Nicaragua

Republik Nicaragua República de Nicaragua
Bendera Jata negara
Lagu kebangsaan: Salve a ti, Nicaragua “Salam kepadamu, Nicaragua”
Kedudukan Nicaragua di Amerika Tengah
Ibu negara dan bandar terbesar}	Managua 12°08′U 86°15′B
Bahasa rasmi	Bahasa Sepanyol
Bahasa serantau teriktiraf	Inggeris Kreol, Miskitu, Mayagna, Ulwa, Garífuna dan Rama di Pantai Caribbean
Pemerintah	Republik kesatuan di bawah sistem presiden bersama
• Presiden bersama	Daniel Ortega dan Rosario Murillo
Badan perundangan	Perhimpunan Kebangsaan
Kemerdekaan
• Diisytiharkan daripada Sepanyol	15 September 1821
• Menjadi republik berdaulat	30 April 1838
Keluasan
• Jumlah	130,374 km2 (50,338 bt2)
Populasi
• Perkiraan 2025	7008000
• Kepadatan	58.2/km2 (150.7/sq mi)
KDNK (nominal)	2025
• Jumlah	AS$22.24 bilion
• Per kapita	AS$3,173.3
HDI (2023)	0.706 tinggi (ke-123)
Mata wang	Córdoba (NIO)
Zon waktu	UTC−6 (CST)
Format tarikh	hh/bb/tttt
Kod panggilan	+505
Kod ISO 3166	NI
DPT internet	.ni

Nicaragua (Jawi: نيكاراݢوا), secara rasmi Republik Nicaragua (Sepanyol: República de Nicaragua), ialah sebuah negara di Amerika Tengah yang bersempadan dengan Honduras di utara dan Costa Rica di selatan. Negara ini menghadap Laut Caribbean di timur dan Lautan Pasifik di barat. Dengan keluasan permukaan 130,374 km², Nicaragua merupakan negara terbesar di Amerika Tengah. Penduduknya dianggarkan berjumlah 7.008 juta orang pada 2025, manakala Managua ialah ibu negara dan bandar terbesarnya.

Bentang alam Nicaragua dibentuk oleh dataran rendah Pasifik yang bergunung berapi, tanah tinggi tengah dan dataran rendah Caribbean yang lebih luas serta lembap. Dua tasik air tawar utamanya ialah Tasik Cocibolca dan Tasik Xolotlán. Kedudukan negara ini pada sempadan Plat Cocos dan Plat Caribbean menyebabkan aktiviti gunung berapi dan gempa bumi yang tinggi. Iklimnya tropika, tetapi jumlah hujan dan suhu berbeza dengan ketara mengikut ketinggian dan jarak dari pantai Caribbean.

Wilayah Nicaragua didiami masyarakat peribumi yang beraneka sebelum penaklukan Sepanyol pada abad ke-16. Setelah mengisytiharkan kemerdekaan daripada Sepanyol pada 1821, wilayah ini menjadi sebahagian daripada Empayar Mexico Pertama dan kemudian Republik Persekutuan Amerika Tengah. Nicaragua mengisytiharkan dirinya sebagai negara bebas, berdaulat dan merdeka pada 30 April 1838. Sejarah moden negara ini merangkumi campur tangan Amerika Syarikat, pemerintahan autoritarian keluarga Somoza, Revolusi Sandinista pada 1979, Perang Contra pada 1980-an dan peralihan kuasa melalui pilihan raya pada 1990.

Sejak kembali memegang jawatan presiden pada 2007, Daniel Ortega dan parti pemerintah, Barisan Pembebasan Kebangsaan Sandinista (FSLN), telah mengukuhkan kawalan terhadap institusi negara. Pindaan perlembagaan yang berkuat kuasa pada Februari 2025 mewujudkan jawatan presiden bersama yang disandang oleh Ortega dan isterinya, Rosario Murillo, serta memberikan institusi presiden kuasa untuk mengarahkan kerajaan dan menyelaraskan organ negara yang lain. Pada Julai 2026, Ortega mengumumkan bahawa pihak pembangkang tidak lagi akan dibenarkan mencabar kerajaan melalui pilihan raya. Setakat 27 Julai 2026, pindaan undang-undang bagi melaksanakan pengumuman tersebut masih dalam proses penyediaan.

Ekonomi Nicaragua terdiri daripada sektor perkhidmatan, perkilangan, pertanian, perlombongan dan kiriman wang dari luar negara. Bank Dunia mencatatkan KDNK nominal sebanyak AS$22.24 bilion dan KDNK per kapita sebanyak AS$3,173.3 pada 2025. Warisan budaya negara ini mencerminkan pertemuan tradisi peribumi, Sepanyol, Afrika dan Caribbean. Nicaragua mempunyai dua Tapak Warisan Dunia UNESCO, iaitu Runtuhan León Viejo dan Katedral León.

Etimologi

Asal usul nama Nicaragua tidak dapat dipastikan dan beberapa penjelasan telah dikemukakan. Penjelasan popular mengaitkannya dengan nama Nicarao, yang digunakan bagi seorang pemimpin atau masyarakat berbahasa Nahuatl di kawasan barat daya negara itu, dan perkataan Sepanyol agua, yang bermaksud “air”. Walau bagaimanapun, pembentukan sedemikian tidak diterima secara sebulat suara oleh ahli sejarah dan ahli bahasa.

