Pergi ke kandungan

Perang Teluk

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Perang Teluk
Perang Teluk Parsi

Ikut arah jam dari atas: Pesawat Tentera Udara A.S terbang di atas telaga minyak Kuwait yang terbakar, pasukan British di dalam Operasi Granby, pandangan kamera dari pesawat Lockheed AC-130, Lebuhraya Kematian, Kenderaan tempur jurutera M728
Tarikh2 Ogos, 1990 – 28 Februari, 1991 (tamat secara rasmi pada 30 November, 1995)
Lokasi
Utara Semenanjung Arab
Keputusan
  • Kemenangan Pasukan Bersekutu
  • Pengunduran pasukan tentera Iraq dari Kuwait
Pihak yang terlibat

Kuwait
Amerika Syarikat
United Kingdom
Arab Saudi
Bangladesh
Mesir
Perancis
Syria
Morocco
Oman
Pakistan
Qatar
Emiriah Arab Bersatu
Kanada
Australia
New Zealand

Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu Pasukan Tentera Bersekutu lain		  Iraq
Republik Kuwait (1990)
Komandan dan pemimpin

Kuwait Jaber Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah

Amerika Syarikat George H. W. Bush
Amerika Syarikat Norman Schwarzkopf
Amerika Syarikat Colin Powell
Arab Saudi Khalid bin Sultan[1][2]
United Kingdom Margaret Thatcher
United Kingdom John Major
United Kingdom Peter de la Billière

Iraq Saddam Hussein

Iraq Ali Hassan al-Majid
Kekuatan
- 959,600[3]
- 1,820 x pesawat pejuang dan penyerang (1,376 A.S, 175 Arab Saudi, 69 Britain, 42 Perancis, 24 Kanada, 8 Itali)
- 3,318 x kereta kebal (terutamanya M1 Abrams (A.S.), Challenger 1 (UK), M60 Patton (A.S.)
- 8 x kapal pengangkut pesawat
- 2 x kapal tempur
- 20 x penjajap
- 20 x pembinasa
- 5 x kapal selam[4]		 - 1,000,000+
- 649 x pesawat pejuang
4,500 x kereta kebal (Type-59, Type-69, & T-55 T-62 buatan Iraq, kira-kira 500 T-72 buatan Soviet) [4]
Kerugian dan korban
Tembakan musuh: 181 terbunuh
719 cedera
41 ditawan (mangsa rakyat Kuwait tidak diketahui).
Tembakan sendiri: 44 maut, 57 cedera
Letupan peluru: 11 maut
Kemalangan: 145 maut		 20,000-200,000 maut,
80,000 ditawan,[5]
75,000 cedera

Perang Teluk merupakan konflik bersenjata antara Iraq dan gabungan 42 negara yang diketuai oleh Amerika Syarikat. Usaha gabungan itu terbahagi kepada dua fasa: Operasi Perisai Padang Pasir, yang menandakan pembentukan ketenteraan dari Ogos 1990 hingga Januari 1991; dan Operasi Ribut Padang Pasir, daripada kempen pengeboman terhadap Iraq pada 17 Januari sehingga pembebasan Kuwait yang diketuai Amerika pada 28 Februari.

Pada 2 Ogos 1990, Iraq, yang diperintah oleh Saddam Hussein, menyerang negara jiran Kuwait dan menduduki negara itu dalam masa dua hari. Pencerobohan itu terutamanya berkaitan dengan dakwaan penggerudian condong Kuwait di medan minyak Rumaila Iraq, dan hutang besar Iraq kepada Kuwait daripada Perang Iran-Iraq yang baru berakhir. Selepas kerajaan boneka ringkas yang dikenali sebagai Republik Kuwait, Iraq membahagikan wilayah Kuwait, menyerap utara ke dalam Kegabenoran Basra, dan menubuhkan Kegabenoran Kuwait di selatan.

Pencerobohan di Kuwait telah disambut dengan kecaman antarabangsa serta-merta. Majlis Keselamatan PBB menuntut pengunduran segera Iraq dan mengenakan embargo sepenuhnya ke atas produk dari Iraq dan Kuwait. Gabungan itu memulakan pembentukan ketenteraan di rantau Teluk Parsi. Perikatan ketenteraan paling luas sejak Perang Dunia II, penyumbang terbesarnya ialah AS, Arab Saudi, United Kingdom, dan Mesir.[6]

Majlis Keselamatan mengeluarkan ultimatum kepada Iraq pada 29 November 1990, yang tamat tempoh pada 15 Januari 1991, untuk berundur dari Kuwait, dengan negara anggota selepas itu diberi kuasa untuk menggunakan "semua cara yang diperlukan" untuk memaksa pengunduran. Pada 17 Januari, gabungan itu memulakan pengeboman udara dan laut ke atas Iraq dan Kuwait, yang berterusan selama lima minggu. Iraq melancarkan peluru berpandu ke Israel dan di Arab Saudi, tetapi gagal mencetuskan tindak balas ketenteraan Israel yang diharapkan akan memisahkan negara-negara majoriti Muslim daripada gabungan itu. Pada 24 Februari 1991, gabungan itu melancarkan serangan darat yang muktamad membebaskan Kuwait dan segera mara ke wilayah Iraq. Gabungan itu menghentikan kemaraan daratnya selepas seratus jam, dan mengisytiharkan gencatan senjata.

