Pantjawarna

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Bagi album oleh Siti Nurhaliza, lihat Pancawarna.
Pantjawarna
Iklan akhbar
Iklan akhbar
PengarahNjoo Cheong Seng
PenerbitTjho Seng Han
Dibintangi oleh
Syarikat
penerbitan
Oriental Film
Mula ditayangkan
Mac 1941 (1941-03)(Hindia Timur Belanda)
NegaraHindia Timur Belanda
BahasaBahasa Indonesia

Pantjawarna (EYD: Pancawarna) ialah sebuah filem 1941 dari Hindia Timur Belanda (kini Indonesia).

Plot[sunting | sunting sumber]

Seorang wanita muda perlu mebesarkan dua orang anak perempuan beliau, walaupun beberapa kesusahan, manakala suaminya berada di dalam penjara. Dia akhirnya terpengaruh dengan bangsawan Raden Gatot, dan dua jatuh cinta. Selepas dia menceraikan bekas suaminya, dia dan Gatot berkahwin. bekas suaminya, bagaimanapun, sebaik sahaja dibebaskan dari penjara, memutuskan untuk mencabar Gatot. Kemudian dalam filem itu ibu perlu memilih peminang baik untuk anak-anak perempuan beliau.[1]

Penerbitan[sunting | sunting sumber]

Pantjawarna telah dihasilkan oleh Tjho Seng Han dan diarahkan oleh Njoo Cheong Seng untuk Oriental Film.[2] Njoo telah bekerja untuk syarikat itu sejak 1940, apabila dia dan isterinya Fifi Young telah ditandatangani untuk menghasilkan Kris Mataram.[3]

Filem ini mempunyai dua belas lagu-lagu, termasuk kerja-kerja dalam keroncong, gambus, dan gaya Sunda;[4] untuk ini, ia telah dipanggil filem muzikal pertama di Hindia Belanda.[2] Ia dibintangi Muda, Mochtar Widjaja, Dhalia, Idris Martha, Omar Rodriga, S Poniman, Siti Aminah, Iyem Cilacap, dan Soerip.[2]

Keluaran dan sambutan[sunting | sunting sumber]

Pantjawarna dikeluarkan pada bulan Mac 1941,[5] dan diberi nilai untuk penonton yang berumur 13 tahun ke atas.[6] Satu pengulas, dalam Soerabaijasch Handelsblad, menyifatkan filem itu sebagai sangat baik, dengan jenaka yang baik dan unsur-unsur dramatik yang kukuh; pujian ditujukan khususnya kepada aspek teknikal filem dan persembahan Dhalia dan Young.[5] Satu lagi, dalam Bataviaasch Nieuwsblad, memuji lakonan Young.[1]

Ia adalah filem terakhir Njoo untuk Oriental; dia dan Young berhijrah ke Majestic Film tidak lama lagi selepas itu. Oriental ditutup kemudian pada tahun 1941, selepas mengeluarkan filem akhir, Panggilan Darah.[4] Filem ini menampilkan Dhalia dan Soerip dalam peranan dibintangi, kerana adik-beradik yatim yang cuba mencari rezeki di ibu negara kolonial Batavia (kini Jakarta), dan juga menampilkan Poniman dan Mochtar Widjaja;[7] Hanya yang terakhir ini meninggalkan industri filem dengan pemergian Oriental; Dhalia, Soerip, dan Poniman kekal aktif untuk beberapa dekad.[8]

Filem ini mungkin tergolong dalam filem hilang. Filem di Hindia telah dirakam pada filem nitrat sangat mudah terbakar, dan selepas kebakaran memusnahkan banyak gudang Produksi Filem Negara pada tahun 1952, filem-filem lama dirakam pada nitrat sengaja dimusnahkan.[9] Oleh itu, Ahli antropologi visual Amerika, Karl G. Heider menulis bahawa semua filem Indonesia dari sebelum tahun 1950 hilang.[10] Walau bagaimanapun, Katalog Film Indonesia yang disusun oleh JB Kristanto merekodkan beberapa sebagai telah terselamat di arkib Sinematek Indonesia, dan Biran menulis bahawa beberapa filem propaganda Jepun terselamat di Perkhidmatan Maklumat Kerajaan Belanda.[11]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Sumber petikan[sunting | sunting sumber]