Cadangan lain menghubungkan nama tersebut dengan ungkapan Nahuatl seperti ni-can-atl-hua, nic-atl-nahuac atau nican-nahuan, yang telah ditafsirkan dengan pelbagai cara sebagai merujuk kepada tempat, air atau masyarakat Nahua. Oleh sebab bentuk awal nama itu dicatatkan oleh orang Sepanyol melalui bahasa lisan, etimologi tepatnya masih diperdebatkan.

Sejarah

Rencana utama: Sejarah Nicaragua

Masyarakat prapenjajahan dan penaklukan Sepanyol

Sebelum kedatangan orang Eropah, kawasan Nicaragua menjadi tempat pertemuan masyarakat dari lingkungan budaya Mesoamerika dan kawasan Caribbean. Masyarakat Chorotega dan kelompok berbahasa Nahuatl, termasuk Nicarao, tertumpu di dataran dan lembangan tasik di sebelah Pasifik. Di bahagian tengah dan Caribbean pula terdapat masyarakat seperti Miskito, Mayangna, Rama dan kelompok Matagalpa. Mereka mengamalkan pertanian, perikanan dan perdagangan serantau serta mempunyai organisasi politik dan bahasa yang berbeza-beza.

Ekspedisi Sepanyol yang diketuai Gil González Dávila memasuki kawasan barat Nicaragua pada 1522. Francisco Hernández de Córdoba kemudian mengasaskan Granada dan León pada 1524. Penaklukan itu disertai peperangan, buruh paksa, perhambaan dan wabak penyakit yang mengurangkan penduduk peribumi dengan mendadak. Nicaragua akhirnya ditadbir sebagai sebahagian daripada Kapten Jeneral Guatemala dalam Empayar Sepanyol.

Kawalan Sepanyol paling kukuh di kawasan Pasifik. Pantai Caribbean kekal kurang dikuasai dan membentuk hubungan politik serta perdagangan dengan pihak British. Kerajaan Miskito dan penempatan di Pantai Mosquito memperoleh perlindungan atau sokongan British pada beberapa tempoh, sehingga menghasilkan perkembangan sejarah, bahasa dan budaya yang berbeza daripada kawasan barat Nicaragua.

Kemerdekaan dan pembentukan republik

William Walker, petualang Amerika Syarikat yang menguasai Nicaragua pada 1850-an.

Pada 15 September 1821, wilayah Nicaragua bersama-sama wilayah lain dalam Kapten Jeneral Guatemala mengisytiharkan kemerdekaan daripada Sepanyol melalui Akta Kemerdekaan Amerika Tengah. Wilayah tersebut menyertai Empayar Mexico Pertama pada 1822, tetapi menjadi sebahagian daripada Provinsi Bersatu Amerika Tengah, yang kemudiannya dinamakan Republik Persekutuan Amerika Tengah, selepas keruntuhan empayar itu pada 1823.

Persaingan antara golongan liberal yang berpusat di León dengan golongan konservatif di Granada menghalang pembentukan kerajaan yang stabil. Pada 30 April 1838, sebuah perhimpunan perlembagaan mengisytiharkan Nicaragua sebagai negara bebas, berdaulat dan merdeka daripada persekutuan Amerika Tengah.

Pertikaian antara León dengan Granada berlanjutan selepas kemerdekaan. Pada 1855, puak liberal menjemput petualang Amerika Syarikat William Walker untuk membantu mereka dalam perang saudara. Walker menguasai kerajaan dan mengisytiharkan dirinya sebagai presiden pada 1856. Beliau memperkenalkan semula perhambaan dan berusaha memperluas kuasanya, tetapi dikalahkan oleh gabungan tentera negara-negara Amerika Tengah pada 1857.

Managua dipilih sebagai ibu negara tetap pada 1852 sebagai suatu kompromi antara León dengan Granada. Menjelang akhir abad ke-19, pengeluaran dan eksport kopi meningkatkan hasil negara tetapi turut menggalakkan pemusatan tanah dan pengembangan ladang besar.

Campur tangan Amerika Syarikat dan pemerintahan Somoza

Augusto César Sandino, pemimpin penentangan terhadap campur tangan Amerika Syarikat.

Amerika Syarikat campur tangan berulang kali dalam politik Nicaragua pada awal abad ke-20, sebahagiannya untuk melindungi kepentingan ekonomi dan strategiknya serta menghalang kuasa lain daripada memperoleh hak membina terusan rentas Nicaragua. Tentera Marin Amerika Syarikat ditempatkan di negara itu bagi sebahagian besar tempoh 1912 hingga 1933, meskipun penempatannya terhenti seketika antara 1925 dengan 1926.

Augusto César Sandino mengetuai tentangan bersenjata terhadap campur tangan Amerika Syarikat dari 1927. Selepas tentera Amerika berundur pada 1933, Sandino mencapai persetujuan damai dengan kerajaan, tetapi dibunuh pada Februari 1934 oleh anggota Pengawal Kebangsaan atas arahan Anastasio Somoza García.

