LGBT dalam Islam

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
(Dilencongkan dari Kehomoseksualan dan Islam)
Lompat ke: pandu arah, cari
Shah Abbas dari Parsi dengan seorang page (1627).

LGBT dan Islam dipengaruhi oleh keagamaan, undang-undang dan sejarah kebudayaan negara-negara dengan penduduk Islam yang cukup besar, bersama-sama dengan ayat-ayat tertentu dalam Quran[1] dan pernyataan dikaitkan dengan nabi Islam Muhammad (hadis). Hadis secara tradisi tidak diterjemahkan kerana bahasanya difahamkan sebagai soal bahasa fakta mudah. Ortodoks Islam bukan sahaja satu sistem kepercayaan, tetapi juga sistem undang-undang.

Mazhab Islam tradisional berdasarkan ayat-ayat al-Quran dan hadis menganggap homoseksual bertindak satu jenayah yang boleh dihukum dan dosa, dan dipengaruhi oleh para ulama seperti Imam Malik dan Imam Shafi.[2] Al-Quran mencyebut kisah "orang-orang Lut" dibinasa oleh kemurkaan Tuhan kerana mereka terlibat dalam tindakan nafsu "berahi" dalam golongan lelaki.

Walau bagaimanapun, tema-tema homoerotik hadir dalam sajak dan sastera ditulis oleh sesetengah umat Islam dari zaman pertengahan seterusnya dan kadang-kadang homoerotikisme dalam bentuk perjantanan dilihat dalam cara positif.[3]

Hari ini di sebahagian besar dunia Islam homoseksual tidak sosial atau secara sah diterima. Di sesetengah negara-negara ini, Afghanistan, Brunei, Iran, Mauritania, Nigeria, Arab Saudi, Sudan dan Yaman, kegiatan homoseksual membawa hukuman mati.[4][5][6][7][8] Pada orang lain, seperti Somalia dan Malaysia, ia adalah menyalahi undang-undang.[9]

Hubungan seks sesama jenis undang-undang di 19 negara-negara majoriti Islam (Albania, Azerbaijan, Bahrain, Burkina Faso, Chad, Djibouti , Guinea-Bissau, Iraq, Jordan, Kazakhstan, Kosovo, Kyrgyzstan, Mali, Niger , Tajikistan, Turki, Tebing Barat (Negara Palestin), dan kebanyakan Indonesia). Di Albania, Lebanon, dan Turki, terdapat perbincangan tentang menghalalkan perkahwinan sesama jenis.[10][11] Hubungan homoseksual antara perempuan adalah sah dalam Kuwait, tetapi perbuatan homoseksual antara lelaki adalah haram. Lebanon telah baru-baru ini usaha dalaman untuk mengesahkan kehomoseksualan.[12]

Kebanyakan negara-negara majoriti Islam telah menentang langkah untuk memajukan hak asasi LGBT di Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, dalam Perhimpunan Agung dan/atau UNHRC. Walau bagaimanapun, Albania dan Sierra Leone telah menandatangani sebuah Pengisytiharan PBB menyokong hak LGBT.[13][14] [Anggota negara OIC Mozambique menyediakan perlindungan hak LGBT dalam undang-undang dalam bentuk undang-undang tanpa diskriminasi, dan perbincangan mengenai undang-undang mengiktiraf perkahwinan sejenis telah diadakan di negara ini.[15][16]

Hukum Syariat Islam[sunting | sunting sumber]

Al-Quran[sunting | sunting sumber]

Syariat, atau undang-undang adat Islam, berasaskan al-Quran, wahyu Allah untuk manusia, dan pada hadis, ucapan dihubungkan dengan Muhammad mengikut tradisi. Baik-Quran dan hadis telah mengutuk biasanya ditafsirkan sebagai hubungan seksual antara orang-orang dari jantina yang sama.[17]

Al-Quran adalah teks pusat Islam, diyakini oleh umat Islam sebagai wahyu Allah.[18] Ini mengandungi tujuh rujukan kepada "orang-orang [[Islamic_view_of_Lot |] Nabi Lut]," Lot Alkitab, tetapi makna penduduk Sodom dan Gomora (rujukan 7:80-84, 11:77-83, 21: 74, 22:43, 26:165-175, 27:56-59, dan 29:27-33), dan kehancuran mereka oleh Allah dikaitkan secara jelas dengan amalan-amalan seksual mereka:[19][20]

“Dan (Kami telah mengutus) Nabi Lut ketika ia berkata kepada kaumnya: Apa! Anda melakukan suatu perbuatan keji yang salah satu di dunia belum dilakukan sebelum anda? Kebanyakan pasti kamu datang ke laki-laki dalam nafsu selain wanita, bahkan anda adalah orang boros. Dan jawapan kaumnya tidak lain dari itu mereka berkata: Turn mereka keluar dari bandar anda, pasti mereka adalah orang-orang yang berusaha untuk menyucikan (diri). Maka Kami selamatkan dia dan pengikut-pengikutnya, kecuali isterinya, dia adalah orang yang tinggal. Dan Kami menurunkan hujan kepada mereka dengan hujan; mempertimbangkan lalu apa akhir bersalah.”[7:80-84 (Terjemahan by Shakir)]

Dosa-dosa kaum Nabi Lut menjadi pepatah, dan Bahasa Arab kata untuk kehomoseksualan (liwat) perilaku dan bagi orang yang melakukan tindakan seperti itu (luti) keduanya berasal dari namanya.[21] Namun ada, hanya satu bahagian dalam Al-Quran yang boleh diertikan sebagai meresepkan kedudukan undang-undang terhadap perilaku kehomoseksualan:[22]

“Dan orang-orang yang bersalah dari ketidaksenonohan dari kalangan perempuan anda, panggilan untuk saksi terhadap mereka empat (saksi) dari antara kamu, kemudian jika mereka bersaksi menyekat mereka ke rumah-rumah sampai mati membawa mereka pergi atau Allah membuka beberapa cara untuk mereka. Dan untuk dua yang bersalah ketidaksenonohan dari antara kamu, berikan mereka berdua hukuman, kemudian jika mereka bertaubat dan menukar, akan menyimpang dari mereka, sesungguhnya Allah adalah Maha-kembali (rahmat), lagi Maha Mengasihani.”[4:15-16 (Terjemahan by Shakir)]

