Majlis Keselamatan Negara Jepun

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Majlis Keselamatan Negara
国家安全保障会議
Kokka-anzen-hoshō-kaigi
Go-shichi no kiri crest.svg
PMO cropped.jpg
Gambaran keseluruhan
Dibentuk4 Disember 2013 (2013-12-04)
Agensi terdahulu
Di bawah bidang kuasa
 Jepun
Ibu pejabat2-3-1 Nagata-chō, Chiyoda-ku, Tokyo, Jepun
Agensi induk
Kabinet Jepun
Tapak webwww.kantei.go.jp/jp/singi/anzenhosyoukaigi/index.html

Majlis Keselamatan Negara (Bahasa Jepun: 国家安全保障会議, Kokka-anzen-hoshō-kaigi) Jepun adalah badan antara agensi yang ditubuhkan untuk menyelaraskan dasar keselamatan negara Jepun. Sebuah inisiatif Perdana Menteri Shinzō Abe, Majlis ini menggantikan Majlis Keselamatan sebelumnya dan dimodelkan sempena Majlis Keselamatan Negara Amerika Syarikat.[1] Ia diketuai oleh Penasihat Keselamatan Kebangsaan negara terkini Shotaro Yachi.[2]

Sejarah[sunting | sunting sumber]

Perdana Menteri Shinzō Abe pertama kali cuba untuk menubuhkan NSC semasa dalam jawatan pada sekitar 2006-07, tetapi usaha itu terhenti pada Januari 2008 ketika beliau mengundurkan diri dari jawatan.[3][1][4] Dewan Perwakilan meluluskan rang undang-undang untuk menubuhkan Majlis pada 7 November 2013,[5] dan Dewan Kaunselor mengikutinya pada 27 November.[6]

Majlis ini mempunyai penasihat keselamatan kebangsaan sendiri kepada Perdana Menteri,[6] dan dikendalikan oleh sekitar 60 pegawai dari kementerian Luar Negeri dan Pertahanan.[7] Terdapat enam pasukan yang mengendalikan pelbagai bidang, masing-masing diketuai oleh pegawai yang setaraf dengan ketua bahagian menteri.[8] Salah satu fungsi utamanya adalah persidangan berkala dengan Perdana Menteri, Ketua Setiausaha Kabinet, dan menteri-menteri Luar dan Pertahanan.[3] Pejabat ini mempunyai talian hotline untuk rakan sejawatnya dari Amerika Syarikat dan Britain.[9]

Bersama dengan penerbitan Strategi Keselamatan Kebangsaan pertama Jepun pada Disember 2013, NSC mewakili pemusatan dasar keselamatan Jepun bersama Perdana Menteri.[3] Majlis Keselamatan yang lama telah dilanda ketidakcekapan birokrasi dan kurangnya penyelarasan.[1] Strategi Keselamatan Kebangsaan menganjurkan pembentukan NSC kerana "persekitaran keselamatan di sekitar Jepun semakin parah. ... [I]a perlu bagi seluruh Kabinet untuk mengerjakan pengukuhan hal ehwal luar negeri dan sistem keselamatan Jepun."[4]

Ahli Majlis bertemu untuk pertama kalinya pada 4 Disember 2013 untuk membincangkan Strategi Keselamatan Kebangsaan dan Zon Pengenalan Pertahanan Udara China.[9] Majlis Keselamatan Negara turut memainkan peranan dalam mengatur dasar pengekangan penularan COVID-19 di Jepun dengan melarang kemasukan rakyat luar negara ke Jepun pada 13 Mei 2020.[10]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c Alexander Martin (21 November 2013). "Japan to Form Own National Security Council". The Wall Street Journal (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 4 Februari 2014.
  2. ^ "Readout of Secretary of Defense Chuck Hagel's Meeting with Japan National Security Advisor Shotaro Yachi" (Siaran akhbar) (dalam bahasa Inggeris). Jabatan Pertahanan A.S. 17 Januari 2014. Dicapai pada 6 Februari 2014.
  3. ^ a b c J. Berkshire Miller (29 Januari 2014). "How Will Japan's New NSC Work?". The Diplomat (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 4 Februari 2014.
  4. ^ a b "Defense of Japan" (PDF) (dalam bahasa Inggeris). Kementerian Pertahanan (Jepun). 17 Disember 2013. m/s. 105. Dicapai pada 4 Februari 2014.
  5. ^ "Japan's lower house OKs bill to set up NSC" (dalam bahasa Inggeris). Xinhua News Agency. 7 Disember 2013. Dicapai pada 4 Februari 2014.
  6. ^ a b "Japanese 'NSC' scheduled to be launched next week". Yomiuri Shimbun (dalam bahasa Inggeris). Asian News Network. 28 November 2013. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 November 2013. Dicapai pada 4 Februari 2014.
  7. ^ "Japan launches U.S.-style National Security Council" (dalam bahasa Inggeris). Xinhua. 4 Disember 2013. Dicapai pada 4 Februari 2014.
  8. ^ Katsuhisa Kuramae (8 Januari 2014). "New national security bureau faces rocky start". Asahi Shimbun (dalam bahasa Inggeris). Diarkibkan daripada yang asal pada 25 Januari 2014. Dicapai pada 6 Februari 2014.
  9. ^ a b "Japan's NSC meets for first time, with ADIZ issue on agenda" (dalam bahasa Inggeris). Xinhua. 4 Disember 2013. Diarkibkan daripada yang asal pada 21 Februari 2014. Dicapai pada 4 Februari 2014.
  10. ^ "Jepun tingkatkan amaran perjalanan 13 negara". Bernama. Sinar Harian. 13 Mei 2020. Dicapai pada 3 Disember 2020.

Bacaan lanjut[sunting | sunting sumber]

  • Fukushima, Mayumi, and Richard J. Samuels. "Japan's National Security Council: filling the whole of government?." (dalam bahasa Inggeris) International Affairs 94.4 (2018): 773-790. online
  • Liff, Adam P. "Japan’s National Security Council: Policy Coordination and Political Power." (dalam bahasa Inggeris) Japanese Studies 38.2 (2018): 253-279. online