Permintaan (ekonomi)

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari

Di dalam ekonomi, permintaan adalah kehendak untuk memiliki apa sahaja, kebolehan untuk membayarnya, dan kesanggupan untuk membayar [1] (lihat juga bekalan dan permintaan). Istilah permintaan menandakan kebolehan atau kesanggupan untuk membeli suatu komoditi tertentu pada suatu masa yang diberi.

Pakar ekonomi merekodkan permintaan terhadap suatu permintaan dan plotkannya terhadap suatu lengkungan permintaan yang biasanya berkecerunan ke bawah. Cerun ke bawah membalikkan suatu hubungan di antara harga dan kuantiti permintaan: Apabila harga berkurang, kuantiti permintaan bertambah. Secara prinsipnya, setiap pelanggan mempunyai satu lengkung permintaan kepada apa-apa produk yang dia akan mempertimbang untuk membayarnya, dan lengkung permintaan pelanggan adalah sama dengan lengkung utiliti sut (untung). Apbila suatu lengkung permintaan kepada semua pelanggan ditambahkan, hasilnya adalah pasaran lengkuk permintaan bagi the result is the market demand curve for that produk itu. Jika tiada terdapat eksternaliti, pasaran lengkuk permintaan adalah sama dengan utiliti sosial (keuntungan).


Unsur-unsur Hukum Permintaan Oleh kerana Melvin dan Boyes menyatakan bahawa hukum permintaan didefinasikan sebagai:

  1. Kuantiti barangan dan perkhidmatan yang didefinisikan sangat baik:
  2. Orang sanggup dan boleh membeli.
  3. Semasa jangkamasa tertentu.
  4. Pengurangan/pertambahan sebagai harga barangan atau perkhidmatan naik/turun
  5. Semua faktor lain kekal malar.

Melvin and Boyes (2010)


Notakaki[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Sullivan, Arthur; Steven M. Sheffrin (2003). Economics: Principles in action. Upper Saddle River, New Jersey 07458: Pearson Prentice Hall. p. 79. ISBN 0-13-063085-3.  Petik meggunakan parameter |coauthors= dikecam (bantuan)