Hadis dan Sirah[sunting | sunting sumber]

Hadis (kata-kata dan tindakan Nabi Muhammad) menunjukkan bahawa kehomoseksualan adalah diketahui di Semenanjung Arab.[23] Memandangkan bahawa al-Quran didakwa tidak jelas mengenai hukuman liwat homoseksual, ulama Islam beralih kepada koleksi hadis dan sirah (akaun hidup Nabi Muhammad saw) untuk menyokong hujah mereka bagi hukuman Hudud.[23]

Ibn al-Jawzi mencatatkan Nabi Muhammad sebagai mengutuk pelaku liwat dalam beberapa hadis, dan mencadangkan hukuman mati bagi kedua-duanya rakan kongsi aktif dan pasif dalam perbuatan sesama jenis.[24]

Sunan al-Tirmidhi, menyusun kerja-kerja dua abad selepas kematian Muhammad, menulis bahawa Muhammad telah menetapkan hukuman mati bagi kedua-dua rakan kongsi aktif dan pasif: "Sesiapa kamu dapati melakukan dosa kaum Lut bunuh mereka, kedua-dua orang yang melakukannya dan yang pada yang ia dilakukan."[2] Prinsip moral atau teologi keseluruhan adalah bahawa seseorang yang melakukan perbuatan tersebut (luti) mencabar keharmonian ciptaan Tuhan, dan oleh itu suatu pemberontakan terhadap Allah.[21]

Al-Nuwayri dalam Nihaya beliau melaporkan bahawa Muhammad dikatakan telah berkata apa yang paling ditakuti untuk masyarakatnya adalah amalan kaum Nabi Lut (walaupun dia seolah-olah telah menyatakan idea yang sama berkenaan dengan arak dan godaan perempuan).[23]

Yang diriwayatkan oleh Abdullah ibn Abbas: Rasulullah (saw) berkata: Jika anda mendapati sesiapa melakukan sebagai kaum Lut lakukan, bunuh orang yang melakukannya, dan yang kepadanya ia dilakukan.

Sunan Abu Daud, 38:4447 see also Sunan Abu Daud, 38:4448 Sunan Abu Daud, 31:4007 Sunan Abu Daud, 31:4008 Sunan Abu Daud, 11:2169 Sunan Abu Daud, 32:4087 Sunan Abu Daud, 32:4088

Yang diriwayatkan oleh Abdullah ibn Abbas: Rasulullah melaknat lelaki lembut; orang-orang yang berada dalam sifat yang (mengambil alih adab wanita) dan wanita-wanita yang menganggap berkelakuan seperti lelaki, dan dia berkata, "Halau mereka dari rumah-rumahmu." Rasulullah halau lelaki demikian, dan 'Umar halau wanita demikian.

Sahih Bukhari, 7:72:774 lihat juga Sahih Bukhari, 8:82:820

Jurisprudens Zaman Pertengahan[sunting | sunting sumber]

Empat mazhab syariah (undang-undang Islam) tidak bersetuju dengan apa hukuman yang sesuai untuk liwat. Abu Bakr Al-Jassas (d. 981 AD / 370 AH) berhujah bahawa kedua-dua hadis pada membunuh homoseksual "tidak boleh dipercayai dengan apa cara sekalipun dan tiada hukuman undang-undang boleh ditetapkan berasaskan kepada mereka",[25] dan mazhab Hanafi berpendapat bahawa ia tidak wajar apa-apa hukuman fizikal, berdasarkan hadis bahawa "darah umat Islam hanya boleh tertumpah berzina, murtad dan pembunuhan"; terhadap ini, Hanbali sekolah disimpulkan bahawa liwat adalah satu bentuk zina dan mesti menanggung penalti yang sama, iaitu kematian.[21]

Terdapat berbagai pendapat mengenai bagaimana hukuman mati itu akan dilaksanakan. Abu Bakr disyorkan menjatuhkan dinding pada pelaku kejahatan, jika tidak membakar hidup-hidup,[26] ketika Ali bin Abi Talib mengarahkan kematian dengan rejam untuk seorang "luti" dan telah mempunyai seorang lagi dibuang dari atas menara—menurut Ibn Abbas, hukuman terakhir ini mesti diikuti dengan rejam.[23]

Keputusan oleh ulama moden Islam[sunting | sunting sumber]

Dengan beberapa pengecualian semua ulama Syariah, atau undang-undang Islam, mentafsir aktiviti homoseksual sebagai kesalahan yang boleh dihukum dan dosa. Tidak ada hukuman tertentu ditetapkan, bagaimanapun, dan ini biasanya dibiarkan kepada budi bicara pihak berkuasa tempatan mengenai Islam.[27] Mohamed El-Moctar El-Shinqiti, seorang ulama Mauritania kontemporari, berpendapat bahawa "[walaupun] homoseksual adalah satu dosa besar ... [a] tiada hukuman undang-undang dinyatakan dalam Al-Quran untuk kehomoseksualan... [b] ia tidak melaporkan bahawa Nabi Muhammad telah menghukum seseorang kerana melakukan homoseksual... [c] tiada hadith sahih yang dilaporkan dari Nabi menetapkan hukuman bagi kaum homoseksual..." Ulama hadis seperti Al-Bukhari, Yahya ibn Ma'in, Al-Nasa'i, Ibn Hazm, Al-Tirmidhi, dan lain-lain telah menyoalkan kenyataan-kenyataan ini.[28]