Somoza García menguasai Pengawal Kebangsaan dan menjadi presiden pada 1 Januari 1937. Pemerintahannya menggabungkan kawalan ketenteraan, penaungan politik dan pengumpulan harta oleh keluarganya. Selepas beliau ditembak mati pada September 1956, kuasa kekal dalam lingkungan keluarganya. Anaknya, Luis Somoza Debayle, menjadi presiden dari 1956 hingga 1963, manakala seorang lagi anaknya, Anastasio Somoza Debayle, menguasai Pengawal Kebangsaan dan kemudian memegang jawatan presiden.

Gempa bumi Managua pada 23 Disember 1972 memusnahkan sebahagian besar ibu negara dan menyebabkan ribuan kematian. Pengurusan bantuan serta pembinaan semula yang dikaitkan dengan rasuah dan kepentingan keluarga Somoza meningkatkan tentangan terhadap kerajaan. Pembunuhan penerbit akhbar dan tokoh pembangkang Pedro Joaquín Chamorro Cardenal pada Januari 1978 mencetuskan mogok, demonstrasi dan sokongan yang lebih luas terhadap FSLN.

Revolusi Sandinista dan Perang Contra

FSLN, yang ditubuhkan pada 1961 dan mengambil namanya daripada Sandino, melancarkan pemberontakan bersenjata terhadap pemerintahan Somoza. Pada 19 Julai 1979, pasukan Sandinista memasuki Managua selepas Anastasio Somoza Debayle meninggalkan negara itu. Pemerintahan keluarganya selama lebih empat dekad pun berakhir.

Kerajaan revolusioner membubarkan Pengawal Kebangsaan, menasionalisasikan sebahagian harta keluarga Somoza serta melaksanakan pembaharuan tanah, kesihatan dan pendidikan. Kempen celik huruf kebangsaan 1980 mengerahkan lebih 60,000 sukarelawan ke kawasan luar bandar. Arkib kempen tersebut dimasukkan ke dalam Daftar Antarabangsa Ingatan Dunia UNESCO pada 2007.

Dasar Sandinista turut melibatkan pembatasan kebebasan politik dan media, perkhidmatan ketenteraan wajib serta hubungan rapat dengan Cuba dan Kesatuan Soviet. Kumpulan bersenjata yang dikenali sebagai Contra menentang kerajaan dengan sokongan kewangan, latihan dan persenjataan daripada Amerika Syarikat. Pertempuran tersebut mengorbankan puluhan ribu orang, merosakkan prasarana dan membebankan ekonomi Nicaragua.

Pada 1984, Ortega memenangi pilihan raya presiden yang diboikot oleh sebahagian pembangkang. Pada 27 Jun 1986, Mahkamah Keadilan Antarabangsa memutuskan bahawa Amerika Syarikat telah melanggar undang-undang antarabangsa dengan campur tangan dalam hal ehwal Nicaragua, menggunakan kekerasan, mencabul kedaulatan negara itu dan mengganggu perdagangan maritim secara aman.

Perjanjian keamanan serantau pada akhir 1980-an membuka jalan kepada pelucutan senjata dan pilihan raya. Dalam pilihan raya Februari 1990, calon gabungan pembangkang Violeta Barrios de Chamorro mengalahkan Ortega. Peralihan kuasa pada April 1990 menamatkan pemerintahan revolusioner FSLN dan perang bersenjata berskala besar.

Peralihan politik dan pemerintahan Ortega

Kerajaan Chamorro mengurangkan saiz angkatan tentera, menyelia penyahgerakan Contra dan melaksanakan pembaharuan ekonomi berorientasikan pasaran. Beliau digantikan oleh Arnoldo Alemán pada 1997 dan Enrique Bolaños pada 2002. Tempoh ini menyaksikan pemulihan ekonomi secara beransur-ansur, tetapi juga pertikaian tentang rasuah, kemiskinan dan pembahagian kuasa antara parti utama.

Ortega kembali memenangi jawatan presiden dalam pilihan raya 2006 dan mula memegang jawatan pada Januari 2007. Selepas itu, keputusan mahkamah dan pindaan perlembagaan menghapuskan had penggal presiden. FSLN memperluas kawalannya terhadap badan pilihan raya, kehakiman, perkhidmatan awam, kerajaan tempatan dan media.

Pada April 2018, bantahan terhadap pembaharuan keselamatan sosial berkembang menjadi gerakan menentang kerajaan. Pasukan keselamatan dan kumpulan bersenjata yang menyokong kerajaan menggunakan kekerasan terhadap penunjuk perasaan. Lebih 300 orang dilaporkan terbunuh, manakala ribuan rakyat Nicaragua meninggalkan negara itu.

Menjelang pilihan raya umum November 2021, beberapa bakal calon presiden, aktivis, wartawan dan pemimpin perniagaan ditahan atau dihalang daripada bertanding. Pertubuhan Negara-negara Amerika menyatakan bahawa pilihan raya tersebut tidak mempunyai legitimasi demokratik.

Perlembagaan yang dipinda pada 2025 menetapkan bahawa institusi presiden terdiri daripada seorang presiden bersama lelaki dan seorang presiden bersama wanita. Penggal jawatan dilanjutkan kepada enam tahun dan institusi presiden diberi kuasa untuk mengarahkan kerajaan serta menyelaraskan badan perundangan, kehakiman, pilihan raya dan pengawasan negara. Ortega dan Murillo menjadi penyandang pertama di bawah susunan baharu itu.