Dalam kesan perang, kerajaan Iraq menumpaskan satu siri pemberontakan sehingga 5 April 1991. Negara-negara gabungan bertindak balas dengan mewujudkan dua zon larangan terbang di utara dan selatan Iraq. Suruhanjaya Khas Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu berusaha untuk menghapuskan senjata pemusnah besar-besaran. Pada tahun 2003, satu lagi gabungan pimpinan AS menyerang dan menduduki Iraq, memulakan Perang Iraq.

Kesan alam sekitar konflik itu termasuk tentera Iraq menyebabkan lebih enam ratus kebakaran telaga minyak dan tumpahan minyak terbesar dalam sejarah sehingga ketika itu. Pengeboman dan perobohan kemudahan senjata kimia Iraq oleh AS telah disimpulkan sebagai punca utama sindrom Perang Teluk, yang dialami oleh lebih 40% veteran AS.[7]

Konflik ini memperkenalkan siaran berita langsung dari barisan hadapan pertempuran, terutamanya oleh rangkaian Amerika CNN. Ia mendapat gelaran Perang Permainan Video, sempena siaran harian imej daripada kamera di atas pesawat tentera Amerika. Dianggap sebagai "perang angkasa lepas yang pertama", AS menerima pakai peninjau, komunikasi, dan navigasi GPS berasaskan satelit. Peluru berpandu tepat dan pesawat halimunan, F-117 Nighthawk, adalah ciri-ciri baharu perang udara. Pertempuran kereta kebal terbesar dalam sejarah ketenteraan Amerika telah berlaku, hanya diatasi oleh Pertempuran Bulge: Pertempuran Medina Ridge, Pertempuran Norfolk, dan Pertempuran Easting ke-73.

Penamaan

[sunting | sunting sumber]

Perang ini juga dikenali dengan nama lain, seperti Perang Teluk Kedua (jangan dikelirukan dengan Perang Iraq 2003, juga dirujuk sebagai sedemikian.[8]), Perang Teluk Parsi, Perang Kuwait, atau Perang Iraq[9][10][11][a] sebelum istilah "Perang Iraq" dikenal pasti dengan Perang Iraq 2003 (juga dikenali di AS sebagai "Operasi Kebebasan Iraq").[12] Perang itu dinamakan Umm al-Ma'arik ("ibu segala pertempuran") oleh pegawai Iraq. Selepas pencerobohan Amerika Syarikat ke atas Iraq pada tahun 2003, Perang Teluk 1990–1991 sering dikenali sebagai "Perang Iraq Pertama".[13]

Nama-nama berikut telah digunakan untuk menggambarkan konflik itu sendiri: Perang Teluk dan Perang Teluk Parsi adalah istilah paling umum untuk konflik yang digunakan dalam negara-negara barat, walaupun ia juga boleh dipanggil Perang Teluk Pertama (untuk membezakannya daripada pencerobohan Iraq 2003 dan Perang Iraq berikutnya). Sesetengah penulis telah menggelarnya sebagai Perang Teluk Kedua untuk membezakannya daripada Perang Iran–Iraq.[14] Pembebasan Kuwait (Arab: تحرير الكويت) (taḥrīr al-kuwayt) ialah istilah yang digunakan oleh Kuwait dan kebanyakan negara Arab gabungan itu, termasuk Arab Saudi, Bahrain, Mesir, dan Emiriah Arab Bersatu. Istilah dalam bahasa lain termasuk Perancis: la Guerre du Golfe dan Guerre du Koweït (Perang Kuwait); Jerman: Golfkrieg (Perang Teluk) dan Zweiter Golfkrieg (Perang Teluk Kedua).[15]

Nama operasi

[sunting | sunting sumber]

Kebanyakan negara gabungan menggunakan pelbagai nama untuk operasi mereka dan fasa operasi perang. Ini kadangkala salah digunakan sebagai nama keseluruhan konflik, terutamanya Operasi Ribut Padang Pasir A.S:

  • Operasi Perisai Padang Pasir merupakan nama operasi A.S untuk pembinaan pasukan A.S dan pertahanan Arab Saudi dari 2 Ogos 1990 hingga 16 Januari 1991[16][17]
  • Operasi Ribut Padang Pasir ialah nama A.S bagi konflik udara dari 17 Januari 1991 hingga 28 Februari 1991[18]
    • Operasi Desert Sabre (nama awal Operasi Desert Sword) ialah nama AS untuk serangan udara dan darat terhadap Tentera Iraq di Perbatasan Operasi Kuwait ("perang 100 jam") dari 24 hingga 28 Februari 1991, yang merupakan sebahagian daripada Operasi Ribut Padang Pasir.[19]
  • Operasi Perpisahan Gurun ialah nama yang diberikan kepada kepulangan unit dan peralatan AS ke AS pada tahun 1991 selepas pembebasan Kuwait, kadangkala dirujuk sebagai Operasi Tenang Gurun
  • Operativo Alfil ialah nama Argentina untuk aktiviti ketenteraan Argentina
  • Opération Daguet ialah nama Perancis untuk aktiviti ketenteraan Perancis dalam konflik tersebut
  • Operasi Geseran ialah nama operasi Kanada[20]
  • Operasi Granby ialah nama British untuk aktiviti ketenteraan British semasa operasi dan konflik[21]
  • Operazione Locusta (Bahasa Itali untuk Locust) ialah nama Itali untuk operasi dan konflik

