Lema (morfologi)

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Dalam morfologi dan leksikografi, lema (lemmas jamak atau lemmata) ialah bentuk kanonik,[1] bentuk kamus, atau bentuk petikan bagi tetapan perkataan (kata kepala).[2] Dalam bahasa Inggeris, sebagai contoh, break, breaks, broke, broken dan breaking adalah bentuk leksem yang sama, dengan break sebagai lemma yang mana ia diindeks. Lexeme, dalam konteks ini, merujuk kepada set semua bentuk yang mempunyai makna yang sama, dan lema merujuk kepada bentuk tertentu yang dipilih oleh konvensyen untuk mewakili leksem. Lemma mempunyai kepentingan yang istimewa dalam bahasa yang sangat infleksi seperti Arab, Turki dan Rusia. Proses penentuan lemma bagi perkataan tertentu dipanggil lematisasi. Lemma boleh dilihat sebagai ketua bahagian utama, walaupun lemmatisasi sekurang-kurangnya sebahagiannya sewenang-wenangnya.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Zgusta, Ladislav (2006). Dolezal, Fredric F.M. (penyunting). Lexicography then and now. m/s. 202. ISBN 3484391294. A minor... problem can arise when the canonical form of the headword, i.e. the form in which it is to be cited, is to be chosen.
  2. ^ Francis, W.N.; Kučera, H (1982). Frequency Analysis of English Usage: Lexicon and Usage (dalam bahasa Inggeris). Boston: Houghton Mifflin.