Pada 19 Julai 2026, Ortega mengumumkan bahawa tiada lagi pilihan raya akan diadakan untuk membolehkan parti yang dituduhnya mewakili kepentingan asing mengambil alih kerajaan. Suruhanjaya Perlembagaan Perhimpunan Kebangsaan dan Majlis Pilihan Raya Tertinggi kemudian memulakan penyediaan pindaan perlembagaan dan undang-undang. Setakat 27 Julai 2026, pengumuman tersebut belum diterjemahkan kepada teks undang-undang muktamad yang diterbitkan.

Geografi

Rencana utama: Geografi Nicaragua

Gunung Berapi Concepción di Pulau Ometepe, Tasik Nicaragua.

Nicaragua mempunyai keluasan permukaan 130,374 km². Sempadan daratnya dengan Honduras di utara berukuran kira-kira 940 km, manakala sempadannya dengan Costa Rica terletak di sepanjang bahagian selatan negara. Pantai Pasifiknya lebih pendek dan padat penduduk berbanding pantai Caribbean, yang mempunyai lagun, delta sungai, tanah lembap dan pulau pesisir.

Bentuk muka bumi dan geologi

Tasik Nicaragua, tasik air tawar terbesar di Amerika Tengah.

Bentuk muka bumi Nicaragua lazimnya dibahagikan kepada tiga kawasan utama:

• Dataran rendah Pasifik, yang mengandungi lembangan Tasik Managua dan Tasik Nicaragua, tanah pertanian yang subur, bandar-bandar utama serta rantaian gunung berapi;
• Tanah tinggi tengah, yang terdiri daripada banjaran, dataran tinggi dan lembah dengan iklim lebih sejuk;
• Dataran rendah Caribbean, kawasan yang luas, jarang penduduk dan menerima hujan lebih tinggi serta mempunyai jaringan sungai yang panjang.

Tasik Nicaragua merupakan tasik air tawar terbesar di Amerika Tengah. Tasik itu bersambung dengan Laut Caribbean melalui Sungai San Juan, yang membentuk sebahagian sempadan dengan Costa Rica. Pulau Ometepe di dalam tasik tersebut dibentuk oleh gunung berapi Concepción dan Maderas.

Puncak tertinggi Nicaragua ialah Mogotón di sempadan Honduras, dengan ketinggian kira-kira 2,106 meter.

Di luar pesisir Pasifik, Plat Cocos menunjam ke bawah Plat Caribbean. Proses ini membentuk jalur gunung berapi yang selari dengan pantai dan menjadi punca utama gempa bumi besar di negara itu. Gunung berapi yang terkenal termasuk San Cristóbal, Momotombo, Masaya, Concepción dan Maderas.

Iklim

Nicaragua mempunyai iklim tropika yang dipengaruhi angin pasat Caribbean, bentuk muka bumi dan ketinggian. Menurut Institut Kajian Wilayah Nicaragua, purata suhu tahunan negara ialah sekitar 25.4 °C. Jumlah hujan tahunan berubah daripada kurang 800 mm di kawasan paling kering hingga melebihi 5,000 mm di bahagian paling lembap di pantai Caribbean.

Bahagian Pasifik dan kebanyakan kawasan tengah mempunyai musim hujan yang lazimnya berlangsung dari Mei hingga Oktober dan musim kering dari November hingga April. Pantai Caribbean menerima hujan sepanjang tahun, dengan jumlah tertinggi lazimnya pada Julai dan Ogos.

Nicaragua terdedah kepada siklon tropika, banjir, kemarau, tanah runtuh, gempa bumi dan letusan gunung berapi. Hurikan Mitch pada 1998 menyebabkan kemusnahan besar, termasuk tanah runtuh maut di sekitar Gunung Berapi Casita. Perubahan iklim dijangka meningkatkan tekanan terhadap bekalan air, pertanian, kawasan pesisir dan prasarana yang terdedah.

Alam sekitar

Ekosistem Nicaragua merangkumi hutan hujan Caribbean, hutan kering Pasifik, hutan awan tanah tinggi, bakau, tanah lembap, terumbu karang serta ekosistem tasik dan sungai. Kawasan hutan meliputi kira-kira 25.8% daripada keluasan daratan pada 2023 menurut Bank Dunia.

Rizab Biosfera Bosawás di utara merupakan salah satu kawasan hutan tropika terbesar di Amerika Tengah. Kawasan perlindungan lain termasuk Rizab Biosfera Río San Juan, Taman Negara Gunung Berapi Masaya dan rizab di sekitar pulau serta lagun Caribbean.

Pangkalan Data Dunia mengenai Kawasan Perlindungan merekodkan 84 kawasan perlindungan di Nicaragua pada Julai 2026. Kawasan ini meliputi kira-kira 21.21% daratan dan perairan pedalaman negara, manakala kawasan perlindungan marin meliputi sekitar 3.63% ruang marinnya. Ancaman alam sekitar termasuk penebangan hutan, pengembangan pertanian dan penternakan, kebakaran hutan, perlombongan, pencemaran air serta perdagangan hidupan liar.

Politik dan pemerintahan

Rencana utama: Politik Nicaragua

Bangunan Perhimpunan Kebangsaan Nicaragua di Managua.

