Kebebasan Internet

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Kebebasan Internet ialah istilah umum yang merangkumi hak digital, kebebasan maklumat, hak akses Internet, kebebasan daripada penapisan Internet dan neutraliti bersih.[1][2][3][4]

Ada yang percaya bahawa kebebasan Internet bukan hak asasi manusia.[5] Mereka memikirkan hal ini kerana meletakkan sesuatu seperti kebebasan Internet sebagai hak asasi manusia boleh melemahkan maksud hak asasi manusia. Seiring dengan ini, orang ramai membayar, memiliki dan mengendalikan pelayan ini dan mengatakan seseorang mempunyai hak ke atas mereka yang menjadikannya tuntutan kelayakan. Sesetengah negara mengehadkan apa yang rakyat mereka boleh tonton dan lihat di Internet kepada tahap yang berbeza-beza.[6][7]

"Pada Jun 2012, ia telah diisytiharkan sebagai hak asasi manusia oleh Majlis Hak Asasi Manusia Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu."[8] Sesetengah negara telah cuba melarang tapak dan atau perkataan tertentu yang akan mengehadkan kebebasan internet. "Sejak tahun 1990-an, pengawal selia Eropah telah mengekalkan firma teknologi Amerika kepada piawaian privasi dan persaingan yang lebih tinggi daripada yang dikehendaki oleh pengawal selia Amerika. Pengawal selia Eropah juga telah berusaha untuk menghapuskan ucapan benci daripada rangkaian mereka yang diterima oleh Pindaan Pertama tetapi menyalahi undang-undang di Eropah."[9]

Dalam masyarakat hari ini, semakin banyak maklumat palsu disiarkan dalam talian menyebabkan ramai orang tidak mempercayai apa yang mereka baca di internet. Ini menyukarkan kerana ramai pada hari ini menggunakan Internet untuk berita harian dan cuaca mereka, berbanding televisyen. Perubahan ini berterusan sepanjang dekad yang lalu dan akan terus meningkat. Ia membolehkan peningkatan aliran maklumat dan membolehkan maklumat diperoleh lebih cepat berbanding sebelum ini. Peristiwa seperti pilihan raya dan bencana diketahui dalam beberapa saat berbanding beberapa jam atau hari. Republik Rakyat China (RRC) mempunyai bilangan pengguna Internet terbesar di dunia, dianggarkan 330 juta orang, termasuk 70 juta penulis blog. Ia juga mempunyai salah satu rejim penapisan dan kawalan Internet yang paling canggih dan agresif di dunia.[10] Pada tahun 2020 Freedom House meletakkan China sebagai tempat terakhir daripada 64 negara dalam kebebasan internet.[11]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Altman, Alex (2008-02-20). "A Coming Chill Over Internet Freedom?". Time (dalam bahasa Inggeris). ISSN 0040-781X. Dicapai pada 2019-12-09.
  2. ^ "Is it Possible to Wire the World? Meet the Guy Who Has a Plan to Make it Happen". Time (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2019-12-09.
  3. ^ "Russia's Youth Want Internet Freedom, Widening 'Censorship Gap'". Time (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2019-12-09.
  4. ^ "China Scores Dead Last in Latest Internet-Freedom Survey". Time (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2019-12-09.
  5. ^ Sterner, Eric R. (2011). "The Folly of Internet Freedom: The Mistake of Talking About the Internet as a Human Right". The New Atlantis (32): 134–139. ISSN 1543-1215. JSTOR 43152664.
  6. ^ "Polarization, democracy, authoritarianism, internet, surveillance | Homeland Security Newswire". www.homelandsecuritynewswire.com (dalam bahasa Inggeris). 2019-08-25. Dicapai pada 2019-12-09.
  7. ^ "Promoting Global Internet Freedom: Policy and Technology" (PDF). Dicapai pada 2019-12-09.
  8. ^ "Internet freedom, human rights and power". saa-primo.hosted.exlibrisgroup.com. Dicapai pada 2019-12-09.
  9. ^ Goldsmith, J. (2018). The failure of internet freedom. Knight First Amendment Institute. Columbia University. https://knightcolumbia.org/content/failure-internet-freedom. Retrieved on 12/3/19.
  10. ^ Library of Congress. Congressional Research Service. (2010). U.S. Initiatives to Promote Global Internet Freedom. Issues, Policy, and Technology. S.l]: [s.n.]. https://apps.dtic.mil/dtic/tr/fulltext/u2/a516461.pdf Retrieved on 12/3/19.
  11. ^ Cook, Sarah. "5 Predictions for Beijing's Assault on Internet Freedom in 2021". thediplomat.com. The Diplomat. Dicapai pada 14 December 2020.