Pengunderaitan

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Perkhidmatan pengunderaitan (UW)[1] (juga dikenali sebagai penajajaminan) disediakan oleh beberapa institusi kewangan yang besar, seperti bank, syarikat insurans dan rumah pelaburan, di mana mereka menjamin pembayaran sekiranya berlaku kerosakan atau kerugian kewangan dan menerima risiko kewangan untuk liabiliti yang timbul daripada jaminan tersebut. Pengaturan pengunderaitan boleh dibuat dalam beberapa situasi termasuk insurans, isu keselamatan dalam tawaran awam, dan pinjaman bank, antara lain. Orang atau institusi yang bersetuju untuk menjual bilangan minimum sekuriti syarikat untuk komisen dipanggil Pengunderait atau Penaja Jamin.

Pengunderaitan insurans[sunting | sunting sumber]

Pengunderait insurans menilai risiko dan pendedahan bakal pelanggan. Mereka memutuskan berapa banyak perlindungan yang perlu diterima oleh pelanggan, berapa banyak yang mereka perlu bayar untuknya, atau sama ada untuk menerima risiko dan menginsuranskan mereka. Pengunderaitan melibatkan pengukuran pendedahan risiko dan menentukan premium yang perlu dicaj untuk menginsuranskan risiko tersebut. Fungsi pengunderait adalah untuk melindungi buku perniagaan syarikat daripada risiko yang mereka rasa akan membuat kerugian dan mengeluarkan polisi insurans pada premium yang sepadan dengan pendedahan yang dikemukakan oleh risiko.

Setiap syarikat insurans mempunyai set garis panduan pengunderaitan sendiri untuk membantu pengunderait menentukan sama ada syarikat harus menerima risiko atau tidak. Maklumat yang digunakan untuk menilai risiko pemohon insurans akan bergantung pada jenis perlindungan yang terlibat. Sebagai contoh, dalam pengunderaitan perlindungan kereta, rekod pemanduan individu adalah penting. Walau bagaimanapun, jenis kereta sebenarnya jauh lebih penting. Sebagai sebahagian daripada proses pengunderaitan untuk nyawa atau insurans kesihatan, pengunderaitan perubatan boleh digunakan untuk memeriksa status kesihatan pemohon (faktor lain boleh dipertimbangkan juga, seperti umur & pekerjaan). Faktor yang digunakan oleh penanggung insurans untuk mengklasifikasikan risiko secara amnya adalah objektif, jelas berkaitan dengan kemungkinan kos untuk menyediakan perlindungan, praktikal untuk ditadbir, selaras dengan undang-undang yang terpakai, dan direka bentuk untuk melindungi daya maju jangka panjang program insurans.[2]

Penaja jamin boleh menolak risiko, atau boleh memberikan sebut harga di mana premium telah dimuatkan (termasuk jumlah yang diperlukan untuk menjana keuntungan, selain untuk menampung perbelanjaan[3]) atau di mana pelbagai pengecualian telah ditetapkan, yang mengehadkan keadaan di mana tuntutan akan dibayar. Bergantung pada jenis produk insurans (baris perniagaan), syarikat insurans menggunakan sistem pengunderaitan automatik untuk mengekod peraturan ini dan mengurangkan jumlah kerja manual dalam memproses sebut harga dan pengeluaran polisi. Ini terutamanya berlaku untuk insurans hayat atau talian peribadi tertentu (kereta, pemilik rumah) yang lebih ringkas. Sesetengah syarikat insurans, bagaimanapun, bergantung kepada ejen untuk mengunderait bagi mereka. Pengaturan ini membolehkan syarikat insurans beroperasi di pasaran yang lebih dekat dengan pelanggannya tanpa perlu mewujudkan kehadiran fizikal.

Dua kategori utama pengecualian dalam pengunderaitan insurans ialah bahaya moral dan kerugian berkorelasi.[4] Dengan bahaya moral, akibat daripada tindakan pelanggan diinsuranskan, menjadikan pelanggan lebih cenderung untuk mengambil tindakan yang mengundang kos tinggi. Contohnya, kutu busuk biasanya dikecualikan daripada insurans pemilik rumah untuk mengelak daripada membayar akibat membawa masuk tilam terpakai secara melulu.[4] Peristiwa yang diinsuranskan secara amnya adalah peristiwa di luar kawalan pelanggan, contohnya dalam insurans hayat, kematian akibat kemalangan kereta lazimnya dilindungi, tetapi kematian akibat bunuh diri lazimnya tidak dilindungi. Kerugian berkorelasi adalah kerugian yang boleh menjejaskan sejumlah besar pelanggan pada masa yang sama, sekali gus berpotensi memufliskan syarikat insurans. Inilah sebabnya polisi pemilik rumah biasa melindungi kerosakan akibat kebakaran atau pokok tumbang (biasanya menjejaskan rumah individu), tetapi bukan banjir atau gempa bumi (yang menjejaskan banyak rumah pada masa yang sama).[4]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. ^ "UW | meaning in the Cambridge English Dictionary". dictionary.cambridge.org (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2020-10-23.
  2. ^ "Risk Classification (for All Practice Areas)," Actuarial Standard of Practice No. 12, Actuarial Standards Board, Disember 2005
  3. ^ "What is PREMIUM LOADING? definition of PREMIUM LOADING (Black's Law Dictionary)". 19 Oktober 2012.
  4. ^ a b c "Bedbugs, Lava And Bowling Balls: Inside My Homeowners Insurance Policy". NPR.org.

Bibliografi[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]

Petikan kata berkenaan Pengunderaitan di Wikiquote