Faisal Kutty, seorang profesor undang-undang Islam yang berpangkalan di Indiana berasaskan Toronto-Universiti Valparaiso Law School dan Osgoode Hall Law School, mengulas mengenai perdebatan perkahwinan sesama jenis kontemporari dalam karangan 27 Mac 2014 dalam Huffington Post.[29] Beliau mengakui bahawa walaupun lelaran undang-undang Islam melarang sebelum dan luar nikah dan juga kegiatan seksual sesama jenis, ia tidak cuba untuk "mengawal perasaan, emosi dan mendesak, tetapi hanya terjemahan ke dalam tindakan pihak berkuasa telah mengisytiharkan menyalahi undang-undang." Kutty, yang mengajar undang-undang perbandingan dan hujah undang-undang, juga menulis bahawa ramai ulama Islam [30] mempunyai "walaupun berhujah bahawa kecenderungan homoseksual sendiri tidak haram [dilarang] tetapi terpaksa ditindas untuk kebaikan orang ramai." Beliau mendakwa bahawa ini mungkin bukan "apa yang masyarakat LGBTQ yang mahu mendengar," tetapi dia menulis bahawa, "ia menunjukkan bahawa ulama Islam walaupun klasik bergelut dengan isu ini dan mempunyai sikap yang lebih canggih daripada ramai orang Islam kontemporari." Kutty yang pada masa lalu telah menulis dalam menyokong membenarkan prinsip Islam dalam penyelesaian pertikaian juga menyatakan bahawa "kebanyakan orang Islam tidak mempunyai masalah melanjutkan hak asasi manusia sepenuhnya kepada mereka - walaupun orang Islam -. Yang tinggal bersama-sama dalam dosa" Beliau berhujah bahawa oleh itu ia seolah-olah bersifat munafik untuk menafikan hak-hak asasi untuk pasangan sesama jenis. Selain itu, beliau berhujah seperti yang ditunjukkan oleh sarjana undang-undang Islam Mohamed Fadel,[31] ini bukan mengenai perubahan perkahwinan Islam (nikah), tetapi tentang membuat "memastikan bahawa semua rakyat mempunyai akses kepada jenis yang sama manfaat awam.

Pangandan kehomosexualan dalam masyarakat-masyarakat Islam[sunting | sunting sumber]

Kontemporari[sunting | sunting sumber]

Mazhab utama dan agama-agama di dunia

Templat:Hak LGBT di PBB

Dalam Empayar Uthmaniyyah, undang-undang menghukum kehomoseksualan telah memansuhkan pada tahun 1858, sebagai sebahagian daripada pembaharuan yang lebih luas dalam Tanzimat.[32][33]

Pada tahun 2011, Majlis Hak Asasi Manusia PBB lulus resolusi pertama mengiktiraf hak LGBT, yang menyusuli dengan laporan daripada Suruhanjaya Hak Asasi Manusia PBB mendokumenkan pelanggaran hak orang LGBT.[34][35] Kedua-dua peta dunia agama di dunia dan negara-negara yang menyokong hak-hak LGBT di PBB memberikan gambaran sikap terhadap homoseksualiti di pihak banyak kerajaan penduduk majoriti Islam.

Penolakan homoseksual mengikut undian pendapat[sunting | sunting sumber]

Dalam satu kajian terhadap penerimaan global homoseksual oleh Pusat Penyelidikan Pew, yang dikeluarkan 4 Jun 2013 dinyatakan:[36]

Kaji selidik ke atas orang awam di 39 buah negara mendapati penerimaan luas homoseksual di Amerika Utara, Kesatuan Eropah, dan banyak dari Amerika Latin, tetapi penolakan sama meluas terutamanya di negara-negara Islam dan di Afrika, serta di bahagian-bahagian Asia dan di Rusia.

Umur dan pandangan mengenai kehomoseksualan
Negara 18-29 30-49 50+
Kehomoseksualan

harus diterima

 %  %  %
Malaysia 7 10 11
Turki 7 9 10
Wilayah Palestin 5 3 --
Indonesia 4 3 2
Jordan 5 1 1
Mesir 3 2 3
Tunisia 3 2 1
Pakistan 2 2 2
Source: "The Global Divide on Homosexuality" (Website). PEW Research. 4 June 2013. Diperoleh pada 2013-09-13. 

Di UK, satu tinjauan Gallup menunjukkan bahawa tidak ada 500 orang Islam British yang ditinjau percaya homoseksual sebagai "dari segi moral diterima", berbanding dengan 35% daripada 1001 orang Islam Perancis ditinjau.[37] Suatu kaji selidik 2007 orang Islam British menunjukkan bahawa 61% percaya homoseksual perlu haram, dengan sehingga 71% daripada umat Islam muda British memegang kepercayaan ini.[38] Menurut satu tinjauan 2012, 51% daripada orang Turki di Jerman, yang menyumbang hampir dua pertiga daripada jumlah penduduk Islam di Jerman,[39] percaya bahawa homoseksual adalah suatu penyakit.[40]

Seks antara kanak-kanak lelaki dan lelaki dewasa[sunting | sunting sumber]

Walaupun penolakan rasmi pihak berkuasa agama, pengasingan wanita dalam masyarakat Islam dan penekanan yang kuat pada kejantanan lelaki membawa lelaki remaja yang belum berkahwin dan anak-anak muda untuk mencari kedai-kedai seks dengan kanak-kanak lelaki lebih muda daripada diri mereka dalam satu kajian di Maghribi, dengan kanak-kanak lelaki dalam rangkaian umur 7-13.[41] Lelaki mempunyai hubungan seks dengan lelaki lain selagi mereka adalah penetrators dan rakan-rakan mereka adalah kanak-kanak lelaki, atau dalam beberapa keadaan lelaki lembut.[42] Liwat is regarded as a temptation,[43] dan persetubuhan dubur tidak dilihat sebagai secara menjijikkan luar biasa begitu banyak sebagai secara berbahaya menarik. Mereka percaya "seseorang itu untuk mengelakkan diri daripada disetubuhkan tepat agar tidak memperoleh rasa untuk itu dan dengan itu menjadi ketagih."[44] Tidak semua liwat adalah homoseksual: satu ahli sosiologi Maghribi, dalam kajian pendidikan seks di negara asalnya, menyatakan bahawa bagi kebanyakan lelaki muda liwat heteroseksual dianggap lebih baik daripada penembusan faraj, dan begitu juga perempuan pelacur melaporkan permintaan bagi penembusan dubur dari mereka (lelaki ) pelanggan.[45]

