Perjanjian Tentera Laut London

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Bagi perjanjian 1936, lihat Perjanjian Tentera Laut London Kedua.

Perjanjian untuk Menghadkan dan Mengurangkan Persenjataan Tentera Laut atau dikenali sebagai Perjanjian Tentera Laut London merujuk pada sebuah perjanjian di antara United Kingdom, Empayar Jepun, Perancis, Itali dan Amerika Syarikat yang ditandatangani pada 22 April 1930, di mana peperangan kapal selam dan pembinaan kapal tentera laut akan diselia dan dikawal. Ratifikasi perjanjian ini telah dilakukan di London pada 27 Oktober 1930, dan berkuatkuasa pada hari yang sama. Ia telah didaftarkan dalam siri-siri perjanjian Liga Bangsa pada 6 Februari 1931.[1]

Persidangan[sunting | sunting sumber]

Majlis menandatangani perjanjian itu masih berkait rapat dengan perundingan yang sedang berlangsung yang bermula sebelum permulaan rasmi Persidangan Tentera Laut London tahun 1930, berkembang sepanjang kemajuan jadual persidangan rasmi, dan berterusan selama tahun selepas itu.

Syarat-syarat perjanjian[sunting | sunting sumber]

Syarat-syarat perjanjian itu dilihat sebagai lanjutan daripada syarat yang dipersetujui di Perjanjian Tentera Laut Washington. Perjanjian telah menjadi usaha untuk mencegah perlumbaan senjata tentera laut selepas Perang Dunia I.

Persidangan itu adalah kebangkitan semula usaha-usaha yang telah pergi ke Persidangan Tentera Laut Geneva 1927. Di Geneva, pelbagai perunding pula tidak dapat mencapai persetujuan kerana perasaan buruk antara Kerajaan British dan juga Amerika Syarikat. Masalah ini mungkin telah pada mulanya timbul daripada perbincangan yang diadakan antara Presiden Herbert Hoover dan Perdana Menteri Ramsay MacDonald di Kem Rapidan pada tahun 1929; tetapi pelbagai faktor terjejas yang telah diburukkan lagi antara negara-negara lain diwakili pada persidangan itu.[2]

Di bawah Perjanjian, anjakan standard kapal selam adalah terhad kepada 2,000 tan dengan setiap satu daripada kuasa-kuasa besar dibenarkan untuk menyimpan tiga kapal selam sehingga 2,800 tan, dan Perancis dibenarkan untuk menyimpan satu. Pistol kapal selam berkaliber juga terhad buat kali pertama kepada 6.1 inci (155 mm) dengan satu pengecualian, kapal selam Perancis yang telah dibina dibenarkan untuk mengekalkan (203 mm) senjata 8 inci. Ini menghentikan 'besar-gun' konsep kapal selam yang dipelopori oleh kelas M British dan Surcouf Perancis.

Perjanjian juga menubuhkan perbezaan antara kapal perang bersenjata dengan senjata tidak lebih daripada 6.1 inci (155mm) ( "kapal perang cahaya" dalam istilah tidak rasmi) dari orang-orang dengan senjata sehingga 8 inci (203 mm) ( "kapal perang berat"). Bilangan kapal perang berat adalah terhad - Britain telah dibenarkan 15 dengan jumlah tanan 147,000, A.S. 18 berjumlah 180,000, dan Jepun 12 berjumlah 108,000 tan. Untuk kapal perang cahaya, tiada nombor telah ditetapkan tetapi had muatan adalah 143.500 tan untuk Amerika Syarikat, 192.200 tan untuk British, dan 100.450 tan untuk Jepun.[3]

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Nota[sunting | sunting sumber]

  1. ^ League of Nations Treaty Series, vol. 112, pp. 66–96.
  2. ^ Steiner, Zara S. (2005). The Lights that Failed: European International History 1919–1933, pp. 587-591.
  3. ^ U.S. Department of State. "The London Naval Conference, 1930". Dicapai 20 March 2014. 

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]