Sistem perlembagaan

Nicaragua ialah sebuah negara kesatuan yang ditadbir menurut Perlembagaan 1987 sebagaimana dipinda beberapa kali, termasuk pindaan besar yang berkuat kuasa pada 19 Februari 2025. Perlembagaan semasa mentakrifkan Nicaragua sebagai sebuah “negara revolusioner, bebas, berdaulat dan merdeka” serta menyatakan bahawa kuasa negara dilaksanakan melalui institusi presiden, yang mengarahkan kerajaan dan menyelaraskan organ perundangan, kehakiman, pilihan raya dan pengawasan.

Institusi presiden terdiri daripada seorang presiden bersama lelaki dan seorang presiden bersama wanita. Kedua-duanya dipilih sebagai satu pasangan melalui undi langsung dan memegang jawatan selama enam tahun. Daniel Ortega dan Rosario Murillo merupakan presiden bersama semasa.

Kuasa perundangan dilaksanakan oleh Perhimpunan Kebangsaan yang mempunyai satu dewan. Ahli-ahlinya dipilih melalui perwakilan berkadar bagi penggal enam tahun. Perlembagaan memberikan badan itu kuasa menggubal undang-undang, meluluskan belanjawan dan meratifikasi perjanjian, tetapi institusi presiden mempunyai peranan penyelaras terhadap organ negara.

Sistem kehakiman diketuai oleh Mahkamah Agung. Pentadbiran pilihan raya dilaksanakan oleh Majlis Pilihan Raya Tertinggi. Pindaan 2025 menetapkan bahawa presiden dan naib presiden badan pilihan raya dicadangkan oleh institusi presiden dan disahkan oleh Perhimpunan Kebangsaan.

Perlembagaan mengisytiharkan negara sebagai sekular serta menjamin kebebasan beribadat, beragama dan mengamalkan kepercayaan, tertakluk pada pemisahan antara negara dengan institusi agama.

Pilihan raya, hak politik dan krisis semasa

Walaupun perlembagaan masih menyebut pilihan raya langsung, kebebasan politik telah merosot dengan ketara sejak 2018. Penahanan pemimpin pembangkang, penutupan pertubuhan bukan kerajaan, pembatalan status undang-undang universiti dan organisasi agama, sekatan terhadap media serta pelucutan kewarganegaraan pengkritik kerajaan telah didokumenkan oleh badan hak asasi antarabangsa.

Pertubuhan Negara-negara Amerika menyatakan bahawa pilihan raya 7 November 2021 tidak mempunyai legitimasi demokratik kerana calon pembangkang ditahan atau disekat, kebebasan awam dibataskan dan syarat persaingan pilihan raya yang bebas tidak wujud.

Pindaan perlembagaan 2025 seterusnya memusatkan kuasa pada institusi presiden bersama. Pada Julai 2026, Ortega mengumumkan rancangan untuk menghalang pihak yang dikategorikan kerajaan sebagai “perancang rampasan kuasa” atau “pengkhianat” daripada menyertai pilihan raya. Suruhanjaya Perlembagaan Perhimpunan Kebangsaan dan Majlis Pilihan Raya Tertinggi mula menyediakan kerangka undang-undang, tetapi bentuk muktamad serta skop undang-undang itu belum diterbitkan setakat 27 Julai 2026.

Pembahagian pentadbiran

Pembahagian pentadbiran peringkat pertama Nicaragua.

Wilayah Nicaragua dibahagikan kepada 15 jabatan, dua wilayah autonomi di Pantai Caribbean dan 153 kawasan perbandaran. Kawasan perbandaran merupakan unit asas pembahagian politik dan pentadbiran negara.

Dua wilayah autonomi ditubuhkan bagi mengiktiraf hak pemerintahan sendiri masyarakat peribumi dan masyarakat berketurunan Afrika di Pantai Caribbean. Wilayah tersebut mempunyai majlis dan kerajaan wilayah, manakala bahasa komuniti setempat mempunyai penggunaan rasmi menurut undang-undang autonomi.

Pembahagian pentadbiran peringkat pertama Nicaragua

Unit pentadbiran	Status	Pusat pentadbiran	Bilangan kawasan perbandaran	Catatan
Boaco	Jabatan	Boaco	6	Kawasan pergunungan dan penternakan di bahagian tengah
Carazo	Jabatan	Jinotepe	8	Terletak di tanah tinggi berhampiran pantai Pasifik
Chinandega	Jabatan	Chinandega	13	Bersempadan dengan Honduras dan Teluk Fonseca
Chontales	Jabatan	Juigalpa	10	Terletak di timur Tasik Nicaragua
Estelí	Jabatan	Estelí	6	Pusat pengeluaran tembakau dan pertanian tanah tinggi
Granada	Jabatan	Granada	4	Terletak di pantai barat laut Tasik Nicaragua
Jinotega	Jabatan	Jinotega	8	Jabatan bergunung dan pusat pengeluaran kopi
León	Jabatan	León	10	Mengandungi kawasan gunung berapi dan pantai Pasifik
Madriz	Jabatan	Somoto	9	Bersempadan dengan Honduras
Managua	Jabatan	Managua	9	Mengandungi ibu negara dan kawasan metropolitan terbesar
Masaya	Jabatan	Masaya	9	Jabatan terkecil dari segi keluasan
Matagalpa	Jabatan	Matagalpa	13	Kawasan pertanian dan pengeluaran kopi
Nueva Segovia	Jabatan	Ocotal	12	Terletak di pergunungan utara
Río San Juan	Jabatan	San Carlos	6	Merangkumi bahagian selatan Tasik Nicaragua dan lembangan Sungai San Juan
Rivas	Jabatan	Rivas	10	Terletak di antara Tasik Nicaragua dengan Lautan Pasifik
Wilayah Autonomi Pantai Caribbean Utara	Wilayah autonomi	Bilwi (Puerto Cabezas)	8	Mempunyai majlis dan kerajaan wilayah autonomi
Wilayah Autonomi Pantai Caribbean Selatan	Wilayah autonomi	Bluefields	12	Mempunyai majlis dan kerajaan wilayah autonomi