Ia tidak begitu banyak penembusan sebagai keseronokan yang dianggap tidak baik.[46] Malu yang amat sangat melekat kepada rakan kongsi yang pasif: "atas sebab ini lelaki berhenti mendapat dibentangkan pada usia 15 atau 16 dan 'lupa' bahawa mereka pernah dibenarkan / mengalami / mengambilnya sebelum ini."[petikan diperlukan] Malu yang amat sangat melekat kepada rakan kongsi yang pasif: "atas sebab ini lelaki berhenti mendapat dibentangkan pada usia 15 atau 16 dan 'lupa' bahawa mereka pernah dibenarkan / mengalami / mengambilnya sebelum ini."[47] Di Afghanistan pada tahun 2009, Tentera British terpaksa menempah laporan ke dalam keseksualan lelaki tempatan selepas tentera British melaporkan ketidakselesaan pada menyaksikan lelaki dewasa yang terlibat dalam hubungan seks dengan kanak-kanak lelaki. Laporan itu menyatakan bahawa walaupun menyalahi undang-undang, terdapat satu tradisi hubungan tersebut di negara ini, yang dikenali sebagai "Bache bazi" atau budak lelaki permainan, dan ia terutama sekali ketara di sekitar Utara Afghanistan. http://www.bbc.co.uk/news/world-south-asia-11217772

Perkahwinan gay[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2007 terdapat sebuah parti gay di bandar al-Qasr al-Kabir di Maghribi. Khabar angin tersebar bahawa ini adalah perkahwinan gay dan lebih daripada 600 orang turun ke jalan, mengutuk kejadian yang dikatakan itu dan membantah terhadap hukuman ringan ke arah kaum homoseksual.[48] Beberapa orang yang menghadiri parti itu telah ditahan dan akhirnya enam lelaki Maghribi dihukum antara empat dan sepuluh bulan penjara kerana "kehomoseksualan".[49]

Di Perancis terdapat perkahwinan sejenis Islam pada 18 Februari 2012.[50] Di Paris pada November 2012 sebuah bilik di sebuah dewan sembahyang Buddha telah digunakan oleh orang Islam gay dan dikenali sebagai "masjid mesra gay",[51] dan laman web Islam Perancis [52] adalah agama yang menyokong perkahwinan sejenis.

Orang Islam Amerika pertama di Kongres Amerika Syarikat, Keith Ellison (D-MN) berkata pada 2010 bahawa semua diskriminasi terhadap kaum LGBT adalah salah.[53] Beliau juga menyatakan sokongan terhadap perkahwinan gay yang menyatakan:[54]

Saya percaya bahawa hak untuk berkahwin dengan seseorang yang kamu kehendaki adalah begitu penting ia tidak boleh tertakluk kepada kelulusan popular lebih lagi daripada kita perlu mengundi sama ada orang kulit hitam harus dibenarkan untuk duduk di bahagian depan bas.

Pada tahun 2014 lapan lelaki telah dipenjara selama tiga tahun oleh mahkamah Kaherah selepas peredaran video daripada mereka didakwa mengambil bahagian dalam satu majlis perkahwinan peribadi antara dua orang lelaki pada bot di Sungai Nil.[55]

Era Zaman Pertengahan[sunting | sunting sumber]

Ilustrasi Uthmaniyyah yang menggambarkan seorang pemuda yang digunakan untuk seks kumpulan (dari Sawaqub al-Manaquib)

Kemakmuran yang semakin meningkat akibat penaklukan Muslim pada abad-abad selepas kematian Muhammad diiringi oleh apa yang sesetengah orang Islam meratapi sebagai "rasuah" umum moral di kedua-dua kota suci Mekah dan Madinah.

Oleh itu, walaupun menerima kritikan oleh pihak berkuasa agama, homoseksual masih berlaku secara bawah tanah. Ia seolah-olah telah menjadi kurang daripada jarang sebagai proses pembudayaan dipercepatkan. Maklumat yang berhubungan dengan pembangunan muzik dan lagu mendedahkan kehadiran mukhannathun , yang nampaknya sebahagian besar berasal dari luar negeri. Kedatangan Abbasiyyah tentera kepada Arab pada abad ke-8 seolah-olah telah bermakna bahawa toleransi terhadap amalan homoseksual kemudiannya merebak dengan lebih meluas di bawah dinasti baru. Penguasa Al-Amin, misalnya, dikatakan mempunyai wanita hamba yang dikehendaki memakai pakaian lelaki dengan harapan untuk mendorong beliau untuk mengamalkan akhlak yang terkenal.[23]

Terdapat contoh-contoh lain dari abad-abad berikutnya. Emir Aghlabid, Ibrahim II Ifriqiya (memerintah 875-902), dikatakan telah dikelilingi oleh beberapa enam puluh catamite, namun dia dikatakan mempunyai dirawat dengan cara yang paling mengerikan. Khalifah al-Mutasim pada abad ke-9 dan beberapa penggantinya telah dituduh homoseksual. Cerita-cerita popular mengatakan bahawa Cordoba, Abd al-Rahman III telah dilaksanakan seorang muda dari León yang telah diadakan sebagai tebusan, kerana dia enggan persetubuhan beliau semasa Reconquista.[23]

Mehmed si Penakluk, sultan Uthmaniyyah yang hidup pada abad ke-15, sumber-sumber Eropah berkata "yang diketahui mempunyai selera seks berbelah, menghantar pegawai istana ke rumah Notaras, menuntut bahawa dia me mencari anak yang baik empat belas tahun lamanya untuk keseronokan Sultan. Apabila dia enggan, Sultan serta-merta mengarahkan pemenggalan kepala Notaras, bersama-sama dengan anak lelakinya dan menantu lelakinya, dan tiga kepala mereka ... diletakkan di atas meja jamuan di hadapannya".[56] Seorang lagi belia Mehmed mendapati tempan, dan yang mungkin lebih bertolak ansur, adalah Radu III yang Adil, saudara yang terkenal Vlad si Penusuk, "Radu, tebusan di Istanbul yang kelihatan baik telah menarik Sultan mewah, dan yang dengan itu berarti untuk berkhidmat sebagai salah seorang page yang paling digemarinya. "Selepas kekalahan Vlad, Mehmed meletakkan Radu atas takhta Wallachia sebagai raja suruhan. Walau bagaimanapun, sumber Turki menafikan cerita-cerita ini.[57]

