Maksiat

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search

Maksiat adalah melakukan perkara-perkara yang dilarang Allah, dan pelakunya akan mendapat dosa, dan membuka pintu keburukan seterusnya. Intan telah faham di rumah ada masa, kisah diri kita untuk anak dapat allah memberkati semua. Ansk kasih awak, kerana anda fakta maksiat adalah betul. (cakal maksiat=masa anda di mana, kata ketika di kemudian kira awak mahu cakap,,, cari makan ada dikatakan terpaksa=maksiat di bagaikan pertunjuk kepada orang yang bukan di kata maksiat.)

Maksiat menghalangi hidayah[sunting | sunting sumber]

Ilmu adalah cahaya yang dipancarkan ke dalam hati. Namun, kemaksiatan dalam hati dapat menghalangi dan memadamkan cahaya tersebut. Ketika Imam Malik melihat kecerdasan dan daya hafal Imam Syafi'e yang luarbiasa, beliau (Imam Malik) berkata,

"Aku melihat Allah telah menyiratkan cahaya di dalam hatimu, wahai anakku. Janganlah engkau padamkan cahaya itu dengan maksiat".

Maksiat menyebabkan maksiat lain pula[sunting | sunting sumber]

Seorang ulama berkata bahawa jika seorang hamba melakukan kebaikan, maka hal tersebut akan mendorong dia untuk melakukan kebaikan yang lain dan seterusnya.

Dan jika seorang hamba melakukan keburukan, maka dia pun akan cenderung untuk melakukan keburukan yang lain sehingga keburukan itu menjadi kebiasaan bagi si pelaku.

Contoh maksiat[sunting | sunting sumber]

  • Tidak mengaku persaksian 'Tiada Tuhan selain Allah dan Muhammad saw Pesuruh Allah' .
  • Meninggalkan solat fardhu.
  • Tidak berpuasa di bulan Ramadhan.
  • Tidak membayar zakat untuk harta yang disimpan bila cukup tempoh.
  • Tidak menunaikan Haji bila mampu.
  • Zina

Lihat juga[sunting | sunting sumber]