Ekonomi

Rencana utama: Ekonomi Nicaragua

Pekerja di sebuah ladang kopi di Nicaragua selepas penuaian.

Ekonomi Nicaragua mempunyai asas yang pelbagai tetapi masih bergantung pada pertanian, barangan eksport, industri pemprosesan, pelaburan asing dan kiriman wang. Bank Dunia merekodkan KDNK nominal sebanyak AS$22.24 bilion pada 2025, bersamaan AS$3,173.3 bagi setiap penduduk. Pertumbuhan KDNK pada tahun itu ialah 4.9%.

Dalam profil statistik Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, pertanian menyumbang kira-kira 17.2% nilai ditambah kasar, industri 30.7% dan perkhidmatan 52.1%, berdasarkan data asas 2023. Pertanian pula menggaji lebih daripada satu perempat tenaga kerja.

Tanaman eksport utama termasuk kopi, tebu, kacang tanah dan tembakau. Penternakan lembu serta pengeluaran daging dan hasil tenusu penting di kawasan tengah. Perlombongan emas berkembang sebagai sumber eksport utama. Industri di zon perdagangan bebas menghasilkan antaranya abah-abah pendawaian kenderaan, tekstil, pakaian, cerut serta produk makanan.

Bank Pusat Nicaragua melaporkan bahawa nilai eksport barangan meningkat dengan ketara pada 2025. Emas, kopi dan daging lembu merupakan antara keluaran eksport utama, sementara kilang zon bebas mengeksport abah-abah pendawaian, tembakau serta hasil pertanian yang diproses. Amerika Syarikat, Kanada, El Salvador, Mexico dan Belgium merupakan antara pasaran eksport utama.

Kiriman wang daripada rakyat Nicaragua di luar negara menjadi sumber pendapatan isi rumah dan pertukaran asing yang semakin penting. Pertumbuhan kiriman wang, eksport dan pelaburan menyokong penggunaan serta imbangan pembayaran, tetapi pergantungan yang tinggi terhadap aliran luar turut menjadikan ekonomi sensitif terhadap perubahan dasar migrasi dan keadaan ekonomi negara penerima.

IMF menilai bahawa ekonomi Nicaragua kekal berdaya tahan pada 2024 dan 2025, disokong kiriman wang, eksport, kedudukan fiskal serta rizab antarabangsa. Namun, institusi itu turut mengenal pasti risiko daripada sekatan antarabangsa, penghijrahan tenaga kerja, ketidakpastian dasar, perubahan iklim dan kelemahan tadbir urus.

Kemiskinan lebih tinggi di kawasan luar bandar, Pantai Caribbean dan dalam kalangan masyarakat peribumi. Ketidaksamaan pemilikan tanah, akses tidak sekata kepada perkhidmatan awam dan pekerjaan tidak formal kekal sebagai cabaran pembangunan jangka panjang.

Demografi

Rencana utama: Demografi Nicaragua

Penduduk dan petempatan

Anggota masyarakat Miskito di antara Bilwi dengan Krukira, Pantai Caribbean.

Penduduk Nicaragua dianggarkan sebanyak 7.008 juta orang pada 2025, dengan kadar pertumbuhan tahunan sekitar 1.3%. Kepadatan penduduk ialah 58.2 orang bagi setiap kilometer persegi. Taburan penduduk tidak sekata. Kebanyakan penduduk tinggal di dataran rendah Pasifik dan tanah tinggi tengah, manakala wilayah Caribbean yang luas mempunyai kepadatan penduduk jauh lebih rendah.

Managua mempunyai kira-kira 1.056 juta penduduk di kawasan bandarnya berdasarkan anggaran 2025 dan merupakan pusat politik, ekonomi, pendidikan serta pengangkutan utama negara. Bandar penting lain termasuk León, Granada, Masaya, Chinandega, Matagalpa, Estelí, Juigalpa dan Bluefields.

Masyarakat Nicaragua terbentuk melalui percampuran penduduk peribumi, Eropah dan Afrika selama beberapa abad. Penduduk mestizo merupakan kelompok terbesar, khususnya di kawasan Pasifik dan tengah. Masyarakat peribumi dan berketurunan Afrika, termasuk Miskito, Mayangna, Rama, Garífuna dan Kreol, lebih tertumpu di Pantai Caribbean. Perlembagaan mengiktiraf kewujudan masyarakat asal dan masyarakat berketurunan Afrika serta hak mereka untuk mengekalkan identiti, bahasa, budaya dan bentuk organisasi komuniti.

