Pergi ke kandungan

Pertempuran Qingshanli

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Pertempuran Qingshanli
Sebahagian daripada gerakan kemerdekaan Korea

Foto kenang-kenangan tentera kemerdekaan Korea selepas pertempuran
Tarikh21–26 Oktober 1920
Lokasi
Qīngshānlǐ, Jílín, China
Keputusan Kemenangan Korea[1]
Pihak yang terlibat

Empayar Jepun Jepun

Kerajaan Sementara Republik Korea

Komandan dan pemimpin
Tomotake Takashima
Masahiko Azuma
Naoaki Isobayashi
Masuzō Kimura		 Kim Jwa-jin
Lee Beom-seok
Hong Beom-do
Cho An-Mu
Kekuatan
30,000 Kira-kira 3,000[2][3][4]
Kerugian dan korban
Rekod Jepun:[5][6]
11 terbunuh
24 cedera
Dakwaan Korea:[5][7]
812–1,200 terbunuh
3,300 cedera		 60 terbunuh[5][8]
90 cedera

Pertempuran Qingshanli (Korea: 청산리 전투; Hanja: 靑山里戰鬪) telah berlangsung selama enam hari pada Oktober 1920 antara Tentera Imperial Jepun dan kumpulan bersenjata Korea di sebuah kawasan berhutan tebal di wilayah timur Manchuria yang dikenali sebagai Qingshanli (Jepun: 青山里, Seizanri; Korea: 청산리, Cheongsanri). Peristiwa ini berlaku semasa kempen tentera Jepun di Jiandao, dalam tempoh pemerintahan Jepun di Korea (1910–1945).

Latar belakang

[sunting | sunting sumber]

Selepas Gerakan 1 Mac 1919, apabila rakyat Korea menuntut pembebasan daripada penjajahan Jepun, beberapa aktivis Korea membentuk sebuah tentera kemerdekaan di Manchuria. Kerajaan Jepun meminta China untuk menumpaskan mereka, namun usaha tersebut hanya memberikan kesan yang terhad.[9][10][11]

Pada 2 Oktober 1920, tentera kemerdekaan melancarkan serangan di Hun-ch'un dan membunuh 13 warga Jepun termasuk pesuruhjaya polis konsulat. Sebagai tindak balas, Jepun mengambil keputusan untuk menghantar bala tentera ke timur Manchuria. Jepun segera mengadakan rundingan dengan China. Pada 16 Oktober, Jepun memperoleh kebenaran daripada gabenor Jilin untuk melancarkan tindakan ketenteraan di timur Jilin.[12][13][14]

Pertempuran

[sunting | sunting sumber]

Tentera Jepun yang menyertai ekspedisi itu terdiri daripada Briged Ke-28 daripada Divisyen Ke-19, yang dalam perjalanan pulang ke Jepun, serta dua unit daripada Divisyen Ke-11 dan Ke-13 yang telah dihantar ke Vladivostok. Antara kesemua tentera tersebut, hanya Divisyen Ke-19 daripada Tentera Choson Jepun, sebahagian daripada Tentera Imperial Jepun yang ditempatkan di Korea, terlibat dalam pertempuran. Divisyen Ke-19 telah dikerahkan ke Hunchun (Ketumbukan Isobayashi), Wangqing (Ketumbukan Kimura) dan Yanji–Helong (Ketumbukan Azuma). Ketumbukan Isobayashi dan Kimura tidak terlibat dalam konflik besar.

Dari 21 hingga 23 Oktober, tentera Pejabat Pentadbiran Ketenteraan Utara (Korea: 북로군정서군; Hanja: 北路軍政署軍) yang dipimpin oleh Kim Jwa-jin memerangkap dan menyerang askar Jepun di Baiyunping (白雲坪), Quanshuiping (泉水坪) dan Wanlougou (完樓溝). Pasukan gerila Korea mencapai kemenangan. Tentera Jepun akhirnya menerima bantuan daripada Ketumbukan Azuma.