Latar belakang

[sunting | sunting sumber]

Sepanjang Perang Dingin, Iraq merupakan sekutu Kesatuan Soviet, dan terdapat sejarah pergeseran antara Iraq dan Amerika Syarikat.[22] AS bimbang dengan pendirian Iraq terhadap politik Israel–Palestin. AS juga tidak menyukai sokongan Iraq terhadap kumpulan pejuang Palestin, yang menyebabkan Iraq dimasukkan ke dalam senarai Negara Penaja Keganasan AS yang sedang membangun pada Disember 1979.[23]

Donald Rumsfeld, utusan khas AS ke Timur Tengah, bertemu Saddam Hussein pada 19–20 Disember 1983.

AS kekal secara rasmi berkecuali selepas pencerobohan Iraq ke atas Iran pada tahun 1980, yang kemudiannya dikenali sebagai Perang Iran-Iraq, walaupun ia menyediakan sumber, sokongan politik dan beberapa pesawat "bukan tentera" kepada Iraq.[24] Pada Mac 1982, Iran memulakan serangan balas yang berjaya (Operasi Undeniable Victory), dan AS meningkatkan sokongannya untuk Iraq untuk menghalang Iran daripada memaksa penyerahan diri. Dalam usaha AS untuk membuka hubungan diplomatik penuh dengan Iraq, negara itu telah dikeluarkan daripada senarai Penaja Negara Keganasan AS.[25] Kononnya, ini adalah kerana peningkatan dalam rekod rejim, walaupun bekas penolong setiausaha pertahanan AS, Noel Koch kemudian menyatakan: "Tiada siapa yang ragu-ragu tentang penglibatan berterusan [rakyat Iraq] dalam keganasan... Sebab sebenar adalah untuk membantu mereka berjaya dalam perang menentang Iran."[26][27]

Dengan kejayaan baharu Iraq dalam perang, dan penolakan Iran terhadap tawaran damai pada bulan Julai, penjualan senjata ke Iraq mencapai lonjakan rekod pada tahun 1982. Apabila presiden Iraq Saddam Hussein mengusir Abu Nidal ke Syria atas permintaan AS pada November 1983, pentadbiran Reagan menghantar Donald Rumsfeld untuk bertemu Saddam sebagai utusan khas dan untuk memupuk hubungan. Menjelang gencatan senjata dengan Iran ditandatangani pada Ogos 1988, Iraq dibebani hutang yang banyak dan ketegangan dalam masyarakat semakin meningkat.[28] Kebanyakan hutangnya adalah dengan Arab Saudi dan Kuwait.[29] Hutang Iraq kepada Kuwait berjumlah $14 bilion.[30] Iraq mendesak kedua-dua negara untuk memaafkan hutang tersebut, tetapi mereka enggan.[29][31]

Pertikaian sempadan Iraq-Kuwait melibatkan tuntutan Iraq ke atas wilayah Kuwait. Kuwait pernah menjadi sebahagian daripada wilayah Basra semasa era empayar Uthmaniyyah, sesuatu yang didakwa oleh Iraq menjadikan Kuwait sebagai wilayah Iraq yang sah.[32] Dinasti pemerintah Kuwait, keluarga al-Sabah, telah memeterai perjanjian protektorat pada tahun 1899 yang menyerahkan tanggungjawab hal ehwal luar Kuwait kepada United Kingdom. UK melukis sempadan antara Kuwait dan Iraq pada tahun 1922, menjadikan Iraq hampir keseluruhannya terkurung di daratan.[24] Kuwait menolak percubaan Iraq untuk mendapatkan peruntukan selanjutnya di rantau ini.[32]

Iraq juga menuduh Kuwait melebihi kuota OPEC untuk pengeluaran minyak.[33] Agar kartel itu mengekalkan harga yang diingini iaitu $18 setong, disiplin diperlukan. Emiriah Arab Bersatu dan Kuwait secara konsisten menghasilkan lebihan minyak; yang terakhir sekurang-kurangnya sebahagiannya untuk membaiki kerugian yang disebabkan oleh serangan Iran dalam Perang Iran-Iraq dan untuk membayar kerugian akibat skandal ekonomi. Hasilnya adalah kejatuhan harga minyak serendah $18 setong $10 per tong ($63/m3) – dengan kerugian sebanyak $7 bilion setahun kepada Iraq, bersamaan dengan defisit imbangan pembayaran 1989.[34] Hasil pendapatan yang terhasil bergelut untuk menampung kos asas kerajaan, apatah lagi membaiki infrastruktur Iraq yang rosak. Jordan dan Iraq kedua-duanya mahukan lebih banyak disiplin, tetapi kurang berjaya.[35] Kerajaan Iraq menyifatkannya sebagai satu bentuk peperangan ekonomi,[35] yang didakwanya telah diburukkan lagi oleh penggerudian condong Kuwait merentasi sempadan ke dalam medan minyak Rumaila Iraq.[36] Menurut pekerja minyak di kawasan itu, dakwaan penggerudian condong Iraq itu direka-reka, kerana "minyak mengalir dengan mudah dari medan Rumaila tanpa memerlukan teknik ini."[37] Pada masa yang sama, Saddam mencari hubungan yang lebih erat dengan negara-negara Arab yang telah menyokong Iraq dalam perang. Langkah ini disokong oleh AS, yang percaya bahawa hubungan Iraq dengan negara-negara Teluk pro-Barat akan membantu membawa dan mengekalkan Iraq di dalam lingkungan pengaruh AS.[38]