Penghijrahan ke Costa Rica, Amerika Syarikat, Sepanyol dan negara lain mempunyai kesan besar terhadap struktur keluarga, tenaga kerja dan ekonomi. Aliran keluar meningkat selepas krisis politik 2018.

Bahasa

Bahasa Sepanyol ialah bahasa rasmi negara dan bahasa utama dalam pentadbiran, pendidikan serta media nasional. Ragam tempatan, yang dikenali sebagai Bahasa Sepanyol Nicaragua, menggunakan ciri kosa kata dan sebutan Amerika Tengah serta penggunaan kata ganti vos.

Perlembagaan dan undang-undang bahasa mengiktiraf Inggeris Kreol, Miskitu, Mayagna, Ulwa, Garífuna dan Rama sebagai bahasa rasmi atau bahasa kegunaan komuniti di wilayah autonomi Pantai Caribbean. Tahap penggunaan bahasa tersebut berbeza mengikut komuniti. Sesetengahnya menghadapi tekanan akibat peralihan kepada bahasa Sepanyol, penghijrahan dan jumlah penutur yang kecil.

Agama

Nicaragua ialah negara sekular dan tidak mempunyai agama rasmi. Perlembagaan menjamin kebebasan beribadat, beragama dan mengamalkan kepercayaan dalam kerangka pemisahan antara negara dengan gereja.

Gereja Katolik merupakan institusi agama terbesar dari segi sejarah. Gereja Protestan evangelikal dan Pentakosta berkembang sepanjang abad ke-20 dan awal abad ke-21. Gereja Moravia mempunyai kehadiran penting dalam kalangan masyarakat di Pantai Caribbean. Agama dan amalan kerohanian peribumi turut wujud, kadangkala bersama tradisi Kristian.

Hubungan antara kerajaan Ortega dengan Gereja Katolik merosot selepas bantahan 2018. Paderi, organisasi agama dan institusi pendidikan Katolik telah menghadapi penahanan, pengusiran, pembatalan status undang-undang atau pengambilalihan harta oleh kerajaan.

Prasarana dan perkhidmatan awam

Pendidikan dan kesihatan

Rencana utama: Pendidikan di Nicaragua

Bendera yang digunakan semasa kempen celik huruf Nicaragua pada 1980 untuk menandai kawasan yang diisytiharkan bebas buta huruf.

Sistem pendidikan merangkumi pendidikan prasekolah, rendah, menengah, teknikal dan tinggi. Perlembagaan memperuntukkan pendidikan awam percuma dan memberikan negara tanggungjawab mengembangkan akses kepada pendidikan. Walau bagaimanapun, mutu bangunan sekolah, latihan guru, bahan pengajaran dan capaian pendidikan menengah masih berbeza antara kawasan bandar, luar bandar dan Caribbean.

Kempen celik huruf 1980 merupakan salah satu peristiwa pendidikan paling penting dalam sejarah moden negara. Menurut UNESCO, lebih 60,000 orang muda menyertai kempen selama lima bulan yang menghantar sukarelawan ke komuniti luar bandar. Arkib kempen itu kemudian diiktiraf dalam program Ingatan Dunia UNESCO.

Institusi pengajian tinggi awam termasuk kampus Universiti Autonomi Kebangsaan Nicaragua dan universiti khusus dalam bidang kejuruteraan, pertanian serta pendidikan. Sejak 2021, kerajaan telah membatalkan status undang-undang beberapa universiti swasta dan memindahkan asetnya kepada institusi awam baharu.

Sistem kesihatan terdiri daripada kemudahan awam, keselamatan sosial dan penyedia swasta. Jangka hayat ketika lahir mencapai kira-kira 75 tahun pada 2024 menurut Bank Dunia. Cabaran kesihatan termasuk penyakit bawaan nyamuk, kekurangan kakitangan dan kemudahan di kawasan terpencil, kematian ibu dan bayi serta kesan bencana alam terhadap perkhidmatan asas.

Pengangkutan dan perhubungan

Rencana utama: Pengangkutan di Nicaragua

Terminal Lapangan Terbang Antarabangsa Augusto C. Sandino di Managua.

Jaringan jalan raya merupakan asas utama pengangkutan penumpang dan barangan. Jalan yang paling maju tertumpu di koridor Pasifik dan menghubungkan Managua dengan León, Chinandega, Masaya, Granada dan Rivas. Lebuhraya Pan-Amerika melintasi negara dari sempadan Honduras ke sempadan Costa Rica. Akses jalan di kawasan pedalaman dan Caribbean lebih terhad, dengan sesetengah komuniti bergantung pada sungai, bot atau penerbangan domestik.

Perkhidmatan bas mengendalikan kebanyakan perjalanan awam antara bandar dan dalam kawasan bandar. Kenderaan yang digunakan terdiri daripada bas bandar, bas antara bandar, bas ekspres dan kenderaan bersaiz kecil bagi laluan luar bandar.

Lapangan Terbang Antarabangsa Augusto C. Sandino terletak kira-kira 11 km di timur pusat Managua dan merupakan lapangan terbang antarabangsa utama negara. Penerbangan domestik menghubungkan Managua dengan Bluefields, Bilwi, Corn Island, Siuna, Bonanza, Rosita, Waspán dan San Carlos.

