Perisytiharan Kemerdekaan Korea
Perisytiharan Kemerdekaan Korea (Korea: 3·1독립선언서; lit. Perisytiharan Kemerdekaan 1 Mac) ialah pernyataan yang diisytiharkan oleh 33 wakil Korea yang mengadakan mesyuarat di Taehwagwan, sebuah restoran yang kini terletak di Insa-dong, Daerah Jongno, Seoul pada 1 Mac 1919, empat bulan selepas tamatnya Perang Dunia Pertama. Ia mengumumkan bahawa Korea tidak lagi akan menerima pemerintahan Jepun.
Seperti dilaporkan oleh New York Times pada tahun 1919: "Korea telah mengisytiharkan kemerdekaannya. Apa yang sebelum ini dikenali sebagai Kerajaan Pertapa, dalam tahun ke-4,232 kewujudannya, mengisytiharkan melalui dokumen yang ditandatangani oleh tiga puluh tiga warganya, kebebasan rakyat Korea."[1]
Pernyataan ini menandakan permulaan Gerakan 1 Mac, yang ditindas secara ganas oleh pihak berkuasa Jepun, dan juga menjadi asas penubuhan Kerajaan Sementara Korea sebulan kemudian. Hampir tiga dekad kemudian, kemerdekaan sebenar Korea tercapai selepas penyerahan kalah Empayar Jepun pada penghujung Perang Dunia Kedua.
Draf dan penghasilan
[sunting | sunting sumber]Penyediaan Perisytiharan Kemerdekaan Korea bermula apabila pemimpin gerakan Kristian dan Cheondogyo bergabung untuk memperjuangkan kemerdekaan Korea secara bersatu, kerana mereka percaya perjuangan ini melibatkan seluruh bangsa Korea. Pada mulanya, pemimpin Kristian merancang untuk menulis petisyen daripada 200–300 orang berpengaruh untuk dihantar kepada kerajaan Jepun, kerana mereka merasakan rakyat Korea mungkin tidak menganggap mereka layak untuk mengisytiharkan kemerdekaan. Apabila gerakan-gerakan ini digabungkan, diputuskan bahawa kedua-dua petisyen dan perisytiharan kemerdekaan akan disediakan bagi menonjolkan keinginan rakyat Korea untuk menentukan nasib sendiri, idea yang dipengaruhi oleh Persidangan Keamanan Paris.[2] Berbeza dengan petisyen, perisytiharan kemerdekaan mempersembahkan kenyataan yang mesti diterima oleh kerajaan Jepun, jika tidak, penulis boleh ditangkap sebagai pengkhianat.
Pemimpin gerakan sedar bahawa ini bukan percubaan pertama; pelajar Korea di Tokyo baru-baru ini telah menerbitkan Perisytiharan 8 Februari, yang menekankan kekecewaan rakyat Korea terhadap penipuan dan penindasan Jepun, serta sejarah panjang penipuan yang dilakukan terhadap Korea.[3] Perisytiharan 1 Mac kemudian mengambil idea tentang kebebasan, keadilan, dan keamanan,[4] tetapi ditulis dengan nada lebih sederhana dan tidak emosional berbanding perisytiharan Februari yang provokatif. Choe Nam-seon menjadi penggubal utama dokumen ini, memastikan kandungannya sederhana dan menekankan permintaan rakyat Korea untuk kebebasan, bukan anti-Jepun, bagi menarik simpati Jepun dan kuasa antarabangsa di Versailles. Walaupun tidak menandatangani dokumen itu, Choe dipenjarakan dua tahun kerana penglibatannya. Han Yong-un, seorang pembaharu Buddha, bertanggungjawab menyediakan Tiga Sumpah Terbuka di akhir dokumen,[3] manakala Son Byong-hi, pemimpin Cheondogyo, memainkan peranan penting dalam kepimpinan, kewangan, dan rangkaian pengikut, termasuk merancang pengedaran, tandatangan, dan pembacaan perisytiharan di rumahnya.[5]
Penglibatan golongan agama
[sunting | sunting sumber]Semua penandatangan Perisytiharan Kemerdekaan 1 Mac ialah pemimpin agama. Secara tradisinya, agama Kristian dan Cheondogyo mengambil pendekatan berbeza terhadap penjajahan Jepun di Korea; Kristian cenderung kepada protes tanpa kekerasan, manakala Cheondogyo lebih condong kepada pendekatan militan. Bagaimanapun, bagi kepentingan Korea, pemimpin Cheondogyo bersetuju membentuk pakatan dengan pemimpin Kristian, dan bersama-sama menekankan pendekatan tanpa kekerasan dalam pengisytiharan kemerdekaan melalui Perisytiharan 1 Mac. Hasilnya, daripada 33 penandatangan, terdapat 16 pemimpin Kristian, 15 pemimpin Cheondogyo, dan 2 pemimpin Buddha.[6] Selepas menandatangani perisytiharan, kesemua penandatangan ditangkap dan didakwa. Seperti yang dinyatakan oleh Ham dan Kil, mereka menekankan bahawa gerakan ini harus mengumpulkan semua kumpulan agama dan sosial di negara itu, tetapi caranya mestilah tanpa kekerasan,[6] menunjukkan peranan penting agama dalam asas Pergerakan 1 Mac.