Pada tahun 1989, nampaknya hubungan Iraq-Saudi, yang kukuh semasa perang, akan dikekalkan. pakatan tidak campur tangan dan tidak agresif telah ditandatangani antara negara-negara tersebut, diikuti dengan perjanjian Kuwait-Iraq untuk Iraq membekalkan Kuwait dengan air untuk minuman dan pengairan, walaupun permintaan agar Kuwait memajak Iraq Umm Qasr telah ditolak.[38] Projek pembangunan yang disokong oleh Saudi terhalang oleh hutang besar Iraq, walaupun dengan demobilisasi 200,000 askar. Iraq juga berusaha untuk meningkatkan pengeluaran senjata agar menjadi pengeksport, walaupun kejayaan projek-projek ini juga dihalang oleh kewajipan Iraq; di Iraq, kebencian terhadap kawalan OPEC semakin meningkat.[39]

Hubungan Iraq dengan negara-negara jiran Arabnya, terutamanya Mesir, telah merosot akibat keganasan yang semakin meningkat di Iraq terhadap kumpulan ekspatriat, yang bekerja dengan baik semasa perang, oleh rakyat Iraq yang menganggur, antaranya tentera yang dilucutkan hak pergerakan. Peristiwa-peristiwa ini kurang mendapat perhatian di luar dunia Arab kerana peristiwa-peristiwa yang bergerak pantas yang berkaitan secara langsung dengan kejatuhan Komunisme di Eropah Timur. Walau bagaimanapun, AS mula mengutuk rekod hak asasi manusia Iraq, termasuk penggunaan penyeksaan yang terkenal.[40] UK juga mengutuk hukuman mati ke atas Farzad Bazoft, seorang wartawan yang bekerja untuk akhbar British itu The Observer.[24] Berikutan pengisytiharan Saddam bahawa "senjata kimia binari" akan digunakan ke atas Israel jika ia menggunakan kekerasan ketenteraan terhadap Iraq, Washington menghentikan sebahagian daripada pembiayaannya.[41] Misi PBB ke wilayah yang diduduki Israel, di mana rusuhan telah mengakibatkan kematian rakyat Palestin, telah diveto oleh AS, menjadikan Iraq sangat skeptikal terhadap matlamat dasar luar AS di rantau ini, digabungkan dengan pergantungan AS pada rizab tenaga Timur Tengah.[42]

Peta Kuwait

Pada awal Julai 1990, Iraq mengadu tentang tingkah laku Kuwait, seperti tidak menghormati kuota mereka, dan secara terbuka mengancam untuk mengambil tindakan ketenteraan. Pada 23hb, CIA melaporkan bahawa Iraq telah memindahkan 30,000 tentera ke sempadan Iraq-Kuwait, dan armada tentera laut AS di Teluk Parsi telah diletakkan dalam keadaan berjaga-jaga. Saddam percaya konspirasi anti-Iraq sedang berkembang. Kuwait telah memulakan rundingan dengan Iran, dan saingan Iraq, Syria, telah mengatur lawatan ke Mesir.[43] Pada 15 Julai 1990, kerajaan Saddam mengemukakan bantahan gabungannya terhadap Liga Arab, termasuk langkah dasar yang menyebabkan Iraq kerugian $1 bilion setahun, Kuwait masih menggunakan medan minyak Rumaila, dan pinjaman yang dibuat oleh UAE dan Kuwait tidak boleh dianggap sebagai hutang kepada "saudara Arabnya".[43] Dia mengancam akan menggunakan kekerasan terhadap Kuwait dan UAE, dengan berkata: "Dasar sesetengah pemerintah Arab adalah Amerika... Mereka diilhamkan oleh Amerika untuk menjejaskan kepentingan dan keselamatan Arab."[44] AS menghantar pesawat pengisian bahan api udara dan kapal tempur ke Teluk Parsi sebagai tindak balas terhadap ancaman ini.[45] Perbincangan di Jeddah, Arab Saudi, yang dimediasi bagi pihak Liga Arab oleh presiden Mesir Hosni Mubarak, telah diadakan pada 31 Julai dan membuat Mubarak percaya bahawa satu hala tuju yang aman dapat diwujudkan.[46]

Semasa soal siasat Saddam Hussein pada tahun 2003–2004 selepas penangkapannya, beliau mendakwa bahawa selain pertikaian ekonomi, satu pertukaran penghinaan antara emir Kuwait Al Sabah dan menteri luar Iraq – di mana emir tersebut menyatakan hasratnya untuk menjadikan "setiap wanita Iraq sebagai pelacur $10" dengan memufliskan negara – merupakan faktor penentu dalam mencetuskan pencerobohan Iraq.[47]

Pada 25hb, Saddam bertemu dengan April Glaspie, duta besar AS ke Iraq, di Baghdad. Pemimpin Iraq itu menyerang dasar Amerika berkaitan Kuwait dan UAE:

Jadi apa maksudnya apabila Amerika mengatakan ia kini akan melindungi rakan-rakannya? Ia hanya bermaksud prejudis terhadap Iraq. Pendirian ini serta manuver dan kenyataan yang telah dibuat telah menggalakkan UAE dan Kuwait untuk mengabaikan hak Iraq... Jika anda menggunakan tekanan, kami akan menggunakan tekanan dan kekerasan. Kami tahu bahawa anda boleh mencederakan kami walaupun kami tidak mengancam anda. Tetapi kami juga boleh mencederakan anda. Semua orang boleh menyebabkan kemudaratan mengikut keupayaan dan saiz mereka. Kami tidak boleh datang jauh-jauh kepada anda di Amerika Syarikat, tetapi orang Arab individu mungkin sampai kepada anda... Kami tidak meletakkan Amerika di kalangan musuh. Kami meletakkannya di tempat yang kami mahu rakan-rakan kami berada dan kami cuba menjadi rakan. Tetapi kenyataan Amerika yang berulang tahun lepas menjelaskan bahawa Amerika tidak menganggap kami sebagai rakan.[48]

Glaspie membalas:

Saya tahu anda memerlukan dana. Kami faham perkara itu dan pendapat kami ialah anda harus berpeluang untuk membina semula negara anda. Tetapi kami tidak mempunyai pendapat mengenai konflik Arab-Arab, seperti perselisihan faham sempadan anda dengan Kuwait... Secara terus terang, kami hanya dapat melihat bahawa anda telah mengerahkan tentera yang besar di selatan. Biasanya itu bukan urusan kami. Tetapi apabila ini berlaku dalam konteks apa yang anda katakan pada hari kebangsaan anda, maka apabila kami membaca butiran dalam dua surat Menteri Luar Negeri, maka apabila kami melihat sudut pandangan Iraq bahawa langkah-langkah yang diambil oleh UAE dan Kuwait, dalam analisis terakhir, selari dengan pencerobohan ketenteraan terhadap Iraq, maka adalah munasabah bagi saya untuk bimbang.[48]

Saddam menyatakan bahawa beliau akan cuba melakukan rundingan terakhir dengan pihak Kuwait tetapi Iraq "tidak akan menerima kematian."[48]

Menurut catatan Glaspie sendiri, beliau menyatakan merujuk kepada sempadan tepat antara Kuwait dan Iraq, "...bahawa beliau pernah berkhidmat di Kuwait 20 tahun sebelumnya; 'ketika itu, seperti sekarang, kami tidak mengambil sebarang pendirian mengenai hal ehwal Arab ini'."[perlu rujukan] Glaspie juga percaya bahawa perang tidak akan berlaku.[46]

Menteri Luar Saddam Tariq Aziz kemudian memberitahu PBS Frontline pada tahun 1996 bahawa kepimpinan Iraq "tidak berkhayalan" tentang kemungkinan tindak balas Amerika terhadap pencerobohan Iraq: "Dia [Glaspie] tidak memberitahu kami apa-apa yang pelik. Dia tidak memberitahu kami dalam erti kata bahawa kami membuat kesimpulan bahawa Amerika tidak akan membalas dendam. Itu karut, anda lihat. Adalah karut untuk berfikir bahawa Amerika tidak akan menyerang kami."[49] Kemudian dalam temu bual kedua pada tahun 2000 dengan program televisyen yang sama, Aziz berkata:

Tiada isyarat bercampur-campur. Kita tidak boleh lupa bahawa keseluruhan tempoh sebelum 2 Ogos menyaksikan dasar negatif Amerika terhadap Iraq. Jadi, agak bodoh untuk berfikir bahawa, jika kita pergi ke Kuwait, maka Amerika akan menyukainya. Kerana kecenderungan Amerika... adalah untuk melepaskan Iraq. Jadi bagaimana kita boleh membayangkan bahawa langkah sedemikian akan dihargai oleh rakyat Amerika? Ia kelihatan bodoh, anda lihat, ini adalah fiksyen. Mengenai pertemuan dengan April Glaspie—ia adalah pertemuan rutin...Dia tidak mengatakan apa-apa yang luar biasa selain daripada apa yang akan dikatakan oleh mana-mana diplomat profesional tanpa arahan terdahulu daripada kerajaannya...apa yang dia katakan adalah komen rutin dan klasik tentang apa yang diminta oleh presiden untuk disampaikan kepada Presiden Bush. Dia mahu dia membawa mesej kepada George Bush—bukan untuk menerima mesej melaluinya dari Washington.[50]

Pada 26 Julai 1990, hanya beberapa hari sebelum pencerobohan Iraq, pegawai OPEC berkata bahawa Kuwait dan Emiriah Arab Bersatu telah bersetuju dengan cadangan untuk mengehadkan pengeluaran minyak mereka kepada 1.5 juta tong (240,000 m3) sehari, "turun daripada hampir 2 juta tong sehari yang masing-masing mereka pamkan," sekali gus berpotensi menyelesaikan perbezaan pendapat mengenai dasar minyak antara Kuwait dan Iraq.[51]

Teknologi dan kelengkapan

[sunting | sunting sumber]
USS Missouri melancarkan peluru berpandu Tomahawk. Perang Teluk merupakan konflik terakhir di mana kapal perang digunakan dalam peranan tempur.