Objektiviti sumber Eropah yang mendakwa telah Mehmed kecenderungan homoseksual tidak selalunya boleh disahkan. Biasanya, penulis kontemporari akan memperindah cerita untuk menambah imej sensual dan kelakuan homoseksual dan sifat mereka kepada sultan Uthmaniyyah dalam usaha untuk menggusarkan pembangkang Eropah terhadap Uthmaniyyah. Tambahan pula, mengenai cerita tentang anak lelaki Notaras, sumber Uthmaniyyah menegaskan bahawa anak itu telah direkrut menjadi ic oğlan, yang bererti "hamba dalaman". Mehmed menggajikan suatu kor hamba dalaman, yang berperanan untuk berkhidmat dalam kamar-kamar terdalam istana, bukan untuk keseronokan seksual sultan.[58]

Dalam kesasteraan[sunting | sunting sumber]

Menurut Ensiklopedia Islam dan Dunia Islam

Apa jua kecaman undang-undang terhadap aktiviti seksual, ungkapan positif sentimen homeoerotic lelaki dalam kesusasteraan telah diterima, dan tekun ditanam, dari abad kelapan lewat sehingga zaman moden. Pertama dalam Bahasa Arab, tetapi kemudian juga di Parsi, Turki dan Urdu, cinta puisi oleh lelaki kira-kira kanak-kanak lelaki lebih daripada bersaing dengan kira-kira wanita, ia terharu itu. Kesusasteraan anekdot mengukuhkan tanggapan ini penerimaan masyarakat umum sambutan orang ramai daripada lelaki-lelaki cinta (yang karikatur Barat bermusuhan masyarakat Islam di zaman moden zaman pertengahan dan awal hanya membesar-besarkan).[59]

Status undang-undang di negara[sunting | sunting sumber]

Empayar Uthmaniyyah (pendahulu Turki) memansuhkan undang-undang jenayah kehomoseksualan pada 1858 dan di Turki di mana 99.8% penduduk adalam Muslim, kehomoseksualan tidak pernah dijenayahkan sejak negara tersebut didirikan pada 1923.[60] dan tokoh LGBT juga mempunyai hak untuk mendapatkan suaka di Turki di bawah Konvensyen Geneva pada 1951.[61] Sebaliknya, hukuman mati untuk homoseksual sedang berlaku di Arab Saudi, Yaman, Iran, Afghanistan, Mauritania, [[Sudan] ] dan utara Nigeria.[62][63] Keadaan undang-undang dalam United Arab Emirates adalah bahawa ia adalah menyalahi undang-undang dan boleh mendapatkan anda hukuman mati, tetapi beberapa kawasan hanya memberikan masa penjara, pencacatan, dan denda. Dalam Qatar, Algeria, Uzbekistan dan Maldives, homoseksual dihukum dengan penjara atau denda. Ini telah membawa kepada kontroversi mengenai Qatar, yang adalah disebabkan untuk mengadakan Piala Dunia FIFA 2022. Kumpulan hak asasi manusia telah mempersoalkan pemberian pada tahun 2010 hak untuk menjadi tuan rumah pertandingan, kerana kemungkinan bahawa peminat bola sepak gay boleh dipenjarakan. Sebagai tindak balas, Sepp Blatter, ketua FIFA, berjenaka bahawa mereka perlu "menahan diri dari kegiatan seksual" manakala di Qatar. Beliau kemudiannya menarik balik kenyataan itu selepas kecaman dari kumpulan hak asasi.[64]

Di Arab Saudi, manakala hukuman maksimum bagi perbuatan homoseksual adalah pelaksanaan awam, kerajaan akan amnya menggunakan kurang hukuman—contohnya, denda, penjara, dan sebat—sebagai alternatif, melainkan jika ia merasakan bahawa negara individu mencabar pihak berkuasa dengan melibatkan diri dalam gerakan sosial LGBT.[65] Iran mungkin satu-satunya negara yang menghukum mati bilangan terbesar rakyatnay kerana perbuatan homoseksual. Sejak 1979, revolusi Islam, kerajaan Iran telah menghukum mati lebih daripada 4,000 orang seperti ini.[66]

Dalam Mesir, lelaki gay telah didakwa di bawah undang-undang moral masyarakat umum. (Lihat Kaherah 52.) Berbeza sekali, homoseksual adalah kedua-dua undang-undang[petikan diperlukan] dan diterima[petikan diperlukan] di Lebanon[petikan diperlukan] dan negara-negara lain di Levant, seperti Palestine[petikan diperlukan], Jordan[petikan diperlukan].

Di 20 daripada 57 negara-negara penduduk majoriti Islam hubungan sesama jenis tidak dilarang oleh undang-undang. Di Albania terdapat perbincangan mengenai menghalalkan perkahwinan sesama jenis.[10] Hubungan homoseksual antara perempuan adalah sah dalam Kuwait tetapi perbuatan homoseksual antara lelaki adalah haram. Lebanon mempunyai satu usaha dalaman untuk menghalalkan homoseksual.[12]

Undang-undang kehomoseksualan dalam negara majoriti Islam[sunting | sunting sumber]

Menurut Persatuan Lesbian dan Gay Antarabangsa (ILGA) tujuh negara masih mengekalkan hukuman mati bagi kelakuan homoseksual: Afghanistan, Mauritania, Pakistan, Arab Saudi, Sudan, dan Yaman. Keadaan di Emiriah Arab Bersatu (UAE) adalah yang dihukum dengan hukuman sebat atau mati, bergantung kepada daerah.[67]

Undang-undang kehomoseksualan di India[sunting | sunting sumber]

Dalam India, yang mempunyai penduduk Islam ketiga terbesar di dunia, dan di mana umat Islam membentuk minoriti yang besar, seminari Islam terbesar (Darul Uloom Deoband) telah sekeras-kerasnya menentang kerajaan baru-baru ini bergerak[68] memansuhkan dan meliberalisasikan undang-undang dari era British Raj yang mengharamkan homoseksual.[69]

Gerakan LGBT dalam Islam[sunting | sunting sumber]

Apungan bagi umat Islam gay di London Bangga 2011.

