Rang Undang-Undang Malaysia

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Jump to navigation Jump to search
Rang Undang-Undang Malaysia bagi Perjanjian yang berkaitan dengan Malaysia
{{{image_alt}}}
Rang Undang-Undang Malaysia bagi Perjanjian yang berkaitan dengan Malaysia
Rang Undang-Undang Malaysia bagi Perjanjian yang berkaitan dengan Malaysia antara United Kingdom Great Britain dan Ireland Utara, Persekutuan Tanah Melayu, Borneo Utara, Sarawak dan Singapura
Dirangka15 November 1961
Ditandatangani9 Julai 1963 di London, United Kingdom
Dimeterai31 Julai 1963
Berkuat kuasa16 September 1963
PenandatanganKerajaan United Kingdom
Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu
Kerajaan Borneo Utara
Kerajaan Sarawak, dan
Kerajaan Singapura
Pihak United Kingdom
 Persekutuan Tanah Melayu
Borneo Utara
Sarawak
 Singapura
Pemegang simpananKerajaan British
bertarikh 21 September 1970
Setiausaha Agung  Pertubuhan Bangsa Bersatu bertindak atas sifatnya sebagai pemegang simpanan yang berikut:[1]
(English), (French), and (Malay)
Registered Nr. I-10760
BahasaInggeris dan Melayu
Agreement relating to Malaysia between United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Federation of Malaya, North Borneo, Sarawak and Singapore/Annex A di Wikisumber
sunting
Lihat pendokumenan templat ini

Rang Undang-Undang Malaysia merupakan lampiran tambahan Perjanjian yang berhubungan dengan Malaysia di antara United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Persekutuan Tanah Melayu, Borneo Utara, Sarawak dan Singapura. Ia memberi kesan kepada Agreement di mana bahawa jajahan British Borneo Utara, Sarawak dan Negeri Singapura perlu bersekutu dengan negeri-negeri yang sedia ada dalam Persekutuan Tanah Melayu dan nama persekutuan harus menjadi Malaysia,[2] dan Perlembagaan Persekutuan dengan itu akan meminda dan memakai Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu untuk menyediakan bagi penerimaan Negeri-Negeri baru. Nama Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu perlu ditukar kepada Perlembagaan Malaysia.[3]

Dokumen[sunting | sunting sumber]

Berikut adalah jadual kandungan kepada Rang Undang-Undang Malaysia.

  • PART I PRELIMINARY
    BAHAGIAN I PERMULAAN
  • PART II THE STATES OF THE FEDERATION
    BAHAGIAN II NEGERI-NEGERI PERSEKUTUAN
  • PART III GENERAL CONSTITUTIONAL ARRANGEMENTS
    BAHAGIAN III PENYUSUNAN PERLEMBAGAAN AM
    • TITLE I GENERAL PROVISIONS AS TO FEDERAL AND STATE INSTITUTIONS
      TAJUK I PERUNTUKAN AM PERSEKUTUAN DAN INSTITUSI NEGERI
      • Chapter 1—Preliminary
        Bab 1—Pendahuluan
      • Chapter 2—Heads of State
        Bab 2—Ketua Negara
      • Chapter 3—Parliament, Legislative Assemblies and State Constitutions
        Bab 3—Parlimen, Dewan Undangan dan Perlembagaan Negeri
      • Chapter 4—The Judiciary
        Bab 4—Badan Kehakiman
    • TITLE II CITIZENSHIP
      TAJUK II WARGANEGARA
      • Chapter 1—Citizenship by operation of law
        Bab 1—Kewarganegaraan melalui kuat kuasa undang-undang
      • Chapter 2—Citizenship by registration or naturalisation, and transfer to or from Singapore
        Bab 2—Kewarganegaraan melalui pendaftaran atau pewarganegaraan, dan pemindahan ke atau dari Singapura
      • Chapter 3—Miscellaneous
        Bab 3—Pelbagai
    • TITLE III LEGISLATIVE POWERS AND ADMINISTRATIVE ARRANGEMENTS
      TAJUK III KUASA PERUNDANGAN DAN ATURAN PENTADBIRAN
    • TITLE IV FINANCIAL PROVISIONS
      TAJUK IV PERUNTUKAN KEWANGAN
      • Chapter 1—Borneo States
        Bab 1—Negeri-negeri Borneo
      • Chapter 2—Singapore
        Bab 2—Singapura
      • Chapter 3—General
        Bab 3—Am
    • TITLE V PUBLIC SERVICES
      TAJUK V PERKHIDMATAN AWAM
    • TITLE VI PROTECTION OF SPECIAL INTERESTS
      TAJUK VI PERLINDUNGAN KEPENTINGAN KHAS
      • Chapter 1—General
        'Bab 1—Am
      • Chapter 2—Borneo States
        'Bab 2—Negeri-negeri Borneo
      • Chapter 3—Singapore
        'Bab 3—Singapura
    • TITLE VII SUPPLEMENTARY
      TAJUK VII TAMBAHAN
  • PART IV TRANSITIONAL AND TEMPORARY
    BAHAGIAN IV PERALIHAN DAN SEMENTARA
      • Chapter 1—General
        Bab 1—Am
      • Chapter 2—State officers
        Bab 2—Pegawai negeri
      • Chapter 3—The courts and the judiciary
        Bab 3—Mahkamah dan badan kehakiman
      • Chapter 4—Parliament and Legislative Assemblies
        Bab 4—Parlimen dan Dewan Undangan

Jadual[sunting | sunting sumber]

Persempadanan pertama bahagian pilihan raya.

  • Jadual Pertama—Pemasukan Artikel baru dalam Perlembagaan
  • Jadual Kedua—Seksyen yang ditambahkan kepada Jadual Kelapan Perlembagaan.
  • Jadual Ketiga—Kewarganegaraan (Pindaan Jadual Kedua Perlembagaan).
  • Jadual Keempat—Senarai Perundangan Khas untuk Negeri-negeri Borneo dan Singapura.
  • Jadual Kelima—Tambahan bagi Negeri-Negeri Borneo kepada Jadual Kesepuluh (Pemberian dan Sumber Hasil yang Diserahhakkan kepada Negeri) Perlembagaan.
  • Jadual Keenam—Pindaan kecil dan berbangkit daripada Perlembagaan.

Takrif[sunting | sunting sumber]

Bagi tujuan institusi persekutuan dan negeri,

  1. "Peguam Negara" bermakna Peguam Negara Persekutuan;
  2. "Ketua Menteri" dan "Menteri Besar" kedua-duanya bermakna yang Presiden, dengan apa jua gaya diketahui, daripada Majlis Eksekutif di sesuatu Negeri (dan khususnya "Ketua Menteri" termasuk Perdana Menteri di Singapura);
  3. "Majlis Eksekutif" bermakna Kabinet atau badan lain, bagaimanapun dipanggil, yang dalam kerajaan Negeri yang sepadan, sama ada atau tidak anggotanya ialah Menteri, kepada Kabinet Menteri dalam kerajaan Persekutuan (dan khususnya termasuklah Majlis Tertinggi dalam Sarawak);
  4. "Gabenor" bermakna Ketua Negeri, dengan apa jua gaya diketahui, di sesuatu Negeri yang tidak mempunyai Raja (dan khususnya termasuklah Yang di-Pertua Negara dalam Borneo Utara dan Yang di-Pertuan Negara dalam Singapura);
  5. "Dewan Undangan" bermakna perhimpunan perwakilan, bagaimanapun dipanggil, dalam Perundangan sesebuah Negeri (dan khususnya termasuk Majlis Negri Sarawak), tetapi kecuali dalam Jadual Kelapan termasuklah juga Majlis Perundangan, bagaimanapun dipanggil;

Negeri-negeri persekutuan[sunting | sunting sumber]

Bahagian II telah memperuntukkan nama dan beberapa negeri-negeri asas persekutuan

  1. Nama persekutuan hendaklah dikenali, dalam Melayu dan dalam Inggeris, dengan nama Malaysia.
  2. Negeri-Negeri Persekutuan hendaklah terdiri daripada—
    1. Negeri-negeri Tanah Melayu, iaitu, Johor, Kedah, Kelantan, Melaka, Negeri Sembilan, Pahang, Pulau Pinang, Perak, Perlis, Selangor dan Terengganu; dan
    2. Negeri-negeri Borneo, iaitu, Borneo Utara dan Sarawak; dan
    3. Negeri Singapura.

Ketua Negeri[sunting | sunting sumber]

Bab 2 daripada Aturan Am Perlembagaan memperuntukkan bahawa Gabenor Borneo Utara, Sarawak dan Singapura hendaklah menjadi ahli Majlis Raja-Raja[2] Tanggungjawab utamanya adalah pemilihan Yang di-Pertuan Agong kecuali bagi maksud yang mana Gabenor Melaka dan Pulau Pinang bukan anggota dan digantikan dengan perkataan "Negeri yang tidak mempunyai Raja".

Lihat juga[sunting | sunting sumber]

Rujukan[sunting | sunting sumber]

Pautan luar[sunting | sunting sumber]