Ketumbukan Azuma bertempur dengan Tentera Kemerdekaan Korea pada 23 Oktober, dan tentera Korea dipimpin oleh Hong Beom-do. Tentera Korea berjaya meletakkan Ketumbukan Azuma dalam keadaan tidak menguntungkan, dan kedua-dua pihak bertempur dalam pertempuran terakhir di pekan Yulang (漁郎村). Tentera Korea mendakwa telah membunuh 1,200 askar Jepun dan mencederakan ribuan yang lain pada 26 Oktober, namun jumlah korban ini masih diperdebatkan. Selepas serangan tersebut, tentera Korea berundur sambil dikejar oleh tentera Jepun.

Jumlah korban Jepun dikatakan dibesar-besarkan, menurut Kim Hak-Cheor (juga dikenali sebagai Song Jin-woo), yang menyertai banyak pertempuran sebagai anggota Tentera Kemerdekaan Korea. Beliau berpendapat bahawa angka korban Jepun telah dilebih-lebihkan sebanyak 300 kali ganda atau lebih. Menurutnya, apabila tentera kemerdekaan Korea bertembung dengan tentera Jepun, mereka tewas dalam 9 daripada 10 pertempuran, dan jika menang sekalipun, mereka hanya mampu membunuh 2 atau 3 askar Jepun.[15][16]

Kontroversi

[sunting | sunting sumber]
Sebahagian senjata Jepun yang dirampas oleh Tentera Kemerdekaan Korea semasa Pertempuran Cheongsanri

Korea Selatan menganggap insiden Hunchun sebagai satu helah oleh Jepun, yang dipercayai digunakan sebagai alasan untuk menghantar bala tentera.

Sumber Jepun mendakwa 11 terbunuh dan 24 cedera, tanpa korban dalam kalangan pegawai.[5][6] Angka ini turut disahkan oleh senarai askar yang gugur di Kuil Yasukuni. Siasatan Jepun terhadap penggunaan senjata oleh Divisyen Ke-19 selepas ekspedisi tersebut menunjukkan bahawa penggunaan peluru dan bekalan tentera adalah sangat sedikit.

Satu-satunya askar Jepun yang dinamakan dalam sumber Korea ialah "Komander Rejimen Kanō." The Bloody History of the Korean Independence Movement menyatakan bahawa sebuah dokumen sulit oleh konsul Jepun melaporkan kematian Komander Rejimen Kanō, walaupun Jepun belum mendedahkan laporan sedemikian. Jepun pula mendakwa bahawa satu-satunya individu yang sepadan dengan gelaran itu ialah Kolonel Nobuteru Kanō, komander rejimen ke-27, dan namanya tidak tersenarai dalam senarai korban serta dilaporkan mengetuai rejimen tersebut sehingga tahun 1922. Selain itu, dua bulan selepas Pertempuran Qingshanli, rejimen yang dipimpin oleh Kolonel Kanō telah menawan seorang rakyat Korea. Peristiwa ini direkodkan dalam telegram sulit dari konsulat Jepun di Qingshanli pada 13 November 1920.[17]

Sebaliknya, rakyat Korea Selatan merujuk pertempuran ini sebagai "kemenangan besar di Cheongsalli" dan menganggapnya sebagai kemenangan tentera kemerdekaan.[18] Mengenai jumlah korban tentera Jepun, Hanguk Doknip Undongji Hyulsa (韓國獨立運動之血史) oleh Bak Inseok (1920) menyatakan "900 hingga 1,600 termasuk Komander Rejimen Kanō," Daehan Minguk Jeongdangsa yang disusun oleh Suruhanjaya Pilihan Raya Kebangsaan (1964) menyebut "lebih 1,000," Hanguk Jeonjaengsa oleh Jawatankuasa Penyusunan Sejarah Ketenteraan Kementerian Pertahanan (1967) pula, "3,300 terbunuh dan cedera," dan Hanguk Minjok Undongsa oleh Jo Jihun (1975) "3,300 termasuk Komander Rejimen Kanō."

