Kim Kyu-sik
Kim Kyu-sik 김규식 金奎植 | |
|---|---|
 | |
| Dalam jawatan Oktober 1940 – 3 Mac 1947 | |
| Gabenor | John R. Hodge |
| Didahului oleh | Kim Ku |
| Digantikan oleh | Syngman Rhee |
| Maklumat peribadi | |
| Lahir | 29 Januari 1881 Daerah Dongrae, Busan, Joseon |
| Meninggal dunia | 10 Disember 1950 (umur 69) Manpo, Korea Utara |
| Pendidikan | Kolej Roanoke |
| Agama | Presbitarianisme |
| Nama Korea | |
| Hangul | 김규식 |
| Hanja | 金奎植 |
| PDS | Gim Gyusik |
| MR | Kim Kyusik |
| Art name | |
| Hangul | 우사, 죽적 |
| Hanja | 尤史, 竹笛 |
| PDS | Usa, Jukjeok |
| MR | Usa, Chukchŏk |
| Courtesy name | |
| Hangul | 변갑 |
| PDS | Byeongap |
| MR | Pyŏn'gap |
Kim Kyu-sik (Korea: 김규식; Hanja: 金奎植, 29 Januari 1881 – 10 Disember 1950) merupakan seorang ahli politik dan akademik Korea semasa gerakan kemerdekaan Korea serta seorang pemimpin Kerajaan Sementara Republik Korea. Kim berkhidmat dalam pelbagai peranan dalam kerajaan sementara tersebut, termasuk sebagai menteri luar negeri, duta, menteri pendidikan dan akhirnya sebagai naib presiden dari tahun 1940 sehingga pembubaran kerajaan sementara itu pada 3 Mac 1947. Nama seni Kim termasuk Usa (우사), Kummun (금문), Kimsong (김성) dan Chukchok (죽적).
Biografi
[sunting | sunting sumber]Kim dilahirkan di Dongnae, yang kini merupakan sebahagian daripada Busan. Beliau menjadi seorang yatim piatu pada usia muda, dan kemudiannya mendapat pendidikan awal di bawah bimbingan mubaligh Amerika, H. G. Underwood sejak usia enam tahun dan menggunakan nama Kristian "Johann". Beliau kemudiannya melanjutkan pelajaran ke Amerika Syarikat, memperoleh ijazah sarjana muda dari Roanoke College pada tahun 1903 dan ijazah sarjana dalam kesusasteraan Inggeris dari Universiti Princeton pada tahun 1904.
Sekembalinya ke Korea pada tahun 1905, Kim aktif mengajar sebelum melarikan diri ke China pada tahun 1913 selepas Korea diilhak oleh Jepun. Pada tahun 1919, beliau dihantar ke Persidangan Keamanan Paris untuk memperjuangkan kemerdekaan Korea,[1] namun usaha tersebut tidak berhasil. Beliau kemudiannya menjadi tokoh utama dalam Kerajaan Sementara Republik Korea yang berpusat di Shanghai, berkhidmat sebagai naib presiden serta mengajar bahasa Inggeris kepada anggotanya. Pada tahun 1935, beliau turut terlibat dalam penubuhan Parti Revolusioner Kebangsaan Korea.[2]
Selepas pembebasan Korea pada tahun 1945, Kim kembali ke tanah air dan terlibat dalam usaha pembentukan negara merdeka di bawah pentadbiran tentera Amerika Syarikat di selatan dan pihak Soviet di utara. Beliau dikenali sebagai pemimpin sederhana dan menentang pemilihan berasingan di Korea Selatan yang dicadangkan oleh Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada tahun 1947. Selepas gagal mengusahakan penyatuan semula Korea, beliau bersara daripada politik.
Semasa tercetusnya Perang Korea pada tahun 1950, Kim telah diculik dan dibawa ke Korea Utara, dan dilaporkan meninggal dunia berhampiran Manpo pada 10 Disember. Sebagai pengiktirafan, beliau dianugerahkan secara anumerta Darjah Bakti untuk Pembentukan Negara oleh Republik Korea pada tahun 1988, serta Hadiah Penyatuan Semula Negara oleh Korea Utara pada tahun 1998.[3]
Catatan
[sunting | sunting sumber]- ^ Eckert, Carter J., Lee, Ki-baik, Lew, Young Ick, Robinson, Michael & Wagner, Edward W. (1990). Korea old and new. Seoul: Ilchokak.
- ^ Pratt, Keith L.; Rutt, Richard (1999), "Korean National Revolutionary Party", Korea: A Historical and Cultural Dictionary, Psychology Press, m/s. 236, ISBN 978-0-7007-0464-4, dicapai pada 2016-03-20
- ^ "National Reunification Prize Winners", Korean Central News Agency, 1998-05-07, diarkibkan daripada yang asal pada 2013-06-02, dicapai pada 2012-09-13
Bacaan tambahan
[sunting | sunting sumber]
| Antarabangsa | |
|---|---|
| Kebangsaan | |
| Lain | |