Perang Teluk terkenal dengan beberapa penggunaan peluru berpandu tepat dan pesawat halimunan berskala besar pertama, melalui Lockheed F-117 Nighthawk. Penganalisis merujuknya sebagai "perang angkasa lepas" pertama untuk penggunaan pengawasan, komunikasi dan navigasi berasaskan satelit oleh AS.[52][53]

Peluru berpandu tepat, yang secara tidak rasminya dikenali sebagai "bom pintar", telah diisytiharkan sebagai kunci dalam membolehkan serangan ketenteraan dibuat dengan korban awam yang minimum berbanding perang sebelumnya, walaupun ia tidak digunakan sekerap bom yang lebih tradisional dan kurang tepat. Bangunan tertentu di pusat bandar Baghdad boleh dibom sementara wartawan di hotel mereka menyaksikan peluru berpandu krus terbang lalu.[perlu rujukan]

Peluru berpandu jitu berjumlah kira-kira 7.4% daripada semua bom yang digugurkan oleh gabungan itu. Bom lain termasuk bom kluster, yang menyebarkan pelbagai peluru kecil,[54] and daisy cutters, Bom seberat 15,000 paun yang boleh menghancurkan segala-galanya dalam jarak ratusan ela.[perlu rujukan]

Unit-unit Sistem Kedudukan Global (GPS) agak baharu pada masa itu dan penting dalam membolehkan unit gabungan menavigasi dengan mudah merentasi padang pasir. Memandangkan penerima GPS tentera tidak tersedia untuk kebanyakan tentera, ramai yang menggunakan unit yang tersedia secara komersial. Untuk membolehkannya digunakan dengan sebaik mungkin, ciri "ketersediaan terpilih" sistem GPS telah dimatikan sepanjang tempoh Ribut Gurun, membolehkan penerima komersial ini memberikan ketepatan yang sama seperti peralatan ketenteraan.[55]

Sistem Amaran dan Kawalan Udara (AWACS) dan sistem komunikasi satelit juga penting. Dua contohnya ialah Grumman E-2 Hawkeye Tentera Laut AS dan Boeing E-3 Sentry Tentera Udara AS. Kedua-duanya digunakan dalam kawasan operasi arahan dan kawalan. Sistem ini menyediakan hubungan komunikasi penting antara pasukan udara, darat dan tentera laut. Ini adalah salah satu daripada beberapa sebab pasukan gabungan mendominasi perang udara.[perlu rujukan]

Mesin fotokopi berwarna buatan Amerika telah digunakan untuk menghasilkan beberapa rancangan pertempuran Iraq. Sebahagian daripada mesin fotokopi tersebut mengandungi pemancar berteknologi tinggi yang tersembunyi yang mendedahkan kedudukan mereka kepada pesawat peperangan elektronik Amerika, yang membawa kepada pengeboman yang lebih tepat.[56]

Peluru berpandu Scud dan Patriot

[sunting | sunting sumber]
Anggota tentera memeriksa sisa-sisa Scud.

Peranan peluru berpandu Scud Iraq menjadi tumpuan utama dalam perang. Scud ialah peluru berpandu balistik taktikal yang dibangunkan dan digunakan oleh Kesatuan Soviet di kalangan divisyen Tentera Darat Soviet yang dikerahkan ke perbatasan di Jerman Timur.[perlu rujukan]

Peluru berpandu Scud menggunakan panduan inersia yang beroperasi sepanjang tempoh enjin beroperasi. Iraq menggunakan peluru berpandu Scud, melancarkannya ke Arab Saudi dan Israel. Sesetengah peluru berpandu menyebabkan banyak korban, manakala yang lain hanya menyebabkan sedikit kerosakan.[perlu rujukan]