Menurut Kim Hak-Cheor, yang menyertai banyak pertempuran sebagai anggota kumpulan bersenjata untuk kemerdekaan Korea, angka korban Jepun yang didakwa oleh pihak Korea adalah dilebih-lebihkan lebih daripada 300 kali ganda.[15][16]

Lihat juga

[sunting | sunting sumber]

Catatan

[sunting | sunting sumber]
  1. ^ https://www.donga.com/en/article/all/20230301/3992554/1
  2. ^ 박은봉, 《한국사 100 장면》 (가람기획, 1993) 312
  3. ^ 윤병석, 《간도역사의 연구》(국학자료원, 2006) 111
  4. ^ 이이화, 《이이화 선생님이 들려주는 이야기 한국사 2》 (파란하늘, 2008) 143
  5. ^ a b c d “한국 독립운동 양대대첩 청산리-봉오동전투 과장” (dalam bahasa Korea). The Dong-A Ilbo. 9 November 2005. Diarkibkan daripada yang asal pada 26 February 2023. Dicapai pada 26 February 2023.
  6. ^ a b 陸軍第十九師團司令部　「間島事件鮮支人死傷者調」　大正十年二月二十五日
  7. ^ "Memorial working club for Kim Jwa-jin". Diarkibkan daripada yang asal pada 5 January 2009. Dicapai pada 6 June 2009.
  8. ^ 심상룡, 《간도는 우리 영토다》 (출판사 의성당, 2004)340
  9. ^ "특별기고 - 3.1운동 100주년, 임시정부 수립 100주년 맞아 우리 민족의 혼을 찾아서".[pautan mati kekal]
  10. ^ "[임정100년과 독립운동가] 독립운동에 목숨 바친 형제 '최석순·최석준'". 25 August 2019.
  11. ^ "[임정100년과 독립운동가] 독립운동가 아내 이애라가 있었다". 6 May 2019.
  12. ^ "[잊혀진 의인들] 刺殺·강간에 梟首까지…무차별 만행에 스러진 무명의 희생자". 3 September 2019.
  13. ^ "독립군에 대패한 일본군, 훈춘사건 빌미로 만주 침략".
  14. ^ "국치 이래 독립군이 이룬 가장 빛나는 청산리대첩". 9 February 2019.
  15. ^ a b 조선의용대 최후의 분대장 김학철 옹과의 병상 인터뷰. People's Solidarity for Participatory Democracy. 1 September 2001.
  16. ^ a b 韓国で反日映画続々公開も当事者自ら「神話に近い」と認める. Zakzak. 31 July 2019
  17. ^ みすず書房　現代史資料28 P412 11月13日延吉県大平溝竜浦洞付近に於いて加納騎兵連隊の手に捕らえたる金剛（本名宋在吉号武山）は、従来国民会警護部長として横暴を逞ふしたる有力な不逞鮮人なり (Kongo(chosun name is 宋在吉) who was caught by cavalry regiment of Kanō on 13 November 1920 is a famous despotic Chosun.)
  18. ^ 청산리 전투는 한국 무장독립운동 사상 가장 빛나는 전과를 올린 대첩(大捷)으로 독립전사에 기록되어 있다. - Battle of Cheonhsnani - Naver encyclopedia

Bibliografi

[sunting | sunting sumber]
  • JACAR Ref.C03022770200, Chōsengun Shireibu (朝鮮軍司令部): Kantō shuppeishi (間島出兵史)
  • Sasaki Harutaka (佐々木春隆): Kankoku dokuritsu undōshi jō no "Seizanri taisen" kō (韓国独立運動史上の「青山里大戦」考), Gunji shigaku (軍事史学), Vol.15 No. 3, pp. 22–34, 1979.
  • Sasaki Harutaka (佐々木春隆): Chōsen sensō zenshi to shite no Kankoku dokuritsu undō no kenkyū (朝鮮戦争前史としての韓国独立運動の研究), 1985.
  • Zdenka Klöslová Czech Arms for Korean Independence Fighters. Archiv Orientální - Quarterly Journal of African and Asian Studies. Vol. LXXI (2003), no. 1, p. 55–64. ISSN 0044-8699

Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Pertempuran_Qingshanli&oldid=6730714"