Istana Negara Pena

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Istana Negara Pena

Istana Negara Pena (Portugis: Palácio Nacional da Pena) adalah sebuah istana romantis di São Pedro de Penaferrim, dalam perbandaran Sintra, Portugal. Istana ini berdiri di puncak Sintra Mountains di bandar Sintra, dan pada hari yang cerah ia dapat dilihat dengan jelas dari Lisbon dan kebanyakan kawasan metropolitan. Ia adalah monumen kebangsaan dan merupakan salah satu daripada ungkapan-ungkapan romatisma yang banyak berlaku pada abad ke-19 di seluruh dunia. Istana ini merupakan Tapak Warisan Dunia UNESCO dan salah satu daripada Tujuh Keajaiban Portugal. Ia juga digunakan untuk majlis-majlis negeri yang diadakan oleh Presiden Republik Portugis dan pegawai-pegawai kerajaan yang lain.

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Sejarah Istana ini bermula pada Zaman Pertengahan apabila sebuah gereja kecil dikhususkan untuk Our Lady of Pena telah dibina di atas bukit di Sintra. Menurut tradisi, pembinaan berlaku selepas jelmaan Virgin Mary.

Pintu masuk
Istana apabila dilihat dari atas
Pemandangan Istana Seteais dilihat menerusi gerbang
Meriam jam Sundial di Queen Terrace

Pada 1493, King John II diiringi isterinya Queen Leonor, mencemarkan duli ke satu kawasan untuk menepati nazar. Penggantinya, King Manuel I sangat suka akan santuari, dan memerintahkan pembinaan sebuah biara di tapak itu yang telah didermakan kepada Order of Saint Jerome. Berabad-abad lamanya Pena merupakan tempat kecil yang tenang untuk bermeditasi, yang dihuni maksimum lapan belas sami.

Pada abad ke-18 biara tersebut mengalami kerosakan yang teruk akibat disambar kilat. Walau bagaimanapun, Gempa Bumi Besar Lisbon pada 1755, yang berlaku tidak lama selepas itu, membawa tol paling berat di biara telah dapat mengurangkan risiko runtuh. Namun, gereja kecil itu (yang diperbuat daripada marmar dan batu putih dikaitkan dengan Nicolau Chanterene) dijumpai tidak mempunyai kerosakan yang teruk.

Untuk beberapa dekad sisa runtuhan kekal terbiar tapi mereka masih kagum dengan putera bongsu Ferdinand. Pada tahun 1838, ketika Raja memujuk Ferdinand II supaya membuat keputusan mengambil alih biara lama termasuk di negeri-negeri lain, berdekatan dengan Istana Moors dan beberapa kawasan yang lain di kawasan itu. King Ferdinand kemudian memulakan transformasi sisa runtuhan biara menjadi sebuah istana yang akan berfungsi sebagai kediaman musim panas untuk keluarga diraja Portugis. Suruhanjaya untuk pembinaan semula dengan gaya Romantik telah diberikan kepada Leftenan Jeneral dan jurutera perlombongan Baron Wilhelm Ludwig von Eschwege. Eschwege seorang arkitek amatur dari Jerman yang telah banyak mengembara dan kemungkinan mempunyai pengetahuan mengenai beberapa istana di sepanjang sungai Rhine. Pembinaan dijalankan antara 1842-1854, walaupun ia hampir siap pada tahun 1847: King Ferdinand dan Queen Maria II bertegas akan mencampur tangan dalam perkara-perkara hiasan dan perlambangan. Antara lain, Raja mencadangkan siling melengkung seperti gerbang, Medieval dan unsur-unsur Islam dimasukkan, dan beliau juga yang membuat bentuk lakaran hiasan tetingkap untuk bahagian hadapan bangunan utama (diilhamkan oleh bab tingkap rumah Biara atas perintah Kristus di Tomar).

Selepas kematian Ferdinand, istana itu bertukar milik dan dimiliki oleh isteri keduanya Elise Hensler, Countess of Edla. Isteri keduanya itu kemudian menjual istana kepada King Luís, yang mahu memperolehnya semula untuk keluarga diraja dan selepas itu istana tersebut kerap digunakan untuk keluarganya . Pada tahun 1889 ia telah dibeli oleh pihak negeri Portugis, dan selepas Revolusi Republican pada 1910, ia telah diklasifikasikan sebagai monumen kebangsaan dan diubah menjadi sebuah muzium. Ratu terakhir Portugal, Queen Amélia, menghabiskan malam terakhir di istana sebelum dia meninggalkan negara dalam buangan.