Yayasan Al-Fatiha adalah sebuah organisasi yang cuba untuk memajukan punca kaum gay, lesbian, dan transeksual Islam.[petikan diperlukan] Ia diasaskan pada tahun 1998 oleh Faisal Alam, seorang Pakistan Amerika, dan didaftarkan sebagai organisasi bukan keuntungan di Amerika Syarikat. Pertubuhan itu adalah satu cabang daripada internet listserve yang membawa bersama banyak gay, lesbian dan mempersoalkan umat Islam dari pelbagai negara.[70] Yayasan menerima dan menganggap homoseksual sebagai semula jadi, sama ada mengenai ayat-ayat al-Quran sebagai usang dalam konteks masyarakat moden, atau yang menyatakan bahawa al-Quran bercakap menentang nafsu homoseksual dan senyap tentang cinta homoseksual. Pada tahun 2001, Al-Muhajiroun, sebuah pertubuhan antarabangsa yang diharamkan dan kini tidak berfungsi lagi yang dicari penubuhan Islam global khalifa, mengeluarkan fatwa menyatakan bahawa semua ahli-ahli Al-Fatihah telah murtadd , atau murtad, dan mengutuk mereka mati. Oleh kerana ancaman dan datang dari masyarakat konservatif, ramai ahli-ahli laman web yayasan itu masih memilih untuk menjadi tanpa nama untuk melindungi identiti mereka sambil terus tradisi kerahsiaan.[71] Al-Fatihah mempunyai empat belas bab di Amerika Syarikat, dan juga pejabat-pejabat di England, Kanada, Sepanyol, Turki dan Afrika Selatan. Di samping itu, Imaan, sebuah kumpulan sokongan sosial untuk orang LGBT Muslim dan keluarga mereka, wujud di UK.[72] Kedua-dua kumpulan ini telah diasaskan oleh aktivis gay Pakistan. UK juga mempunyai Projek Safra untuk wanita.

Beberapa orang Islam seperti penulis lesbian Irshad Manji[73] dan penulis akademik Scott Kugle berhujah bahawa Islam tidak mengutuk homoseksual.[74] Kugle, ulama Asia Selatan dan penulis Ruth Vanita, dan ulama dan penulis Saleem Kidwai juga menegaskan bahawa Islam purba mempunyai sejarah yang kaya kesusasteraan homoerotik.[75]

Terdapat juga beberapa kumpulan bekas gay Islam (iaitu orang-orang yang mengaku telah mengalami perubahan asas dalam orientasi seksual dari homoseksual eksklusif untuk heteroseksualan eksklusif)[76] bertujuan cuba untuk membimbing kaum homoseksual ke arah keheteroseksualan. Badan besar penyelidikan dan global konsensus saintifik menunjukkan bahawa menjadi gay, lesbian, biseksual atau serasi dengan kesihatan mental normal dan penyesuaian sosial. Oleh kerana itu, kesihatan mental organisasi profesional utama tidak menggalakkan dan memberi amaran terhadap individu yang cuba untuk mengubah orientasi seks mereka kepada heteroseksual, dan memberi amaran para individu yang mencuba untuk berbuat demikian boleh membahayakan.[77][78]Orang yang telah melalui terapi pengubahan menghadapi 8.9 kali kadar penjanaan idea membunuh diri, menghadapi kemurungan pada 5.9 kali ganda kadar rakan-rakan mereka dan tiga kali lebih cenderung untuk menggunakan dadah haram berbanding dengan mereka yang tidak mahu melalui terapi.[79]

Konflik agama dan pergolakan dalaman yang homoseksual Islam berjuang atas telah dikatakan di dalam pelbagai media, seperti dokumentari Channel 4 2006 Gay Muslims, dan 2007 dokumentari filem A Jihad for Love. Yang kedua itu telah dikeluarkan oleh Sandi Simcha DuBowski, yang juga membuat dokumentari Yahudi bertemakan mengenai topik yang sama (Trembling Before G-d) 6 tahun terdahulunya.

Pada bulan November 2012, sebuah surau telah ditubuhkan di Paris oleh ulama Islam gay dan pengasas kumpulan 'Umat Islam Homoseksual di Perancis' Ludovic-Mohamed Zahed. Ia digambarkan oleh media sebagai masjid Mesra gay pertama di Eropah, tetapi ulama tradisional tidak bersetuju.[80]

Orang varian jantina dan transjantina[sunting | sunting sumber]

Dalam Islam, istilah mukhannathun digunakan untuk menggambarkan jantina-varian orang, biasanya lelaki-untuk-wanita transgender. Tidak istilah ini tidak setara untuk "sida" berlaku dalam Al-Quran, tetapi istilah ini muncul dalam Hadis, kata-kata Muhammad, yang mempunyai status menengah kepada teks pusat. Selain itu, dalam Islam, terdapat satu tradisi pada huraian dan penghalusan doktrin agama diperluaskan melalui biasiswa. Doktrin ini mengandungi petikan oleh ulama hadith dan pemungut An-Nawawi:

Mukhannath adalah orang ("lelaki") yang menjalankan dalam pergerakannya, dalam wajahnya dan dalam bahasa itu ciri-ciri seorang wanita. Terdapat dua jenis; yang pertama adalah salah satu di mana ciri-ciri ini adalah semula jadi, ia tidak meletakkan mereka di dalam rumah sendiri dan di dalamnya ada rasa bersalah, tidak bersalah dan tidak ada rasa malu, selama ia tidak melaksanakan apa-apa (haram) perbuatan atau mengeksploitasi untuk wang (pelacuran dan lain-lain). Jenis kedua bertindak seperti seorang wanita keluar dari tujuan tidak bermoral dan dia adalah orang berdosa dan patut disalahkan.[81]


Walaupun Iran telah mengharamkan homoseksual, para pemikir Iran Syiah seperti Ayatollah Khomeini telah membenarkan orang-orang transjantina menukar jantina mereka supaya mereka boleh memasuki hubungan heteroseksual. Kedudukan ini telah disahkan oleh Pemimpin Agung Iran, Ayatollah Ali Khamenei, dan juga disokong oleh ramai ulama Iran yang lain.

