Minigan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian
Mesingan, Kadar tinggi, Kaliber 7.62-mm, M134
DAM134DT.png
Sebuah minigan Dillon Aero M134D pada tahun 2017
JenisMesingan sederhana berputar
Tempat asalAmerika Syarikat
Sejarah perkhidmatan
Dalam perkhidmatan1963–kini
Digunakan olehLihat Pengguna di bawah
Perang
Sejarah pengeluaran
PerekaGeneral Electric
Direka1960
Pengeluar
Dihasilkan1962–kini
AnekaLihat Rekabentuk dan versi di bawah
Spesifikasi
Berat85 lb (39 kg), mod berat ringan 41 lb (19 kg).
Panjang801.6 mm (31.56 in)
Panjang laras558.8 mm (22.00 in)

Kartrij7.62×51mm NATO
Kaliber7.62 mm (0.308 in)
Laras6
Aksibreech putar dipacu elektrik
Kadar tembakanVariable, 2,000–6,000 rpm
Halaju muncung2,800 ft/s (850 m/s)
Jarak tembakan maksimum3,280 ka (1,000 m; 1,090 yd)
Sistem suapanRantai pautan M13 atau suapan tanpa rantai; Bergantung pada pemasangan [500-5,000-butir pada setiap rantai]
PenglihatanBergantung pada pemasangan; tiada pajera kekal

Minigan M134 adalah sebuah mesingan enam laras berputar 7.62×51mm NATO dari Amerika Syarikat yang memiliki kadar tembakan yang tinggi (2,000 hingga 6,000 butir per minit).[2] Ia mempunyai pemasangan laras berputar seperti gaya Gatling dengan sumber kuasa luar, biasanya sebuah motor elektrik. "Mini" dalam namanya merujuk pada perbandingan saiz dalam rekabentuk kaliber yang lebih besar yang mana menggunakan satu rekabentuk laras putar, seperti M61 Vulcan 20 mm buatan General Electric, dan "gan" kerana mengguna amunasi raifal berbanding kelongsong meriam auto.

"Minigan" merujuk pada spesifik model senjata yang asalnya dikeluarkan oleh General Electric, tetapi istilah "minigan" menjadi popular bagi merujuk senjata berputar berkaliber raifal atau sumber kuasa luar. Istilah ini kadang kala juga digunakan untuk merujuk pada senjata yang mempunyai kadar tembakan dan konfigurasi yang sama, tidak tertakluk pada jenis sumber kuasa atau saiz kaliber.

Minigan digunakan dalam beberapa cabang angkatan tentera A.S.. Versi-versi dengan designasi seperti M134 dan XM196 digunakan oleh Tentera Darat Amerika Syarikat, GAU-2/A dan GAU-17/A pula digunakan oleh Tentera Udara Amerika Syarikat dan Tentera Laut Amerika Syarikat.

Pengguna[sunting | sunting sumber]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "M134 Minigun fun in Afghanistan". 30 March 2014. Diarkibkan daripada yang asal pada 4 November 2015. Dicapai pada 28 May 2017 – melalui YouTube.
  2. ^ "Dillon Aero M134D Minigun Weapon System" (Press Video). Shooting Resources. Diarkibkan daripada yang asal pada November 13, 2021.
  3. ^ "RAL 7013 - Bell OH-58B Kiowa". doppeladler.com (dalam bahasa Jerman). Diarkibkan daripada yang asal pada 23 September 2015. Dicapai pada 30 September 2015.
  4. ^ Kammonen, Teemu (3 August 2012). "Puolustusvoimien uusi ase: M134D "Minigun"". Uusi Suomi (dalam bahasa Finland). Diarkibkan daripada yang asal pada 10 January 2015. Dicapai pada 30 September 2015.
  5. ^ "Armament of the Georgian Army". geo-army.ge. Diarkibkan daripada yang asal pada 9 March 2012. Dicapai pada 30 September 2015.
  6. ^ "Der kleine Giftzwerg kann auch anders". Luftwaffe (German Air Force) (dalam bahasa Jerman). 11 April 2018. Diarkibkan daripada yang asal pada 1 August 2018. Dicapai pada 1 August 2018.
  7. ^ "En Enero el Ejercito Mexicano recibira 400 full Kits M-134 minigun para Hummvees y Cheyenne" (dalam bahasa Sepanyol). Todopormexico.foroactivo.com.mx. Disember 21, 2010. Diarkibkan daripada yang asal pada Ogos 16, 2011. Dicapai pada Januari 20, 2012.
  8. ^ "Perú inspecciona las ametralladoras M-134D adquiridas a Dillon Aero". Infodefensa.com (dalam bahasa Sepanyol). 25 April 2014. Diarkibkan daripada yang asal pada 1 October 2015. Dicapai pada 30 September 2015.
  9. ^ "Miniguny w końcu kupione". Altair Agencja Lotnicza (dalam bahasa Poland). 11 January 2013. Diarkibkan daripada yang asal pada 4 March 2016. Dicapai pada 30 September 2015.

Sumber[sunting | sunting sumber]

  • Ballad, Jack S. Development and Employment of Fixed-Wing Gunships, 1962–1972. Washington, D.C.: Office of Air Force History, United States Air Force, 1982.
  • Davis, Larry. Gunships: A Pictorial History of Spooky. TX: Squadron/Signal Publications, 1982. ISBN 0-89747-123-7.
  • Gervasi, Tom. Arsenal of Democracy III: America's War Machine, the Pursuit of Global Dominance. New York: Grove Press, Inc, 1984. ISBN 0-394-54102-2.
  • Gunston, Bill. The Illustrated Encyclopedia of Aircraft Armament. New York: Orion Books, 1988. ISBN 0-517-56607-9.
  • Jane's Weapon Systems, 1986–1987. Ronald T Pretty, Ed. London: Jane's Publishing Company, Ltd, 1986. ISBN 0-7106-0832-2.
  • United States. Headquarters, Department of the Army. FM 1–40 Attack Helicopter Gunnery. Washington, D.C.: Headquarters, Department of the Army, 1969.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]