Peluru berpandu Patriot AS telah digunakan dalam pertempuran buat kali pertama. Tentera AS mendakwa keberkesanannya yang tinggi terhadap Scud pada masa itu, tetapi analisis kemudian memberikan angka serendah 9%, dengan 45% daripada 158 pelancaran Patriot adalah terhadap serpihan atau sasaran palsu.[57] Kementerian Pertahanan Belanda, yang turut menghantar peluru berpandu Patriot untuk melindungi orang awam di Israel dan Turki, kemudiannya mempertikaikan dakwaan yang lebih tinggi itu.[58] Tambahan pula, terdapat sekurang-kurangnya satu insiden ralat perisian yang menyebabkan kegagalan peluru berpandu Patriot untuk menyerang Scud yang masuk, mengakibatkan kematian.[59] Kedua-dua Tentera Darat AS dan pengeluar peluru berpandu berpendapat bahawa Patriot telah memberikan "prestasi ajaib" dalam Perang Teluk.[57]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. ↑ Gulf War, the Sandhurst-trained Prince Khaled bin Sultan al-Saud was co commander with General Norman Schwarzkopf www.casi.org.uk/discuss
  2. ↑ General Khaled was Co-Commander, with U.S. General Norman Schwarzkopf, of the allied coalition that liberated Kuwait www.thefreelibrary.com
  3. ↑ Pasukan Bersekutu dalam Perang Teluk (terkini) mengikut negara www.nationmaster.com
  4. 1 2 Geoffrey Regan, p.214
  5. ↑ Crocker III, H. W. (2006). Don't Tread on Me. New York: Crown Forum. m/s. 386. ISBN 9781400053636.
  6. ↑ Mello, Lawrence. "LibGuides: Primary Sources: Wars & Conflicts: Persian Gulf War". libguides.fau.edu (dalam bahasa Inggeris). Diarkibkan daripada yang asal pada 27 December 2025. Dicapai pada 2025-12-27.
  7. ↑ Cruz-Hernandez, Angela; Roney, Andrew; Goswami, Dinesh G.; Tewari-Singh, Neera; Brown, Jared M. (2022-11-17). "A review of chemical warfare agents linked to respiratory and neurological effects experienced in Gulf War Illness". Inhalation Toxicology. Informa UK Limited. 34 (13–14): 412–432. Bibcode:2022InhTx..34..412C. doi:10.1080/08958378.2022.2147257. ISSN 0895-8378. PMC 9832991 Check |pmc= value (bantuan). PMID 36394251 Check |pmid= value (bantuan).
  8. ↑ "Research: Second Gulf War". Veterans Museum at Balboa Park (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2024-11-12.
  9. ↑ "Frontline Chronology". Public Broadcasting Service. Dicapai pada 20 March 2007.
  10. ↑ "Tenth anniversary of the Gulf War: A look back". CNN. 16 January 2001. Diarkibkan daripada yang asal pada 2007-10-22. Dicapai pada 6 June 2007.
  11. ↑ Kenneth Estes. "ISN: The Second Gulf War (1990–1991) – Council on Foreign Relations". Cfr.org. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 January 2011. Dicapai pada 18 March 2010.
  12. ↑ Operation Iraqi Freedom: Strategies, Approaches, Results, and Issues for Congress Diarkibkan 5 Disember 2017 di Wayback Machine. (PDF). Retrieved on 2014-05-24.
  13. ↑ Stoker, Donald (2024). "16: The Gulf War, or First Iraq War, 1990-1991". Purpose and Power. Shaftesbury Road, Cambridge CB2 8EA, UK: Cambridge University Press. m/s. 537–559. ISBN 978-1-009-25727-5. LCCN 2022040999.CS1 maint: location (link)
  14. ↑ Iraq and the Second Gulf War: State Building and Regime Security, Mohammad-Mahmoud Mohamedou, 1997
  15. ↑ Persian Gulf War جنگ خلیج فارس Retrieved 19 July 2025
  16. ↑ "The Gulf War 1990-1991 (Operation Desert Shield/ Desert Storm)". www.history.navy.mil. Dicapai pada 21 July 2025.
  17. ↑ Desert Shield سپر صحرا Retrieved 19 July 2025
  18. ↑ "Operation DESERT STORM". U.S. Army Center of Military History. Diarkibkan daripada yang asal pada 13 January 2021. Dicapai pada 20 November 2024.
  19. ↑ Ferguson, John (23 February 2011). "20 years ago today: We look back at Operation Desert Sabre which marked the beginning of the end for Iraqi dictator Saddam Hussein". Daily Record (dalam bahasa Inggeris).
  20. ↑ Defence, National (2018-12-11). "Gulf War – FRICTION". www.canada.ca. Dicapai pada 2023-11-21.
  21. ↑ "Perang Teluk – Op Granby | Muzium Isyarat Diraja" (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2023-11-21.
  22. ↑ Sciolino, Elaine (1991). The Outlaw State: Saddam Hussein's Quest for Power and the Gulf Crisis. John Wiley & Sons. m/s. 160. ISBN 978-0-471-54299-5.
  23. ↑ Sciolino, Elaine (1991). The Outlaw State: Saddam Hussein's Quest for Power and the Gulf Crisis. John Wiley & Sons. m/s. 161-162. ISBN 978-0-471-54299-5.
  24. 1 2 3 Stork, Joe; Lesch, Ann M. (1990). "Background to the Crisis: Why War?". Middle East Report. Middle East Research and Information Project (MERIP) (167, November–December 1990): 11–18. doi:10.2307/3012998. ISSN 0899-2851. JSTOR 3012998. (langganan diperlukan)
  25. ↑ Sciolino, Elaine (1991). The Outlaw State: Saddam Hussein's Quest for Power and the Gulf Crisis. John Wiley & Sons. m/s. 163. ISBN 978-0-471-54299-5.
  26. ↑ Douglas A. Borer (2003). "Inverse Engagement: Lessons from U.S.-Iraq Relations, 1982–1990". U.S. Army Professional Writing Collection. US Army. Diarkibkan daripada yang asal pada 11 October 2006. Dicapai pada 12 October 2006.
  27. ↑ Sciolino, Elaine (1991). The Outlaw State: Saddam Hussein's Quest for Power and the Gulf Crisis. John Wiley & Sons. m/s. 164. ISBN 978-0-471-54299-5.
