graviti ialah daya tarikan yang bertindak di antara zarah-zarah yang mempunyai jisim. Graviti menentukan berat sesuatu objek daripada jisimnya.

Setakat ini, hukum graviti yang paling "berjaya" (tepat) ialah teori relativiti am (general relativity) oleh Albert Einstein. Walau bagaimanapun, Hukum Graviti Newton adalah lebih mudah dan cukup tepat untuk kebanyakan perkara, jadi ia lebih popular.

Hukum Graviti Newton[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 1687, Isaac Newton menerbitkan Hukum Graviti Newton (Law of Gravitation). Menurut beliau:

Semua jisim di alam semesta ini menarik antara sama satu lain dan daya yang bertindak adalah berkadar terus dengan hasil darab jisim-jisim itu dan berkadar songsang dengan kuasa dua jarak antara jisim-jisim itu.

Maka formula untuk daya graviti,  F \, ialah:

 F = \frac{Gm_1m_2}{r^2} \,

dimana

 m \, ialah jisim objek
 r \, ialah jarak antara jisim-jisim
 G \, ialah pemalar graviti bersamaan dengan  6.673 \times 10^{-11} \,

Menentukan pemalar graviti[sunting | sunting sumber]

Untuk menentukan pemalar graviti, G\,, daya graviti diantara dua objek. Pada tahun 1798, Sir Henry Cavendish menggunakan neraca kilas untuk menentukan nilai pemalar graviti. Maka, dari eksperimen beliau, nilai pemalar graviti ialah:

 G = 6.673 \times 10^{-11} N.m^2/kg^2\,

Berat[sunting | sunting sumber]

Berat, w\, ialah jumlah daya graviti yang bertindak ke atas sesuatu objek oleh objek-objek lain. Maka, berat sesuatu objek di permukaan bumi ialah

 w = F_g = \frac{Gm_Em}{R_E^2} \,

dimana

 m_E \, ialah jisim bumi
 R_E \, ialah jejari bumi
 m \, ialah jisim objek

Mengikut Hukum Newton Kedua,

 w = mg = \frac{Gm_Em}{R_E^2} \,

maka

 g = \frac{Gm_E}{R_E^2} \,
   = 6.67 \times 10^{-11} \times \frac{5.98 \times 10^{24}}{{(6.37 \times 10^6)}^{2}} \,
   = 9.83 m/s^2\,

adalah pecutan disebabkan oleh graviti


Tenaga Keupayaan Graviti[sunting | sunting sumber]

Kerja yang dilakukan graviti ialah

 W_{grav} = \int_{r_1}^{r_2} F_r dr \,

dimana

 F_r = \frac{-Gm_Em}{r^2}\,

maka

 W_{grav} = -Gm_Em \int_{r_1}^{r_2} \frac{dr}{r^2} = \frac{Gm_Em}{r_2} - \frac{Gm_Em}{r_1} = U_1 - U_2 \,

maka tenaga keupayaan graviti ialah

 U = \frac{-Gm_Em}{r} \,

Kerja yang dilakukan oleh graviti juga boleh ditulis

 W_{grav} = Gm_Em\frac{r_1-r_2}{r_1r_2} \,

maka jika sesuatu objek menghampiri permukaan bumi dan dari persamaan pecutan graviti di atas

 W_{grav} = mg(r_1 - r_2) \,
 U = -W_{grav} = mg(r_2 - r_1) = mgh \,

Graviti dalam Al-Qur'an[sunting | sunting sumber]

"Bukankah Kami telah menjadikan bumi (sebagai tempat)penampung dan penghimpun (penduduknya)? yang hidup dan mati"

(77:25)

Perkataan kifatan dalam ayat diatas diambil dari perkataan ka-fa-ta ,  yak-fi-tu yang bermaksud untuk memegang, melekat dan mengikat.

Salah satu keupayaan bumi adalah mengikat dan memegang segala objek yang ada dipermukaannya atau lebih ringkas diterjemahkan sebagai daya tarikan graviti.

Semua makhluk yang ada di permukaan bumi sama ada hidup ataupun tidak semuanya akan dipengaruhi daya tarikan graviti. Malah berat sesuatu objek turut ditentukan oleh daya tarikan bumi yang dikenakan ke atasnya.

Secara ringkas, kehidupan tanpa pegangan atau ikatan dari permukaan bumi seakan-akan mustahil. Ketika bumi berputar pada paksinya dengan kelajuan 1,670km/jam,  tidak mungkin akan ada kehidupan atas muka bumi tanpa ada satu tarikan yang akan menyelamatkannya dari terpelanting jauh ke angkasa lepas.

Allah menjadikan bumi ini berputar namun dalam masa yang sama masih selamat untuk dihuni oleh sekalian makhlukNya.[1].

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]