Protokol Pemula Sesi

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Lompat ke: pandu arah, cari
Suit protokol Internet
Lapisan Penggunaan

BGP · DHCP · DNS · FTP · HTTP · IMAP · IRC · LDAP · MGCP · NNTP · NTP · POP · RIP · RPC · RTP · SIP · SMTP · SNMP · SSH · Telnet · TLS/SSL · XMPP ·

(lanjut)
Lapisan Pengangkutan

TCP · UDP · DCCP · SCTP · RSVP · ECN ·

(lanjut)
Lapisan Internet

IP (IPv4, IPv6) · ICMP · ICMPv6 · IGMP · IPsec ·

(lanjut)
Lapisan Pautan
ARP/InARP · NDP · OSPF · Terowong (L2TP) · PPP · Kawalan Capaian Media (Ethernet, DSL, ISDN, FDDI) · (lanjut)

Protokol Pemula Sesi ("Session Initiation Protocol-SIP") adalah protokol isyarat yang ditetapkan oleh IETF, digunakan secara meluas bagi mengawal sesi perhubungan multimedia seperti telefon Internet dan panggilan video melalui Protokol Internet (IP). Protocol ini boleh digunakan bagi mencipta, menyunting, dan memutuskan dua pihak (unicast) atau banyak pihak (multicast) Sesi terdiri daripada satu atau beberapa aliran media. Penyuntingan boleh membabitkan penukaran alamat atau port , menjemput lebih ramai peserta, dan menambah atau memadam aliran media. Contoh applikasi yang boleh termasuk sidang video, penyebaran multimedia mengalir, pemesejan segera, maklumat samasa, pemindahan fail dan pemainan di talian.

SIP pada asalnya direka oleh Henning Schulzrinne dan Mark Handley bermula pada tahun 1996. Versi spesifikasi terkini adalah RFC 3261 dari Kumpulan Kerja Rangkaian IETF.[1]. pada November 2000, SIP diterima sebagai protokol pengisyarat 3GPP dan unsur kekal bagi senibina Sistem kecil Multimedia IP ("IP Multimedia Subsystem-IMS") bagi perkhidmatan multimedia mengalir berasaskan-IP.

Protokol SIP merupakan protokol Lapisan Aplikasi direka sebagai bebas daripada untuk protocol lapisan pengangkutan di bawahnya; ia boleh dilaksanakan pada Protokol Kawalan Penghantaran ("Transmission Control Protocol-TCP"), Protokol Datagram Pengguna ("User Datagram Protocol-UDP"), Protokol Penghantaran Kawalan Aliran ("Stream Control Transmission Protocol-SCTP").[2] Ia merupakan protokol berasaskan-teks, memasukkan banyak unsur Protokol Pemindahan Hiperteks ("Hypertext Transfer Protocol-HTTP") dan [[Protokol Pindah Mel Mudah|Protokol Pindah Mel Mudah ("Simple Mail Transfer Protocol-SMTP").[3]

Rekabentuk Protokol[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

  1. SIP core working group charter
  2. RFC 4168, The Stream Control Transmission Protocol (SCTP) as a Transport for the Session Initiation Protocol (SIP), IETF, The Internet Society (2005)
  3. Johnston, Alan B. (2004). SIP: Understanding the Session Initiation Protocol, Second Edition. Artech House. ISBN 1-58053-168-7.

Pautan luar[sunting | sunting sumber]