  28. ↑ Simons (2004), m/s. 333.
  29. 1 2 Simons (2004), m/s. 341–342.
  30. ↑ "On this day in 1990: The world decides to stop Saddam Hussein's forces marauding around Kuwait". The Daily Telegraph. 30 November 2017. Diarkibkan daripada yang asal pada 10 January 2022.
  31. ↑ Cooper, Tom; Sadik, Ahmad (6 August 2007). "Iraqi Invasion of Kuwait; 1990". Air Combat Information Group Journal. Diarkibkan daripada yang asal pada 6 July 2013. Dicapai pada 27 October 2016.
  32. 1 2 Simons (2004), m/s. 343–344.
  33. ↑ "OPEC pressures Kuwait to moderate quota demand", New Straits Times, 7 June 1989
  34. ↑ Simons (2004), m/s. 339–340.
  35. 1 2 Simons (2004), m/s. 341.
  36. ↑ Cleveland, William L. A History of the Modern Middle East. 2nd Ed pg. 464
  37. ↑ Hayes, Thomas C. (3 September 1990). "Confrontation in the Gulf; The Oilfield Lying Below the Iraq-Kuwait Dispute". The New York Times. Oil formations frequently run beneath political boundaries, whether they involve unfriendly leaseholders in West Texas or neighboring Arab states, and procedures have existed for years to settle disputes that arise. Typically, participants in the same field share both production costs and revenues, using a formula that sets percentages of ownership. But Iraq refused to negotiate with Kuwait on such an agreement. So Kuwait produced oil from Rumaila without any agreement, and then adopted a policy of producing far more oil than it was allowed under the quota system of the Organization of Petroleum Exporting Countries. ... Tetapi semasa [Perang Iran-Iraq], Iraq telah melombong bahagian besarnya dalam medan Rumaila untuk mengelakkannya daripada jatuh ke tangan Iran, kata pakar politik Barat. Kuwait meningkatkan jumlah pengeluaran minyaknya, menawan sebahagian pelanggan Iraq dan mengepam berjuta-juta tong dari medan Rumaila. ... Beberapa pegawai Iraq telah menuduh Kuwait pada masa lalu menggunakan teknik penggerudian canggih yang dibangunkan oleh pakar medan minyak Amerika untuk menyedut minyak dari medan Rumaila, satu tuduhan yang dinafikan oleh penggerudi Amerika, dengan menyatakan bahawa minyak mengalir dengan mudah dari medan Rumaila tanpa memerlukan teknik ini. ... W. C. Goins, naib presiden kanan OGE Drilling Inc., sebuah syarikat Houston yang menyediakan penyelia dan pekerja medan minyak untuk Kuwait di kawasan yang sama, berkata beliau 'positif' semua telaga yang digerudi dan dikendalikan oleh pekerjanya mengalir secara menegak ke zon gaji Rumaila. 'Medan itu melintasi sempadan di utara Kuwait,' tambahnya. 'Rakyat Iraq menggerudi di satu pihak, dan rakyat Kuwait di pihak yang lain.'
  38. 1 2 Simons (2004), m/s. 334.
  39. ↑ Simons (2004), m/s. 335.
  40. ↑ Simons (2004), m/s. 336.
  41. ↑ Simons (2004), m/s. 337–338.
  42. ↑ Simons (2004), m/s. 338.
  43. 1 2 Simons (2004), m/s. 343.
  44. ↑ Yousseff M. Ibrahim, "Iraq Threatens Emirates And Kuwait on Oil Glut" Diarkibkan 30 Jun 2017 di Wayback Machine New York Times, 18 July 1990
  45. ↑ Michael R. Gordon, "U.S. Deploys Air and Sea Forces After Iraq Threatens 2 Neighbors" Diarkibkan 30 Jun 2017 di Wayback Machine New York Times, 25 July 1990
  46. 1 2 Finlan (2003), m/s. 25–26.
  47. ↑ "Interrogator Shares Saddam's Confessions". cbsnews.com. 24 January 2008.
  48. 1 2 3 "CONFRONTATION IN THE GULF; Excerpts From Iraqi Document on Meeting With U.S. Envoy" Diarkibkan 11 Januari 2017 di Wayback Machine New York Times, 23 September 1990
  49. ↑ "The Gulf War", PBS Frontline. January 9, 1996.
  50. ↑ "The survival of Saddam" Diarkibkan 2017-08-08 di Wayback Machine, PBS Frontline. January 25, 2000.
  51. ↑ Ibrahim, Youssef M. (26 July 1990). "Iraq Said to Prevail in Oil Dispute With Kuwait and Arab Emirates". The New York Times.
  52. ↑ "Technology in the Persian Gulf War of 1991 | Gilder Lehrman Institute of American History". www.gilderlehrman.org. Dicapai pada 2025-12-26.
  53. ↑ "Remembering the first 'space war': A discussion with Lt. Gen. B. Chance Saltzman". Brookings (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-12-26.
  54. ↑ "Dumb Bombs". Fas.org. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 March 2010. Dicapai pada 18 March 2010.
  55. ↑ McNamara, Joel (2007). GPS for Dummies. John Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-19923-7.
  56. ↑ "Something wrong with our **** chips today". The Economist. 7 April 2011. Dicapai pada 13 June 2011.
  57. 1 2 Cirincione, Joseph (October 1992). "The Performance of the Patriot Missile in the war" (PDF). Carnegie Endowment for International Peace. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 23 December 2003. Dicapai pada 4 December 2005.
  58. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "nederland2009"
  59. ↑ "The Patriot Missile Failure". Ima.umn.edu. Dicapai pada 1 February 2011.

    Pautan luar

    [sunting | sunting sumber]
    1. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "numbering"
    Ralat petik: Tag <ref> wujud untuk kumpulan bernama "lower-alpha", tetapi tiada tag <references group="lower-alpha"/> yang berpadanan disertakan
    Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Teluk&oldid=6807765"