Iran menjalankan lebih pembedahan menukar jantina daripada negara-negara lain di dunia kecuali Thailand. Ia dianggap sebagai penawar untuk homoseksual, yang boleh dihukum mati di bawah undang-undang Iran. Kerajaan juga menyediakan sehingga separuh kos bagi mereka yang memerlukan bantuan kewangan dan perubahan seks diiktiraf pada sijil kelahiran.[82]

Lihat pula[sunting | sunting sumber]

Tokoh[sunting | sunting sumber]

Lain[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. "The Qu'ran and Homosexuality". Internet History Sourcebooks Project. Fordham University. Diperoleh pada 7 November 2013. Richard Burton menunjukkan ayat-ayat Al-Quran berikut sebagai berkaitan dengan homoseksual: 
  2. 2.0 2.1 [1][pautan putus]
  3. Khaled El-Rouayheb. Before Homosexuality in the Arab-Islamic World 1500–1800. pp. 12 ff. 
  4. [2][pautan putus]
  5. Abu Dawud 32:4087
  6. Sahih Bukhari 7:72:774
  7. Ibn Majah Vol. 3, Book 9, Hadith 1903
  8. "UK party leaders back global gay rights campaign". BBC Online. 13 September 2011. Diperoleh pada 7 November 2013. Pada masa ini, homoseksual adalah haram di 76 negara, termasuk 38 dalam Komanwel. Sekurang-kurangnya lima negara - Yaman, Arab Saudi, Iran, Mauritania dan Sudan - telah menggunakan hukuman mati terhadap orang-orang gay. 
  9. The Politics of Homosexuality in Africa
  10. 10.0 10.1 Lowen, Mark (2009-07-30). "Albania 'to approve gay marriage'". BBC News. Diperoleh pada 2013-04-22. 
  11. Rough Guide to South East Asia: Third Edition. Rough Guides Ltd. August 2005. p. 74. ISBN 1-84353-437-1. 
  12. 12.0 12.1 "Helem". Helem. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  13. http://www.amnesty.org/es/library/asset/IOR40/024/2008/en/269de167-d107-11dd-984e-fdc7ffcd27a6/ior400242008en.pdf/
  14. "Over 80 Nations Support Statement at Human Rights Council on LGBT Rights » US Mission Geneva". Geneva.usmission.gov. Diperoleh pada 2013-04-22. 
  15. "afrol News - Mozambique discovers its gay minority". Afrol.com. Diperoleh pada 2013-04-22. 
  16. "Gay Mozambique News & Reports". Archive.globalgayz.com. Diperoleh pada 2013-04-22. 
  17. Jim Wafer, "Muhammad and Male Homosexuality" (in Stephen O. Murray, Will Roscoe, Islamic Homosexualities: Culture, History and Literature," New York University Press, 1997)p.87. Books.google.com.au.  Unknown parameter |http://books.google.com.au/books?id= ignored (bantuan);
  18. Nasr, Seyyed Hossein (2007). "Qur’ān". Encyclopedia Britannica Online. Diperoleh pada 2007-11-04. 
  19. Duran (1993) p. 179
  20. Kligerman (2007) pp. 53-54
  21. 21.0 21.1 21.2 Wayne Dynes, Encyclopaedia of Homosexuality, New York, 1990.
  22. Jim Wafer, "Muhammad and Male Homosexuality" (in Stephen O. Murray, Will Roscoe, Islamic Homosexualities: Culture, History and Literature," New York University Press, 1997)p.88. Books.google.com.au. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  23. 23.0 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 Ed. C. Bosworth, E. van Donzel, The Encyclopaedia of Islam, Leiden, 1983
  24. Wafer, Jim (1997). "Muhammad and Male Homosexuality". Dalam Stephen O. Murray and Will Roscoe. Islamic Homosexualities: Culture, History and Literature. New York University Press. p. 89. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  25. [3][pautan putus]
  26. Wafer, Jim (1997). "Muhammad and Male Homosexuality". Dalam Stephen O. Murray and Will Roscoe. Islamic Homosexualities: Culture, History and Literature. New York University Press. pp. 89–90. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  27. Duran, K. (1993). Homosexuality in Islam, p. 184. Cited in: Kligerman (2007) p. 54.
  28. "Threats to Behead Homosexuals: Shari`ah or Politics? - Disciplinary Penalties (ta`zir) - counsels". OnIslam.net. Diperoleh pada 2013-04-22. 
  29. "Why Gay Marriage May Not Be Contrary To Islam". Huffingtonpost.ca. Diperoleh pada 2014-03-29. 
  30. "The Homosexual Challenge to Muslim Ethics". Lamppostproductions.com. Diperoleh pada 2014-03-29. 
  31. "On Same-Sex Marriage". Islawmix.org. Diperoleh pada 2014-03-29. 
  32. Tehmina Kazi (7 Oct 2011). "The Ottoman empire's secular history undermines sharia claims". UK Guardian. 
  33. Ishtiaq Hussain (15 Feb 2011). "The Tanzimat: Secular Reforms in the Ottoman Empire". Faith Matters. 
  34. Jordans, Frank (June 17, 2011). "U.N. Gay Rights Protection Resolution Passes, Hailed As 'Historic Moment'". Associated Press. 
  35. "UN issues first report on human rights of gay and lesbian people". United Nations. 15 December 2011. 
  36. Pew Research Center: The Global Divide on Homosexuality retrieved 9 June 2013
  37. Butt, Riazat (2009-05-07). "Muslims in Britain have zero tolerance of homosexuality, says poll". The Guardian (London). 
  38. http://dvmx.com/British_Muslim_Youth.pdf
  39. Bundesministerium des Inneren: Zusammenfassung "Muslimisches Leben in Deutschland", p. 2
  40. Liljeberg Research International: Deutsch-Türkische Lebens- und Wertewelten 2012, July/August 2012, p. 73
  41. Schmitt&Sofer, p.36
  42. Schmitt&Sofer, pp.x-xi
  43. Habib, p.287
  44. Arno Schmitt, Jehoeda Sofer, "Sexuality and Eroticism among Males in Muslim Societies" (The Haworth Press, 1992) p.8. Books.google.com.au. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  45. Dialmy, pp.32 and 35, footnote 34
  46. Schmitt&Sofer, p.7
  47. Murray&Roscoe, passim
  48. "Al Arabiya: "Moroccan "bride" detained for gay wedding"". alarabiya.net. 
  49. "Al Arabiya: "Morocco sentences gay ‘bride’ to jail"". alarabiya.net. 
  50. "FRANCE - Concilier islam et homosexualité, le combat de Ludovic-Mohamed Zahed - France 24". France 24. 
  51. Gay-friendly 'mosque' opens in Paris retrieved 12 February 2013
  52. "Homosexual Muslims - HM2F". homosexuels-musulmans.org. 
  53. Bradlee Dean: Keith Ellison is advancing Sharia law through ‘homosexual agenda’ retrieved 15 January 2013
  54. Keith Ellison: Minnesota Anti-Gay Marriage Amendment Will Fail diambil 16 Januari 2013
  55. Tadros, Sherine (6 November 2014). "Crackdown As Men Jailed Over 'Gay Wedding'". Diperoleh pada 13 November 2014. 
  56. Kinross, The Ottoman Centuries, pp. 115–16.
  57. History of the Ottoman Empire, Mohamed Farid Bey
  58. Akgündüz, Ahmed (2011). Ottoman History: Misperceptions and Truths. Rotterdam: IUR Press. p. 130. ISBN 975-7268-28-3. 
  59. Encyclopedia of Islam and the Muslim World, MacMillan Reference USA, 2004, p.316
  60. Tehmina Kazi. "The Ottoman empire's secular history undermines sharia claims". the Guardian. 
  61. "ILGA-Europe". ilga-europe.org. 
  62. "7 countries still put people to death for same-sex acts". ILGA. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  63. "Homosexuality and Islam". ReligionFacts. 2005-07-19. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  64. Fifa boss Sepp Blatter sorry for Qatar 'gay' remarks, BBC
  65. "Is Beheading Really the Punishment for Homosexuality in Saudi Arabia?". Sodomylaws.org. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  66. "Homosexuality and Religion". 
  67. LGBT rights in the United Arab Emirates
  68. "Login". timesonline.co.uk. 
  69. After Deoband, other Muslim leaders condemn homosexuality, Times of India
  70. "Cyber Mecca", The Advocate, March 14, 2000
  71. Tim Herbert, "Queer chronicles", Weekend Australian, October 7, 2006, Qld Review Edition.
  72. "Home". Imaan.org.uk. Diperoleh pada 2010-07-24. 
  73. [4][pautan putus]
  74. [5][pautan putus]
  75. "Queer India". queerindia.blogspot.com. 
  76. Throckmorton, Warren; Pattison, M. L. (June 2002). "Initial empirical and clinical findings concerning the change process for ex-gays". Professional Psychology: Research and Practice (American Psychological Association) 33 (3): 242–248. doi:10.1037/0735-7028.33.3.242. 
  77. "Just the Facts about Sexual Orientation & Youth". American Psychological Association. Diperoleh pada 2011-04-02. 
  78. "Bachmann Silent on Allegations Her Clinic Offers Gay Conversion Therapy". ABC News. Diperoleh pada June 13, 2011. 
  79. "Therapeutic Responses to Sexual Orientation". American Psychological Association. 
  80. Banerji, Robin (30 November 2012). "Gay-friendly 'mosque' opens in Paris". BBC News. 
  81. Rowson, Everett K. (October 1991). "The Effeminates of Early Medina". Journal of the American Oriental Society (American Oriental Society) 111 (4): 671–693. doi:10.2307/603399. JSTOR 603399. 
  82. Barford, Vanessa (2008-02-25). "Iran's 'diagnosed transsexuals'". BBC News. Diperoleh pada 2010-07-24. 

