Mangan dioksida

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Mangan dioksida
Manganese(IV) oxideMn4O2
Rutile-unit-cell-3D-balls.png
Nama
Nama IUPAC
Mangan(IV) oksida
Nama lain
Pengenalpasti
1313-13-9 Yes check.svgY
ChEBI CHEBI:136511 X mark.svgN
ChemSpider 14117 Yes check.svgY
Nombor EC 215-202-6
Imej Jmol-3D Imej
PubChem 14801
Nombor RTECS OP0350000
Sifat
MnO2
Jisim molar 86.9368 g/mol
Rupa bentuk Pepejal perang kehitaman
Ketumpatan 5.026 g/cm3
Takat lebur 535 °C (995 °F; 808 K) (Terurai)
Tidak larut
+2280.0·10−6 cm3/mol[1]
Struktur
Struktur kristal Tetragonal, tP6, No. 136
Kumpulan ruang P42/mnm
Pemalar kekisi
a = 0.44008 nm, b = 0.44008 nm, c = 0.28745 nm
2
Termokimia
Muatan haba tentu, C 54.1 J·mol−1·K−1
Entropi molar
piawai
So298
53.1 J·mol−1·K−1
Entalpi piawai
pembentukan
ΔfHo298
−520.0 kJ·mol−1
Bahaya
MSDS ICSC 0175
Pengelasan EU Berbahaya (Xn)
Pengoksida (O)
Frasa R Templat:R20/22
Frasa S Templat:S2, Templat:S25
NFPA 704
Takat kilat 535 °C (995 °F; 808 K)
Sebatian berkaitan
Anion lain Mangan disulfida
Kation lain Teknetium dioksida
Renium dioksida
Oksida mangan berkaitan Mangan(II) oksida
Mangan(II,III) oksida
Mangan(III) oksida
Mangan heptoksida
Kecuali jika dinyatakan sebaliknya, data diberikan untuk bahan-bahan dalam keadaan piawainya (pada 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 Yes check.svgY pengesahan (apa yang perluYes check.svgY/X mark.svgN?)
Rujukan kotak info

Mangan dioksida atau mangan(IV) oksida merupakan sebuah sebatian mangan dengan formula MnO2. Sebatian ini boleh ditemui dalam galian pirolusit yang merupakan salah satu daripada bijih utama mangan. Kegunaan utama sebatian ini adalah dalam bateri jenis sel kering seperti bateri alkali dan bateri zink-karbon.[4] Sebatian ini juga digunakan sebagai pelopor terhadap sebatian-sebatian lain seperti kalium permanganat, KMnO4 serta digunakan dalam pigmen.

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Rumble, p. 4.71
  2. ^ Haines, J.; Léger, J.M.; Hoyau, S. (1995). "Second-order rutile-type to CaCl2-type phase transition in β-MnO2 at high pressure". Journal of Physics and Chemistry of Solids. 56 (7): 965–973. doi:10.1016/0022-3697(95)00037-2. 
  3. ^ Rumble, p. 5.25
  4. ^ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1984). Chemistry of the Elements. Oxford: Pergamon Press. m/s. 1218–1220. ISBN 978-0-08-022057-4. 

Pautan luar[sunting | sunting sumber]