Istana ini mendapat tarikan pengunjung dan menjadi salah satu monumen yang paling kerap dilawati Portugal. Dari masa ke semasa, warna bangunan merah dan kuning semakin pudar, dan setelah bertahun-tahun istana tersebut secara visualnya dikenal pasti sebagai sepenuhnya kelabu. Pada akhir abad ke-20 istana tersebut dicat semula dan warna asal dipulihkan.

Pada tahun 1995, istana dan seluruh Lanskap Kebudayaan Sintra diklasifikasikan sebagai Tapak Warisan Dunia oleh UNESCO.

Seni bina[sunting | sunting sumber]

Arches Yard, gereja dan menara jam
Gambaran cicak air , yang melambangkan khiasan penciptaan dunia

Istana Pena mempunyai kelimpahan banyak gaya mengikut rasa eksotik Romantika. Campuran disengajakan dalam gaya eklektik termasuk Neo-Gothic, Neo-Manueline, Neo-Islam dan Neo-Renaissance. Rujukan kepada lain-lain bangunan terkenal Portugis seperti Menara Belém juga termasuk.

Hampir keseluruhan istana itu berdiri di atas batu di Sintra Mountains. Dari segi struktur, ia boleh dibahagikan kepada empat bahagian:

  • asas dan dinding dikelilingi kemuncak, dengan dua pintu masuk (salah satu dilindungi oleh jambatan angkat)
  • struktur yang dipulihkan dari biara lama, dan menara jam
  • Arches Yard di hadapan gereja, dengan temboknya ialah gerbang Moor
  • zon istana dan kubu silinder kemuncak, dengan bahagian dalaman dihiasi dengan gaya cathédrale

Seksyen biara dan menara jam[sunting | sunting sumber]

Seperti banyak unsur yang mungkin telah dipelihara dari runtuhan biara Hieronymite termasuklah biara, ruang makan, tempat sacristy, dan gereja Manueline-Renaissance. Semua telah terbenam dalam seksyen baru yang dipaparkan teres yang luas dan menara jam. Queen Terrace mungkin tempat yang terbaik untuk mendapatkan gambaran keseluruhan seni bina istana. Teres ini mempunyai jam matahari dan meriam. Satu mekanisme automatik digerakkan oleh jam matahari yang digunakan untuk menbuat tembakan meriam pada setiap hari di tengah hari. Menara jam siap dibina pada tahun 1843.

Bahagian dalaman[sunting | sunting sumber]

Bahagian dalam Istana Pena telah diubah suai supaya berfungsi sebagai kediaman musim panas keluarga diraja. Ia dilapisi plaster simen stuccos yang menakjubkan, dinding dicat dengan trompe-l'oeil dan pelbagai lapis lindung pada jubin dari abad ke-19, yang menjadi sebahagian daripada kebanyakan koleksi diraja.

Taman Pena[sunting | sunting sumber]

Aliran air yang mengalir melalui Queen's Fern Garden

Taman Pena merupakan kawasan berhutan yang luas sekali di sekeliling Istana Pena berkeluasan lebih 200 hektar tanah yang tidak rata. Taman ini diwujudkan dalam masa yang sama dengan istana oleh Raja Ferdinand II, serta dibantu ketika tugas oleh Baron von Eschwege dan Baron von Kessler. Rasa eksotik Romantik yang diterapkan di taman disebabkan berdekatan istana. Raja memesan pokok yang pelbagai, dari tempat yang jauh untuk ditanam di sana. Itu termasuk North American Sequoia, Lawson's Cypress, MagnoliaWestern Red Cedar, Ginkgo Cina, Cryptomeria Jepun, dan pelbagai jenis paku-pakis dan pokok paku pakis dari Australia dan New Zealand, yang tertumpu di Queen's Fern Garden (Feteira da Rainha). Taman ini mempunyai sistem laluan labyrinthic dan jalan sempit yang menghubungkan istana dengan hiasan yang menarik di seluruh taman, dan juga pada dua jalan keluar berpagar.

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]