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  • Duran, Khalid. Homosexuality in Islam, in: Swidler, Anne (ed.) "Homosexuality and World Religions" (1993). Trinity Press International, Valley Forge, Pennsylvania. ISBN 1-56338-051-X
  • Endsjø, Dag Øistein. Sex and Religion. Teachings and Taboos in the History of World Faiths. London, Reaktion Books 2011.
  • Kilgerman, Nicole (2007). Homosexuality in Islam: A Difficult Paradox. Macalester Islam journal 2(3):52-64, Berkeley Electronic press.
  • Khaled El-Rouayheb, Before Homosexuality in the Arab–Islamic World, 1500–1800 Chicago, 2005
  • Everett K. Rowson, J.W. Wright (eds.), Homoeroticism in Classical Arabic Literature New York, 1997
  • Arno Schmitt and Jehoeda Sofer (eds.), Sexuality and Eroticism Among Males in Moslem Societies Harrington Park Press 1992
  • Arno Schmitt and Gianni de Martino, Kleine Schriften zu zwischenmännlicher Sexualität und Erotik in der muslimischen Gesellschaft, Berlin, Gustav-Müller-Str. 10 : A. Schmitt, 1985
  • Stephen O. Murray and Will Roscoe (eds.), "Islamic Homosexualities: culture, history, and literature" NYU Press New York 1997
  • Wafer, Jim (1997) "Muhammad and Male Homosexuality" in "Islamic Homosexualities: culture, history, and literature" by Stephen O. Murray and Will Roscoe (eds.), NYU Press New York
  • Wafer, Jim (1997) "The Symbolism of Male Love in Islamic Mysthical Literature" in "Islamic Homosexualities: culture, history, and literature" by Stephen O. Murray and Will Roscoe (eds.), NYU Press New York 1997

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Wikiquote-logo.svg
Wikiquote mempunyai koleksi petikan mengenai: