Puteri Deokhye
| Puteri Deokhye 덕혜옹주 | |
|---|---|
 | |
| Keputeraan | Yi Deokhye 25 Mei 1912 Istana Deoksu, Keijo, Chosen |
| Kemangkatan | 21 April 1989 (umur 76) Balai Sugang, Istana Changdeok, Seoul, Korea Selatan |
| Pemakaman | Hongryureung, Namyangju, Wilayah Gyeonggi, Korea Selatan |
| Pasangan | Count Sō Takeyuki (k. 1931; c. 1955) |
| Ayahanda | Gojong dari Korea |
| Bonda | Gundik Diraja Boknyeong Gwi-in |
| Nama Korea | |
| Hangul | 이덕혜 |
| Hanja | 李德惠 |
| PDS | I Deokhye |
| MR | I Tŏkhye |
| Royal title | |
| Hangul | 덕혜옹주 |
| Hanja | 德惠翁主 [1] |
| PDS | Deokhye ongju |
| MR | Tŏkhye ongju |
Puteri Deokhye dari Korea (Korea: 덕혜옹주; bahasa Jepun: 徳恵姫, Tokue-hime; 25 Mei 1912 – 21 April 1989) ialah puteri terakhir keluarga diraja Korea.
Beliau dilahirkan pada 25 Mei 1912, di Istana Changdeok, Seoul, sebagai anak perempuan bongsu Maharaja Gojong daripada gundiknya, yang ketika itu dikenali sebagai Yang Gwi-in. Selepas kelahirannya, Gojong menganugerahkan gelaran diraja Boknyeong kepada Puan Yang.[2]
Deokhye tidak diiktiraf secara rasmi sebagai puteri oleh Jepun kerana beliau bukan anak perempuan seorang ratu. Pada tahun 1917, beliau secara rasmi diiktiraf sebagai puteri oleh kerajaan Jepun dan namanya turut dimasukkan secara rasmi ke dalam daftar keluarga diraja. Bapanya sangat menyayanginya dan menubuhkan Tadika Deoksugung untuknya di Junmyungdang (준명당),[1] Dewan Hamnyeong. Kanak-kanak perempuan seusianya dari keluarga bangsawan menghadiri tadika tersebut.
Di Korea Selatan, beliau dipanggil Deokhye Ongju, bukan Gongju. Gelaran Gongju merujuk kepada anak perempuan ratu, manakala Ongju merujuk kepada anak perempuan gundik.
Kehidupan awal
[sunting | sunting sumber]Yi Deokhye dilahirkan sebagai anak perempuan Yang Gwiin (kemudian dikenali sebagai Puan Boknyeong) dan Maharaja Gojong yang ketika itu berusia 60 tahun, pada 25 Mei 1912, hampir dua tahun selepas Jepun menjajah Korea. Sejurus selepas kelahiran, beliau dipanggil Agi (아기, 阿只, bermaksud "bayi") dan kemudian dinamakan Deokhye. Ibunya ialah seorang wanita istana berpangkat rendah yang bekerja di dapur Deoksugung.[3]
Gojong mempunyai 16 orang anak dengan 10 orang isteri, tetapi Deokhye ialah anak perempuan sulungnya; empat anak perempuan lain tidak diambil kira kerana semuanya meninggal sebelum usia satu tahun. Gojong amat gembira dengan kelahiran anak perempuannya yang pertama dan membesarkannya dengan penuh kasih sayang. Pada tahun 1916, beliau menubuhkan Tadika Deoksugung khas untuk Deokhye, yang beliau hadiri.[1][4] Namun demikian, selain daripada bapanya, oleh kerana beliau tiada gelaran rasmi, Deokhye diabaikan dan seolah-olah tidak wujud. Kemudian, beliau digelar "Boknyeong-dang."
Pada tahun 1917, bapanya memujuk Terauchi Masatake, Gabenor-Jeneral Korea ketika itu, untuk memasukkan nama Deokhye ke dalam daftar keluarga diraja, memberikan beliau pengiktirafan dan gelaran puteri.
Pada tahun 1919, Maharaja Gojong merancang pertunangan rahsia antara Puteri Deokhye dan Kim Jang-han, anak saudara Kim Hwang-jin, seorang pengawal istana. Tujuannya adalah untuk melindungi puterinya, tetapi pertunangan itu gagal akibat campur tangan Jepun, dan Kim Hwang-jin tidak dibenarkan memasuki Istana Deoksu lagi. Maharaja Gojong mangkat secara tiba-tiba pada 21 Januari 1919.
Pada tahun 1921, Puteri Deokhye mula bersekolah di Sekolah Rendah Hinodae, Seoul.
Kehidupan di Jepun dan perkahwinan atur
[sunting | sunting sumber]Pada tahun 1925, Puteri Deokhye dibawa ke Jepun atas alasan meneruskan pengajiannya. Seperti saudara-saudaranya, beliau menghadiri Gakushuin, di mana Yukika Sohma merupakan salah seorang rakan sekelasnya. Di Jepun, beliau dikenali sebagai Puteri Tokue (徳恵姫, Tokue-hime). Menurut Yukika, beliau pendiam dan mengalami kesukaran dalam aktiviti senaman.[3]
Setelah berita kematian ibunya pada tahun 1929, Deokhye akhirnya diberi kebenaran untuk sementara waktu pulang ke Korea bagi menghadiri pengebumian. Bagaimanapun, beliau tidak dibenarkan memakai pakaian rasmi yang sepatutnya.
Menjelang musim bunga 1930, keadaan kesihatan mental puteri semakin merosot akibat kesusahan yang dialami bertahun-tahun. Dengan munculnya gangguan psikologi (ditandai dengan tidur berjalan), beliau dipindahkan ke Istana Raja Yi, rumah di Tokyo milik abangnya, Putera Mahkota Eun. Pada tempoh ini, beliau sering lupa untuk makan dan minum. Doktor beliau mendiagnosis penyakitnya sebagai demensia pramatang (kini dikenali sebagai skizofrenia),[3] tetapi pada tahun berikutnya, keadaannya dilaporkan bertambah baik. Keadaan ini dipercayai berpunca daripada pengalaman traumatik dipisahkan secara paksa dari keluarga dan tekanan besar yang dialami di bawah pemerintahan kolonial Jepun.
Pada Mei 1931, Puteri Deokhye dipaksa masuk perkahwinan yang tidak diingini oleh Permaisuri Teimei, permaisuri Maharaja Taishō Jepun. Lelaki yang bersetuju berkahwin dengannya ialah Count Sō Takeyuki (武志; 1908–1985), seorang bangsawan Jepun.[5] Perkahwinan ini sebenarnya telah diputuskan pada tahun 1930. Abangnya membantah perkahwinan itu, dan ia ditangguhkan kerana keadaan kesihatan puteri, tetapi selepas beliau pulih, arahan segera dikeluarkan supaya majlis perkahwinan dijalankan.
Beliau melahirkan seorang anak perempuan, Masae (正惠) atau Jeonghye (정혜),[1] di Korea pada 14 Ogos 1932. Pada tahun 1933, Deokhye sekali lagi mengalami gangguan mental dan selepas itu menghabiskan bertahun-tahun di pelbagai klinik kesihatan mental.
Dengan kekalahan Jepun dalam Perang Dunia Kedua, Korea sekali lagi menjadi bebas dan suaminya kehilangan gelaran bangsawan kerana sistem bangsawan Jepun dimansuhkan.
Anaknya, Masae menamatkan pengajian di Jabatan Sastera, Universiti Waseda, dan berkahwin dengan Suzuki Noboru pada tahun 1955. Menantu lelakinya kemudiannya mengambil nama keluarga suaminya sebagai pewaris keluarga.
Pada tahun 1955, Takeyuki bercerai dengan Puteri Deokgye dan kemudiannya berkahwin dengan seorang wanita Jepun bernama Yoshie Katsumura, dan beliau mempunyai tiga anak bersama isteri baharunya itu.
Setelah melalui perkahwinan yang tidak bahagia, kesedihan Deokhye bertambah dengan kehilangan satu-satunya anak perempuannya, yang hilang pada 26 Ogos 1956 di Yamanashi-ken, dipercayai membunuh diri akibat tekanan perceraian ibu bapanya. Nota bunuh diri anaknya ditemui di pergunungan. Akibat peristiwa ini, keadaan Deokhye merosot secara perlahan tetapi ketara.
Pulang ke Korea
[sunting | sunting sumber]
Beliau kembali ke Korea atas jemputan kerajaan Korea Selatan pada 26 Januari 1962, selepas 37 tahun.[6] Pada mulanya, kerajaan Korea Selatan menolak kepulangan puteri terakhir keturunan diraja ini kerana Presiden Rhee Syng-man ingin mengelakkan kekacauan politik.[1] Bagaimanapun, wartawan Kim Eul-han menemui puteri itu dan memujuk kerajaan supaya membenarkan kepulangannya. Beliau menangis ketika menghampiri tanah airnya, dan walaupun dalam keadaan mental yang rapuh, beliau masih mengingati dengan tepat etika dan protokol istana diraja yang kompleks.
Puteri itu bertemu semula dengan rakan sekelas tadika dan sekolah rendahnya, Min Yong-ah (민용아; 閔龍兒), dan pengasuhnya yang berusia 72 tahun, Byeon Bok-dong (변복동; 卞福童; 1890–?), ketika mereka menjemputnya di Lapangan Terbang Gimpo.[7] Selepas bertemu dengan Maharani Sunjeonghyo, isteri kedua abang tirinya, Maharaja Sunjong, beliau dimasukkan ke Hospital Universiti Nasional Seoul pada hari yang sama untuk pembedahan membuang polip di rahim.[8]
Walaupun dilahirkan di Korea, puteri itu berjaya memulihkan kerakyatan Korea dan menamakan dirinya secara rasmi Yi Deok-hye pada 8 Februari 1962, dan dibenarkan keluar dari hospital selepas keadaannya terbukti stabil pada 4 Mei 1964. Pada musim luruh 1968, beliau tinggal di Balai Nakseon, Istana Changdeok,[9] bersama Putera Uimin, Puteri Masako, anak mereka Putera Gu, isterinya Julia Mullock, dan Puan Byeon Bok-dong.
Kematian
[sunting | sunting sumber]Sekitar sepuluh tahun sebelum kematiannya, bekas suaminya terbang dari Jepun ke Korea Selatan untuk melawatnya, tetapi lawatan itu ditolak oleh keluarganya. Beliau memohon kepada Yi Gong-jae, ahli keluarga, untuk bertemu bekas isterinya. Namun Yi berkata:
Saya tidak boleh memaafkannya kerana telah memaksa perkahwinan dengan anak perempuan Raja Gojong [perkahwinan yang ditetapkan oleh ketua keluarga atau ibu bapa tanpa mengira kehendak individu untuk kepentingan sendiri], yang akhirnya menyebabkan puteri dimasukkan ke hospital psikiatri dan bercerai. Puteri itu pun tiada apa untuk dibincangkan dengannya, dan tiada sebab untuk dia berjumpa. Jika dia bertemu, ia akan mengingatkan masa lalu dan merosakkan keadaannya. Oleh itu, orang seperti anda tidak dibenarkan melawat sama sekali, sila pulang.
Tahun-tahun terakhirnya dihabiskan dengan lawatan ke pelbagai hospital. Pada 24 Mei 1983, beliau dimasukkan secara sementara ke Hospital Universiti Hallym Hangang Sacred Heart kerana usia lanjut.
Puteri Deokhye meninggal dunia pada 21 April 1989, di Balai Sugang, Istana Changdeok, dan dikebumikan di Hongryureung, Namyangju. Tapak perkuburannya berhampiran dengan tempat pengebumian bapanya, Maharaja Gojong, dan abang tirinya, Maharaja Sunjong.
Catatan
[sunting | sunting sumber]- ^ a b c d e "덕혜옹주". Doopedia. Dicapai pada 10 March 2016.
- ^ "덕혜옹주(Deokhye Ongju)". Doosan Corporation. Dicapai pada 3 March 2016.
- ^ a b c Shinjō, Michihiko; 新城道彦 (2015). Chōsen Ō-Kōzoku : Teikoku Nihon no junkōzoku (ed. Saihan). Tōkyō. m/s. 107. ISBN 978-4-12-102309-4. OCLC 905837081.
- ^ "徳恵翁主を紹介する林間博物館". KBS WORLD. 30 May 2020. Dicapai pada 13 June 2021.
- ^ Chung, Ah-young (19 February 2010). "Life of Joseons Last Princess Revisited". The Korea Times. Dicapai pada 19 November 2012.
- ^ "Late Joseon Princess Deokhye's life revealed". asiaone.com. Diarkibkan daripada yang asal pada 29 October 2017. Dicapai pada 19 November 2012.
- ^ "Royal Ladies of Joseon Dynasty". the talking cupboard (dalam bahasa Inggeris). 2 April 2015. Dicapai pada 24 October 2022.
- ^ "Royal Ladies of Joseon Dynasty". the talking cupboard (dalam bahasa Inggeris). 2 April 2015. Dicapai pada 25 October 2022.
- ^ "Princess' belongings to return to Korea". Korea.net. Dicapai pada 10 March 2016.
Pautan luar
[sunting | sunting sumber]
Kategori berkaitan Princess Deokhye di Wikimedia Commons