Percetakan
[sunting | sunting sumber]Pencetakan Perisytiharan Kemerdekaan Korea dilakukan di kedai cetak Boseongsa yang dikendalikan oleh Cheondogyo, dengan kira-kira 21,000 salinan dicetak sehari sebelum pengedaran.[2] Semasa proses pencetakan, dipercayai seorang detektif kanan dari Balai Polis Jongno bernama Shin Cheol menyerbu Boseongsa dan menemui pencetakan perisytiharan tersebut. Shin Cheol menghentikan mesin cetak, mengambil salinan perisytiharan di hadapan Lee Jong-il, presiden Boseongsa, memeriksa kandungannya, dan kemudian beredar. Apabila Lee melaporkan perkara ini kepada Choi Rin, Choi Rin dipercayai menjemput Shin Cheol makan malam dan memberikan wang supaya dia tidak mendedahkan kejadian itu. Terdapat pertikaian sama ada Shin Cheol menerima wang tersebut; catatan Jepun menyatakan dia menerima, manakala catatan Korea menyatakan sebaliknya. Walau bagaimanapun, Shin Cheol tetap diam, dan insiden ini dipercayai menjadi sebab tarikh protes diubah daripada 3 Mac ke 1 Mac.[5]
Tandatangan dan pembacaan
[sunting | sunting sumber]
Jumlah penandatangan Perisytiharan Kemerdekaan Korea ialah 33 orang, terdiri daripada 16 pemimpin Kristian Protestan, 15 pemimpin Cheondogyo, dan 2 pemimpin Buddha.[3] Perisytiharan ini dibacakan dan diumumkan pada pukul 2 petang, 1 Mac 1919, di Restoran Myŏngwŏl'gwan berhampiran Taman Pagoda, Seoul, bagi mengelakkan keganasan antara pelajar Korea yang berkumpul dan pihak berkuasa.[2] Selepas pembacaan berakhir sekitar pukul 4 petang, pihak berkuasa menyerbu bilik tersebut dan semua yang terlibat dalam penandatanganan dan pembacaan ditangkap. Salinan perisytiharan diedarkan di Taman Pagoda untuk memberitahu orang ramai bahawa kemerdekaan telah diisytiharkan, sambil meminta rakyat Korea mengelakkan tindakan ganas atau merosakkan kerana ia akan menjejaskan gerakan dan bertentangan dengan kehendak penandatangan.[2]
Legasi
[sunting | sunting sumber]Sejak Perang Korea, kerajaan Korea Selatan telah menganugerahkan pingat untuk menghargai mereka yang berjuang bagi kemerdekaan Korea.[7] Ramai daripada 33 penandatangan Perisytiharan 1 Mac menerima pingat ini atas sumbangan mereka terhadap kemerdekaan daripada Jepun. Pingat ini dianugerahkan oleh Kementerian Patriot dan Veteran Korea. Terdapat dua kategori pingat kemerdekaan: kategori pertama untuk mereka yang meninggal dunia semasa menentang Jepun, termasuk yang menjadi martir akibat keadaan penjara Jepun;[7] kategori kedua untuk wira Korea yang tidak meninggal dunia semasa perjuangan mereka, termasuk ramai penandatangan Perisytiharan 1 Mac, dikenali sebagai "orang yang berjasa bagi kemerdekaan".
Catatan
[sunting | sunting sumber]- ^ 이, 준서 (2019-02-17). [외신속 3·1 운동] ⑥ 美 타임스스퀘어에 울려퍼진 독립선언…세계가 눈뜨다. Yonhap News Agency (dalam bahasa Korea). Dicapai pada 2024-05-03.
- ^ a b c d Baldwin, Frank Prentiss (1969). The March First Movement: Korean challenge and Japanese response (Tesis). ProQuest 288040533.[halaman diperlukan]
- ^ a b c Simonelli, David (2017). Nationalism & Populism (320 BCE-2017 CE). ESBSCOhost: Salem Press. ISBN 9781682172933. Dicapai pada 15 March 2024.
- ^ Kim, Sarah (17 February 2019). "Resistance in Tokyo encouraged the March 1st Movement". Korea JoongAng Daily. Dicapai pada 24 April 2024.
- ^ a b Bok-ryong, Shin (20 December 2001). What Happened on March 1st in the year of Gimi: A New Look at Korean History (ed. 2nd). Seoul: Fullbit Book Publishing. m/s. 199–210. ISBN 8974748703.
- ^ a b Kim, In Soo (1993). Protestants and the formation of modern Korean nationalism, 1885-1920: A study of the contributions of Horace Grant Underwood and Sun Chu Kil (Tesis). ProQuest 304091259.[halaman diperlukan]
- ^ a b 대상요건 - 독립유공자 - 보훈대상 - 예우보상 - 국가보훈부. www.mpva.go.kr. Dicapai pada 2024-05-03.
Pautan luar
[sunting | sunting sumber]
Teks penuh bagi Perisytiharan Kemerdekaan Korea di Wikisumber
Kategori berkaitan Proclamation of Korean Independence di Wikimedia Commons