Pelabuhan Corinto ialah pelabuhan komersial utama di pantai Pasifik. Pelabuhan El Rama dan Bluefields menyediakan hubungan dengan pantai Caribbean, sementara pelabuhan kecil menyokong perikanan, pengangkutan pulau dan perdagangan tempatan.

Rangkaian kereta api kebangsaan yang pernah menghubungkan beberapa bandar di kawasan Pasifik telah ditutup secara berperingkat pada akhir abad ke-20. Nicaragua kini tidak mempunyai perkhidmatan kereta api penumpang antara bandar yang tetap.

Penggunaan Internet meningkat dengan pesat, tetapi jurang digital masih wujud antara bandar dengan luar bandar. Profil statistik PBB mencatatkan bahawa kira-kira 58.2 daripada setiap 100 penduduk menggunakan Internet berdasarkan data asas terkini yang tersedia dalam profil 2025.

Kebudayaan

Rencana utama: Kebudayaan Nicaragua

Rubén Darío, tokoh utama gerakan kesusasteraan modernismo dalam bahasa Sepanyol.

Kebudayaan Nicaragua mencerminkan sejarah pertemuan masyarakat peribumi, penjajah Sepanyol, penduduk berketurunan Afrika dan masyarakat Caribbean. Perbezaan serantau masih ketara. Kawasan Pasifik dan tengah mempunyai pengaruh Sepanyol serta peribumi yang kuat, sementara Pantai Caribbean menampilkan tradisi Miskito, Mayangna, Rama, Garífuna dan Kreol berbahasa Inggeris.

Kesusasteraan dan seni persembahan

Rubén Darío, yang dilahirkan di Metapa, kini Ciudad Darío, pada 1867, ialah tokoh paling berpengaruh dalam kesusasteraan Nicaragua. Karya beliau membantu membentuk gerakan modernismo, yang memperbaharui puisi dan prosa bahasa Sepanyol pada akhir abad ke-19. Penulis penting lain termasuk Ernesto Cardenal, Gioconda Belli, Sergio Ramírez dan Claribel Alegría.

Muzik tradisional di kawasan Pasifik menggunakan alat seperti marimba, gitar dan alat genderang. Di Pantai Caribbean, muzik dan tarian menerima pengaruh Afrika dan Caribbean, termasuk Palo de Mayo serta tradisi Garífuna.

El Güegüense ialah drama satira yang menggabungkan teater, tarian, muzik dan unsur bahasa Sepanyol dengan peribumi. Karya itu berasal sekurang-kurangnya dari awal abad ke-18 dan dipersembahkan terutamanya semasa perayaan Santo Sebastián di Diriamba. UNESCO memasukkannya ke dalam Senarai Perwakilan Warisan Budaya Tidak Ketara Kemanusiaan pada 2008.

Warisan dan seni bina

Katedral León, salah satu daripada dua Tapak Warisan Dunia Nicaragua.

Nicaragua mempunyai dua Tapak Warisan Dunia UNESCO, kedua-duanya berupa tapak kebudayaan. Runtuhan León Viejo, yang diasaskan pada 1524 dan ditinggalkan pada 1610, dimasukkan ke dalam senarai pada 2000 kerana memelihara susun atur dan tinggalan salah sebuah penempatan Sepanyol terawal di benua Amerika.

Katedral León dibina antara 1747 dengan awal abad ke-19. Seni binanya memperlihatkan peralihan daripada gaya Barok kepada Neoklasik serta penggabungan ciri seni Sepanyol dengan unsur serantau. Tapak itu dimasukkan ke dalam Senarai Warisan Dunia pada 2011.

Bandar Granada dan León mempunyai banyak bangunan kolonial, gereja, dataran dan rumah halaman dalam. Gempa bumi 1972 pula memusnahkan sebahagian besar pusat bersejarah Managua, menyebabkan pembangunan bandar itu tersebar dan tidak lagi berpusat pada satu kawasan pusat tradisional.

Masakan dan sukan

Gallo pinto, hidangan nasi dan kacang yang lazim dalam masakan Nicaragua.

Bahan asas masakan Nicaragua termasuk jagung, beras, kacang, ubi kayu, pisang masak, daging, keju dan hasil laut. Gallo pinto, campuran nasi dengan kacang, lazim dimakan untuk sarapan atau sebagai hidangan sampingan. Hidangan lain termasuk nacatamal, vigorón, quesillo dan indio viejo. Masakan Caribbean lebih banyak menggunakan santan, ubi kayu dan makanan laut.

Besbol ialah antara sukan paling popular dan mempunyai tradisi kukuh di peringkat amatur serta profesional. Pemain Nicaragua seperti Dennis Martínez telah bermain dalam Major League Baseball. Bola sepak, tinju, bola keranjang dan bola tampar turut dimainkan secara meluas.

Lihat juga

• Garis besar Nicaragua
• Sejarah Amerika Tengah
• Senarai negara berdaulat

Pautan luar

• Institut Maklumat Pembangunan Negara Nicaragua
• Bank Pusat Nicaragua
• Perhimpunan Kebangsaan Nicaragua