Periya Puranam

Periya Puranam (Tamil: பெரிய‌ புராண‌ம்), iaitu Purana Agung atau epik agung, kadangkala disebut Tiruttondar Puranam ("Tiru-Thondar-Puranam", Purana para bhakta suci), ialah sebuah karya puitis dalam bahasa Tamil yang menggambarkan kehidupan enam puluh tiga Nayanmar, para penyair kanonik dalam aliran Shaivisme Tamil. Ia disusun pada abad ke-12 oleh Sekkizhar.^[1] Periya Puranam merupakan sebahagian daripada korpus karya kanonik Shaiva.

Sekkizhar menyusun dan menulis Periya Puranam atau Purana Agung dalam bahasa Tamil mengenai kisah kehidupan enam puluh tiga Nayanmar, para penyair pemuja dewa Shiva yang menggubah syair-syair liturgi Tirumurai. Sekkizhar kemudian turut dikanonisasikan, dan karyanya menjadi sebahagian daripada kanon suci. Antara semua Purana hagiografi dalam bahasa Tamil, Tiruttondar Puranam atau Periyapuranam karya Sekkizhar, yang digubah semasa pemerintahan Kulottunga II (1133–1150 M), dianggap yang paling utama.^[2]

Periya Puranam terdiri daripada 72 kanto dan merangkumi 4,286 bait.

Latar Belakang

Sekkizhar ialah seorang penyair serta menteri utama di istana Raja Chola, Kulottunga Chola II. Kulottunga Chola II, juga digelar Raja Anabaya Chola, merupakan seorang pemuja taat Nataraja, manifestasi Shiva yang disembah di Chidambaram. Baginda meneruskan usaha pembinaan semula pusat Shaivisme Tamil yang dimulakan oleh nenek moyangnya. Namun demikian, Kulottunga II juga terpikat dengan epik istana beraliran Jain, Chivaka Chinthamani, sebuah epik berunsur erotik (sringara rasa) yang menampilkan wira bernama Chivaka, yang memadukan kepahlawanan dan percintaan sehingga mengahwini lapan wanita serta memperoleh sebuah kerajaan. Pada akhirnya, Chivaka menyedari kefanaan harta benda, melepaskan takhtanya dan akhirnya mencapai Nirvana melalui tapa yang berpanjangan.

Bagi mengalihkan minat Kulottunga Chola II daripada Chivaka Chintamani yang dianggap menyimpang, Sekkizhar mengambil inisiatif menulis Periyapuranam. Beliau menasihati raja supaya meninggalkan bacaan karya erotik yang tidak suci itu dan sebaliknya memberi tumpuan kepada kisah para wali Shaiva yang dipuji oleh Sundaramurti Nayanar dan Nambiyandar Nambi.

Raja kemudian menjemput Sekkizhar untuk menggubah kisah hidup para wali Shaiva dalam sebuah puisi agung. Sebagai seorang menteri, Sekkizhar memiliki akses kepada sumber-sumber mengenai kehidupan para wali, dan setelah mengumpulkan data, beliau menulis puisi tersebut di Dewan Seribu Tiang di kuil Chidambaram. Menurut legenda, Shiva sendiri menurunkan baris pertama syair itu melalui suara ghaib dari langit dengan ungkapan "உலகெலாம்" (ulakelam: Seluruh dunia).

Kandungan

Sekkizhar menghimpunkan segala maklumat yang sedia ada mengenai para Nayanar. Beliau mendasarkan penulisannya pada Tiru Tondattokai karya Sundaramurti (abad ke-8 M) serta Tirutondar Tiruvandadi karya Nambiandar Nambi (abad ke-10 M).

Dalam karya ini, biografi empat wali yang paling masyhur — Sundarar, Tirujnana Sambandhar, Appar dan Tirumular dihuraikan dengan terperinci, manakala tokoh-tokoh yang lain digambarkan secara ringkas. Sebelum itu, kisah hidup mereka hanya wujud dalam bentuk catatan berselerakan dalam pelbagai karya dan dalam cerita-cerita lisan.

Kepentingan

Karya ini dianggap sebagai inisiatif terpenting sepanjang pemerintahan Kulottunga Chola II. Walaupun ia sebenarnya merupakan hiasan sastera berdasarkan hagiografi awal para wali Shaiva yang digubah oleh Sundarar dan Nambiyandar Nambi, karya ini dilihat sebagai lambang tertinggi kebudayaan Chola kerana mutu kesusasteraannya yang sangat tinggi. Periya Puranam dianggap sebagai "Veda kelima" dalam bahasa Tamil dan segera diangkat sebagai kitab kedua belas, iaitu yang terakhir, dalam kanon Shaiva. Ia juga diiktiraf sebagai salah satu mahakarya kesusasteraan Tamil dan selayaknya memperingati Zaman Keemasan dinasti Chola.

Semua wali yang disebut dalam epik ini ialah tokoh sejarah dan bukan mitos. Oleh itu, ia merupakan rekod sejarah tentang enam puluh tiga wali Shaiva yang dikenali sebagai Nayanmar (pemuja Shiva), yang mencapai keselamatan abadi melalui pengabdian yang teguh kepada Shiva. Para Nayanar yang digambarkan oleh Sekkizhar berasal daripada pelbagai komuniti, mempunyai pekerjaan yang berbeza, dan hidup pada zaman yang berbeza-beza.

Enam puluh tiga Nayanmar ialah para wali Shaiva dari Tamil Nadu yang menegakkan tradisi bhakti kepada Dewa Shiva, dilihat sebagai manifestasi Brahman, Yang Mutlak. Melalui pengabdian mereka, lahirlah sebuah perubahan sosial yang menyingkirkan segala perbezaan taraf dan darjat. Gerakan ini juga berperanan besar dalam meruntuhkan pengaruh agama Jain di Tamil Nadu.^[3]

Terjemahan

Periya Puranam, terjemahan Inggeris oleh Vanmikanathan

Rujukan

^ Mukherjee, Sujit (1998). A dictionary of Indian literature. Internet Archive. London : Sangam. p. 356. ISBN 978-0-86311-775-6.
^ Medieval Indian Literature By K. Ayyappapanicker, Sahitya Akademi
^ Swami Harshananda, A Concise Encyclopaedia of Hinduism

[1] Mukherjee, Sujit (1998). A dictionary of Indian literature. Internet Archive. London : Sangam. p. 356. ISBN 978-0-86311-775-6.

[2] Medieval Indian Literature By K. Ayyappapanicker, Sahitya Akademi

[3] Swami Harshananda, A Concise Encyclopaedia of Hinduism

[1]

[2]

[3]