Penderaan fizikal

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Penderaan fizikal
Pengelasan dan sumber luaran
ICD-10T74.1
ICD-9995.81
Wikipedia tidak memberikan nasihat perubatan Penafian perubatan

Penderaan fizikal merupakan sebarang perbuatan sengaja menyebabkan kecederaan atau trauma kepada orang lain atau haiwan dengan cara perhubungan badan. Dalam kebanyakan kes, kanak-kanak ialah mangsa penderaan fizikal, tetapi orang dewasa juga boleh menjadi mangsa, seperti dalam kes keganasan rumah tangga atau pencerobohan tempat kerja. Istilah alternatif yang kadangkala digunakan termasuk serangan fizikal atau keganasan fizikal, dan mungkin juga termasuk penderaan seksual. Penderaan fizikal mungkin melibatkan lebih daripada satu penderita, dan lebih daripada satu mangsa.

Bentuk[sunting | sunting sumber]

Penderaan fizikal bermaksud sebarang perbuatan atau tingkah laku yang tidak sengaja yang menyebabkan kecederaan, trauma, atau penderitaan fizikal atau lain-lain bahaya. Perbuatan kasar terhadap kanak-kanak sering dapat disebabkan percubaan ibu bapa pada disiplin anak melalui hukuman berlebihan.[1][2]

Punca[sunting | sunting sumber]

Beberapa sebab penyalahgunaan fizikal terhadap kanak-kanak telah dikenal pasti, yang paling biasa, menurut Mash dan Wolfe, iaitu:

  • ramai ibu bapa yang menyalahgunakan dan mengabaikan mempunyai sedikit pendedahan kepada model dan sokongan ibu bapa yang positif.
  • sering terdapat stres yang lebih besar dalam persekitaran keluarga.
  • gangguan pemprosesan maklumat boleh menyebabkan ibu bapa yang menyalahkan tingkah laku anak mereka, yang menyebabkan tindak balas yang tidak sesuai.
  • sering terdapat kekurangan kesedaran atau pemahaman tentang jangkaan yang sesuai dengan pembangunan.

Kesan[sunting | sunting sumber]

Kanak-kanak yang didera secara fizikal berisiko untuk masalah interpersonal kemudian yang melibatkan tingkah laku yang agresif, dan remaja mempunyai risiko lebih besar untuk penyalahgunaan bahan. Di samping itu, simptom kemurungan, kesusahan emosi, dan ide bunuh diri juga merupakan ciri umum orang yang telah didera secara fizikal. Kajian juga menunjukkan bahawa kanak-kanak dengan sejarah penderaan fizikal mungkin memenuhi kriteria DSM-IV-TR untuk gangguan tekanan pascatraumatik (PTSD).[3] Sebanyak sepertiga kanak-kanak yang mengalami penderaan fizikal juga berisiko menjadi sengsara sebagai orang dewasa[4]

Penyelidik telah menunjuk kepada potensi psiko-biologi lain yang berpotensi untuk penderaan fizikal kanak-kanak terhadap keibubapaan, apabila kanak-kanak yang didera menjadi dewasa. Penemuan baru-baru ini boleh, sekurang-kurangnya sebahagian, dibawa ke hadapan oleh perubahan epigenetik yang memberi kesan kepada peraturan fisiologi tekanan.[5][6] Banyak lagi akibat yang berpotensi penting dalam penderaan fizikal kanak-kanak terhadap kesihatan dan perkembangan fizikal dan mental remaja dan dewasa telah didokumenkan melalui kajian-kajian yang Pengalaman Kebimbangan Kanak-kanak (ACE).[7]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "Child physical abuse". American Humane Association.
  2. ^ Giardino, A.P.; Giardino, E.R. (12 December 2008). "Child Abuse & Neglect: Physical Abuse". WebMD.
  3. ^ Mash, Eric (2010). Abnormal Child Psychology. Belmont,California: Wadsworth Cengage Learning. m/s. 427–463. ISBN 9780495506270. 
  4. ^ Oliver JE (1993). Intergenerational transmission of child abuse: rates, research, and clinical implications. Am J Psychiatry, 150(99): 1314-24.
  5. ^ Schechter DS, Moser DA, Paoloni-Giacobino A, Stenz A, Gex-Fabry M, Aue T, Adouan W, Cordero MI, Suardi F, Manini A, Sancho Rossignol A, Merminod G, Ansermet F, Dayer AG, Rusconi Serpa S (epub May 29, 2015). Methylation of NR3C1 is related to maternal PTSD, parenting stress and maternal medial prefrontal cortical activity in response to child separation among mothers with histories of violence exposure. Frontiers in Psychology. To view the online publication, please click here: http://www.frontiersin.org/Journal/Abstract.aspx?s=944&name=psychology_for_clinical_settings&ART_DOI=10.3389/fpsyg.2015.00690&field=&journalName=Frontiers_in_Psychology&id=139466[pautan putus]
  6. ^ Weder N, Zhang H, Jensen K, Yang BZ, Simen A, Jackowski A, Lipschitz D, Douglas-Palumberi H, Ge M, Perepletchikova F, O'Loughlin K, Hudziak JJ, Gelernter J, Kaufman J (2014). Child abuse, depression, and methylation in genes involved with stress, neural plasticity, and brain circuitry. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry,53(4):417-24.e5. doi: 10.1016/j.jaac.2013.12.025.
  7. ^ Hillis SD, Anda RF, Dube SR, Felitti VJ, Marchbanks PA, Marks JS (2004). The association between adverse childhood experiences and adolescent pregnancy, long-term psychosocial consequences, and fetal death. Pediatrics. 2004 Feb;113(2):320-7.